3975 resultaten.
Was-dag
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.000 gevouwen
in de plooien van je jas
woorden wisselen sokken
blauw, zwart of bruin
dan ben je wel, dan ben je niet
gestreept of geruit
handen worden gewassen
met doorschijnende zeep
met onschuld en lucht
onvergeeflijk dit keer
op je tong druppelen
tranen, tandpasta en schuim
en terwijl jij gorgelt en spuwt
schrob ik je leugens van mijn huid…
nu zomer je
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
810 je koos voor wit
in nieuw beginnen
je huid was bruin
ogen zacht van binnen
lente kleedde je
prilgroen en geel
je groeide, bloeide
naar genezend heel
nu zomer je
ziet vruchten rijpen
een mooie herfst zal
de oogst doen blijven
we zullen winteren
met elkaar, wit heeft
de basis neergelegd om elk
seizoen te delen als een paar…
koning in zijn luchtkasteel
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
809 ik heb de verte
in je blik gezien
geen melk en honing
of koning in zijn luchtkasteel
wel drama dat ik met je deel
de gouden zee
in golven van serene rust
een blauwe hemel tart
het geel van zand, het strand
waar jij mij zwakker kust
het bloedend rood van
een geschelpte roos
doornen krassen dromen
als tatoeages in je huid…
Intimiteit
hartenkreet
3.6 met 21 stemmen
2.524 Intens verlang ik naar je,
ik wil je voelen,
mijn tong tegen je huid,
het zout van je lichaam,
proeven op mijn lippen,
het zoete zachte,
van je intimiteit,
beroeren met mijn tong,
mijn vingers al tastend,
over je heerlijke lichaam,
getekend door het leven,
als een oase van verlangen.…
Dochter
gedicht
3.2 met 51 stemmen
29.489 Kind, je huid
laat een bloemengeur toe
je bent je vaders gedicht
mijn Ierse roos
je rijdt op wilde paarden
en je spreekt wijze taal.
Ik luister naar het sterven
van mijn moeder, terwijl de dood
aan jouw masker begon te kerven.
-------------------------------
uit: Het feestmaal, 1997.…
gorilla in mijn kruinen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.361 Gij zijt een krijsende gorilla
in de kruinen van mijn leven
die met de tijd mee krimpt
en vormde vaak een baken
van lieftallig ooggeknip
achter de klippen van uw woorden
mijn schipper draait reeds
zijn kijker, hij kent het snijden
van uw kille rotsen al
leef maar in uw glazen bol
met eigenliefde geblazen
die mijn huid te…
Hemelsblauwe dromen
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
1.307 terwijl een bries
de morgen wekt
het gouden blauw
de zee bedekt
een albatros
in engelenvlucht
stralend wit
door wolkenlucht
voeten speels
warm zand beroeren
langs de vloedlijn
je wil ontvoeren
wadend door sprankelend licht
gevuld met zonnegloed
koesterend de warmte
die de huid zo tintelen doet
geniet ik
nog maar even
van dromen…
Met pijn in het hart
hartenkreet
2.2 met 13 stemmen
1.929 een vuil gezicht
besmeurd met bloed
geen enkel iets
dat nog fascineert
de tranen schonen
delen van je wang
maar het maakt niet uit
je blijft toch wel bang
het zwart kleurt je ogen
weg is elk beeld
de realiteit vergaat
waar haat ontstaat
pijnlijk scheurt je hart
waar rood druppelt
je huid droog, plakt
en de pijn verdubbelt…
levenstaak
netgedicht
3.1 met 43 stemmen
2.265 denk niet dat een gekko
met miljarden trilharen plakt
aan het glazen plafond
wat jij doet met gebroken nagels
ingescheurd tot op het bot
met hetzelfde effect
harpoenen van weerhaken voorzien
je noemt cactus dus
de naalden prikken in de huid
zou willen dat ik zonder je kan
de zon komt op, de maan gaat onder
in jouw naam, uit mijn vlees…
een vleugje wind
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
748 je stond wat achteraf
te spelen met je handen
een vleugje wind
verwaaide in je haar
je ogen lachten
ondeugende gedachten
