3457 resultaten.
even onderduik
hartenkreet
1.0 met 3 stemmen
702 De hand die boven de toetsen
hangen blijft omdat de speler
weet dat muren horen.
De pen die letters absorbeert
om het verhaal onleesbaar te doen zijn
voor een geheime dienst.
We moeten onze woorden doven
en onze handen zwijgzaam maken
en hopen dat het licht zo helder om ons is
dat niemand vonken waar kan nemen.…
Doolhof
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.033 die onverlet
mij op een dwaalspoor heeft gezet
Zoveel paden en zoveel wegen
Zoveel kruisingen kom ik tegen
En alles schijnt mij onbekend
'Van waar kwam ik toen toch aangerend'
Omzwervingen waren er velen
die nu wéér mijn oogmerk stelen
om het voor elkaar te maken
op de juiste weg te geraken
Maar alles wat ik tegenkom
vergrauwt in muren…
Medium
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.498 in de kelder
een wit paard verschijnt
zie nu ineens helder
als het donker verdwijnt
Geritsel in het wilgenbos
uilen huilen overal
glinstering in de ogen van de vos
dauw breekt de lichtinval
Gejoel van massa-mensen
visoenen uit oude boeken
dat ze dit verwensen
- de menselijkheid vervloeken
Stilte in de kelder
vocht druipt van de muren…
Stadswacht
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
2.882 Geen grijsgebreide muren
voor groene gapers.
Als ik nog eens
mijn hals wil strekken
komt hij me tegemoet
recht in zijn ogen
recht in mijn ogen.
Hier blijf ik hangen,
in zijn gevooisde geur.
Hij kijkt volmaakt.
De gevels, de straat,
zij gaan voorbij.
Ergens in de stad
staren stenen saters
met wellustige grijns.…
Passie
hartenkreet
2.3 met 20 stemmen
4.272 Passie, je neemt me vol vuur,
ventje jij doorbreekt mijn muur.…
verdwaald
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.191 waar blijf je
ik wacht een geluid een auto een voorbijganger
maar niet jij
kom je nog of blijf ik de hele avond eenzaam
jij bent zo ver van mij verwijderd
ik zie de muur groeien
maar kan het niet verhinderen
steen voor steen wordt hij hoger
jij neemt een zijweg
ik verdwaal
zal ik de weg naar jou nog vinden
ik zoek hopeloos
reik…
Sprookjesverteller
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.315 verbaal
zijn weg zoekt door het labyrint
van dromen, wonderwoorden zweven
van je lippen, scheppen theatraal
een sprookjesland in sagetaal
van mond tot hart steeds doorgegeven
Je kleurt een wereld vol magie
de woorden tot een zinnebeeld
door klank die in je stem vibreert
een toverlantaarn projecteert
een luchtkasteel in spiegelbeeld
op muren…
het schreeuwen zit van binnen
netgedicht
3.0 met 20 stemmen
5.635 muren zijn hoogpolig
vreten echo's uit de lucht
het schreeuwen zit van binnen
een vliegen zonder vlucht
gevangen in hun kassen
fixeren ogen een plafond
handen kiezen houvast
zoeken veiligheid rondom
passen zijn onzeker
de vloer is lichtgeraakt
ademen gaat sneller
als er kennis wordt gemaakt
de eerste blik naar buiten
als de drempels…
niets
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.221 voor ik het weet
gebruik ik te veel woorden
voor ik het weet
is mijn geheim bekend
zal mijn verhaal
dat jullie half hoorden
over heel de aarde
zijn gerend
voor ik het weet
hebben muren oren
voor ik het weet
luistert heel de wereld mee
zal men steeds opnieuw
mijn rust verstoren
heeft men van de waarde
geen idee
voor ik het…
met het koppig bloed
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.299 ik vouw schaduwen
tot zwarte vogels
die ik oplaat
zonder hoop
ze zweven mijn cel
hun snavels pikken
gaten in mijn aderen
transformeren me tot hel
de horse gaat steigeren
en de sneeuw verbrandt
ik huiver van genot
zo maakt de hemel me kapot
ik schilder muren
met het koppig bloed
dat schimmen plet
tegen de stenen
ze ogen…
in haar ongrijpbaar mooi
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
960 ik jaag en jacht
daal in de wereld af
voel kilte van spelonken
waar naamloos vuisten
op de muren bonken
geketend zonder licht
