5125 resultaten.
Naderend afscheid
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
2.281 Met knoop in de maag open ik de deur
naar de kamer met bekende ziekenhuisgeur
Onder het frisse witte laken lig jij
heel vredig in ‘t zonlicht op je zij
Rustige adem, blosjes in je gezicht
omdat zojuist iets je hevige pijn heeft verlicht
Voorzichtig streel ik je broze grijze haren,
en hoop dat je mijn bijzijn toch iets kunt ontwaren
Ik kus…
Verdriet om Boyke
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
844 We roepen: 'Adem toch, adem nu toch'.
Je ademt niet meer.
Verdriet borrelt op als een zwarte massa,
een zwarte kleverige massa.
Daarnet rende je nog, heb je kwispelstaartend,
blaffend in jouw enthousiaste hondentaal
tegen ons gesproken.
Nu lig je daar zo stil, bewegingloos,
zo vreemd voor ons, zo abnormaal.…
Papa 2; Stilte
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
872 Ik hoopte er op
Maar er kwam niets
Jouw hoofd na jaren strijd
eindelijk zacht rustend op het kussen
En terwijl je mij ontglipt hou ik je vast
Ik hoef niets meer te zeggen,
Ik hou van je en ik ben hier
Ademnood veranderde in ademen
Ademen veranderde in zuchten
Zuchten veranderde in uitblazen
Uitblazen veranderde in stilte
Stilte…
En dan
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
956 is het stil
ik hou mijn adem in
wanneer de stappen dichter komen
dichter bij het daar
waar jij al die tijd vermist lag
we maakten kennis met jou
na jouw laatste whatsapp
met die foto, waar een ieder iets anders in las
jouw vriend die zich ongerust maakte
deelde jouw naam die als een olievlek
over de sociale media uitwaaierde
het bleef…
Perfectie bestaat niet?
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
531 Naast – hand in hand - mijn lief,
vast te houden, niets te missen,
van de onbevangenheid in haar natuur
alles hield de adem in, de wind in
het ruisen van de bomen,zelfs de zee
verstilde in de boezem van het hart
in deze periferie kregen zelfs beton
en staal zachtere vormen, hardheid
verborgen in milde aarde van elke
ondoorgrondelijke…
Emoties vandaag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 Bijeengepakt, zwetende blije mensen
naadloos schouder aan schouder,
buik aan rug,
adem aan adem.
Juichend, wuivend,
glunderend.
Ik keek het aan
en een kleine droefenis
greep me bij de keel.
Ik voelde gemis.
Niet zozeer om daartussen te staan,
wel aan de mogelijkheid daartoe.…
Leven
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
538 is er zoeter
dan God de Vader zijn stem, och moederhart Jeruzalem
de schoonste Hemel gedichten staan geschreven
in het Boek der Boeken
de wet van God ten leven
ach tedere Bruidegom adem
van onze ziel hij gaat ons voor
op vijand's doodlopende spoor
Geprezen zij de
Enige Naam ten leven…
De tijd van Allerheiligen
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
1.298 Wanneer onverwacht de
schemering alles omlijst in goud en schaduw,
voel ik stilte intens en rijk, als een levend, ademend weefsel.
Ik vouw mijn ogen en draag hun spoor zacht mee in de stroom van mijn dag.…
Altijd aanwezig
netgedicht
2.1 met 14 stemmen
356 Als de wereld te fel, te snel,
te luid naar binnen valt, zoek ik de plek
waar mijn adem weer zacht wordt, een innerlijke horizon
die niet beweegt, maar mij herinnert dat ik kan terugkeren naar wat er al is.…
Verzengend
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
317 Ik hoef niet verder dan
de plaats waar mijn adem mij vindt,
waar koele schaduw zich geleidelijk verzamelt
onder de bomen, een vergeten zachtheid die nergens om vraagt.…
De lieve kleine dingen
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
155 Een vlinder die blijft hangen
boven de lavendel alsof hij even aarzelt,
en ik merk hoe mijn adem vertraagt bij zoveel precieze
zachtheid, hoe één beweging de hele dag een andere toon kan geven.…
Leven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
154 is er zoeter
Roos van Sharon ; adem van onze ziel
o moederhart Jeruzalem de schoonste
liefdes gedichten staan geschreven
in het Boek ten Leven; Hooglied van
Bruidegom en Bruid; de tedere en
vurige psalmen; waar ook de wet en de
genade van Israël’s God staan beschreven…
Onder het zachte sterrenlicht
netgedicht
2.4 met 16 stemmen
1.010 Ster aan de hemel
zij geeft licht en warmte zacht
blijft eeuwig stralen
Soms voelt sterrenlicht niet als iets dat ik kan grijpen,
maar als een zachte adem langs mijn huid.
