7479 resultaten.
waar was ik ook alweer?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
429 mijn ledematen bevroren
in het hart van de zomer
samenzwerend smeedde
de ziel een hermetisch slot
een brok verloren verlangen
zeulde in het najaar met
me mee tot de winter
het van ijs bevrijdde
kwijtgeraakt in de tijd
waar waar ik ook alweer
gebleven met mijn leven?…
heimwee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
472 de zomers zoals ze waren
het strijklicht in de winter
de verzwegen verhalen
de liedjes die jij zong
het droevige van de dingen
de verdwenen slenterstraatjes
de tranen bij het inslapen
het oversteken van de rivier
de schittering van de schelp
de zoute plekken op de ziel
het achterblijven op aarde
de vreemde die ik ben…
Afleiding
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
595 een donderend gevloek maakt zich meester van tijd en ruimte
het werkstuk telt niet meer, zomer wordt winter
door die ellendige rot splinter…
onontkoombaar in rood
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
836 zoals klimmen
naar licht
van een blad
aan een plant
een struik
de droom
is een boom
met uitzicht
op zomer
droeflottig
is regen
verdriet
in de herfst
onontkoombaar
in rood want
kaal is al dood
het gaat
over hopen
de lente
zal ooit
deze winter
gaan slopen…
het ging over hopen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
869 zoals klimmen
naar licht
van een blad
aan een plant
een struik
de droom
is een boom
met uitzicht
op zomer
droeflottig
is regen
verdriet
in de herfst
onontkoombaar
in rood want
kaal is dood
het ging
over hopen
lente
zal ooit
winter
gaan slopen
en dan..…
Zomercarrousel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
222 De zomer zomert als een carrousel,
draait en draait maar door.
De winter is nog eindeloos ver
ver achter de zomerhorizon.…
DICHTER BIJ DE NATUUR (kan je niet komen)
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
248 natuurdichters gedijen
bij de jaargetijden
het groene voorjaar
de warme zomer
het herfstachtige najaar
en ten leste de vrieskou
van een strenge winter
dichters hechten zeer
aan de seizoenen als
inspiratie voor de verzen
die dan weer gedijen bij het
bestaan en het verstrijken
van de vergankelijkheid...…
Sonnet voor Mishka
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
974 de zomer is droog, heet en kort
met botte bijlen en gebroken ruggen
het woud vergeven van de muggen
en de vrees dat het weer winter wordt
de winter is zwart, wit en lang
met zure stank en ziek gehoest
mentaal geknakt, fysiek verwoest
de dood is hier en gaat z'n gang
in een horizon gevangen
zal de Staat je niet vergeven
dat je uitspreekt…
Winterse stramheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
446 zacht kleuren
de jaren die ik
In je ogen zie
de diepte van je lach
een huid vol
seizoenen waar
zomer nog bloeit en
oogst naar volrijp groeit
geen spoor van
winterse stramheid
van leden door kou
en gladheid van heden
je straalt een
vrolijk sportieve
ambiance die nog tot in
de late uurtjes kan dansen
klaar voor een echte
winter…
De natuur die weet wat
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
525 Lente in de winter
meibloemen in maart
hagelstenen in juni
herfstblad in de zomer
madelieven in oktober
alles is mogelijk.
de natuur vertoont grillen
ze keert de seizoenen
binnenste buiten
ze verrast ons met hoosbuien
naar een strenge winter
kunnen we wel fluiten.…
laagland
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
594 worden langzaam kraaien
de meidoornhagen
geuren al lang niet meer
weten wij
dat de winter
nu al komt
dat de lange winternachten
voor ons liggen
uitgespreid
en dat na deze winter
in dit laagland
er geen lente meer
zal zijn…
Zo'n dag als vandaag...
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.233 gelukkig
de zon, briesje wind
vogels zingen, ik zing mee
als een vrolijk klein kind
Door het raam schijnt het geluk
de vogels zingen over de liefde
het bijna ontdooide ijs op de plas
verraad dat het gisteren nog winter was…
Ogen grijs
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
488 je blonde haren
wuiven op het
zingen van de wind
weerbarstig licht
hoogblond het kuifje
boven alles uit
je voorhoofd
glanst de diep
bruine zomer kleur
samen met het zwart
omrande ogen grijs
geef jij je schoonheid prijs
je rankt nog steeds
als het speelse kind
dat alles prachtig vindt
lacht jeugdig blij
op een eindeloos strand…
De sfeer van weleer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
666 zij zomerde
met wilde bloemen in
een paradijselijke wei
waar vrijheid kleur
en vormen bloeiden
werd ieder hemels blij
ook zij wist van
de volle oogsten
de rijkdom zo dichtbij
later nog het land
met kale stronken
als verlate herfstpartij
in helder schemeren
deden vorst en gladheid
al even van zich spreken
het…
Lenteleed
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.135 Het wordt er niet beter op
doe er een schepje bovenop
en daar heb je de zomer weer:
drie maanden in de hel.
Die snelle jonge snaken
vlammen met open daken
in opgepoetste karren
blaaskaken in de wind.
De zomer hoeft echt niet voor mij
die broeikas kan er echt niet bij.