probeer de hemel
soms te raken in het
ontwaken van genot
om in overgave eens
mezelf te vergeten in
het schuldbewuste weten
ik wil uren huren
om gisteren te verdringen
morgen weer te zingen
de toekomst is…
Op het verkeerde been
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.965 Ik dwaal ergens tussen hoop en realiteit
balancerend op een koord van verlangen
steeds weer dagdromen over de tijd
verliefd, zorgeloos en onbevangen
De wens dat het ooit weer zo wordt
hangt als een waas om mij heen
maar elke keer als ik mijn hart uitstort
zet het mij op het verkeerde been
Nee, de muur zal mij blijven omheinen
totdat mijn…
die reiken naar mijn geest
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
1.929 ik rammel aan de tralies
maar alles lijkt vergeefs
jou voel ik in me groeien
onwaakt word ik een beest
sluimerend voel ik tentakels
die reiken naar mijn geest
jij opent de gebieden waar
ik nog nimmer ben geweest
door jou voel ik de muren
die ik zelf heb gebouwd
jij doet me beseffen dat
ik weer van iemand houd
maak me maar wakker…
slechts deze woorden nog
netgedicht
3.6 met 29 stemmen
913 ik heb woorden vermoord
grootse woorden
er stonden muren rond
ik pleegde aanslag na aanslag
kort en heftig, temidden van
de dag of de nacht
een potloodkrabbel
werd een grijnzen, de dood
uitgeschreven in schaduwzijden
en toen ik op een ochtend
voorbij de zon liep
zag ik niemand
bestaan
ik kreeg een vreemd gezicht
met grote,…
onder dagen en voetstappen
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
542 oude gebeden
wanneer geluid, wit als wierook,
zich neerlegt op gevouwen handen
mijn hoofd vult zich met landschappen
en wat verder met overwoekerde dagen
wanneer ramen sluiten, licht hellend
als vergeten beloften
zwarte gronden in gedragen huivering
drijven me naar het boetekleed;
de grens van weifelende leegte
nooit heb ik de muren…
onder dagen en voetstappen
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
696 oude gebeden
wanneer geluid, wit als wierook,
zich neerlegt op gevouwen handen
mijn hoofd vult zich met landschappen
en wat verder met overwoekerde dagen
wanneer ramen sluiten, licht hellend
als vergeten beloften
zwarte gronden in gedragen huivering
drijven me naar het boetekleed;
de grens van weifelende leegte
nooit heb ik de muren…
vergeten.
hartenkreet
2.6 met 10 stemmen
4.001 al die angstige uren,
wekenlang onzekerheid,
verstikt door al die muren,
nee we hebben geen spijt,
want jij was zo bemind,
jij was ons verlangen,
jij...ons lieve kind,
door onze liefde negen maanden gevangen,
nu jij ons meisje mag zijn,
een wonder wat ons mocht overkomen,
vergeten wij alle ellende en pijn,
vergeten wij alle angstdromen…
Gouden regen
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
2.351 jaren heen gedreven
als een stuifbal door de hemel
van het dronkentierend glas
waar zij viel als gouden regen
voor de tranen die verzwegen
maar zij niets kon als een ander
zilverzoekend naar haar was
Nee- het waren niet de jaren
die de zoute wonden heelden
niet de lange, bange uren
van de tijd die treurend ging
stomgeslagen langs de muren…
voetzoeker
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
799 diep, heel diep
graaft hij een woning omhoog
als nalatenschap voor het onbewuste
schrijft gesprekken op muren
met vuistgrote peuken om het voetzoeken
naar binnenrook te rechtvaardigen
want immers
hij is de danser tussen pluimen
die langs grenzeloze deuren glijdt
mijn zolder bevrijdt van sluiptenen en kwelkommers
van rijstdons en…
Niet meer gewoon
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
720 met het plannen van de ruimte
waarin wij leven met elkaar
spreiden zich verbanden
voelen wijken het gevaar
al lang niet meer gewend
aan delen van verleden
versnippert zich geheugen
dat de samenhangen smeedt
verholen groeit er zielenleed
tussen opgetrokken muren
in verre van een veilig thuis
levens kruisen maar we gluren
immer buiten…
NOTRE DAME DE VALDEUR
