3479 resultaten.
Geweld en kinderspel
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.286 Bommen spreken boekdelen
van haat, geweld en pijn
schichtig kijkende kinderen
jong gewend aan angst en dood
weinig verwend met liefde en lach
proberen toch hun spel te spelen
Maar hoeveel geweld kunnen ze aan
voor het imiteren van volwassenen
het onschuldig kinderspel overheerst
voor jong gezien oud gedaan wordt
en de haat zich weer voortplant…
ware aard
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
936 Haal de spiegel voor me weg
Het praat zo moeilijk tegen mezelf
De spiegel praat met mijn woorden mee
Zo praat ik echt niet graag
Laat je ware aard eens zien
Spreek en keertje je eigen woorden
Het zijn dan, mijn woorden niet
Maar, de jouwe
Vergeet dan niet dat jouw woorden
Die jouw mening vertegenwoordigen
De spiegel zullen breken
Het…
De top
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
798 onvermoeibaar zwoeg ik voort
de weg is lang en zwaar
obstakels vliegen rond mijn oren
mijn hiel prikt in een blaar
elke rots en kei
versperren delen van mij
spreken me aan
ga heen, vandaan
ik verman me, stap door
volg verbeten het spoor
geef als het ware
mijn leven voor ’t hare
zij is onweerstaanbaar
en weet van geen wijken
maar…
stil verlangen
hartenkreet
4.0 met 22 stemmen
4.438 Tranen verschijnen als liefdessappen,
ogen spreken over een gave,
brandende tongen zijn niet te blussen.
Het genot is oorverdovend.
Maar ik kende geen verlangen
naar iets wat nu alles overstijgt:
het aanhoren van de stilte
samen met jou.…
Aan het meer
netgedicht
4.2 met 30 stemmen
2.743 herinnering
van toen de wijn al was vergoten
en de wijsheid zijn keerzij toonde
en de liefde mij er beloonde
met een kus
Waarop ik verviel in vreugde
en vragen stelde over
de talen waarin verhalen
zich de ronde deden
Toen ik alleen en reeds
vergeten, niets meer van het
al begreep
Ik was geraakt
en niet instaat ook maar
een taal te spreken…
vonken
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
847 als je mij wilt vinden
zoek me waar bulderen
van wind en golven
spreken overstemt
op de tast in de nacht
in de schaduw achter mij
langs een zijweg van het leven
waar land in water overgaat
ergens op het wereldrond
op een grens van eind
naar nieuw begin
als je me gevonden hebt
breek mijn handen open
zie de vuurstenen
ik ketste ze, rook…
Ik geloof in je...
hartenkreet
4.4 met 56 stemmen
3.080 Jouw beeltenis blijft spreken,
in mijn hart
en in mijn hoofd...
zal m'n belofte nooit
verbreken
omdat je meent, wat is beloofd...
Jouw warmte blijf ik voelen,
door mijn lijf, tot
aan mijn ziel...
jij laat onze liefde
niet bekoelen,
dus hou ik me vast aan
'ónze deal'...
Want ik geloof in je...!…
Gail
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.397 Spreken tot mij in alle talen,
een zwiep met je staart
een likje aan mijn hand
scheppen een onvergetelijke band.
Alleen al door dat lieve kopje
zet ik mijn zorgen aan de kant.
De blik in je ogen
als ik je aai
getuigt van onvoorwaardelijke
liefde en trouw.