Kyoto wordt een maat voor niks
waar heb ik dat aan verdiend?…
zomerkusjes
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
833 deze zomer
is er een van onderbroekjes
verloren in het gras
de lang bewaarde kusjes
komen nu goed van pas
heel de dubbele-wanten-winter
heb ik alles opgespaard
vanaf begin december
tot de koeiestaart van maart
nu is het kolenhok leeg
vliegen kevers door het open raam
het koolwitje fluisterde
vanochtend nog je naam…
Klaterplas
hartenkreet
3.6 met 21 stemmen
987 naast de klaterplas
Ik wou dat het weer zomer was
Als ik kon zou ik de winter lozen
Dan verruilde ik deze koude dag
Voor een perkje met rode rozen…
Mens en natuur
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.235 De winter krijgt verwarmingselementen.
De koudeperiode duurt maar even.
Natuur, die bol staat van het nieuwe leven,
ervaart in januari al de lente.
De winter baadt in warme voorjaarsregen.
De weide toont de eerste schapenkinders.
Ik heb warempel al wat prille vlinders
als lentekriebels in m'n buik gekregen.…
De zomer sterft
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
1.473 Maar als ik morgen weer ontwaak
en toch de zon weer straalt
dan is er weer dat zeker weten
dat de zomer nimmer faalt.
Want telkens komt ze weer terug
maar doet nu eerst een stap opzij
maakt plaats voor herfst en winter
en komt met de lente dichterbij.…
Ken je dat…
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
2.973 oranjerode luchten
vochtig vrijen in de herfst
op veel te hete wollendeken
sterren stukslaan aan de hemel
die je bovendoor de winter glijdt…
De laatste sporen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
497 ik zag
de duinpan
in zijn herfstkleuren
wiegend onder
straffe wind
alsof gods hand
ons de natuur
liet keuren
vers en fruitig
direct van het land
nog zijn er de
laatste sporen van
het zomerse seizoen
dat iedere dag begon
met een stralende zon
ontelbaar waren
onze stappen in het zand
die overvloedig
werden weggepoetst
voor…
tegenstrijdig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
511 de zomer is te vol
het gele oog van rottend vlees
midden in de dunne tovenaarscape
blauw van vervliedende dagen
de warme mond vol rood
bedropen de baard van het vuur
van aanstaande dood
en in het laffe avonduur
roept het om winter
het loeien van de haard
waar net het smoren vraagt
de waard is een valsaard
bedienend op de wenken…
Humidité
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
746 Stomende wolken
bevroren pull
mos kruipt uit de voegen
zont zichzelf nat
Kroezende eiken
drakenvellen in krul
paraplu’s groeien snel
dansen hun eerste pirouette
Zuiderse muziek lacht
ironisch uit de lucht
Barman heeft veel aandacht
warme choco, koffie en glühwein
stomende wolken
voor een verkouden pull…
Haiku
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
488 De zomer is warm
als een koel winterbriesje
uit de herfst gewaaid…
Zomert een liefde
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
503 jij kunt altijd
met subtiele blik
wind bewegen om
straatjes schoon te vegen
waar je loopt
openen bloemen
bekennen stralend kleur
volgen je met hun geur
jij speelt in de
schaduw van jeugd
draait je om innemend
lachend naar de zon
hier is het nu guur
mistig en koud maar
jij zomert een liefde
die mijn hart warm houdt…
Schaduwrijk
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
478 Vol woord gekozen schoonheid
doch met hart en ziel in diepe pijn
begraaft zij het dagboek "zomerstilte"
achter een laatste dunne bomenrij
het treuren van kale wilgen
nabij boerderijen in winterstilte
leggen trage lange schaduwen
zich neer over grauwe weilanden
in schaduwrijk van het witte land
denkt zij huiverend terug aan toen
zij daar…
al eeuwen lang de seizoenen
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
533 ik ben de gouden gloed van de zon en
kus iedere aar op het land in groei en bloei
in de gouden glans van de zomer
en streel de grond waarop het groeit
de aarde voren dieper
ik hoor hier alle wortels groeien
maai me in de rijpheid van het graan
ik aai de stoppels die blijven staan
en bevries en verstil gedwongen
door de ijzige winterring…
Lentedrang
hartenkreet
4.0 met 20 stemmen
1.081 De zon schijnt
blauwe lucht
De kou schrijnt
een winterzucht
De dagen lengen
verlangen groeit
Ik heb lentedrang
naar al wat bloeit
Groene blaadjes
bries vol rozengeur
Een bos lavendel
mooie paarse kleur
Zwoele zomeravond
zon op mijn huid
En eindelijk weer
die verwarming uit…
Kind van de zon
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
534 je bloeide als sneeuw
dauwde lentetranen
weerkaatste de hemel
met een spiegelend hart
zomerde lieflijk
in waterkristallen
verdampte met wind
als kind van de zon
oogstte de kleuren
van het volrijpe
herfstgebeuren
bundelde alles in wit
de winter getekend
die met dons van de deken
aarde bedekt met het
ongerept licht van de schepping…
Eros sonnet
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.226 Mijn lieve god gevoel
geen afscheid willen nemen
van het geel en vermiljoen
de boterbloem de koperzon
lente jong de zomer
met haar bronzen huid
zalig rollebollen op het
platgewalste grasmatras
dromen komen
hoge zuchten langs het zachte
korenbloemenblauw
sterren stukslaan aan de hemel
die je onderdoor de winter glijdt
langs de palmen…