Het zegt niets en vraagt niets, het is er alleen,
een fluistering die blijft hangen in het diepst van mij.…
Onbereikbaar
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.259 Ik wil bij je zijn,
Je aanraken met mijn handen,
je strelen met mijn tong,
je huid proeven,
je geur ademen,
ik wil bij je zijn ,
nu, nu meteen,
niet langer wachten,
niet langer de pijn van het missen,
niet langer zonder jou,
ik weet waar je bent,
ik weet wat je doet,
ik weet wat je voelt,
ik weet dat je me mist,
net zoals ik jou…
Zijn goudblonde lokken en knevel
poëzie
2.8 met 18 stemmen
5.766 Zijn goudblonde lokken en knevel,
Zijn geestvolle neus en mond,
Zijn vergeetmijnietblik, zijn tenorstem
En zijn New-Foundlandse hond,
Ik moet er gedurig aan denken;
Zelfs adem ik soms nog flauw
De geur in van zijn sigaren.
Hij kocht ze gewoonlijk bij BLAAUW.
Ruik ik opnieuw die sigaren,
Dan word ik eensklaps zo raar.…
Iunctura
hartenkreet
3.0 met 21 stemmen
1.777 Van jou
Van mij,
Twee druppels:
Één
Ik rechts
Jij links,
Twee helften:
Één
Zonder jouw longen
Adem ik niet
Mijn hart
Jouw hart,
Twee zielen:
Één
Jouw borst
Mijn hoofd,
We slapen:
Één
Jij bent ik
En ik ben jij
Wij zijn samen
Samen wij…
tikje ondoorzichtig
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
917 wolken
en wat grijs
tikje ondoorzichtig
de zon wilde wel
maar scheen toch
heel voorzichtig
een matte sfeer
iets te benauwd
alsof je adem
dubbelvouwt en
niet naar buiten
lijkt te komen
we zijn er allebei
de bank is vrij
jij kent de plaats
wijs mij de bomen
waaronder we de
andere wereld dromen…
Zonder titel 1
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
564 adem in en uit en ga zo verder
loop heen en weer tot ik slaap
luister muziek tot de muziek
naar mij luistert en zwijgt
zaten we eerst nog vol akoestiek
nu is het stil
het is het werken voor loon
de zekerheid en cijfers
dat maakt het dat ik
van gevoel naar logica schoof
waren we eerst nog vol ongeloof
nu is saai gewoon…
Glimlach
hartenkreet
3.8 met 45 stemmen
2.549 Bergen te verzetten
Ruimen van de geest
Achter kunnen laten
Wat eens is geweest
Luchten van je hart
Verschonen van pijn
Vrijheid van de ziel
En jezelf kunnen zijn
Last van je schouders
Zucht van verlichting
Glimlach om je mond
Kies de juiste richting
Vrij kunnen ademen
Vier je eigen teugels
Om de simpele reden
Je leven krijgt vleugels…
PLASTIC PEOPLE
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
930 Kijk naar de mensen
die hijgend
een weg zoeken
in hun ijzeren monsters
Kijk naar hun starre blik
omdat het plastic
van de maatschappij
zich in hun gezichten vastzet
Kijk naar hun klauwende handen
en zie
hoe zij met trillende botten
graaien in de hoorn des overvloeds
Luister tenslotte
hoe hun adem
sidderend wordt uigedoofd
door versmelting…
bevroren rafels
netgedicht
4.0 met 29 stemmen
955 hoe diep
kan het graf van mijn adem zijn
dat ik met duim en vingers
graaf
wanneer het zand likt en kijkt naar
mijn wimpers
als naderende nevel voorbij
het ijzeren hek van
doodse stilte
wat tussen jou en mij bestond, verdwijnt
geluidloos, steeds dieper
in de nacht
tot de maan valt en
niet verder
mijn huid
dunspijlig…
de verteller
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
2.089 nog voor ik de draad kon oppakken
stond ik al naar adem te snakken
ze stonden maar aan me te friemelen
voor stevig houvast aan edele delen
zoals nek oren huid en hoofd
