Alle inzendingen over muren

3457 resultaten.

Sorteren op:

even onderduik

hartenkreet
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 702
De hand die boven de toetsen hangen blijft omdat de speler weet dat muren horen. De pen die letters absorbeert om het verhaal onleesbaar te doen zijn voor een geheime dienst. We moeten onze woorden doven en onze handen zwijgzaam maken en hopen dat het licht zo helder om ons is dat niemand vonken waar kan nemen.…

Doolhof

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.033
die onverlet mij op een dwaalspoor heeft gezet Zoveel paden en zoveel wegen Zoveel kruisingen kom ik tegen En alles schijnt mij onbekend 'Van waar kwam ik toen toch aangerend' Omzwervingen waren er velen die nu wéér mijn oogmerk stelen om het voor elkaar te maken op de juiste weg te geraken Maar alles wat ik tegenkom vergrauwt in muren…

Medium

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.498
in de kelder een wit paard verschijnt zie nu ineens helder als het donker verdwijnt Geritsel in het wilgenbos uilen huilen overal glinstering in de ogen van de vos dauw breekt de lichtinval Gejoel van massa-mensen visoenen uit oude boeken dat ze dit verwensen - de menselijkheid vervloeken Stilte in de kelder vocht druipt van de muren…

Stadswacht

netgedicht
2.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.882
Geen grijsgebreide muren voor groene gapers. Als ik nog eens mijn hals wil strekken komt hij me tegemoet recht in zijn ogen recht in mijn ogen. Hier blijf ik hangen, in zijn gevooisde geur. Hij kijkt volmaakt. De gevels, de straat, zij gaan voorbij. Ergens in de stad staren stenen saters met wellustige grijns.…

Passie

hartenkreet
2.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 4.272
Passie, je neemt me vol vuur, ventje jij doorbreekt mijn muur.…
Sweet5 november 2002Lees meer >

verdwaald

hartenkreet
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.191
waar blijf je ik wacht een geluid een auto een voorbijganger maar niet jij kom je nog of blijf ik de hele avond eenzaam jij bent zo ver van mij verwijderd ik zie de muur groeien maar kan het niet verhinderen steen voor steen wordt hij hoger jij neemt een zijweg ik verdwaal zal ik de weg naar jou nog vinden ik zoek hopeloos reik…

Sprookjesverteller

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.315
verbaal zijn weg zoekt door het labyrint van dromen, wonderwoorden zweven van je lippen, scheppen theatraal een sprookjesland in sagetaal van mond tot hart steeds doorgegeven Je kleurt een wereld vol magie de woorden tot een zinnebeeld door klank die in je stem vibreert een toverlantaarn projecteert een luchtkasteel in spiegelbeeld op muren…
Lizzy10 januari 2003Lees meer >

het schreeuwen zit van binnen

netgedicht
3.0 met 20 stemmen aantal keer bekeken 5.635
muren zijn hoogpolig vreten echo's uit de lucht het schreeuwen zit van binnen een vliegen zonder vlucht gevangen in hun kassen fixeren ogen een plafond handen kiezen houvast zoeken veiligheid rondom passen zijn onzeker de vloer is lichtgeraakt ademen gaat sneller als er kennis wordt gemaakt de eerste blik naar buiten als de drempels…
wil melker16 januari 2003Lees meer >

niets

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.221
voor ik het weet gebruik ik te veel woorden voor ik het weet is mijn geheim bekend zal mijn verhaal dat jullie half hoorden over heel de aarde zijn gerend voor ik het weet hebben muren oren voor ik het weet luistert heel de wereld mee zal men steeds opnieuw mijn rust verstoren heeft men van de waarde geen idee voor ik het…

met het koppig bloed

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.299
ik vouw schaduwen tot zwarte vogels die ik oplaat zonder hoop ze zweven mijn cel hun snavels pikken gaten in mijn aderen transformeren me tot hel de horse gaat steigeren en de sneeuw verbrandt ik huiver van genot zo maakt de hemel me kapot ik schilder muren met het koppig bloed dat schimmen plet tegen de stenen ze ogen…
wil melker3 augustus 2004Lees meer >

in haar ongrijpbaar mooi

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 960
ik jaag en jacht daal in de wereld af voel kilte van spelonken waar naamloos vuisten op de muren bonken geketend zonder licht probeer de hemel soms te raken in het ontwaken van genot om in overgave eens mezelf te vergeten in het schuldbewuste weten ik wil uren huren om gisteren te verdringen morgen weer te zingen de toekomst is…
wil melker2 september 2004Lees meer >

