2545 resultaten.
augustusavond
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
527 er dreef een lied over de Maas, heel even
zweefden spiegelend de klanken van
een oud carillon
afscheid, een rode zon, hij
liet de avond als zijn bruid in witte nevels hullen
zulk een schoonheid in te vullen
op de oude, trage Maas
de vette waas van zomerhitte
was al snel vergeten
door mijn mobiele telefoon sprak
het geweten van een eindeloos…
Guns tegen rozen ( Parijs )
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
510 Heavy metal klanken door engelen
uitgedragen overstemmen het
geweld van de terrorist. Lange
haren, snoeiharde gitaren wijken
niet zomaar voor de wapens
van de religieuze extremist.…
Mannenkoor Concordia
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
611 De klank kleurt
bij Concordia een vereniging in zijn rijk
gevarieerde staat.…
de hand van het beest
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
572 de uitgezette lijnen luid loslaat
in de lucht van de kamer van het meisje
dat vlucht door het raam op straat voor het vuur dat
vleugels geeft aan verhalen en zinnen zacht
de vrucht van het uur dat het water op plekken
onhoudbaar de weg van de wolken volgt
de roep van de dag in het dorp
het huis het gelaat van de dingen
het spel van de klank…
Per stem wijzer
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
449 Ieder stem krijgt zijn
eigen klank. In alle
kleuren van bedanken;
of van wanklanken met
het rode potlood in
de hand.
Per stem wijzer.
Het kiezen laat zich
horen tussen jong en oud.
Een verliezende kiezer heeft
nooit definitief verloren.
Zolang die stem heeft en
hoorbaar op zijn toekomst
vertrouwt.
Per stem wijzer.…
Verlichte momenten
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
534 als het rusten overbodig lijkt
doen gedachten hun werk
over verwachten en verleden
over smachten en rede
toch leidt mijn pad
langs universele klanken
die diep mijn ziel ontroeren
of woorden uit dat grote land
geschreven in Tsaren sfeer
op zo'n moment wil ik de stilte danken
en behoeft slechts een cracker
de haast eeuwige leegte van de…
Overal klinkt muziek
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
461 Rijke klanken bekoren
onze oren.
Wie goed luisteren
kan behoort tot een
dankbaar publiek.
Dat zijn oren spitst om
zich op te stellen daar
waar het genieten kan van
al die vrolijke lentekoren.
Die vrolijke lentekoren
zijn weer terug.
Een zachte winter ging
razend vlug.…
spijt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
608 hoop
die je als lotusbloem mij het wonder
van jouw liefde zou leren kennen
doch dat gedicht had kantelen waarachter
jij je verschanste en hoe ik ook mijn liefdespijlen
naar jou schoot, ik miste telkens de evenaar
aan het halfrond van jou besmettelijk bestaan
waar jij beschutting vond
had ik maar een lied geschreven, dan was jij als
klank…
Einde wintertijd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
855 De vogels houden tot hun tijd de adem in
wij wachten op de eerste klanken.
Maar zien ook mos in het gazon, een stille roep
dat zachte handen eerst daar werken.
De wachttijd is van korte duur
ook ik sta op in 't lengend licht
dat groei en bloei ontspringen doet.
De eerste klus met zachte hand,
wordt na de vorst, ter hand genomen.…
Spinnend noten zingt
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
487 ik heb eindelijk
de muziek ontdekt die
jij sprankelt in je lach
in een proloog
van stille klanken
spannen spieren aan
onderhuidse emoties
golven getijden in
komen en weer gaan
geen symmetrie maar
een natuurlijke mimiek
laat zien dat jij geniet
geen klaterende
geluiden die duiden
op extravagant plezier
wel een prelude op de…
Uitstorting
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
606 Vermeer heeft voetafdrukken nagelaten
Er drijven waterlelies in de grachten
Zacht glijden peddels door het gladde water
Een tweede Pinksterdag; een beeld voor later
Wat leed door pandemieën zal verzachten
Van Delftsblauw porselein vandaag de luchten
Voorzichtigheid is vooralsnog geboden
Zo luidt de boodschap van het carillon
De zuivere klanken…
Slapende ster
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
543 Zacht neuriet ze de zoete klanken van een lied.
Rijm en ritme zijn samengevoegd tot een geheel.