van een microfoon
met veel haken en ogen
echt eeuwig zonde
want alle goede bedoelingen ten spijt
was ik toen ook mijn losse pols kwijt
voor de volgende ronde…
BLOEDGANG
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
3.643 er is het onderhuids verraad
dat elk verweer aan stukken slaat
mijn verweer -- het geweer
op mijzelf gericht
de eigen klap
in het eigen gezicht
de opgebroken straat
het huis dat aan het water staat
herinnering
aan het foetes-zijn:
de deur intrappen met ogen dicht
en reeds het bankroet van de laatste snik
de laatste adem
het laatste gedicht…
Toekomst
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.028 een verzilverde vrijheid
verbreed mijn bewustzijn
in ademtochten
wandel ik door het theater
van het leven
brengt mij stapjes dichterbij
in wie ik ben
het verwijst mij naar tijden
waarin ik reis
zoals de lentezon bloemknoppen
doet ontluiken
in fragiele schoonheid
adem ik in weemoed
langs de vensters van mijn ramen
kijk met een verlangen…
golven liefde
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.275 blik voor blik het zien gedicht als golf
op lichaamsflank wit schuim en op de ribben
lippenbloemen, het laken ligt gespannen
en ons in zijn omarming; kreten springen over
spierenroes en bonzend ‘t bloed in jou
in mij het ongewisse van het ritme
jouw lijf, opengevouwen
gewelfd in adem
trekt deinend huid naar huid.…
Terug bij af
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
2.385 Haar tranen werden ogen
het plastic weer katoen
haar leugens ongelogen
het projectiel gewoon een schoen
De buren haalden adem
van bezemkast naar hal
de katten weer op tafel
de wereld weer een bal
Maar dit regime is teer
de 10 zijn snel geteld
haar ogen als het weer:
ook vaak verkeerd voorspeld…
Opvallend blij
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
892 Naderend tot niets
zo klein
een kleurenspel
dat mij tot zwijgen dwingt
zo veel zo vol
ik blaas pluizen van een bol
verbaasd
dat zoveel zaad
zo vrolijk aan de adem hangt
ik ben verrukt van de beweging
van het leven tussen het kruid
ik wil maar kan niet schreeuwen
wat ik schreeuw komt er niet uit
bedwelmd door de bloesem
die geurrijk…
Wat heeft bestaan
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.080 in eenzaamheid
verdwijnen kleuren
als tranen gaan rillen
in mijn gespreide hand
in donkerheid
doven mijn ogen
als strelingen huiveren
in de laatste samenzang
door uitgeputte woorden
verdwijnt het leven
als mijn hart stuk gaat springen
in wat mij lief is
door verwrongen schaduwen
zwijgt de tijd
als mijn adem gaat rusten
in wat voor…
(v)lucht
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.087 als ik meega met de wind
zo maar naar verre streken
krijg ik dan heimwee naar mijn lief
als ik daar los kom van de wind
daar in die verre streken
weet ik dan wel hoe het leven gaat
als ik daar adem van die wind
in die vreemde streken
mis ik dan mijn hartedief
want vaak is die wind
ginds in die verre streken
toch ook maar lucht gebleken…
Vertolk me
hartenkreet
4.1 met 12 stemmen
1.747 wanneer je me voor het laatst
door korenvelden draagt
langs verlangen van oneindigheid
waar iets van achter blijft
in het werkelijke land
je praat met me
doordringt mijn lichaam
en in zoveel om lief te hebben
vertaal jij voor mij de ochtendstilte
waardoor ik geruisloos als een vlinder
ben meegegaan
ik sterf aan je
maar in je adem…