Alle inzendingen over automaat-maten

1847 resultaten.

Sorteren op:

Gastvrijheid

hartenkreet
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 4.359
De decembernervositeit met hebberigheid als running mate verdunt solidaire gevoelens. Ach en wee verhuizen naar later. Nu voert “gezelligheid” de boventoon, worden ikwintochnooitwat-loten vergaard, weten we van de Prins geen kwaad. Water wordt naar de kerstboom gedragen, de stoep is verkoopplaats in winkelstraat.…

TRAGIEK triptiek

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.245
In toenemende mate verbijsterd door het stijgende aantal slachtoffers: talloze doden, gewonden, vermisten. Prognoses bijgesteld, dramatisch verhaal van menselijk leed: bergen en masse.…

Laveloos

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.388
adem Wordt God een loze vloek Banaal als een keukenrobot zonder stroom Een klodder op een wit doek De jongen in hem begint van leegte te beven Eenmaal landinwaarts Op een gewelfde heuvelrug Daalde de rust, de roes van azuur Of stijgt de snik die smaakt naar wijnazijn Dan lacht hij zich een open breuk Valt met haar schaduw samen Van mat…

MEI

poëzie
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 4.085
Geen harte zwijgt, hoe mat en koud, en schel, uit alle borsten, schiet het steedsgezongen, ’t eeuwenoud en eeuwigjonge liefdelied. ----------------------------- uit: Verzen (1900)…

Weerzien in de Poort

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.020
niet bekoort aan de wandel door de oude stad mokum heb je nooit echt gehad nu terug op de Oudemanhuispoort Erdwin de mesjogge boekhandelaar riep nog altijd ongeneerd ja ja ziet hij is er weer ha ha zeker net gepensioneerd Om de hoek van de Staalstraat zat de pianist op het terras zag meteen dat ik het was vroeg wat gaan we spelen maat…

granaatappel

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 970
mijn arm graait in een hoge struik kalend in de lome droogte doorheen de doornige vlechten zie ik de kruik steil en stil op jouw kruin, een roerloze hoogte mijn voeten zinken in een heuvel van mat lover ik raap één blad, ovaal en toegespitst, met een gave rand bloesem aan de scheuttop, jouw parfum waait over jij kwam hier op een rafelig…
Wim Veen27 augustus 2006Lees meer >

Later...

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.120
dat ook ik naar het licht mag gaan, hoop dat daar de overledenen dierbaren mat open armen naar me toe staan.…
Joanne25 augustus 2007Lees meer >

wat een verdriet

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.105
de haak keel steeds doorgesmeerd niemand die rinkelt olijk blikkend naar buiten gezicht in de plooi beslaan toch meteen die ruiten twee bakkies pleur vijf stukken verse taart koffie wordt koud zoekende blik recht voor haar raap alles loopt stuk zondagse pak midden in de week in de zeik genomen balletje klaar hoekschop op maat…

sterftekans bij diverse auteurs

netgedicht
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.037
De mate waarin lezerspublieken door auteurs zwaar verzieken draagt zorg voor de finale cesuur tussen goede en slechte literatuur Men meet dat met verpleegsters af aan bedlegerigheid met leesboeken op staten in hospitalen te zoeken gevolgd door de ernstiger maatstaf van op schrijversnaam te stellen sterfgevallen waarbij je kunt zien wie…

Zomeravond

poëzie
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.020
De zwoele nacht doortrilt uw majesteit, de aarde is een matte weerschijn van uw glans; zacht om mijn slapen vloeit uw stralenkrans; mijn zwellend harte vult de onmeetlijkheid. ------------------------------ uit: Gedichten (1892)…

Mei

poëzie
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.769
Geen harte zwijgt, hoe mat en koud, en schel, uit alle borsten, schiet het steeds gezongen, 't eeuwenoud en eeuwigjonge liefdelied.…

De Dans

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.023
Strak en in de maat, beginnen we aan ons avontuur dat vanaf nu bestaat. De dans van het leven bevat draaien om onze as, je vurige blik is voor mij het enige dat er was. Na de draai in de hoek, beginnen we aan een nieuwe variatie, een nieuwe bladzijde in ons boek.…
Tim de Jonge17 september 2010Lees meer >

Koorgekneuter (koor 8)

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.036
Rots Gelukkig, buurman Bas weet altijd waar het was: de bladzij en de maat. Bladwijzer van formaat. Ooh! Zingen we zus? Zingen we zo? Zingen we ‘oe’? Zingen we ‘oo’? Staan er twee o’s met h erna, dan doen we ‘oe’. Geen geoha! Hélène Qu’est-ce qui t’amène, ma chère Hélène, dans ce cahier Clairefontaine ?…

MEEUWEN

poëzie
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.141
Lijk corpulente vrouwtjes gaat g' op ijsvloer wiegend, wiegend maat, en oogt al naar uw heertjes en naar hun bonte veertjes. De zonne zegent uw gezicht, de wind wiegt u te dansen: op 't water, boomen, kaden al! zie ik u met uw duizendtal als witte bloemen kransen.…

Niet voor de poes...