Op het verkeerde been

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.965
Ik dwaal ergens tussen hoop en realiteit balancerend op een koord van verlangen steeds weer dagdromen over de tijd verliefd, zorgeloos en onbevangen De wens dat het ooit weer zo wordt hangt als een waas om mij heen maar elke keer als ik mijn hart uitstort zet het mij op het verkeerde been Nee, de muur zal mij blijven omheinen totdat mijn…
Ruud Brouwer13 september 2004Lees meer >

die reiken naar mijn geest

netgedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.929
ik rammel aan de tralies maar alles lijkt vergeefs jou voel ik in me groeien onwaakt word ik een beest sluimerend voel ik tentakels die reiken naar mijn geest jij opent de gebieden waar ik nog nimmer ben geweest door jou voel ik de muren die ik zelf heb gebouwd jij doet me beseffen dat ik weer van iemand houd maak me maar wakker…
wil melker22 januari 2005Lees meer >

slechts deze woorden nog

netgedicht
3.6 met 29 stemmen aantal keer bekeken 913
ik heb woorden vermoord grootse woorden er stonden muren rond ik pleegde aanslag na aanslag kort en heftig, temidden van de dag of de nacht een potloodkrabbel werd een grijnzen, de dood uitgeschreven in schaduwzijden en toen ik op een ochtend voorbij de zon liep zag ik niemand bestaan ik kreeg een vreemd gezicht met grote,…

onder dagen en voetstappen

netgedicht
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 542
oude gebeden wanneer geluid, wit als wierook, zich neerlegt op gevouwen handen mijn hoofd vult zich met landschappen en wat verder met overwoekerde dagen wanneer ramen sluiten, licht hellend als vergeten beloften zwarte gronden in gedragen huivering drijven me naar het boetekleed; de grens van weifelende leegte nooit heb ik de muren…

onder dagen en voetstappen

netgedicht
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 696
oude gebeden wanneer geluid, wit als wierook, zich neerlegt op gevouwen handen mijn hoofd vult zich met landschappen en wat verder met overwoekerde dagen wanneer ramen sluiten, licht hellend als vergeten beloften zwarte gronden in gedragen huivering drijven me naar het boetekleed; de grens van weifelende leegte nooit heb ik de muren…

vergeten.

hartenkreet
2.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.001
al die angstige uren, wekenlang onzekerheid, verstikt door al die muren, nee we hebben geen spijt, want jij was zo bemind, jij was ons verlangen, jij...ons lieve kind, door onze liefde negen maanden gevangen, nu jij ons meisje mag zijn, een wonder wat ons mocht overkomen, vergeten wij alle ellende en pijn, vergeten wij alle angstdromen…

Gouden regen

netgedicht
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.351
jaren heen gedreven als een stuifbal door de hemel van het dronkentierend glas waar zij viel als gouden regen voor de tranen die verzwegen maar zij niets kon als een ander zilverzoekend naar haar was Nee- het waren niet de jaren die de zoute wonden heelden niet de lange, bange uren van de tijd die treurend ging stomgeslagen langs de muren…
jan haak8 augustus 2008Lees meer >

voetzoeker

netgedicht
4.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 799
diep, heel diep graaft hij een woning omhoog als nalatenschap voor het onbewuste schrijft gesprekken op muren met vuistgrote peuken om het voetzoeken naar binnenrook te rechtvaardigen want immers hij is de danser tussen pluimen die langs grenzeloze deuren glijdt mijn zolder bevrijdt van sluiptenen en kwelkommers van rijstdons en…

Niet meer gewoon

netgedicht
4.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 720
met het plannen van de ruimte waarin wij leven met elkaar spreiden zich verbanden voelen wijken het gevaar al lang niet meer gewend aan delen van verleden versnippert zich geheugen dat de samenhangen smeedt verholen groeit er zielenleed tussen opgetrokken muren in verre van een veilig thuis levens kruisen maar we gluren immer buiten…
Ludy Bührs17 augustus 2008Lees meer >

