3375 resultaten.
Een droom vannacht
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.290 Ik droomde van een eiland,
daar lag ik in het zand
en wat mijn hand kon voelen
was jouw hand.
Maar jij was er niet
ik was alleen,
ik zag echt
niemand om me heen.
Ik werd bang
en begon te huilen.
Ik wou me zo graag
ergens schuilen.
Maar toen kneep jouw hand
heel even
en zei dat ik
niet bang moest zijn,
want ik zou
het overleven.…
Voorbij de vloed
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
455 hand dromen
zachtjes ontwaken
uit het slapen
hoorde je lach
zag de rode
hartjes die je
in de branding
had gestrooid
om ons pad
aan te geven
we sprongen
over kleine
krullende golfjes
probeerden het wit
van de authentieke
kuifjes niet te raken
we zijn als goden
herrezen uit
het schepping bad
voorbij de vloed lag
het warme zand…
Een sprankje ondeugd
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
445 ik zag
je ogen zingen
met het licht
van de zon
van binnen
een sprankje
ondeugd lag
als verrassing over
je bruingebrande jeugd
op het warme strand
kleine cirkelwinden
speelden met
achtergelaten dingen
waaiden op in
een minitornado
bestrooiden ons
met zand als
offerande van
de natuur op een
godvergeten uur
wij holden…
Hittegolf.
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.009 Hittegolf, gele lava,
Koude Frisdrank, IJscokar
Vrouwen borsten, smeltend zand,
Zwetend vlees, geur van zonnebrand,
Hittegolf zee bij Zandvoort,
Boeteboeken, wespenmoord,
Houten Rackets, Strandmuziek,
Gitaarakkoorden, Vis van Niek,
Duitsers graven ik moet gaan,
Kladblok vol dus nu maar staan,
Dag mooi Zandvoort je was mooi,
Puffend Hittegolf…
Handwas
netgedicht
3.2 met 588 stemmen
81.563 was ik maar als was in een mand
dan kon ik lekker liggen blijven
in geur van zilt bezwete lijven
verbleekt door zon, geschuurd door zand
was ik maar als was aan een lijn
verblindend zou ik naar je zwaaien
kom dichterbij, ik wil je aaien
verleidend intensief robijn
frisse wind door al mijn draden
warmend licht bespeelt mijn huid
nog niet…
Niet meer alleen
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.682 Ik ga maar zitten in het zand,
En voel plotseling een hand,
Op mijn schouders neergelegd.
Zonder dat hij èèn woord zegt.
Zijn ogen zeggen meer dan duizend woorden,
Wat klinkt zijn liefdesaccoorden.
Voelde ik me net nog zo alleen,
Nu heb ik hem weer om me heen.…
zelfverloochening
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.114 ben ik vergeten wat ik hekel,
ken ik geen prik of scherpe stekel,
ik ben zo doods als zand en pier,
ik ben nu ook gewoontedier.…
Verloren
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.225 de grote stroom
die nu onophoudelijk
over de rand verdwijnt
zand, droger dan de zon
verdragen kan
verliest haar grip
op de werkelijkheid
de grote vloed
die straten dansend stof
omringt, blote voeten
smelten glas
eerst delven, dan kloven en slijpen
tot de pijn boven komt
en schittering bekoort
blijf kijken
niet alleen naar de grote…
Kantjes
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
4.854 laat me maar
wandelen in
het zand op
blote voeten
witte, hoge
wolken, zelfs
de roze, zijn
niets voor mij
waar ik kan
wortelen in
stevige aarde
ook al geurt het
niet altijd fris
de wind neem
ik er wel bij
laat mijn
armen maar
reiken naar
kantjes rozen
ijskristallen
in mijn schoot
zouden me niet
lang bekoren
waar…
Verloren vrienden
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.274 Mensen kunnen elkaar helpen
neem die uitgestoken hand,
vertel ze jou verdriet en zorgen
steek je kop niet in het zand.