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 713
Paren rijden naar het bal waar zij schallen uit de maat rijen lang tot aan de straat halen danspasjes van stal Een feestelijk geluk, dit opgesmukt gelal ook wie er solo staat of vreemde prietpraat praat wat ontaardt in luid gebral Men weet er heel goed raad met alcohol en flirt scheurt vrijelijk uit z’n shirt of gaat potsierlijk uit z…

IN HET HEELAL

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 852
zie nu haast ik me een ieder te vertellen dat ik het niet zonder hulp kan stellen ik wil aan de hand genomen om goed terecht te komen want wat kan ik alleen verrichten zonder steun van andere inzichten sta ik nog even stil weet zeker dat ik dit alles wil ben ik wel op de goede weg ga ik mee zonder verdere uitleg of is het een zekere mate…
HANS UDING22 december 2011Lees meer >

De vroege graven.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.172
Ach, de zomernacht, van 't maanlicht mat doorschemerd, is zo schoon! 's Mei's ontwaken spreidt alleen nog meer bekoorlijkheên ten toon, Wen de dauw, als licht zo helder, uit zijn blonde lokken vloeit, En hij, zacht en jeugdig blozend, naar de top des heuvels spoeit.…

Aan de maan

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.631
zo zij nog één enkel maal, Mijn rustplaats mocht betreden, Verlicht dan dáár met matte straal, De bloempjes voor haar schreden! Zij zette wenend zich op 't graf, Waar roosjes nederhangen, En plukke er zich een bloempje af, En drukke 't aan de wangen!…

Le monde à l'envers

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 555
Een slinger van zand, een heen en weer, een regelmaat en één regel in de maat. Hij verfraait de vloer met haakse bundels lijnen, elegant als spiralen bij Fibonacci-getallen. De val van korrels zet amper aan tot geritsel.…

aan de maan

poëzie
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 6.122
zo zij nog één enkel maal, Mijn rustplaats mocht betreden, Verlicht dan dáár met matte straal, De bloempjes voor haar schreden! Zij zette wenend zich op 't graf, Waar roosjes nederhangen, En plukke er zich een bloempje af, En drukke 't aan de wangen!…

In alles wat ons omringd?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 406
onmerkbaar kwetsbaar vanuit de huidige geschiedenis, en staat het verleden nog glashelder voor de geest, een hard bewijs wat eerder is geweest, de wind legt vast wat in hoofden leeft, verspreid in mobiliteit van tijd te verkeren kent geen vastgestelde grenzen, het vluchtigste zal zich tegen het slimste of grootste keren, in welke maat…
Pama28 februari 2020Lees meer >

oude vrienden van weleer

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.336
Samen, maar toch alleen Toen de vriendschappen ontstonden werden we door leed en oorlog gebonden We maakten beloften naar elkaar we raakten in de samenleving een snaar Konden onze talenten benutten en uiten gingen onze eigen weg We bleven in ons hart kornuiten Dikke maten die het pad der oprechtheid nooit zouden verlaten niet te evenaren…
ebba21 februari 2018Lees meer >

springtij

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 424
hoe ik het springtij ontloop om mezelf in eigen armen te dragen wanneer de opzwepende wind zich als een beul gedraagt manen gedachten mij om te verzinken in de diepste krochten van mijn ziel, want gedachten wenken me wijl ik aan de oever sta van een gebed dat ik in zekere mate cynisch benader om vooral de reden dat mijn geloof spreekwoordelijk…
elze3 februari 2020Lees meer >

2020

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 535
van rouw Een jaar van hitte en van kou Van afstand en van eenzaamheid De mensen raakten zoveel kwijt Een baan, bedrijf of gezondheid Het virus kent geen barmhartigheid Te lang geen knuffels en geen zoen Een heel jaar lang, ‘t is niet te doen De intensive care ligt alweer vol Een zwart scenario protocol Voorbij de menselijke maat…

Herfstzangers

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 392
Wanneer de dag ontwaakt, zullen vogels uit volle borst vrije geluiden produceren Het zijn allerlei meesterwerken op maat die voortborduren op de stijl van afgelopen zomerperiode aangevuld met nieuwe creaties.…
CB1 december 2021Lees meer >

vol leven - van harte

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 615
vrolijke makker gabber maat en kornuit van harte gefeliciteerd met jouw jaardag je brengt vreugde en geluk aan iedereen die jij en jou zo koestert en respecteert om wie jij hen bent en wat jij hen doet als de dochter vrouw of de vriendin die liefheeft zorgzaam is en zorgvuldig de jaren van leven zijn onstuimig soms van vreugdevol tot vrolijk…

Windhoos

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 443
Gestript van menselijke maat past hen slechts de tooi van deze tijd van afbraak en van verval, van geweeklaag Het huis gaat schuil onder huilen en gerammel en geklapper overstemt het leven Krakend stort majestueus het erf van gepluimd en dapper siddderend en met een dreun ter aarde Respect voor dit ontzagwekkend natuurgeweld overtreft…

Piano < in de koningin Elisabethwedstrijd

netgedicht
4.8 met 28 stemmen aantal keer bekeken 958
Vingervlugge handen 't klavier toont zijn klanken de hamerkop bespeeld trekken een kam de zangbodem hoge en lage maten die resonantie vormen, tokkelende op de toetsknoppen. De vleugelpiano begint te zweven 't verkrijgen van waanbeelden, muziek veranderd de zeden, de competitie gestreden.…

afdalen in de luwte

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 498
tot ’t laatste beetje lucht zuchtte ik door en door ook al was ’t te laat; voor mijn vervagende ogen, ik stoorde mij aan de trilling van ’t licht, - rechte lijnen golfden om de kromme heen; mijn leden bleken geen maten meer, maar zij rilden mee met ‘t versagen der natuurwetten; de zwaartekracht had mijn hart verkozen, mijn longen zogen…

Wie claimt mijn hart

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 452
verlangen De zachte stof van een fluweelzachte gordijnen een gedachten Klonk zo fijn Maar als je hoorde en luisterde na de pijn Was het metafoor voor messcherpe Luxaflex een andere refrein Poëtisch afgestort tot opeens een rauw gedicht Moet ik tot me zelf zeggen Voel je niet verplicht voel Je zekers niet verplicht Maar met beetje liefde Maat…