2508 resultaten.
Jij gaf me kracht
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
2.273 en nu lag hij in duizend stukken
mijn hele lichaam trilde.
en aan de andere kant van die ruit
stond ze op mij te wachten.
ik voelde me verdrietig en blij,
dus ik huilde en glimlachte.
zij was degene die mij riep
en mij de wilskracht gaf.
om de barrière te doorbreken
tussen moedig en laf.…
Mijn uitzicht
hartenkreet
3.1 met 13 stemmen
1.622 Door duizend sterren bedolven
Zak ik nog dieper en wanneer de golven
Mij bespoelen en meenemen naar beneden
Droomde ik dat wij het licht uitdeden.…
Mozaïek
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
1.438 aangespoorde
lome lijntjes rond de slapen
Ik ken de kuiltjes en de schaduw
de gouden glans en ook de bron
van tranen die het zo polijstten
Ik zag fluwelen ogen nimmer ruw
ook niet toen de storm begon
en alle meeuwen angstig krijsten
Het mozaïek van jouw gelaat
met tedere groefjes, zachte nerven
alleen ik weet dat het bestaat
uit duizenden…
WAAR IK KRACHT VIND
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
2.411 in de tuin van mijn herinneringen
is alles in bloemen vertaald
ik wandel tussen duizend kleuren
naar de bloem die over jou verhaalt
het is jouw stem die tot mij spreekt
die mij even bij jou laat zijn
ik sluit mijn ogen nat van tranen
alles in mij doet nog zo'n pijn
jij was de zon in mijn leven
de vlinder die mij ogen gaf
maar jij hebt…
RITSELEN VAN HET STIL
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.057 Ritselen doet ’t stil niet meer
dat is zij lange reeds vergeten
Maar ach, de stilte van weleer
zat vol trieste afscheidskreten
Ritselen doet ’t stil niet meer
zij wacht mij en ligt te staren
in het duister steeds maar weer
naar de pijn van duizend jaren
Ritselen doet ’t stil niet meer
ook in het oeverriet is ze dood
Schoon het riet gaat…
een kleine eenzame vogel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
2.147 passer solitarius
vanmorgen voor het eerst monster ik
mijn makker om den brode:
mahonie glanzen de veren en een vleugje wit
na onze sobere communie hipt hij
het tafeltje af en vliegt
naar een hoge boog van walviskaken
daar zit dan op de nok een eremiet
hij tuurt de wadden af in duizend eeuwen
een streepje dichter bij de grote zon…
Liefde
hartenkreet
4.8 met 31 stemmen
2.143 liefde zou kunnen zijn
dan begin ik alvast te vluchten
voor de naderende pijn
Of ik ooit nog van iemand houden zal
dat is nog maar de vraag
In tegenstelling tot het breken
geneest mijn hart maar traag
Ik heb mijzelf afgesloten
voor de wereld om mij heen
Naar buiten toe blijf ik glimlachen
van binnen voel ik me alleen
Mijn hart is in duizenden…
11 M
hartenkreet
3.5 met 24 stemmen
2.027 protest tegen
alles wat haat
wie voedt jou
steeds weer met wreedheid
dat je het menselijk leven
niet in zijn waarde laat
Ik dood je niet
ik verneder je niet
maar blijf je voor altijd
strak in de ogen kijken
om je daarmee te laten zien
dat ik voor jouw terreur
nooit en te nimmer zal wijken
In heel de stad hoor
ik mensen rouwen
duizenden…
Al-Qi'jaamah*
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
958 Zij stierf gedurende haar leven
Met regelmaat duizenden doden
Hoe ze ook trachtte mee te geven
Met weer-, natuur- en andere goden
De wolken zweetten zure regen
Haar voorhoofd motregende pijn
Het water werd pas rode wijn
Na ‘t lezen van zijn ‘je genegen’
Haar lijkwade viel op de grond
Ze stapte naakt het zonlicht binnen
Rekte zich uit,…
Adzhemyshkaiy
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
1.267 groeve
Van uit krochten ondergronds
Vochten zij tegen overmacht
Die onmacht vals wraakte
Injecteerden gas erna de bom
Voorwaar de strijd staakte
Zielen eeuwig geborgen delen
In de duisternis van de schacht
