inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 83.069):

Zeis en zicht

Langzaam aan geeft mijn lichaam zich over
en opnieuw, als nieuw, terug.
Ik ben het omgekeerde kind
dat tastend, zoekend zijn weg vindt
in een landschap vol lover en tover.

[In dit helderwit gedicht
reis ik als een lichtgewicht
zeer gericht van zeis naar zicht.]

Ik transformeer van stier naar mug,
van gestaald graniet naar tegelgruis,
maar
alsmaar meer voel ik me thuis
in dit bijna niet omhulde huis.

Schrijver: Peter Toll
29 mei 2024


Geplaatst in de categorie: individu

3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 62

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je e-mailadres voor anderen in beeld verschijnt)