NOTRE DAME DE VALDEUR

netgedicht
4.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 922
ik leun nog wel gestrekt tegen de zware penant strak gelijk de muur zicht rekt van onder naar de top zo ver ik kan zien de bovenkant als gemetseld voel ik mij opgenomen in het verleden denk aan de gespierde bouwers die immer meer de hoogte bereden zelfs mijn geest aanvankelijk aards gericht geeft stilaan te kennen deze plek…

melkmeisje

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 802
johannes vermeer zo levend verstild tegen de lege muur tedere gebaren zorgend koesteren licht omstraalt jou alledaagse madonna bezig met het leven het daaglijks brood je voorname eenvoud maakt je onvergetelijk straks komt het kind met vragende blik je zult het voeden liefdevol omhelzen met zachte handen die altijd zullen zorgen…

toverlantaarn

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.132
gemoffeld metaal streng donkergrijs geheven slurf en ronde poten rechthoekige repen glas in gezaghebbend karton dan geleid door vader’s hand scheidt het donker van het licht stapt een levensgrote Piggelmee in de piste op de muur op zijn stem schuift de dwerg tussen pot en zee profeteert den tovervisch haar les in nederigheid…
masetto11 februari 2007Lees meer >

maria

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 688
boven de heuvel buiten de muren trekken zwarte luchten voor een bloedrode zon in de stilte de doodsangst het hijgen van de gebrokene de van god en mens verlatene zijn kreten beroeren de hemel doen spotters lafhartig lachen en raken de moeder in het hart het zachte snikken van haar die hem eens koesterde in de stal klinkt door tot in…

Dementie, zalig zijn....

hartenkreet
3.9 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.715
De muur van onomkeerbaarheid, de ontkrachting. Zalig zijn de armen van geest, zij zullen de hemelen verwerven. Maar jij staart in het lege niets, onsamenhangend stamelend, verlaten trieste ogen. Bevende, plukkende handen, zo doelloos.…

Rapen zich met nacht

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 499
stilte wacht beelden komen onverwacht in kleur nog steeds verwarrend ze rapen zich met nacht spatten tegen muren bijten zo hun zuren voeden zich met dat wat ik allang begraven dacht ze openen mijn graf dat wat nooit gewild was gilt zijn eerste klacht verbloedt in rood zijn kracht pas als het licht mijn ogen opent en donker wordt…
wil melker20 november 2007Lees meer >

Bang voor liefde

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 2.548
Ik ben gegijzeld in mijn eigen gevoel omheind door muren van het verleden niemand begrijpt meer wat ik bedoel en alle hoop is aan stukken gesneden Elke seconde van leven is er één teveel elke dag duurt daarom veel te lang van de toekomst is ook niets meer heel en dat maakt mij zo vreselijk bang Ik ben bang voor wat er komen gaat bang…

Naast me

hartenkreet
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 945
Je zegt dat de rozen van vandaag zijn uitgebloeid, dat de herfst loopt te wenen in de schaduw van je lijf Je zegt dat de stilte nader is dan de troost in mijn armen, dat mijn adem muren bouwt tussen verdonkerde dromen maar als ik nu zeg dat morgen weer zal komen, dat droefheid en intens gelukkig zijn samen horen maar als ik nu vraag…

Koude kille honger

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.117
Kartonnen dozen, Gestapeld tegen mijn muur Één vlammetje voldoende voor een hemelreikend vuur Geelblauwe vlammen kropen stil omhoog Glimlachend keek ik naar hoe het staal verboog Zwart rode resten, vallend om mij heen Mijn glimlach is verdwenen omdat ik zachtjes ween Het skelet slechts bleef overeind, mijn wereld is verlaten Waar…
Jos Govers22 december 2003Lees meer >

Schaduw

hartenkreet
4.3 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.078
Verdrongen door een vale schaduw Schuifel ik langs kale muren, Besmeurd door vertwijfeling, Uitgeput door gekwetste uren Aan het eind van de dag, Zo beklemmend zwaar, Hoor ik alleen nog maar stemmen, Zo verward en ondraagbaar Ik beweeg als een vreemde, Rusteloos in de tijd, Gebonden door een cirkel Neemt mijn falende adem afscheid…