3835 resultaten.
Vondst van ons
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
480 Herkennen van de nieuwe haartjes
in je huid, verlangend naar het licht
Het straalt uit jou en is altijd
onderweg om weer thuis te komen
Als woorden tranen zijn of regen
je veegt hen uit je ogen om droog
scherper verder te kunnen kijken
gelijkertijd jezelf te blijven
Dan alleen op dat moment ben jij
me liever dan al die anderen
op zoek…
Einde
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
872 Voor vandaag zit het werk er weer op
Pennen in de dop
Computer afgesloten, scherm uit
Kijk nog even door de ruit
Een werkdag is weer voorbij
Nu de avond lekker vrij
Bureau opgeruimd, alles aan de kant
Pak mijn boodschappenmand
Thuis wachten weer andere taken
Zijn er hongerige kaken
Als het aanrecht is strak getrokken
Kan me de bank…
Houdt stand
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
474 Hier leeft geen angst
niet hier nee, in mijn
thuis, gebouwd
van hout dat,
hoewel oud,
haar klank niet is
vergeten.
Het kraakt en piept
enkel en alleen
het ritme van
ons leven,
voor wie luistert en
wil weten,
hoe stormen te verduren
die wanhoop waaien,
mettertijd,
en hoe te bestaan
achterstevoren.…
zondagskinderen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
518 en dan kerstavond
met ons pap mee naar de mis,
de enige in het donker
honderden kaarsjes
en een donderende vrede
thuis
streek mama
lakens glad, ze waren geborduurd
met rode sterren, afgevuurd
rond groene krans
elk bordje gaf een kerststol
elk gezichtje
droeg de glans
van duizend lichtjes
en hield dat - de nacht uit -
vol…
Een daad van Liefde
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
699 De eerste baby is naar de Beschermde Wieg gebracht
de moeder, hoogst waarschijnlijk helemaal ten einde raad
Wie weet wat haar is overkomen, thuis of op de straat
Zag ze geen uitweg, heeft ze enkel aan haar kind gedacht
Het kindje af te moeten staan is hartverscheurend zwaar
Niks mee te maken zegt de wet barbaars, we pakken haar…
Laatste wens
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.154 slijtage hoor ik keer op keer
Mijn laatste wens is thuis in alle rust te verscheiden
vooral medische noodgrepen te vermijden
Genoeg is genoeg
Het is mooi geweest
Laat mij nu maar gaan
Ik ben niet bevreesd!…
Storm nummer twee.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 Een waar golfslagbad in de singel, voor ons huis,
witte koppen, ze horen er niet thuis
Normaal zie je die geweldige golven op groot water
maar nu hier, verstomd het gesnater!
Het gebulder van de wind, is wat ik nog het impossantste vind
toch vreemd dat geloei dat lawaai van de gewoonlijk
vriendelijke wind.…
Nacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 En als we daar samen liggen
In het vertrouwde duister van ons thuis
De dekens als vrienden om ons heen geslagen
De rest enkel zachte ruis
Dan begin jij waar ik eindig
En ik begin waar jij mij raakt
En als ik niets zeg en jij zwijgt
Praten onze lichamen welbespraakt
Een taal onbekend maar zo vertrouwd
De magie van de nacht die zich ontvouwt…
in je slankevingerhand
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
599 we staten en maken
zo de wereld vrij
in je lach
schijnt steeds de zon
en als ik hagel
of weer donder
regenboog jij alles om
in je slankevingerhand
voel ik me veilig
kan ik doen en laten
wat ik wil jouw
liefde is me heilig
als jij je koppie
op mijn schouder legt
en ik de laatste
woorden heb gezegd
zijn we weer thuis…
in het knallend feestbegin
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
862 in het
boek tweeduizend zes
op wit papier
staat het woord "leven"
nog is er niets gezegd
als onze blikken kruisen
in het knallend feestbegin
wil ik al in je ogen huizen
mijn handen zoeken jou
de raadsels van je huid
lossen op in samen warmen
ik wil je in mijn armen
je emotioneel beleven voel en
weet je eindelijk weer thuis…
Misschien nooit meer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
436 Ze bedoelen het goed
maar het is moeilijk
om gezelschap te zijn
en zelfs dan ben ik alleen
zonder jou
morgen kom je misschien
nooit meer thuis
uit het ziekenhuis