Gail, delightfull bear,
je verwarmt mijn hart en ziel
voor altijd.…
Als ik niet aan je denk of raak
gedicht
3.4 met 36 stemmen
16.474 Als ik niet aan je denk of raak
Wens ik mij denkend met je te verstaan -
Dat is volmaakt -
Dat ik niet met je slaap maakt echter
Dat ik denken moet je aan te raken
Waardoor ik waak -
En aangezien ik je niet meer zag
Moet ik zelfs volstaan met in gedachten je te spreken -
En ik raak van slag
Wat de verbeelding niet vermag!…
Zo weinig, zo veel
hartenkreet
3.6 met 30 stemmen
4.868 ik spreek niet
wanneer ik ’s nachts
gebonden ben aan woorden
en de sterren mij vertellen
wat ik het mooiste vind
ik denk dan aan lavendel
de eenvoud van het maanlicht
de glimlach om je heen
een witte roos en blauwe vlinders
ieder moment in poëzie gedeeld
jij opende mijn schaduw
gaf me kleine, witte vogels
en op deze vriendenvleugels…
Kleurt in zacht pastel
netgedicht
2.8 met 15 stemmen
829 we laten stilte spreken
woorden blijven in gebreke
om te zeggen wat
we voelen voor elkaar
zinnen openen
pas diep van binnen
omdat het buiten
geen contact toelaat
jij kleurt in
zacht pastel mijn uren
ik blijf turen naar
jouw blauwe horizon
in ongebroken wit
penseel ik steeds je zit
handen kunnen je dromen maar
ik kan je niet…
Fluwelig van begrip
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
727 je gezicht is vrouw
gevoelig in de plooitjes
je huid licht donzig
en fluwelig van begrip
zachtjes streel ik
vleugjes glimlach
van je bovenlip
je lippen openen
mijn hart
vertellen jouw deel
in mijn leven
spreken mij apart
zoenen terug als ik
een kus wil geven
ik heb je ogen
niet gepeild
je blikken
deel ik vluchtig
die momenten…
laat ik het zo zeggen
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
875 laat ik het zo zeggen
nee nu,
het ijs weer dunner wordt
de bodem omgekeerd
als roerloos spiegelland
bijna vervalt in vroeger staat
het oude kind
dat dragen wil
en alles ook verdragen heeft
dat kou verhulde
en licht weerkaatste
met vastgeknoopte schaatsen
losjes op de rug
nu spreek ik –
niet van toen –
na vele winters op een rij…
De brief
poëzie
3.6 met 5 stemmen
2.427 Liefkozend spreek ik die uit.
Aan mijn tanden tintelt ijs.…
Klotsend gemoed
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.711 Heil meen ik te zoeken
In je onbewogen blik,
Spreek ik moedwillig aan
De fiere achterkant van je keel
Hoop op een geruststellend woord
Een aanmoedigend gebaar
Dat mijn maag tot kalmte maant.
Maar toch: deze ziekte valt niet te genezen.…
Engel
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.245 Ik stotter nog voor ik spreek, geen fluister rekt
mijn gedachten en val machteloos in stilte neer.
Toch is er iets dat raakt, de mysterie in haar ogen,
de kleur van emotie, lange haren die als een waterval
rond haar gezicht draperen. Ik zwijg.
Woorden zijn overbodig.…
je winterde in kleuren dood
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
1.063 vond je in de goot
een plant nog zonder blad
je winterde in kleuren dood
het laatste wat je had
ik nam je mee en
schoonde je verleden
je begon je weer te kleden
in dat wat je vergeten was
het prille groen ontlook
uit ongeboren knoppen
lente was niet meer te stoppen
tussen takjes schemert rood
je bloeit in zomers welbehagen
ik spreek…
Wonderbaarlijk
hartenkreet
1.5 met 8 stemmen
1.716 lichtbol van warmte
wonderbaarlijk leeft hij het leven
en laat hij levens veranderen
als zijn lach ook wordt gevangen
en zij is de zee van eb naar vloed
die dierbaren laat meedeinen
tot aan de avond, door de nacht
en soms vallen sterren als duister
maar desondanks tekent het verleden
veel liefde en kracht die de toekomst
ook laten spreken…
Die Naam!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
627 Spreken over die Naam
kan alleen als je God
jouw God noemt.
En wanneer je vraagt
bestaat God?
