42172 resultaten.
Restanten van de anderhalfwereld
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
418 nog zijn er restanten
van de anderhalfwereld in
onze tijd relikwieën als
sprookjes voor ouderen
en kinderen vergeten is
dat ook zij ooit hebben
geleefd en hun zielentaal
is opgeschreven bij
feesten en evenementen
goed en kwaad is gebleven
maar de mens vond
het sprookje een irritante
fantasie die door
machthebbers misbruikt
werd te…
Eigenden gezicht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
474 er was warmte
frisse vlagen
dansten kleuren
om de eenheid
van binnen met
buiten te laten zien
we wolkten
substantie
zonder gewicht
lach en plezier
eigenden gezicht in
komend herkennen
bij het nieuwe spel
van communicatie
zonder aardse
zintuigen dat ons in
eenvoudige algoritmes
werd geschonken als
eigen leven
lijkt ingewikkeld…
Knooppunten
netgedicht
5.0 met 20 stemmen
502 nog is het een te
voelen bron van
onderzoek laat
niets los over doel
en werkwijze staat
boven ons zonder
goddelijk predicaat
het is een aarde
van universeel formaat
zo onbenaderbaar
ongekend in wetenschap
kennis en organisatie die
het leven aaibaar en
heel aangenaam maakt…
Altruïstische beelden
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
358 elkaar in het traag
verplaatsen over
een ongelijke
vloer die bekrast
wordt met witte
kruimelige strepen
in een koud
vochtige stilte
die door gedrup
van stinkend
rioolwater een
smerige lucht
verspreidden
ik daalde af
op gladde treden
angst was ik
vergeten want de
onderwereld was
mijn ergens
bekend gebleven
uit de vroegere
aarde…
Blauwbloedstolling
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
402 rigoureuze stuipen
te ervaren
van aards laatste
apocalyptische
blauwbloedstolling
en fatale ademnood…
Arrogant aardse droom
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
491 naarmate
erosie meer
vat krijgt op
het gesteente
de oppermachtige
rots heet graag
massief maar als
de verbondenheid
verdwijnt kiezelt
alles bergafwaarts
kwadratisch neemt
de snelheid van
dit proces toe met
vocht en vorst
als actieve daders in
vriezende nachten
met slang en
appel legitimeert
de mens zijn
meer dan arrogant
aardse…
Genoeg
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
547 de slachtoffers
de bloemen namen geven
We gooien kiezels
tellen de rimpels
tot ze bij ons zijn
tot ze zeven zijn
zeven is mooi
en een keer is het genoeg
Dan een ijsje eten
ruzies vermijden
alle voors en tegens
voorrang verlenen
en doen
alsof het niet zo is
Je mag me ook eerst bellen
er zit een knop
op dat scherm
waarop de aarde…
Scheppingswonder
netgedicht
1.0 met 594 stemmen
438 het leven
was zonnig
en speels
in vaste
contouren van
drukke bouw
op uitgekochte
landerijen en
op restanten van
stads oorlogspuin
daar werden groene
heuvels aangelegd
voor de mens om
elkaar van een andere
kant te leren kennen
radio en tv openden
de gesloten maatschappij
in onderwijs werd
gemengd de norm
emancipatie kreeg body…
De gewetensfunctie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
414 er zitten
breuken
in de aarde
hun lijnen zijn
de bekende
gevaargebieden
waarvan de
korst naast warmte
ook gassen en
invloedssferen
lekken die een
pittig gevoel
van desoriëntatie
geven dat je
meeneemt
als schaduw
en vervaging
in de neerslag
van een andere
vreemde realiteit
altijd is er even
in confrontatie
de strijd van eigen…
Verval
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
446 de schepping
was voltooid
overal waren
de klokken
gaan tikken
op het uur nul
omdat de mensen
anders zouden
stikken zonder
zuurstof bomen
zon en natuur
het raderwerk
was universeel
onvervangbaar
door de mens
waren er
ongewenste
haperingen
waarna verval