ik wachtte terwijl ik
naar je vingers keek
ze openden wat dromen
ontsloten stukjes tijd
ik zag herinneringen komen
die je nu liever mijdt
ik vang je blik
mijn handen op je huid
we leven in een wereld
die anderen…
Immermeer
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
1.985 dwalend door deze tuin
heb ik niet de vraag
wie heeft eerder
hier gestruind
waar ik speel
en zinnelijk verzoek
zijn geen sporen
van frekwentief bezoek
ook als ik vlei
naar paralelle hof
via zout naar zoet
proef ik dat ik bof
nieuw is dit wandelen
voor mij immer weer
niet om huid of dal
doch mijn lust naar meer…
Zwarte nagels
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
535 Met zwarte nagels
Rode ogen
Witte tanden
Roze huid
Drink ik mezelf de toekomst in
Met harde woorden
Zachte blikken
Doffe klanken
Rottende adem
Doof ik mijn kaars
Mocht je me zien
raak me niet aan
draai je om
en laat me gaan
De tranen dansen over je lichaam
maar je weet niet hoe het voelt
Mijn hart wil je beschermen
Toch is mijn…
Sinds
gedicht
3.3 met 66 stemmen
24.972 Dwars door de rukwinden
van het verdriet
voel ik je onder mijn huid
bewegen, warm en goed
als vroeger
toen wij overnachtten
binnen de omheining van
elkanders armen.
Wat doet het er dan toe
dat de wereld leeg
en winters is geworden
nu mijn ogen
je nooit meer zullen zien
en ik mijn hoofd niet langer
in je schoot kan leggen?…
De zoete wind
netgedicht
3.9 met 24 stemmen
467 de zoete wind strijkt
van genot de wangen
in een tastend verlangen
hij aait de huid met zachte hand
en ik, wuivend naar meeuwen,
word badend gedragen
in het warme zand
boven mij spant zich in azuur
de hemelse weide uit,
weids en sprakeloos puur
in mij drijven,
weliswaar bij vlagen,
nog losse wolken
totdat ook zij vergeten…
mijn poëzie zwemt in het abnormale
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
716 mijn poëzie zwemt in het abnormale
gegrift in vernieuwende drift
in een wereld van louter plezier
schuurt het zelfs de teerste huid
ik spel woorden in dagen met lange passen
routineus ontdekkend in onrust
woordstrelingen in het nog onbekende
die geuren vormen in het onverklaarbare
met al mijn vermogen en bescheiden talent
maar in onverdroten…
Wakker
gedicht
2.8 met 19 stemmen
18.443 ik sta
buiten, waar ik mij verwar
met een rozenstruik in de
regen. het plafond prikt reeds
met blauwe naalden de
dageraad in mijn blote rug
zoals mijn voeten zoeken
naar je fundamenten. ik wil
nog even schuilen, maar
gefluister doorbreekt je
huid niet en vingers
vingers blijken te zacht
voor je gezicht
--------------------…
In tranen gevangen
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.308 Toen het verdriet
onder jouw huid kroop,
zag ik je wenen
langs de rand van je hand.
Eenzaam gevangen
zuchtte je mee,
tot jouw wereld onmachtig
in het duister vergleed.
Toen de nacht
achter je aan sloop,
zag ik je huilen
langs de rand van jouw angst.…
boezem
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.609 Een warme schaduw die tussen hen waakt
stopt bij een jurk die aarzelend je huid raakt.
Zodat er nog zoveel te raden valt
en voor mij nog zoveel te wensen valt.…
Middagdutje
gedicht
3.3 met 105 stemmen
38.310 Gooi het roer om lieve dame
ga in godsnaam niet voorbij
ik heb hier de dood gevonden
hem met huid en haar verslonden
en mijn leven dat ben jij.…
Voor Dustin
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
3.538 Ik streelde met woorden je huid.
Mijn woorden, heel losjes
toverden blosjes
op het zachtst van je wangen.
Ik vertelde in zinnen
hoe diep en teder
ik jouw wilde beminnen,
jouw begrijpen en meer.
Ik schreef wat je voelde.
Je lachte en bloosde
omdat ik wist wat je
met je geluidjes bedoelde.