Eens zal toch de zon weer schijnen,
ook in jou mooie jonge leven,
zodat je weer zult lachen
en jezelf weer vreugde geven.…
Spiegeling
hartenkreet
3.1 met 15 stemmen
1.416 Ik spiegel mij
aan jouw gezicht
je geeft me rust
kalmeert mijn zinnen
waar ik jou voel
in het golven van gedachten
lach jij rimpels
om mijn ogen
je bent meer dan hartstocht
van bloeiend vertrouwen
en soms eb je weg
maar ik vloed jou terug
om niet te verdrinken
in woorden
een impressie achterlatend
in het zand
het hoeft niet…
discoleven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 kinderen uit het hart verdrongen
vluchten naar de avondstond
ze kruipen het liefst nog in de zandbak,
alsof het zand de wereld is
en je vragen kan onderscheppen…
Richting zee
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
568 nog sporen
je voetstappen
richting zee
onuitwisbaar
de indrukken
ik liep met je mee
nog jaren later
tekent de omgeving
jouw gelopen tracé
er lijkt niets
veranderd in
water en zand
gehalmde duinen
de basalten pier
zij zijn nog hier
weer springen wij
over de laatste golf
die onze afdrukken wist
ik kijk naar jou
zie eeuwige…
(In het klaarlicht)
gedicht
3.2 met 33 stemmen
16.055 Als dan het zand verstuift, de duinpan rond om
te ontvangen, dan, in andermans droom, duik ik
weer op.…
Hunnebedden
netgedicht
4.9 met 15 stemmen
710 ode aan de doden
uit een ver verleden
onder grijszwarte stenen
kolossaal
de gele brem
verbergend
naar God zoekend
dwaalt hun ziel
boven korrelig zand
de hei
kleurt paars
hun aura
verdwaasd
hun geur kwijt
zonder lichaam
verdoold
vechtend vol afkeer
tegen verder verval
leven
is zolang
geleden
Hun
eeuwige vraag
waar…
Thermosflessen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
842 Een hijskraan
hijst
stalen buizen
naar vijfhoog
De metselaar
dwingt
losse stenen
tot een muur
Een bulldozer
ronkt
monotoon en
laat een dode
zwerfhond in
zand bijten
De uitvoerder
roept:
'Ja, koffietijd!…
De diamenten dauw
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
445 fonteinen
zij koesteren het
vloeibaar goud voor
zinderende woestijnen
irrigeren in het
stille ochtenduur
de diamanten dauw
die door kou tot koele
druppels condenseert
zij zijn watergeesten
die nog wat nevelen
in de vruchtbaarste
seconden van iedere
eindeloze zonnedag
witte flarden zweven
al oplossend rond boven
het kraakheldere zand…
In golven gefluisterd
netgedicht
4.6 met 23 stemmen
838 behoedzaam tast ik aan schelpen
die in diepere lagen van de nacht
zich verzamelen in het sleepnet
van volkomen stilte
vinger na vinger volg ik het bloedspoor
van vergankelijkheid langs
de scherpe, gebroken randen
ik strooi nog zand over de dag
en verdwijn als jouw stem sterft
op de loodlijn van mijn lippen
druppels binden mijn handen…
Gobi
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
3.158 niet te bereizen zonder meer water
dan je kunt dragen, meer
liefde dan je hebt
tegen de dood:
niets dan ons eindeloos zand en
ons grind, harteloze rotsen, dwaalwegen
die ons verdwijnen.
ja, je hoofd ligt tegen mijn schouder,
je krullen tegen mijn wang , we doen
nog zo, als we gaan slapen.…
Gobi
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
3.223 niet te bereizen zonder meer water
dan je kunt dragen, meer
liefde dan je hebt
tegen de dood:
niets dan ons eindeloos zand en
ons grind, harteloze rotsen, dwaalwegen
die ons verdwijnen.
ja, je hoofd ligt tegen mijn schouder,
je krullen tegen mijn wang , we doen
nog zo, als we gaan slapen.…
Tijd hebben
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.172 Tijd hebben
Hij had tijd zat,
zei hij altijd,
maar wat hij had
was tot zijn spijt
weglopend zand
tussen de vingers
van zijn hand.
