2152 resultaten.
Het doolhof
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
477 ademend
met kloppend hart
oren en ogen
wagenwijd open
om jou te traceren
in het doolhof
waarin wij echt
verdwaald waren
maar jij zweeg
ik keek naar
opvliegende
vogels in
onrustige stukjes
natuur die
mogelijk op jou
reageerden en zo
ageerden tegen hun
verstoring van rust
ik wachtte dacht
de vrouwelijke
nieuwsgierigheid
ging winnen…
Lees!
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
454 Wij moeten meer gaan lezen
dan gaan schrijven
maar welke dichter houdt z'n woorden binnen
wat rijmt er nou op winnen en verzinnen
getatoeëerd op lubberende
lijven
Er komt geen jota uit dat
lillend vlees
geen tittel kan op poriën
gedijen
laat staan daar waar een minnaarshand wil vrijen
die liever niet 'ik schrijf' zegt
maar 'ik…
De lach van Iambe
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
156 Ach - de klachten worden
in ouderwets briefverkeer
nog immer aangeleverd
de diepte zou uit de zeeën verdreven zijn
de pijn niet meer aan goden gekoppeld
wat het zijn was en het worden
en woorden die
een hedendaagse Poseidon kraken konden
een puissance van de ezels winnen
deze standaarduitrusting verbreden met ervaring
jezelf evenaren…
Lasagne
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
390 geenszins, nog tweemaal moeten ze nog winnen
van Hellas thuis en van Germania…
Trechter
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
20 Dus deze zware strijd zal ik niet winnen.
Mijn handen glijden van de bovenrand,
spartelend zak ik langs de steile wand
meedogenloos het gapend duister binnen.
Maar in mijn angst zie ik opeens iets gloren.
Een lichtje schijnt mij toe vanuit de put.
De smalle sluis waarin ik word geschut
is het kanaal waardoor ik word herboren.…
Rustdag in de Tour
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
415 - in reactie op Wim's snelsonnet -
Pak je rust en kom niet met verhalen
over waaiers, nauwe stegen
en de sprint van groenewegen
morgen wachten toppen
van besneeuwde kathedralen,
dus ren je rot en laat die trappers malen,
je moet immers Parijs nog zien te halen!…
Lief 2 (herziene versie)
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
825 Als ik er niet meer ben lief
lees jij dan mijn letters nog
of stoppen plots de zinnen
zal de zee dan nog zee heten
zullen strandkorrels mijn naam
nog vinden in verdronken zand
als ik er niet meer ben lief
zal het zout jouw lippen laten
zwijgen in verloren toekomst
zal de wind dan nog waaien
wild en woest of zal de storm
dan eindelijk…
Zij
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
719 Aan de schandpaal genageld
Met vet en eigeel op haar kleed
Slaapt zij met versteende lippen
Het ooglid valt lodderig dicht
Zij was iets waarnaar ik gis
Een vermoeden dat me ontglipt
Nu haak ik met lege klauwen naar lucht
Een tamme wolf met een heilige honger
Haar wangen, een wassen zon
Haar huid, een belofte
Ik lik het pril zout van de dij…
baardag verjaardag
hartenkreet
2.6 met 39 stemmen
14.974 tanig eelt in palmen
van handen herbergt korrels
zand al jaren aangedroogd
in plooien vastgeloogd
verjaren gaat per dag
steeds korreliger tijden
troebel lijfljk ingeteerd
traan zout hand op lijnen
vingers aangebrand onthand
tasten mis mens in 't verband
hitte heilig vuur de doofpot
schrijnen de ziel de strot
zachte lach ogen glinsteren…
vlindervlucht 1965
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.282 Is of ik proeven kan
de kale rijst met zout
en suiker op het droge brood
Voel de armoe-spanning sfeer
de tocht, de kille koude
moordenaar van het kind.
Hoor ik de overslaande vaderstem
dat ik moet kiezen tussen haar en hem.
Ik blijf bij haar, zij huilt, zij wint.