Vraag dan ook
waarom noem ik
in Gods Naam dan
Die Naam?…
Vluchtend zand
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
605 Geen goudkleurige akkers
met bloemgele korenaren
maar diepgebogen spijt
toen ’t spreken mij nog toebehoorde
in talen wereldwijds
het gezucht van falende duinen
en ’t zicht dat gelauwerd en tijdloos
de afstanden schiep werpt nu
stroken nevels met aan de randen
het stoffige vluchtend zand
zelfs het water krijt strepen
aan de horizon en…
Groener in tinten...
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
880 Winters gedord,
snoeischaar gekort
Onooglijk sta je daar,
maar de lente geeft je
aanzet om reserves
aan te spreken,
je takken hoog te steken
en blad, door dor ogend hout,
heen te laten breken
Per dag groei je
groener in tinten,
gaat bloesem stralen
Dank, lieve lente dat
dat wat levenloos leek,
dankzij jou de kracht
van leven kan vertalen…
De grote zeeën
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
647 De grote zeeën spreken tot haar.
Ze zeggen: “Je loopt gevaar”.
Vol hooghartigheid en moed spreekt zij:
“O grote zeeën, niets van U schaadt mij.”…
Het podium der poëzie
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
616 alles heb ik geprobeerd
om het geluk te grijpen
te vinden wat ik nodig had
schilderde in vorm en
kleur niet onverdienstelijk
alleen de ziel ontbrak
beeldhouwde en liet
de stenen spreken maar een stem
had ik vergeten mee te geven
dichtte strofe na strofe
helaas op het podium der poëzie
rolde al snel mijn hoofd
al die tijd lag het…
Taal
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
571 En toch was ooit taal,
het hoofdvak op school,
maar we spreken elkaars taal niet meer,
luguber toch?…
Begrensde vrijheid
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
550 de angst gemaskerd
twee bruine ogen
spreken stilzwijgend
is het de traditie
die haar steels
volwassen heeft geschopt
blonde lokken verhullen
haar contouren, zo blijft
de kans op thuisbrengen miniem
welke inherent is aan
de onschuld vermoorden
zodat het stamhuis in achting zal stijgen
spreekt zij met verdraaide stem
al die vrouwen…
Mijmeren.
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
590 In gedachten hoor ik een
melodie van klanken
waar de herinneringen
binnen in me stromen
en woorden me dan het
spreken overbodig maken.
Als de avondzon weer
gaat dalen de dag wordt
ingehaald door de nacht
die dan snel zal komen
leg ik me neer en slaap
met mijn mooiste dromen.…
waarin rozenbottels geuren
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
639 is het spreken
een daad van geluk wanneer
het licht lente schrijft, vloeiend
in het uur van
een helderwitte dag
en jij, in al jouw naaktheid,
het hoge gras volgt naar volmaakte
zeebloesems
tot diep in de hoeken
van het omgebogen getij
dat bevrucht en reeds ontelbare malen
stoeit met het hart
zoals de zon met het nieuwe hooi
voluit…
Vreemdeling in het paradijs.
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
465 Zachtjes dein ik op de golven
van geluk sluit de deur van
slechte zorgen teveel bedrog
heeft mijn hart gebrandmerkt
maar nu laat ik mijn hart spreken
zinderend stroomt het bloed
jij bent als een ster uit het firmament
en vlei mij voorzichtig naast jou neder
voel geborgenheid genegenheid
en gedeelde smart ik ben een
grens gepasseerd…
mijn alles, mijn niets
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
967 Ik spreek je niet aan,
ik zeg nooit hallo.
Toch weet ik dat er nooit een einde aan komt,
mijn obsessie voor jou.
Jij,
Jij daar in de gang.
Starend, zo eenzaam en alleen.
Jij bent mijn alles,
Jij bent mijn niets.…
Wie bent u?
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
678 Heeft u ooit verzocht een iemand te spreken?
Nee ik sprak alleen ook met niemand.
Was niemand eens liefkozend iemand?
Liefkoosde u niemand?
En niemand die u ontmoette liefkoosde u?
Of als het een zij was liefkoosde zij, de zij niemand u, de hij niemand in jullie niemanddalletje?
Nee, ook zij was een niemand.…