Alle inzendingen over verval

486 resultaten.

Sorteren op:

weerzien

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.114
laatst zag ik een vriendin van vroeger maar zoveel ouder dat ik even dacht het is haar moeder later toen ik thuiskwam en in de spiegel keek herkende ik mijn vader…

Dit huis

gedicht
2.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 9.093
Laat hier geen twijfel over bestaan, dit huis zal bouwval worden met de grond gelijk ook dit gedicht. Omdat ik stenen met een zin en met cement elk voegwoord vergelijk, de gangen met mezelf en daar dan in verdwalen. Ramen, trappen, deuren, in en uit van kinderen die bij hun moeders blijven zwijgen, in de tuin een schrikbewind van kruid.…

doelman Mostert keert het schot

netgedicht
2.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.690
geplukt uit een onmogelijke hoek de oude keeper veinst nog immer dat hij reddingen verricht... in zijn dromen keert hij schoten zoals destijds de laatste die hij tegenhield de bruin vetleren bal met veter pronkend op de schoorsteenmantel de foto van vergankelijkheid als herinnering in blessuretijd wanneer de man in het zwart de fluit…

viering

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 841
een nieuwe dag van het leven glanst statig boven de horizon de stilte is voelbaar in geur van benevelde aarde en heide parelende dauw in spinrag bomen in grijze sluiers de eerste kleuren van verval de herfst zit in de lucht na een verzadigde zomer de eeuwige kringloop op mijn kleine stukje aarde onder hemelse oneindigheid alleen…

Verborgen geschiedenis

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 703
Sperma is het verval te verschieten, dacht hij en het lichaam cumuleert naar verzadiging om zichzelf in de finaliteit te verliezen.…

"Zand erover"

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 599
In een leven, de wind en zon daarover voorbij de taal, die mij de ogen sluit uit mijn verbaasde mond ontbreekt geluid hoor ik het muiten van de golven tussen morgenstond en avondval ver voorbij mijn taal die een andere toonsoort fluit onderwerpt zich aan een tijdloos verval lijken woorden anders, in een vals licht bestoven, waarin ik niet wil…
pama22 mei 2008Lees meer >

met de haast van jaargetijden

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 553
deze schitterende bloemen tegen een nog blauwe lucht vertellen mij iets over de verloop van tijd... zoals ook wij ons begeven van seizoen naar seizoen zo ontluikt een bloem tot bloem om straks weer te verwelken achter de einder van vandaag loert de haastige herfst van morgen Lejo van Kuijeren…

weerom de herfst

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 609
vanmorgen bij het ontwaken hing er plots weer zo'n ontmoedigende damp over het land... zo'n damp die het gemoed zal ondermijnen en je belet om fluitend op te staan wanneer je dan eindelijk op de fiets zit voorover gebogen uit zelfbescherming tegen chronische eikelval dan weet je het wel weer 'het is herfst'…

kunst van zwijgen

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 637
vluchtig zijn woorden in taal en tijd zo heb je een tekst en zo ben je hem kwijt het woord zoekt gezelschap een plek om te zijn in schrift of gesprek of in een refrein niets blijft voor eeuwig schrijf ik met krijt doch de regen wist zinnen en ook dat is een feit…

hals over kop

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 667
het gebeurt je kijkt naar jezelf in de spiegel je verliest jezelf in een landschap van ravijnen je zoekt gehaast naar een uitweg maar juist die haast speelt je parten Lejo van Kuijeren…

Derde akte/ fletse kaas

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 755
Er hangt iets in de lucht, een knettering, alsof protonen elk moment in mekaar kunnen klappen. Haar lichaam voelt als een fletse kaas uitgezweet in een ijskoude frigo met kale schimmel om uit te snijden. Haar moeder is reeds twee jaar begraven. Vader is vanmorgen de tuin ingegaan en niet meer binnengekomen. Negentien is ze, fris en ongeschonden…

houdbaarheid van woorden

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 552
destijds heb ik eens een portie rijpe woorden in weckpotten gestopt ik hoopte op deze wijze nog wat lyrische versjes voor later te bewaren doch er sloop waarschijnlijk een vorm van bederf in de potten (wellicht lekten de afsluitringen) zodat de inhoud aan versheid duidelijk te wensen overliet... daar stond ik dan met een zojuist…

Oude Bibliotheek

gedicht
2.1 met 156 stemmen aantal keer bekeken 21.783
Daar ruist geen idee meer, daar knettert geen krachtveld. Wat ritselt moet zijn; een houtkever, molm, een papierparasiet. Achter kalfsleer en titels verstomde de wereld. Aanraakbaar nog enkel voor stof, aandrift van geuren uit zomerse tuinen dicht bij de hor, een meisjeshand soms - hier hurkte Annabel voor zij verdween in gindse donkere allee…

uur nul

gedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 8.185
wie hier voorbij is dan zie al wat overblijft is ruis al wat overblijft is gruis vermalen tot een grijs tapijt je gooit het puntlood uit en zakt ermee tot in wat eens schacht vier was daar rommelt het niet langer speelt een showorkest ten dans de hapering lijkt permanent op hoogspanning gesteld dat dit blijft duren zou dat een soort van…

oud geliefd

netgedicht
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 670
Het eens tot glans gepoetste hout tot liefdeslicht bestreken verstofte tot wat dof oud goud met het wijken van de weken. Haar perzikroze bloemenhuid verdroogd met diep gerimpel van taaiig blauw 't geaderd vel verschraald dit eens zo geurig fruit. De stille daagse tweezitsbank gelegen slot van slenter bezat nog wel zijn warme klank daar…
Chatfant25 augustus 2009Lees meer >