was ingezet met kains
ezels kakebeen dat
abel had neergelegd…
Veelbetekenend
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
461 iedere dag
trek ik mijn
aardejas aan
schud eerst
het weer van
gisteren eraf
en ben benieuwd
wat er voor
vandaag al op ligt
maar de laatste
dagen kost het
passen moeite
alsof hij door de
komende herfst
krapper wordt
ondanks het fruit
en de schitterende
oogstkleuren
de souplesse
is er ook al niet
meer bij het
uitgaan alsof
de…
Kers Op de Taart
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
547 ik vraag me soms af
waarom ik me van alles afvraag
het is vaak zo zinloos
en wat is het waard
achteraf is het toch
zoals het nu eenmaal is
en dan vraag je je weer af
wat nu nog echt zorgen baart
maar eigenlijk is het je afvragen
toch best wel heel leuk
een bezigheid die nu eenmaal
ligt in de mens z’n aard
en dan soms nog eens een…
Insectueel verdwijnend
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
496 er bewoog
iets zwarts
donkerde venijn
uit angstig
makend klein
niet offensief
als een dief
in de nacht
die onverwacht
verschijnt
met flitsende
nagels krassend
sporen trok
in de angstige
vloer zonder een
eenduidiger doel
dan te intimideren
door onbekendheid
met scheurend
jankende muziek
die zijn bestaan
niet ontleende aan
wat…
Al op z'n kop
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
546 Het Al wordt op z'n kop gezet
net als bij Eise Eisinga
van alfa tot aan omega
geïnspireerd op het sonnet
met distichon en een couplet
Van Woordenaar uit Wolvega
of Rotjeknor of Waarookma
gezeten aan bureau, op bed
het universum het heelal
niet helemaal geheel en al
maar potentieel, van a tot z
door 'n dubbelganger ingebed…
Hun stervenspijnen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
428 onbestendige
tinten grijsden
met angst
ons bestaan
er waren geen
rustpunten in
de hectiek
van vluchten
met vrees en
schrik in weten
wat ons en ik
gaat overkomen
in het slechtste
samenraapsel van
onze dromen die
we ooit beleefden
het waren de
hoge uithalers
in de muziek die
opborrelden uit
aarde waar modder
drab en verrotting…
Er is leven in de dood
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
507 Het is een stil geheim
dat vloeibaar goud
onzichtbaar stroomt
in langgerekte sporen
van de dorstende aarde
Dat de wind de tranen droogt
bomen krakend ter aarde vallen
zout als parels ligt op een bed
van kale takken
Dat de Tijd hier geen eeuwigheid
meer heeft om besef te laten rijpen
want het noodweer loeit met druppels
van tranen dat…
Moordlawine
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
399 werkelijkheid
die ik alleen maar
kon weerstaan
in mijn dromen
op de rand
van verbranden
met een buitenkant
zonder korst waar
slechts in het
vet walmend
kringelen van rook
de resten van
organische materie
te ruiken zijn van
de verzengde bodem
die steeds
plastischer in
beweging komt
gestuwd door
vloeibaar vuur die
de kromming van
aarde…
Het laatste licht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
444 ik heb het
laatste licht van
de aarde gevist
nog rest slechts
dwarrelend stof
zielloos
zonder energie
vorm gewist
de structuur
al lang vergeten
omdat leven
zonder ziel geen
herinneringen telt
in een context
zonder reflectie
ooit is ons de
ziel gegeven
kwamen essenties
in de stof
weer tot leven
die spiegelden
in wederzijds…
Onherstelbaar falen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
472 hebben wij
onze ogen
geopend om
ze daarna
voordat zij
helemaal
ontluiken
weer te sluiten
wij waren
op zoek naar de
wereld om ons
heen naar leven
en alles weten
hoe en wat
omdat het
slecht gaat
en alles van
waarde verloren
lijkt te gaan
zoals de natuur
met zijn raderen
en niveaus van
duurzaamheid