Hoort de schreeuw van velen
Nimmer geborgen altijd op wacht
-------------------------------------------------------
Vijftien duizend…
Je bent een rund?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
521 Je kleine broze hartje
Het gaat vreselijk tekeer
En bij iedere knal waar je zo van schrikt
Doet mijn hart een beetje zeer
Aan de hemel spatten sterren
In duizend kleuren uit elkaar
Een prachtig tafereel, aldus velen
Maar voor ons valt het erg zwaar
Want ons hondje is al oud
En begrijpt het allemaal niet
Ze trilt de hele dag van angst…
Voor jou en mij
poëzie
3.3 met 19 stemmen
5.292 Zie, die duizenden sterretjes stralen
Al naderbij - -
Kind! kind! ál die sterretjes stralen
Voor jou en mij!…
Wie schrijft twee
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.408 regenbui ontdekte
wat ik zocht, dat loste op
onmerkbaar aan de randen
ik zoek iets nieuws
verlies wat ik gevonden heb
zet dingen op een rij
wat meer moeite kost
alsof de scherpte
van de ogen zich verdoft
ook helder water
versluiert licht
niet om te zeggen dat ik
dit of dat heb nagelaten
maar om te vergeten
ik diegene ben
al duizenden…
Zomaarcafé
gedicht
4.4 met 399 stemmen
8.748 binnensmonds bismillah
ik ben de jonge Marokkaan
en zijn anderstalige gedachten
Het van vroombloed kleinerwordend
zitbeeld in mijn vader
en moeder herinnert mij
steeds marginaler aan mijn stamland:
rotshol sinds ik hier gewoon ben
Let niet tweejaarlijks in de zomer
maand van kleine betekenis
strand oranje parasollenbezaaid
en duizenden…
Meisje
hartenkreet
2.7 met 11 stemmen
1.474 In haar hoofd zijn duizend gedachten,
Die haar de mond smoren.
Ze is de beste vriend,
Voor ieder die haar nodig heeft.
Ze werkt samen met haarzelf,
Terwijl ze naar haar doel streeft.
Ze laten haar totaal vallen,
Ze kan het niet helpen.
En ze doet nog zo haar best,
Om de innerlijke wond te stelpen.…
Te bang
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.746 Eindelijk na jaren van verdriet en pijn
Niet kunnen weggaan bij die ene
En nooit eens echt gelukkig zijn
Maar duizend tranen wenen
Kwam jij mijn lieve schat
En leerde mij wat liefde is
Slechts heel kort kwam je op mijn pad
Nu ben je weg, het voelt als groot gemis
Ik was bang, durfde me niet te geven
Kon niet geloven dat iemand zoals jij…
De meidoorn bloeit
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
2.013 De bloesems van vervlogen dagen
zijn duizend dorens van verdriet.”
K.H.R. de Josseling de Jong…
Sumidero
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
2.513 Hier sprongen zij naar beneden
als lemmingen in de val
opgejaagde vogelvrijen
opgesteld in twintig rijen
rakelings langs koude keien
duizend in het getal
Gekwelde zielen dreven zo
de stroom af naar een grot
alwaar de laatste sterveling
nog een keer aan het leven hing
alwaar de laatste enkeling
zich schikte in zijn lot
In de grot van…
In confrontatie
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
468 ik heb het landschap uitvergroot
groen in duizend tinten
op maagdelijk linnen gladgestreken
maar aan pigmenten kleefde dood
wilde het vitale en de
oerkracht van de zee weergeven
golven vangen in hun schuimig grijs
zelfs geen waterspat bleef hangen
zag de storm schimmig jagen
voelde uit donkere wolken regen vlagen
striemend pal in mijn…
JOB
poëzie
2.5 met 10 stemmen
2.157 Maar ik moet levend duizend doden sterven,
En nimmer kan ik ‘t duizlend heil verwerven
Van stil en donker en mét u te zijn.…
Herfstlicht
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
717 Hoe kleuren nu de bomen geel en rood
in duizend tinten die je ogen op doen lichten
als bij het lezen van gedichten die je
brengen waar je thuishoort: in nabijheid
van geliefden,van begrip, van tederheid en
langzaam ademhalen.
