757 resultaten.
Nadia
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
465 een kind van
het licht
beschadigd
en vermoeid
bidt het bidt
naar de zon
hoe maakt
het kind de
oversteek zonder
de handreiking
van een brug
naar de woorden?…
Voorbij die mooie zomer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
531 Fier stond ik in mijn helderheid
een zomer lang te staren aan de hemel
getekend met een eenzaam venijn
om jouw gevluchte lichaam te warmen
met de zonnegloed van mijn schijn
jij keerde jouw vermoeide lijf
naar links en liep naar de rivier
om je in afzondering te wenden
tot de kikkers die daar sliepen
de prinsessen die er riepen
hongerige…
IJzig prikkeldraad
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.514 rode plassen
wachtend in
de regen tot
je naam
werd weg
gewist
Kaal leeg
eenzaam
sloffend op
weg naar
je nieuw
bestaan
Dode blikken
lege ogen
vermoeid
de hoop
opgegeven
Afgebeuld
werden ze
doorgestuurd
naar een
ander kamp
waar ze
uiteindelijk
in rook zouden
vergaan…
steengoed
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.046 m'n oude vriend moest leunen op z'n stok
ik ging vermoeid op mijn rollator zitten
er klepperde een koor van kunstgebitten
hoe wreed is toch de rondgang van de klok
en toch ... en toch ... we voelden ons kiplekker
we zagen voor de laatste maal Mick Jagger
nog één keer naar de Stones ...…
Jaap Edenbaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
2.147 de Jaap Edenbaan
terwijl je schaatst
kijk je het nauwelijks aan
tot het moment
zoals vandaag dat de sneeuw
valt en je gelukkig bent
dankzij de sneeuw en de kou
ondanks vermoeidheid en een geeuw
is het: ik hou van jou
zo mooi het wit op de Jaap Edenbaan
en op zoek naar brood een verloren meeuw
was je er niet, was beter maar gegaan…
Voor het voetlicht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
583 Donkere wolken
Vol dreiging in
Het westen
Met een paar
Laatste sliertjes
Licht van de
Voortijdig ondergaande
Zon - de dag die
Zich vermoeid al
Vast te rusten legt
Voor ze voorbij is
En dan onverwacht
Een geweldige kegel
Van licht die schuin
Over het toneel van
Deze wereld strijkt
En U die ons zo maar
Voor het voetlicht…
Gebroken vleugel
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
491 Het was de vijfde mei
dat ik haar vond
gewond lag zij daar
de jonge merel op het trottoir
met een gebroken vleugel
wijd gespreid
want vliegen had ze graag gewild
ze lag daar krachteloos geplaagd
haar kopje angstig
ietsje van de grond getild
doch zij was uitgeblust
door vleugelpijn en vermoeidheid geplaagd
is ze de dag van de bevrijding…
Tijd even stoppen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
548 Als banden geplakt zijn,
de wedstrijd gewonnen of gedaan
de ballonnen gehangen,
de machines gemaakt,
als het stuk geschreven,
het eind gelopen
en gewacht
dan, ja laten we dan
iets doen aan die vermoeide handen
die benen, de spieren vooral,
aan die geest die zoekt en verbeteren wil
ja laten we daar iets aan doen
en warmte opzoeken bij elkaar…
XLI - clara - 1927
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
697 mystificatie
en verheldering samen
ooglid in hand
een licht conflict
en over het witte blad
gaat de witte mier
de ware jacob
met een zucht van vermoeidheid
heet geen Jacques
bal van energie
met scrotale compressie
voor jonge vrouwen
de koe in de kerststal
laat zich de eerste tijd
gewillig lijden…
een aanhoudend koeren
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
501 de witte duif
vliegt niet meer
stille apostel van vrede
liefde en hoop wacht
vleugellam op een tak
van de oude boom
wie hoort de aanhoudende
mantra’s van zijn droeve koeren
hoort iemand de schreeuw
verbijsterend jankend gehuil
in vermoeide vleugelslag verlaat
de vredesduif zijn oude boom
zal iemand hem zien
iemand hem horen…
vleugels
hartenkreet
4.2 met 20 stemmen
1.612 te zweven
even maar, om weg te zijn
om de vrijheid te beleven
even te ontvluchten; werkelijkheid en pijn
ik wil even leeg zijn en ervaren
wat de rust van vrede is, daar
dromen beleven die er nooit waren
laat het me proeven, even maar
ik wil de zonnestralen raken,
de regen voelen op mijn huid
tot de regenboog zich als een laken
om mijn vermoeide…
Reislied
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
2.179 'k ga met je mee
verpakt en
ingepakt
vertraand
betraand
vermoeid en
moedeloos
'k ga met je mee…
Vernieling
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
913 Doña Juana
trok een spoor van
vernieling
strijd
bevrediging
door alle levens
op haar pad
zowel dat van haarzelf
als die van derden
dusdoende nam ze proeven
met varianten zonder tal
techniek
geslacht
moraal
en
wat dies
meer zij
vermoeid
viel ze nu terug
op aow en www
want Don Juan
had ze al dood gepest
olé…
de kronkel herontdekt
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
560 'de vermoeid ogende man
besloot toch maar even
plaats te nemen op het
met graffeti besmeurde
bankje in het park'
met deze fraaie volzin
voor een mogelijk stukkie
wil ik de 100ste geboortedag
van Simon Carmiggelt onder
de aandacht brengen...…
silhouette
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
700 De handen broos
gevouwen in haar moederschoot
Een tere roos
voor laatste adem uitgeloot
Een open raam
met slechts uitzicht op het heden
Enkel nog naam
't geheugen al overleden
Een twinkeling
in haar vermoeide pretogen
Als herinnering
aan eens uitstekend vermogen
Een krimpend net
dat haar vangt in vergetelheid
Een silhouette
in…
thuiskomen
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
672 vermoeid
van treinen,
werken en beulen
kom ik aan
op een
vertrouwde plaats…
mijn huisje
de achterdeur
draait open…
een oase van
stilte en rust
begroeten mij
uitbundig,
een warme gloed
omhelst innig
mijn gezicht,
een stille wind
fluistert in mijn oren,
ik kan nog net
haar woordjes horen…
vriend,
wees welkom thuis!…
slopende redding
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
537 tijd het is geen
droom als je
me meeneemt
ik droom niet
als mijn
gesloopte lijf
iets anders
wordt niet
meer het mijne is
het is geen
droom tijd
als broze
botjes bijna
breken
het vermoeide
hart hardnekkig
hapert nauwelijks
kloppen kan
geen droom
als mijn ogen
zich
naar binnen
keren als het
tijd is tijd…
Toen was er niets meer.