Kijk naar een zonsopgang boven de zee
samen met jou.…
MEI in Oostvoorne
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
421 Zo licht de klanken van het carillon
Maria vol genade spreidt haar mantel
Over de aarde uit waardoor ik kantel
Vanuit het donker reik ik naar de zon
Kitesurfers stoeien wild met zee en wind
Zo dierbaar is het brede autostrand
Ik duik door golven, blij en bruinverbrand
Ben weer een speels, onwetend mensenkind
Het is de tijd van 's Heren…
Midzomer in Brabant
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
479 Midzomeravondlang vol varia
son et lumière bij een aria
een klank- en lichtspel als laudati-ode
Om zeven maal de wereld rond
te gaan
moet, voor men sterft, eerst napels aangedaan
dan galmt bel canto ook in nistel rode
In heeswijk dinther víert men juist de teugel
daar luidt geen madrigaal de tien geboden
in koeterwaalse taal van son en…
Schrille crescendo'S
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
475 gloed van Aurora
In een roerloze
spiegel van water
door ijle dampen
onttrokken aan 't zicht
wijken ragfijne
nevelkristallen
over verblekende ganzen
Het dons van de mist
houdt hen eendrachtig gevangen
instinct is wat hen samenbindt:
hun nog te voltooien gezangen
Gesmoord in het dons
stijgen schrille crescendo's
in wilde klanken…
Ik ben muziek
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
685 ietwat bleek
vlak
voorspelbaar
middelmatigheid
Wat ben ik
dankbaar
dat
ik
de deur ken naar
mijn dubbelleven
mijn parallelle leven
Een leven doordrenkt met passie
overgave
bombastisch
instinctief
een leven waarin ik exponentieel leef
uitvergroot
als een lyrische drugstrip
een uitroepteken
de moeiteloosheid
waarmee woorden
klanken…
Violist
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
584 Jouw viool heb ik omzichtig daar geplaatst
in die cirkel tussen mensen,
niet ter vermaak maar om te wensen
dat jouw klanken kunnen blijven, tot het laatst.
Warm zijn zij, liefdevol en goudgerand,
een terugverlangen naar mijn zonnedagen.
Muziek als antwoord op al mijn levensvragen,
als troost, verdriet, ten langen leste opgebrand.…
Een mystieke pauze
netgedicht
4.8 met 27 stemmen
458 ik ken de
muziek uit
je ogen
voel het
strijken van je
handen langs
de snaren van
de oude viool
daarbij wiegen
schouders en
heupen in een
bijzonder
aantrekkelijke
balans waarin
jij een bent met
de warme klank
met hart en ziel
heb jij de dirigent
en zijn stuk vertolkt
nog lang hing de
de echo in de zaal
verstillen mensen
in…
De chronograaf
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
457 van ons leven
is de hele dag
bezig om met
muziek ons bestaan
klank te geven
daar worden wij
blij en uitgelaten van
zoals geboorten en
huwelijken ook
in andersoortige
feesten en vieringen
in lichaamstaal te
beluisteren bij
de feestgangers
een leven lang
vertraagt de tijd het
gaan tot schuifelgang
in de slepende tred
van…
Het regenwoud
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
349 Het gezoem van muggen en bijen
Vormen de klank van ’t symfonisch orkest,
Waarop de gasten rondzwieren
Op de walsmuziek van Johann Strauss.