Laat maar stralen wat
de zon nu nog beschijnen wil.…
VALLEN
hartenkreet
4.9 met 25 stemmen
915 de woorden zijn zacht
komen geruisloos binnen
en vormen, onhoorbaar de zinnen
van een verhaal
dat zo opnieuw kan beginnen
zo dicht voel ik het
om mij heen
maar het is niet meer
dan een mantel van liefde
waaronder alles verdween
gevangen in mijn dromen
ben ik op nieuw alleen
en woorden
vallen
buiten zinnen
in duizend letters
UIT-EEN…
De Afrekening
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
508 De Afrekening
Het duinkonijn houdt niet van zee
Ze heeft het land aan schuimende golven
Het zoute water smaakt haar niet
En spoelt haar sporen mee
Met duizenden komen ze op een mooie dag
Van achter de duinen naar de kwallen
Ze vertrappen de holen en het gras
En morsen brand, blik en glas
Gestaag groeit het graven uit tot graf
Holen worden…
Broedergevecht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
502 Duizend bommen
hebben krater na krater geslagen
en raadsels als kruiswoordpuzzel
in de zee
tussen kwal en schip
gesmeten.
Naakt, nat en geil
heeft hij brood
gebroken en gegeten.
Terwijl zijn broeder,
over heuvel,
ver weg van groen en water,
sterft in de armen
van zijn naaste buur,
ontwaakt hij met
een kater.…
Kinderstemmen
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
1.100 duizend kilometer, ver bij mij vandaan.
Kinderstemmen
komen nog enkel via sms binnen..
een tranenspel dreigt te beginnen.
Kinderstemmen
sturen, ik mis jou en wil bij jou zijn..
deze woorden doen zo'n pijn.
En al wat ik dan sturen wou
is over de leegte, de stilte nou.
Deze stilte vliegt mij aan..…
Haar hemel is mooier
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
915 Vroege zonnestralen schieten
door ontwakende ogen
in een gesluierd gezicht
Dreigend grijs gedonder
wordt vlotjes ingeruild
voor blauw met stapels wit
Aantrekkende wind
brengt de zee dichterbij
zilte lucht rust even uit
op mijn flauwe huid
Het zwerk van deze stad
biedt werk voor duizend Turners
Vanuit een hoge toren
raak ik haar…
Een veld vol papavers
gedicht
4.3 met 11 stemmen
5.038 Hoe het dan spatte
uit duizend geweren,
hoe de vogels verbloedden
in het klaprozenrood.
Papavers. Een veld vol papavers.
Zoveel schrijnende wonden.
Zoveel gloeiende ogen.
Zoveel aarde ontwricht.
Nooit sprak mijn vader van dood.
Jaren later werd hij begraven
met de schreeuw in zijn keel
die zijn leven zozeer had verkort.
Papavers.…
Vogel van Wijsheid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
593 Vogel van Wijsheid
Ik vlieg over de Zevende Zee
Waar ik duizend of meer oorlogen dacht
Mijn huid is helemaal bevederd, ik ben een Vogel
Van Vrede, Vrede is het doel
Wat ik wil bereiken, Vrede binnenin me Zelf
En voor de Wereld, maar dat is van later zorg
Ik heb mezelf verloren, op een boekenplank
Waar ik het Laatste Woord trachtte te vinden…
Oidipous
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
852 voel ik me,
die eerst de Zomer, mijn van god gegeven vader,
heeft dood geslagen op een onmenselijke tweesprong,
en vervolgens slaapt met de Herfst, mijn moeder,
zonder kennis, zonder toekomst, zonder vreugde,
Hybris, zo noemen de Grieken mijn onwetendheid,
maar net als Prometheus, de held van het vuur,
sterf ik iedere dag opnieuw weer duizend…
Het fenomeen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
539 jij waait woestijnen
van vruchtbare grond
kaalt bodem tot rotsen
verschraalt al het leven
tot elementair
hoost de zee
en golft tsunami’s
smelt het ijs
van duizenden jaren
spiegelt hoog tegen de dijk
jij houdt ons
in beweging met
steunen en kreunen
orkaant met het oog
gericht op de mens
zelfs in de stilte
die komt voor de storm…