Zo dichtbij, ik en jij.…
werp me op
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.510 tast me af
stil mijn angst
les de dorst
van mijn huid
bet het vocht
van mijn tranen
lik mijn oren
met je muziek
streel de lippen
van mijn zwijgen
wis de duisternis
met jouw ogen
zoet de geur
van mijn lijf
slecht de ruimte
tussen ons
deel met mij
dat we zijn
verenig adem
met adem
werp me op
de lucht in
laat me vallen…
Lief niet meer
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
795 Het bed van jaren lief ik niet meer
warm is het zweet zozeer geweest
de echo van vragen viel als zonlicht
terug in de tijd uiteen over je lijnen
het fijne dat bleef in jouw gezicht
Dan voel de warmte openspringen
de hitte van huid brandende ogen
trillende haartjes het kreunende geluid
zo leegt een wereld zich in tijd
ontkiemen daden een nieuw…
Tafel
gedicht
2.9 met 33 stemmen
16.232 De zijgevel twee keer de dikte van de huid.
Handen zijn het dubbele van de taal.
Het hemd is het dubbele van de tafel.
Het motorblok is twee keer het hemd.
De herrie is twee keer de geste.
-----------------------------------
uit: Parmentier jrg. 10, nr 3, 2001.…
Pijn
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.201 kapot gemaakt
vloeiende gedachten
snerpende angst
scheur in een wit blad
verwrongen
stroom van pijn
druppels verdriet
warm vocht
uit een koud hard
beschadigd
leven vol eenzaamheid
schreeuw zonder geluid
rode tranen
over je eigen huid
leeggestroomd
en langzaam
gaat alles wet
blijft er alleen nog stilte
en een litteken…
jouw lichaam is meer dame
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
675 je koos voor rood
omdat je blond
wat dommer vond
het hoorde bij onstuimigheid
maakte je apart en paste
bij het wilde bonzen van je hart
je ogen worden groener
je huid is licht en altijd
breekt een glimlach je gezicht
je lippen hebben het fluweel van rozen
ze vormen woorden maar
zijn eigenlijk geschapen om te kozen
jouw lichaam is…
drenkeling
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
1.276 het schuim op mijn lippen
is zee
het zout op mijn huid
zijn tranen
haar ogen
de oceanen
waarin
ik langzaam verdrink
het haar in beweging
is duin
de wind om mij heen
haar adem
de afstand
nog slechts één vadem
waarin
ik telkens verdwaal
haar lichaam in ruste
is strand
de hand uitgestrekt
een baken
die hartstocht
weer doet ontwaken…
Finestrat
gedicht
3.8 met 20 stemmen
9.437 Vogels vlogen op uit ons verstand
De huid die om ons heen zat, loste.
We vloeiden uit en over elkaar
Werden zee, zwommen zonder handen.
En op het voor ons uitverkoren strand
Stonden engelen op wacht
Met toeters wimpers en bellen.
---------------------------------------------------
uit: 'Volmaakte aanwezigheid, volmaakt gemis', 2000.…
de maan op overschot
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
679 diep, zeer diep
buig ik over treurigheid
grondloos in de troonzaal
van tijd
het is het oude liedje
dat ik hoor
schrapend langs
de onbereikbaarheid
van liefde, de dronken taal
doordrongen in eigen huid
de nacht aarzelt door
de rauwe liefkozing die
aan handen blijft kleven
mijn vingers wijzen nog naar de maan
maar de graver snakt…
Schreef wat je voelde
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
651 ik streelde met woorden je huid
mijn vragen heel losjes
toverden blosjes op
het zachtst van je wangen
je vertelde in zinnen
hoe diep en hoe teder
je me wilde beminnen
jouw verlangen naar meer
ik schreef wat je voelde
jij lachte en bloosde
omdat ik wist wat jij
met je woorden bedoelde
zo dichtbij ik en jij
eerlijk en open
van alle…
De chemotrein
netgedicht
4.7 met 47 stemmen
1.531 Door aders denderen chemometro's
over rode en blauwe banen, station naar station
pijnlijk misselijkmakend chlorixvervoerend
schakelen stemmingswisselingen om en kanker uit
vallende haren, tintelend brandende huid
Lachen met ingehouden tranen
elke stap is een te veel
elke minuut een uur
elk uur een jaar
Tik tak tik tak, zou het aanslaan?…