Als de avond vanuit de sterrenhemel
Nederdaalt op ’t tafereel
Van ’t feeërieke bostheater,
Keert weer de rust wijl ’t bal is over.…
een leeuwerik boven het veld
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
421 je wilde
dat het leven
een symfonie zou
zijn zoals de wereld
behoort te zijn
je wilde
dat licht en
duisternis elkaar
als vrienden
zouden omarmen
je wilde
staande sterven
waar dan ook
in een korenveld
in een bos of op de hei
je wilde
staande sterven
in de zon tussen
stilte en klank
in een bloemen veld
je wilde…
Beter leven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
422 Zou ooit iemand hebben voorzien
waarvan wij nu getuige zijn
we zouden van een profeet weten
historici blijken soms profeten
als klanken op hun jamben dansen
met een dichter als hun dirigent
zal een journalist evolueren
tot historicus en poëet
en mettertijd zelfs tot profeet
opdat zijn woorden zullen leren
dan krijgt de waarheid nieuwe…
Ze verdween langzaam
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
339 Tonen die gebaren
spraken, en haar zijden
spijkerstof vol lagen,
waar ritmische klanken
naartoe draagden.
Naar een cadans van
verlaat, fluisterend
in haar witafgestreken
oren, verdronken in
wegdromende ogen.
Wegdrijvend van
de waarheid die rustte
op de diepe grond,
onder een zonde
die in haar hoofd
niet bestond.…
snoeien
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
117 weet je wat ik had
bedacht mijn lief
het snoeien van jouw
liefde het plukken van
je schroom, de zachte dadels
in je ogenschijn en de klanken
waaraan je bent getafeld
meewarig voor alles die jou
als een stalen frame in een
ogenschijnlijke jargon van
mededogen bezien
daar zou ik iets van willen snoepen
het verheerlijken in de geste…
Eb, geen vloed!
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
118 Terwijl de vloed de tijd zachtjes terugspoelt
keek ik naar naar tankers aan de horizon
geluidloos, ver en schier onmerkbaar deinend
op ijle klanken van een englenkoor
dat op het scherm niet nader werd genoemd
Doch vloed spoelt in het algemeen
nooit zacht
de tijd terug, doch veeleer met
een kracht
die zeehelden trotseerden
in de eeuw…
Zomers Afscheid in" Dichtregels voor een warme thuis" dichtplatform "Woordentij." in de solidariteitsweek van de Vlaamse warmste week"voor Kerstmis
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
271 Geruisloos stil
wordt de avondzon
Langzaam het licht
dat aan slapen
toe komt
Rustig
als de bomen
die ééndrachtig
uitwuiven
Zonnebeken voor het laatst
bazuinen
De eerste bladeren
vallen af
Dagen krimpen Het levenspad
Klanken woorden
Gaan en komen
Het klokje dat niet
langer tikt
De omgeving valt stil
Het na-zomertje verliest…
De laatste symfonie
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
994 Een gedeukte trompet
doet haar best om hem bij te houden
maar ook zij verloor haar schoonheid
de schrale klanken van een harp laten
de dronken dirigent z’n hoofd hangen
een pianist slaat zo zijn laatste noten
door de salon waarna uiteindelijk ook
de gasten vertrekken.…
De organist
poëzie
3.9 met 7 stemmen
2.568 (fragment)
Wat is 't me een zoet genoegen, dat
de ervaren hand de toetsen duwt
en, over 't juublend elpen blad
de volle jacht der klanken stuwt;
wanneer ik elke noot ontmoet,
met wisse slag op vaste maat,
op iedre klop van 't drijvend bloed
een toon van 't klankbord wederslaat.…
Te Jebaloega
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
410 In de greep van mooie woorden kon haar leven niet anders
dan droeviger worden, er lag verdriet in iedere klank
en iedere klank maakte dat haar ziel verkilde, waar
mannen nooit een blijvende warmte, nooit een redding
waren, was de droom die haar al schrijvend op de been
hield nooit te oud om voor te sterven.…
Nieuwe weg II
poëzie
4.8 met 5 stemmen
2.421 Mijn hart is zo
Als 'n piano,
Die luid klinkt en toch zacht
Haar klanken strooit over de mensen,
Die langs de vensters van het salet
Voorbij gaan, in trage tred.
De piano, zij klinkt alleen
Voor de mens die haar bespeelt,
Voor die over haar zijn vingers heen
En weer laat lopen, haar bestreelt.…