Een rilling door mijn vlinderlijf
doet mijn vleugels sneller gaan.…
Strand nu
hartenkreet
1.6 met 12 stemmen
1.701 strand:
een withete woestijn aan een walgelijk water
een vijandige vlakte van te bruin en van baklucht
van schreeuwende kinderen en zand in je zwembroek
vol vadsige buiken en verlepte borsten
van geroosterde rimpels en ranzig rood vel
en
het zout en de zon en het zand: alles brandt
sinds gisteren weet ik
kan het ook anders
de zee geen…
Het blijft
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
6.352 Natuurlijk wentelen de seizoenen door
bevallen vrouwen en worden anderen bevrucht
zout de zee zich verder, betrekt boven mij de lucht
en hoort er niemand wat ik hoor
zeker, ik ben de ontdekker van mijn land
maar mijn plek die met een geheim begon
wentelt zich almaar in lucht en in zon
en jaagt hier mijn hart en ziel in brand
om mij heen…
Valentijn
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
2.113 En weer besefte ik hoe tijd verglijdt
als korrels zout verstrooid in eindigheid.…
Dionysus**
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.274 hoe oud je bent
maagdelijk wit
stro geel
rijper paars
ouder bruin
als ik je geur opsnuif
ruik ik je afkomst
fruitig floraal
grazig vegetaal
dierlijk animaal
als ik je aanraak
voel ik
je huid
koud
warm
vet filmend
schraal en strak
tintelend
op mijn tong
als ik je proef
ben je overal
suiker zoet
citroen zuur
drop zout…
Pyramide spel
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
2.819 Proef het zout eens op mijn lippen
voel de zandkorrels in mijn haar
laat mijn ogen schelpen stralen
in een klein, doch simpel gebaar
Golf jouw handen door mijn haren
raak mijn huid heel even aan
steel mijn hart en mijn gebaren
laat mij even naast jou staan
Geniet van lichtjes in mijn ogen
leer daar liefde en eerlijkheid
elke zin steeds…
Zeventig jaar verschil
gedicht
2.9 met 25 stemmen
21.483 En dan strooi ik heus wel zout voor je voeten.
Wat heeft het nou voor zin om zo maar
dood te willen als ik er toch ook nog ben?
Of ben je jaloers dat ik nog zo'n hoop
te leven heb? Ik ben jaloers dat jij het
hebt gehaald.…
Jij en ik, hoe fijn...
hartenkreet
3.2 met 15 stemmen
4.707 óók jij scheldt vaak
tijdens onze communicatie
wat wij samen hebben
is buitengewoon extreem
óók jij gaat graag
regelmatig vreemd
als ik aan jou denk
veroorzaakt het vaak binnenpret
óók jij hangt met je hoofd
vaak boven het toilet
ik bereid me al helemaal voor
op een leven dat ik met jou deel
óók jij trekt een gezicht
als van een zoute…
los van de herinnering
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
797 de geur sleurt hem mee
het verleden in, moeder
in de keuken, vader weer
op café, aan 't kaarten
met zijn laatste strookje loon
desem, zout, wat extra kruid
de oven gloeiend op puur hout
uit het gepachte herenbos
er stond brood op het menu
- dat elke dag hetzelfde bleef -
en water uit de regenput
hij spoedt zich verder
het leven heeft…
Vrijheid maak je met elkaar
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.388 de geur van pas gesneden gras
heb je weleens nagedacht
ongeacht
over het land van wijnen en olijven
waar mensen in de open lucht
de liefde bedrijven
geef je over aan je vrije leven
kijk eens naar je medemens
een blijk van ongedwongen leefbaarheid
heb je weleens nagedacht
ongeacht
over de duinen
en het strand van iedereen
waar zoute…
Meer dan stof alleen….