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
922 ik leun
nog wel gestrekt
tegen de zware penant
strak gelijk de muur zicht rekt
van onder naar de top
zo ver ik kan zien de bovenkant
als gemetseld voel ik mij
opgenomen in het verleden
denk aan de gespierde bouwers
die immer meer
de hoogte bereden
zelfs mijn geest
aanvankelijk aards gericht
geeft stilaan te kennen
deze plek…
melkmeisje
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
802 johannes vermeer
zo levend verstild
tegen de lege muur
tedere gebaren
zorgend koesteren
licht omstraalt jou
alledaagse madonna
bezig met het leven
het daaglijks brood
je voorname eenvoud
maakt je onvergetelijk
straks komt het kind
met vragende blik
je zult het voeden
liefdevol omhelzen
met zachte handen
die altijd zullen zorgen…
toverlantaarn
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.132 gemoffeld metaal
streng donkergrijs
geheven slurf
en ronde poten
rechthoekige repen glas
in gezaghebbend karton
dan geleid door vader’s hand
scheidt het donker van het licht
stapt een levensgrote Piggelmee
in de piste op de muur
op zijn stem schuift
de dwerg tussen pot en zee
profeteert den tovervisch
haar les in nederigheid…
maria
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
688 boven de heuvel buiten de muren
trekken zwarte luchten
voor een bloedrode zon
in de stilte de doodsangst
het hijgen van de gebrokene
de van god en mens verlatene
zijn kreten beroeren de hemel
doen spotters lafhartig lachen
en raken de moeder in het hart
het zachte snikken van haar
die hem eens koesterde in de stal
klinkt door tot in…
Dementie, zalig zijn....
hartenkreet
3.9 met 22 stemmen
2.715 De muur van
onomkeerbaarheid,
de ontkrachting.
Zalig zijn de armen
van geest,
zij zullen de
hemelen verwerven.
Maar jij staart
in het lege niets,
onsamenhangend
stamelend,
verlaten
trieste ogen.
Bevende, plukkende
handen,
zo doelloos.…
Rapen zich met nacht
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
499 stilte wacht
beelden komen onverwacht
in kleur nog steeds verwarrend
ze rapen zich met nacht
spatten tegen muren
bijten zo hun zuren
voeden zich met dat
wat ik allang begraven dacht
ze openen mijn graf
dat wat nooit gewild was
gilt zijn eerste klacht
verbloedt in rood zijn kracht
pas als het licht
mijn ogen opent en donker
wordt…
Bang voor liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.548 Ik ben gegijzeld in mijn eigen gevoel
omheind door muren van het verleden
niemand begrijpt meer wat ik bedoel
en alle hoop is aan stukken gesneden
Elke seconde van leven is er één teveel
elke dag duurt daarom veel te lang
van de toekomst is ook niets meer heel
en dat maakt mij zo vreselijk bang
Ik ben bang voor wat er komen gaat
bang…
Naast me
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
945 Je zegt dat de rozen van
vandaag zijn uitgebloeid,
dat de herfst loopt te wenen
in de schaduw van je lijf
Je zegt dat de stilte nader is
dan de troost in mijn armen,
dat mijn adem muren bouwt
tussen verdonkerde dromen
maar als ik nu zeg dat
morgen weer zal komen,
dat droefheid en intens
gelukkig zijn samen horen
maar als ik nu vraag…
Koude kille honger
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.117 Kartonnen dozen,
Gestapeld tegen mijn muur
Één vlammetje voldoende voor
een hemelreikend vuur
Geelblauwe vlammen
kropen stil omhoog
Glimlachend keek ik naar
hoe het staal verboog
Zwart rode resten,
vallend om mij heen
Mijn glimlach is verdwenen
omdat ik zachtjes ween
Het skelet slechts bleef overeind,
mijn wereld is verlaten
Waar…
Schaduw
hartenkreet
4.3 met 16 stemmen
2.078 Verdrongen door een vale schaduw
Schuifel ik langs kale muren,
Besmeurd door vertwijfeling,
Uitgeput door gekwetste uren
Aan het eind van de dag,
Zo beklemmend zwaar,
Hoor ik alleen nog maar stemmen,
Zo verward en ondraagbaar
Ik beweeg als een vreemde,
Rusteloos in de tijd,
Gebonden door een cirkel
Neemt mijn falende adem afscheid…