Niet hij had tijd,
de tijd had hem,
hoe ook verbeid,
hij had geen stem.…
niets blijft
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.312 Blauwe lucht
warme zonnestralen
op een kalme zee
loop ik langs het strand
en denk waren we nog
maar even met z'n twee
dan schrijf ik je naam
in het zilte zand
jouw naam die ook
op je grafsteen
staat geschreven
en wacht ik op een golf
die het langzaam
zal vervagen
zoals alles in dit leven
niets blijft
maar de herinnering aan jou…
Uit hectische uren
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
488 langzaam ebde
herrie weg
uit hectische uren
lichtte zee op
onder een halve maan
lieten golven agressie gaan
alleen op het strand
het nieuwe jaar nog
koesterend in mijn hand
pas toen
schelpen knersten
bij de kadewand
ik stilte vond
zittend op zand
ontsloot ik de tijd
zag je stralende lach
de twinkeling in ogen
wist dat jij…
vrouw
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
1.476 ik gooi symbolen in haar schoot
zij is mijn dwaaltuin
zoals zand en strand en land
goed samengaan
in de stroming van verlangen
ik schrijf tekens in haar afrastering
zij is mijn groene klimop uit
de grond van mijn bestaan
zoals huis en tuin goed samengaan
in een geboorte van samenhangen.…
debutante reminiscentie
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
594 boulevard als lichtend lint
verraden zal hij ons niet
in die kuil in vaalduister strand
verlaten door oosterburen
in ’t afkoelende zand
van die intieme enclave
streel ik knullig haar hand
gevoel van plots ontwaken
dan hapert ons fluist’ren
naar een schromende kus
door onze onwetendheid
volmaakt onschuldig
en altijd bleef ik…
ZEE...te zien
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
848 Zee te zien
als kind
zee te zien
Het schuim
van branding
van schelpen zilte smaak
Eb en vloed
vloed en eb
dat zich als vastgrijpt
Aan nat zand
wij schepten
wij schiepen
Zandkastelen
met onze handen,
schep en emmer
Wij zagen
een zwemmer,dood
drijven tegen het basalt
De zee neemt en
geeft het zout
aan m'n bestaan.…
Als vluchtig
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
854 In het zicht van eindeloos
draag ik onvermogen mee
op open handen
toegedekt met vragen
als
was het zand
dat wervelend opgestoven
maar niet rusten wilde
ook al oogde ik in stilte elke storm
of toch de tijd
die mij omwond
en alles fronsend trok
waar jij eens strak naar keek
maar och
het maakt niet uit
niet meer…
nu ik berust in…
De veluwe
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
632 Heide dat aan de enkels jeukt
En zand dat in de schoenen kruipt.
Fiets de trappers rond
Naar het volgende terras.
Waar de koffie lauw
En de salade warm
Naast een pakje peuken wacht.
Gedeelde smart
Blijft gedeelde smart.
Zo ook de zadelpijn.
Lucht van dennen
En parelnat.
De veluwe.
Ik wil in bad.…
zee van tijd
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
583 Schip van zand
aan de rand van de zee,
altijd de rand van de zee.
Vol verbeelding is het schip,
maar zonder illusies: straks komt
de zee en wast dit allemaal weg.
Wat overblijft is het verhaal:
“Weet je nog, ons schip, toen.”
Dat verhaal blijft eeuwig spreken.…
woekergras
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.297 hij boetseert zijn klei in late dagen
tot een pop
die de wereld niet kan verdragen
zijn leven was een flop
schopt het zand over de graven
woekergras
waar de insekten zich kunnen laven
dan ziet men hoe hij was
bij leven, naar menselijke maatstaven
een verdoemde
welkom in geen enkele haven
geen mens die zijn naam roemde
op die ene na…