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.149 Gelaten in het wachten, van
wie het stof wordt verstrooid,
waarmee de aarde is vernist, in
met levenshouding getooide mist,
verfrist de aangeboden beelden,
wind verscheurt de in zout vervilte
zee, verbleekt of kleurt de zon en
maan, naar gelang ze verder of dichter
bij ons staan, een belichaming van
troost, stuwt levenskracht van de
diepste…
Parel
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
823 schijnt
verwart het mij
nogmaals
schrijf ik jou
mijn maan
de zon
ooit begon
de tijd met rijmen
ooit begon
de storm in Leiden
de stad
mijn stad
jouw schat
hadden wij
zoveel spinsels in gedachten
die zich als draden door mijn geest
lachten
omdat deze clown een boek schrijft
waarin alles echt lijkt
mijn wraak is zoet
zo zoet als zout…
Terugkeer
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
729 Bij de thuiskomst op Ithaka
was er alleen de hond
herkende mij bij het snuffelen
aan de bezwete hand
De geur van na een everzwijnenjacht
het hart klopte nog in de keel
alsof het land, het water
de zon me niet herinnerde
al was er wel de vertrouwde wind
met een verhaal van jaren zout
Zou jij nog dezelfde vrouw
alle gegadigden voor jouw…
Tijdloze horizon
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
609 Zon als behang, onbeweeglijk,
de wereld is een medaillon,
waarin gedachten zijn geborgen
als onkruid van de zee, draag
ik om mijn nek gehangen,
als doolhof met me mee,
slaap op stenen veren, drink
uit schelpen de hartslag van
hun zoute leven, gedolven
uit het schuim op de lippen
van de golven, zoek toegang
tot nieuwe dromen, waar de…
Als stilte taal geworden is
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.816 Woorden schieten me tekort
Je tranen vloeien in mijn armen
Het is niet onze eenheid waar het aan schort
Verdriet verdampt niet door het te verwarmen
Het praten is fluisterend veranderd in begrijpen
Het leven opgelost als het zout in de traan
Samen zullen we de rest van ons leven rijpen
De stevige omarming zegt; “ Ik laat je nooit meer gaan”…
Hoe een wijnkelder te beginnen
gedicht
4.0 met 2 stemmen
20.453 Omdat het oog het zijne wil, voeg
aan de kelder aarde toe, zout, sterren.
Mooier nog: de adel van een straatkat
ondergegaan in een goed wijnjaar.
------------------------------------
uit: 'Laaglandse Hymnen', 2003.…
Ochtendgloren
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.664 Onverwacht, terwijl de eerste zonnestralen
de horizon behoedzaam streelden,
voerde de zuidenwind je laatste adem mee
langs de zoute Zeeuwse kust.
Jouw laatste adem was,
zoals zo vaak je woorden waren:
zachter dan fluweel.
We huilen gaten in de dag,
en storten tranen in het Zwin.
Gedeelde woorden brengen troost.…
samen zijn.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
828 blij,
je laat mij van geluk weer zweven,
mijn wonder dat ben jij,
het voelt goed om gelukkig te zijn,
jij bent alles voor mij,
bij jou voel ik mij fijn,
dus ik hoop mijn schat,
dat het ook zo voelt voor jou,
dat ondanks het verleden wat jij had,
ik jou weer laat bloeien als vrouw,
het rotleven en de tranen die wij ooit lieten,
waren zout…
markies de Sade leeft
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
767 Achteloos sierlijk opgezweept
genadeloos vastgeklemd in spanning die jij creëert
kreunend zout streelt lispelend mijn tong
afgemeten pijn die kreunt om meer
Dan gulzig met ogen gesloten
papillen de weg begeleiden
waar richting is geschreeuwd
naar genot in zachtjes bijten
duo ontvankelijke performance
gebonden zonder zicht
puberaal…
Te koud om weg te gaan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
772 Hij dacht daar drijven woorden
Op het water die niemand voelt
Ze gaan kopje onder dacht zij
Golven bedekken koude taal
Dacht zij er is hier niemand nog
We wandelen alleen
Langs rechte lijnen
Hij dacht wat als we nog een keer
De kronkelpaden nemen
Bij de zoute druppels op het zand waar zij dacht
Hij dacht nooit meer aan die dag
Toen ze binnenkwamen…
Waar ik was
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 die mij verplichtte te ordenen;
de buitenwereld had mij verleid
nochtans ieder weet heeft
aangaande zijn achilleshiel
ik trachtte in de schaduw te schikken
en besluitenloosheid toe te staan
hetgeen eerder gezegd is dan gedaan,
het vertragen werd geholpen
door de alom aanwezige hitte
ik werd door de natuur verplicht
aan mijn eigen zout…