op onze aarde
we hebben…
Het sluitstuk
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
456 ik zag
de aarde
scheuren
hoorde wortels
janken in
ontbossingspijn
voelde rotsen
splijten die niet meer
gebonden wilden zijn
de verwoesting
was gigantisch
in zijn omvang
universeel ik kon
mijn tranen niet
meer bedwingen
de overweldiging
kwam onverwachts
en werd mij te veel
alles viel weer
terug tot elementen
moleculen in overvloed…
FAMILIEBOOM
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
692 een zaadje valt naar de aarde
die zich over haar ontfermt
er vormt zich langzaam een stek
met menig levenslustige loot
en verovert zich een eigen plek
langzaam is er sprake van een echte boom
met vele takken en volle bladerkroon
in wiens stam een jongen een hartje kerft
jaren en jaren gaan langzaam voorbij
zwakke takken knakken door de willekeurige…
Als lemmingen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 van
velen dictatoriale
trekjes kregen die snel
begonnen te vervelen
inperking van persoonlijke
vrijheid gaf onomkeerbare
spanningen op weg naar een
psychotisch einde waarbij ieder
mens er een teveel was
en dus in de weg stond van
ultieme persoonlijke vrijheid
en nu op weg naar die bijna
onbereikbare vrijheid om
daar weer opnieuw te aarden…
Vandaag is de dag....
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.455 de rest van mijn leven, mag niet
In mist vervagen, toch?…
Adagio
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
817 De klarinet strooit zijn gecomponeerde
klanken, over bergen uit gestrekt als
groene weide, waar leven verborgen is,
in rivieren diep, door het heelal.
Meezwenkend, op de vleugels van een
adelaar, genietend van lucht en
licht zwevend als een los gekomen ziel
vrij van het aardse bestaan.…
Mijn tuin
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
613 juichend,
jubelend waar Ál het Leven
dat jou dan eindelijk
ten deel valt.
Mijn tuin bevalt mij.…
zij
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
2.024 zij heeft een lichaam
dat warm en zorgzaam
misschien soms wat moeizaam
mijn aarde doet beven
zij heeft een geest
die stil en beheerst
er steeds is geweest
sinds ik begon te leven
zij heeft de tijd
die vast zonder spijt
in verleden verglijdt
maar mij jong laat blijven
zij is de vlinder
die zonder gehinder
niet meer en niet minder…
liefde
netgedicht
4.3 met 42 stemmen
2.964 ~**~
In het begin was er helemaal niks
en God maakte de sterren en een planeet
Hij noemde het de Aarde
maar het was nog niet compleet
Het was er koud en donker
en God maakte de zon
Nog steeds was het er stil
en God maakte water en het leven begon
Toch was hij nog wat vergeten
er moest nog iets bij
Dus maakte God de liefde…
Puur
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
3.010 zoals je bent
ben je mooi, lief, teder
Puur
water over uitgeslepen stenen
kabbelend door een droge rivierbedding
Puur
een bloem ontspruit uit de aarde
komt boven en bloeit zijn leven
Puur
Puur kan van alles zijn
voor iedereen verschillend
maar puur is een ding
zoals het is, zoals je bent…
Zelf hoef ik het niet te doen
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
725 De Geest waait waar ze wil,
en doet de aarde leven,
want alles is gegeven
en alle onrust stil.
Zelf word ik nu gedragen
en dat geeft heel veel kracht;
vertrouwen kan weer groeien
en licht doorstraalt de nacht.…
Deze dag om te aanschouwen
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
553 De hoge hemel dringt
wolken ontfermen zich over de aarde
deze dag kan verbeiden
tot mooie natuurlijke dingen leiden.
Zeggen kom gerust in me wonen
wees vandaag mijn hart en uit leven
er waait wel een heuse reuze storm
die ook weer schonend schoons kan geven.…