Ballade van de man

gedicht
2.3 met 147 stemmen aantal keer bekeken 30.595
'For what is a man, what has he got -' Paul Anka Wat is een man, zijn vrijheid staat te roesten voor de deur en schuld klopt in zijn onderbroek. Zijn droom een spannend jongensboek onder de dekens van een kind, zijn angst de wind door dunnend haar. Zijn dood een blauwe waterval van grauwe staar, zijn einde zoek, een druppel in een cataract…

hoop doet leven

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.086
wanneer m'n lichaam niet wil luisteren naar mijn hart en de zwaarte mij steevast denken doet aan smart dan blijf ik hopen op een wonder ook al helpt het mij geen donder 'hoop doet leven' ook als vrees mijn leven tart…

Spiegel

gedicht
2.5 met 30 stemmen aantal keer bekeken 9.755
Ik haal mijn vader in. De roos die als confetti op zijn schouders sneeuwde, de slierten lang gehouden haar - resten serpentine om de leegte van zijn schedel op te sieren -, de schamele guirlande van zijn baard die de krachteloze kin bewimpelde: ontluistering die ik herken in bange ogen blikken van zelfbespiegeling. ------------------…

Het zichtbaar zijn

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 575
al zou ik willen mijmeren dan nog zou mijn tongbeen zich vergruizen en me verstikken daar de wereld niet meer ademt, zelfs niet meer ontplooit en haar blaas leegt in mijn hand ik als figuurlijk en mijn evenbeeld de liturgie van vrome schapen zalven de wetenschap dat het bebouwde, het ongenuanceerde zich telkens vergrijpt aan halve waarheden…
elze3 juni 2012Lees meer >

ommekeer

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 827
(verandering) zoals men kut gebruikt om er weerzin mee uit te drukken zo moet het ergens ooit zijn misgegaan op een plek in het recent verleden zijn de knoppen omgegaan de tederheid bestreden met het begrip banaal zijn wij ver afgegleden naar 't koude digitaal…

chanson d'antan

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 680
de oude zanger heeft het in een chanson over vergankelijkheid die hem is aan te zien de tand des tijds heeft hem doorgroefd en getaand maar zijn stem klinkt nog als vanouds het timbre maakt je warm van binnen en kent de kunst van het ontroeren melancholie ligt op de loer om je te Aznavouren...…

verjaren

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 544
je kent de jaren die verjaarden viert de vergankelijkheid met glazen wijn als het bestrijden van een pijn je bent getekend door de tijd maar veinst geluk en houdbaarheid…

Stammen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 498
Prinsheerlijk liggen ze te rotten gevallen stammen na een storm. Geleidelijk vervalt hun ronde vorm tot pulpachtige overschotten. Het deert ze niet zo te vergaan. Van top tot teen begroeid met mos schenken ze voedsel aan het bos en vele beestjes een rijk bestaan. Ooit reikend naar de warme zon zakken ze weg in koele aarde maar altijd…

het vervagen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 558
zoals in schemerduister van de valavond alles zal vervagen zo zal het gaan met ons geheugen met uren van vervlogen tijd groeit taal tot onvolkomenheid verliezen woorden kleur en klank gaan zinnen telkens vaker mank zal kracht van taal en tijd verloren gaan in eeuwigheid…

Door huid heen

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 562
In de laatste stadia van de dood huilt de wind over naamloze staken flauwe schijn van geschiedenis maakt een stille tocht langs littekens lichtvoetige schimmen versterven in een lenig landschap waar nauwelijks plaats is voor zoveel ruimte en de laatste pagina ontbreekt veraf ligt het dorp voor anker ze verbergt, achter fluisterende zandmaskers…
Kees Keizer27 december 2012Lees meer >

tussen passanten

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 549
soms ben ik triest over verloop van tijd want alles raakt op soms ben ik moe moe van triestheid omdat ik altijd maar vergeefs en amechtig probeer aan te klampen voor een plek in de trein die eeuwigheid heet hier op het drukke perron van de vergankelijkheid sta ik naamloos tussen passanten…

Ruïnes

gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 4.297
Ze keren langzaam terug naar onbehouwen staat en in verwering brengt zich iets ontzaglijkers aan het licht, dat ook in het gezicht van doden over een verleden leven triomfeert. Grondstof door nietsziende kracht bewoond, als van goden, in de grootste tempels en in broze geest vereerd. -------------------------------------------- Uit: 'IJsgang…

berusting

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 913
hij die ik vroeger was is niet meer... er stroomde veel water langs heel veel water zodat de scherpe randjes behoorlijk zijn afgevlakt de te lange winters temperde het felle vuur in mijn bloed berusting zette zich vast in mijn aderen de krachtige hopen van weleer waarmee ik zó dikwijls de zorgen als vruchten van me afwierp zijn…

de tijd getekend

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 509
de vergankelijkheid heeft mij bij de hand genomen de jaren getekend in rimpels en kraaienpootjes wat bleef is de glimlach van zo nu en dan onzeker om de lippen…

stroeve klumpkes

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 634
telkens stroever gaan de klepperklumpkes want de leden hebben stramme leden en ze dansen in blessuretijd maar dat mag de pret niet drukken ook al moeten ze op krukken het gaat vast en zeker lukken want ook dansen is een strijd…