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
675 Zo had hij het vooraf uitgedacht,
op een koude voorjaarsdag in mei
zou hij lichtelijk verwaaid en in vermoeide tred
naar de periferie van zijn peergroup strompelen.
Zijn ego, thans onbarmhartig geklemd
in zijn bekraste armen, zou hij afleggen.…
Laatbloeiers
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
426 het mooie van
een laatbloeier is
dat hij zo lekker laat nog bloeit
alle anderen zijn dan al vermoeid
ze laten de kopjes zakken
en hun stengeltjes knakken
en de laatbloeier
is de enige die
die dan nog boeit
omdat hij dan nog bloeit
en alle aandacht opeist
en o wat vindt hij dat fijn
en waarmee hij bewijst
dat de mooie ware woorden…
Ik zie ze gaan, met de vermoeide tred
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.678 Ik zie ze gaan, met de vermoeide tred
van hen die moedeloos-ontkrachtigd leven,
die nooit op banen van manmoedig streven
een veerkrachtige voet hebben gezet.
Ik zie ze gaan, met de slepende gang
van wie niets wacht, na de doorzwoegde uren,
dan even 't kort opflikkren van de vuren
der lust, en weergalm van haar rauw gezang.…
onderweg
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.145 ik ben niets meer
dan twee schaduwen uit
dag en nacht
soms als bomen, vermoeid
door wolken die uit
kruinen klimmen
om de eerste en laatste
vogels te wekken
waar het licht de veren snijdt
met telkens een nieuw verleden
van eenzaamheid
in het land vol stilte dat woorden
leest van de langzame reiziger
die verlaten kouder wordt…
Verzoening
gedicht
3.0 met 50 stemmen
24.251 o moeder, die mij baarde,
die haar vermoeide schoot
gelaten openvouwde
u draag ik op mijn dood.
-----------------------------------------------------
uit: 'Voor wie ik liefheb wil ik heten', 1966.…
MATTHEUS PASSIONUITVOERING vraagt om geduld!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
734 Niet voor de luiheid, vermoeidheid of gemak
maar voor de intensiteit van het gebodene!
Om je lichaam en geest
niet bovenmatig, overmatig te belasten!
Maar voor wat Bach’s goddelijke muziek
en Gods eigen heilige bijbelse teksten onwisbaar aanrichten
in je ziel, zaligheid en zekerheid.
Wat je rest bij het uitzitten is:
Geduld!…
Platgetreden gras
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
831 Vermoeid word ik vanmorgen
Wakker in wat een voorjaarszon
Lijkt te zijn -
Als ik op wil staan
Blijkt dat me dat niet
Lukt vandaag - bevind me
Liggend tussen het platgetreden
Pad van pijnlijke cliches met
Emoties die vervlakt zijn
Tot neergeslagen poolijskou -
De enige gedachte die erin slaagt
Boven het platte bevroren gras
Uit…
deur van glas
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
541 de glazen deur
valt dicht met
een doffe klik
ik laat je achter
de deur van glas
die zo doorzichtig
jouw verwarde blik
onze vermoeide harten
schaamteloos blootlegt
gelaagd glas valt
niet uiteen
het snijdt met
klinische kundigheid
onze banden door
hoeveel lagen zijn
nodig voor een
geharde ziel?…
Verpleeg ster
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
525 Ze weet niet meer
wanneer dagen verdwenen
slechts uren verschenen
verpakt als de nacht
vermoeid en verlamd
maar toch snelt ze voort
langs ogen die vrezen
en leven in ademnood snakt
veel te vaak is verlies
als een dovende kaars
als een zucht
die eenzaam vergaat
nog één keer het laken verleggen
voordat ze de kamer verlaat…
Thuis
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
545 In eigen huis en tuin, en nergens anders,
voelen vermoeide reizigers zich thuis.…
weet jij het?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
480 sommige gedichten slapen
in mausoleums andere
in een anoniem graf
vele slapen nooit
dansen in de regen
creperen in de goot
het gedicht blind of doof
sterft een ongelezen dood
of kreukelt als oude huid
kraakt als het vermoeide huis
de uitgelezen betweter breekt het af
een gedicht weet jij het
hoe het er uit moet zien?…
Onpeilbare diepten
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
429 langs uitgesleten paden
lopen eeuwenoude zielen
in vermoeide rijen
verdwijnen in het duister
van het donkerste zwart
in het holst van de nacht
diep onder de grond
liggen de verborgen geheimen
van leven en dood
de echo van de geest
schreeuwt om verlossing
uit de kerker van wanhoop
smekende handen
reiken naar het onbereikbare
genezende…
Dwaalroos (1)
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
673 In opgeruimde niet te vermijden
stemmen in de namaak bloemen
zuchtend in vermoeide vaasjes.…