Ik heb geen rust
buren bellen aan
tussen de bezoekuren
ze willen iets doen
en iedereen vraagt antwoorden
die weer een dag geruststellen
Ik word bewonderd
ik ben…
Angst voor
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
495 Angst voor:
Moeten
Niet doen
Wel doen
Gaan
Niet gaan
Helpen
Niet helpen
Thuis blijven
Weg gaan
Eigenlijk
Veel
Onzinnige angsten
Maar ik heb ze
Angsten
Die nog steeds
In mijn hoofd
Spoken
Mij nog steeds
Lastig vallen
Op mijn
Eigen weg
Alsof
Iets mij
Tegenhoud
Om mijn eigen
Pad te gaan
En toch
Ik ben…
Onze kooi
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
414 De kooi waaruit ik vlieg,
is ons vertrouwde thuis.
De wereld van waaruit,
wij mensen leven.
Onze kooi heeft me geleerd,
hoe waardevol vrijheid is.
Vrijheid deed me beseffen,
wat de pijn van liefde is.
Zoals pijn me liet voelen,
wat de waarde is van geluk.…
Markt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
552 Een initiatief dat elk jaar
in straat met overvloed
van dingen die heel lief en goed
en lekker en gezond en waar
creaties van onszelf, daar
op een markt bijeengeharkt
Kom, kijk, proef en voel je thuis
veel van dat alles met een doel:
We willen een nieuw huis
om samen stil te mediteren
onbevangen rust ontvangen
angst en chaos om te keren…
q.
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
521 Ik woon in een half thuis
uren van de stad
in een steenslagdorp
waaruit de jeugd verdwijnt
en waar ik geen taal hoor
die mijn pols versnelt
Ik ken de jassen
van mijn buren en denk
dat ze nette mensen zijn
vreemden die ik groet
en van wie ik niet meer wil
weten dan van mezelf
Het is allemaal duidelijk
een vraag naar vriendschap
of er…
je woorden schreven vastbesloten
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
1.523 ik zwaai trieste
legehanden groeten
je kijkt me aan, maar
in je blik is geen ontmoeten
je laat je niet meer raken
door mijn woorden en gebaar
het omgaan met me
voel je blijkbaar als gevaar
ik liet je achter me
keek bij de hoek een laatste keer
je lach, de felle ogen
mijn thuis stond er niet meer
je deuren zijn gesloten
de gordijnen…
Grijs
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
560 Niemand hoort hier thuis,
in deze wereld van grijs en gruis.
Ik verdwijn onzichtbaar,
in achtergrondruis.…
Ruigrokken
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
381 Ik blijf thuis
wegens omstandigheden:
sleurende wind
en stormende sirenes
De camera's breken
taboes en gluren
in slaapkamers
zonder ramen, gevelpuin
na de wind van ruigrokken
die hun voordeel vieren
in stinkende stilte.…
Jouw Vlaamse tongval
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
568 doet anemonen blozen in het jonge lentelicht
waar staartmeesjes juffers vangen voor ontbijt
is de bonte specht niet voor één gat te vangen
lacht een groene je vierkant uit
met bloemen beschilderde hemel reikt een hand
niet te lang, thuis huist zij allerminst
maar kabbelt voort op herboren wolken
waar zij in besloten mijmeringen rust…
Kleine dingen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
417 In jouw blik
vind ik thuis,
elke dag opnieuw,
zonder woorden
of beloften-
alleen jij,
meer dan voldaan…
Het Duivelskind (Einde van de zomer)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
187 Ik ben ingewijd, in klaslokalen
in werkplaatsen en thuis
in bed, wist ik het zeker, ook ik
ben een duivelskind
zo iemand die in vlees en bloed
kan leven van genot
die zeep over zijn huid smeert
wierook tussen zijn kleren legt
een schort aantrekt en eten kookt
Elke hap, elke kus
is een ja van mijn zintuigen
en aardser kan ik niet zijn…
Zuiderzeevogels
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
448 graslanderijen
IJsselmeervogelsteden
langs veluweranden
de stad van de waterlelie
waar ooit flevo lag
tot muziekwijk almere
dat tot voor een eeuw
zuiderzee-eiland was
zo veel notoire
nitwilderszieke
krommetenenkiezers
op hun passen tellen
Wie zou zich tussen
die bestevaerkotters
en aardappelproletende
kofschipknollenbotters
nog thuis…
Ulysses
gedicht
2.3 met 87 stemmen
34.888 Te veel gevechten heb ik gezien,
te veel gejank van vrijers gehoord,
ik ben altijd te ver gereisd.
Een kijkdoos heeft mijn oog vervangen,
Een bromtol mijn oor.
Te veel modder,
te veel krengen er in.
Te veel vreugde.
Ik verberg mij nu tussen de minnaars,
die bedelaars.
---------------------------------------
uit: Gedichten 1948-1993…
Het nieuwe schoolziek
snelsonnet
3.7 met 3 stemmen
4.025 Ooit was de school de ware biotoop
Voor iedere oprecht gedreven leerkracht
Maar menige docent verliest aan veerkracht
En gaat voor school steeds vaker op de loop
Men voelt zich in diens biotoop juist thuisloos
En zo verdwijnt men roemloos en geruisloos…
missen
hartenkreet
3.1 met 29 stemmen
6.557 eindeloos herhaalt
het enig woord dat ik herken
steeds weer opnieuw vertaald
ik weet niet wat ik met verlangen moet
het is er al de tijd
een veilige gevangenis
daar raak je niemand kwijt
ik weet niet wat ik met die heimwee moet
het houdt me kleurloos klein
ik ben wel in de buurt geweest
maar kan nooit zeker zijn
als later bij mij thuis…
Spijbelweer revisited
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
694 Het allerliefst met jou
in wuivend gras
en drinken, zittend op jouw jas
uit de fles witte Zuidafrikaan
die in jouw tas was
die wonderwel
perfect op temperatuur was
Lang turen over het kanaal
ver langs de brug
en luisteren wat de bomen ruisen
en zwijgend verder fietsen, want
geluk moet je niet hardop noemen
De rest nippen we thuis, in…
Zeis en zicht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
811 Ik transformeer van stier naar mug,
van gestaald graniet naar tegelgruis,
maar
alsmaar meer voel ik me thuis
in dit bijna niet omhulde huis.…
Verbolgen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
643 De weerman zat er weer eens naast
had vast -en zeker weer haast:
om voor 't donker thuis te zijn!
Verbolgen zit 'k nu dus hier,
mist heel de dag, terwijl 'k wenste:
da'k de zon, voelde en zag!…
Ter sprake
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
1.152 Men lachte om je vergeefse daden
jezelf te zijn onbegrepen boos
op een wereld die je niet begreep
een vuilnisbelt van weggegooide dromen
Ik herinnerde me je nog, vol vuur
bereid om alles op te lossen
maar zelfs ik niet voldoende was
om je te laten blijven, waar je veilig
tegen alle gevaren de wereld buitensloot
jezelf thuis…
Zomaar een dag
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
841 Vandaag fonkelt zijn gebit
alsof hij naar de tandarts moet
zijn mooiste kleren behangen zijn lijf
en terwijl hij zijn vrouw gedagkust
de kinderen in hun koontjes knijpt
zegt hij dat hij van hen houdt
de jongste vraagt of hij een kado krijgt
de oudste hoe laat hij thuiskomt
zijn vrouw of er soms iets is
maar er ís niets en hij kómt gauw thuis…