Alle inzendingen over grijs

1811 resultaten.

Sorteren op:

Als een blinde huilt

hartenkreet
4.9 met 22 stemmen aantal keer bekeken 984
het handvat van zijn blindenstok is grijs versleten open …dicht ….open … dicht ….open…dicht dat stapje naar de kant, precies uitgemeten krampachtig laat hij mijn hand niet gaan open …dicht ….open … dicht ….open…dicht vanonder zijn zonnebril loopt een traan “morgen kan de pleuris krijgen” open …dicht ….open … dicht ….open…dicht heft zijn…

gezichtsbedrog

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 868
De dageraad valt in herhaling Maar dan elke keer iets anders Vandaag een dompelbad in grijs Morgen een zoete dwaling Veel buigt vandaag Bloemkronen aan de rand van de tuin Papavers in de wilde berm Populieren in een stormvlaag Licht lekt langs gordijnspleten binnen.…

Engel

hartenkreet
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.912
Tot die ene dag dat de lucht zo grijs was, zilveren tranen vielen van haar ogen in het gras. Ze zei "Ik moet je verlaten, onze paden gaan uit elkaar." en de tijd bleef staan, (ik hield zielsveel van haar). Ze moest gaan bij het eerste licht, over de horizonlijn, dus deze nacht zou onze laatste samen zijn.…
Kay Kreuning8 september 2003Lees meer >

lentedag

netgedicht
3.6 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.821
bloemen prachtig kleurend kamerbreed waarop bijen zachtjes zoemen ik wenste mijzelf een lentezon gespiegeld in het water waarin ik mij steeds warmen kon tussen eenden en gesnater ik wenste mijzelf een lentegeur van in groen verpakte knoppen verdrijvend alle wintersleur die mijn hersenen verstoppen ik wenste mijzelf een lentedag in een grijs…

Vakantiespreiding

gedicht
4.1 met 60 stemmen aantal keer bekeken 4.151
Het pluche treinstel voor de rest bezet met stemmig grijs, pc en aktetas, denkt met de kortgeknipte vader mee: zat ik maar in een andere coupé!…

CONTRAST

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.058
Dan is het weg, egaal grijs, waar eerst de droom gestalte kreeg. Fatale consumptie. Positief Het huisje op de hei is eigenzinnig. Het ziet de dichte mist naderen, zet zich schrap, sluit luiken en ramen, geeft het triest vochtige verschijnsel vooreerst zijn zin.…

Avondlaan

poëzie
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.685
Een laatste rosse streling, eer het licht, Ten avondrood gedoemd, zacht-vallend zwicht;- Stil staat het bos te staren, grijs en koud. ----------------------------------------------------------------------- uit: Liefde's dageraad en andere gedichten (1888-1889)…

Cirkelgang

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 756
Zo gaat het ons ooit eender af: eens vol overmoed en tomeloos elan, op zoek naar de grens van de eeuwigheid, verdwaalt men toch Stilaan, richting van d'oude dag en schuift, met kwalen en gebreken, net als dat ene blad heel langzaam grijs en krom, richting 't koude graf.…

Wat dacht je?

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 950
Was de lucht grijs, of was het blauw? Mama, ik vraag het alleen aan jou. Maar je zwijgt, zoals je altijd al deed, Sluit je ogen maar, sluit ze en vergeet. Zet de tijd maar stil, net als je leven, Moe als je bent, niets meer te geven.…
Jos Witteman22 november 2006Lees meer >

stalken

hartenkreet
3.5 met 21 stemmen aantal keer bekeken 4.626
me gaan en laat me vrij zijn laat me met rust en laat me blij zijn we waren ooit samen veel van plan had graag gewild, maar ging ten koste van mezelf en onze kinderen jij doet alles om te verhinderen dat we elk een andere weg in slaan laat me los, laat me gaan ik wil wel vrienden zijn maar jij kan dat niet bevatten alles zwart wit geen grijs…
M. Heijn13 december 2006Lees meer >

Licht wordt opgewit

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 787
waarom schilder je de gele haat met paarse woedetranen in een grijs verdriet verbrand je lijsten en herken je de emoties niet trapt doeken uit hun raam omdat je schetsen pijn verstaan smijt kleuren snel op het palet vermoordt ze met je schildersmes en legt de stukjes op het doek omdat je hart en ziel verbloedt een goed…
wil melker19 december 2006Lees meer >

WOORDEN ZIJN OVERBODIG

hartenkreet
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.601
Leunend op de leuning van de brug staar ik over het grijs gekleurd water, eendjes zwemmen langs de kant doen mij schrikken met hun gesnater. Auto's rijden achter mij langs toeristen fietsen door de vrije natuur vrolijk pratend met elkaar de tijd gaat voorbij, uur na uur.…

Mijn knuffelbeer, Gijsje

hartenkreet
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.115
Ik vlieg door schaduwen, verjaag al het grijs. De wind lijkt op zichzelf, strekt haar armpjes, heel eigenwijs. Uren aan een stuk speel ik verstoppertje op de maan maar Gijsje krijgt honger en wil slapen gaan. Door het zolderraam ziet hij plots een gele banaan. Zijn buikje gromt zo erg dat Gijsje niet meer denkt aan de maan.…

palet met dagen sleur

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 666
waarom schilder je de gele haat met paarse woedetranen in een grijs verdriet verbrand je lijsten ken je je emoties niet je trapt doeken uit hun raam omdat je schetsen pijn verstaan smijt kleuren snel op het palet vermoordt ze met je schildersmes en legt de stukjes op het doek omdat je hart en ziel verbloedt…

Expositie

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 959
Zwaluwen spatverven grijs op de trap. Kunstenaars zoeken een plek voor hun werken, gemalen en sluizen in ‘t Groninger land. Koeien vormen silhouetten door een bundeling licht uit het dak. Vlakken geel water spiegelen lucht.…

Hopen

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.013
Een druilerige dag, een vochtige wereld, maar wat blijft is de hoop op zon morgen Een zieke vriend, grijs van ellende een steun in de rug, maar wat blijft is de hoop op beterschap.…
Johanna8 oktober 2010Lees meer >

4 Mei

hartenkreet
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 941
Nu ben ik oud, ziek en grijs. Ziek van verdriet, al heel mijn leven. Kan het leven mij het geluk nog geven? Het is 4 Mei, ‘k heb mijn hoofd gebogen. Ik denk aan vroeger, met tranen in mijn ogen. Marjan Hoff. (12/04/’11)…
marjan12 april 2011Lees meer >

Heerenveen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 529
Door haar ben ik aan de drank gegaan en heb ik duistere paden bewandeld om uiteindelijk in het veen van de Heer weg te zinken, waar ze net zo grijs als ik kapituleerde, volgens mijn berekeningen, mijn psychotische droomvoorstellingen, maar in feite stikte ik zielsalleen.…

Dat stukje steunpilaar

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 770
en breekt het leem in stukken Dit prachtpaar vliedt steeds verder weg van herfststorm met zijn nukken De traan die zilte treurnis kleurt oud zeer wat in ’t geweten zeurt Nu bladerdek de slapen van de lentebloem beschermt en wintervorst zich over ’t land ontfermt met sneeuw en ijs als wapen De dag tekent zich schuimig af in grijs…

Op Maria Magdalena.

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.447
------------------------------------------- slingeren - hangen stillen - glad maken gekrolde zee - krullende, golvende haar hier - op het door Dullaert beschreven schilderij wel - misschien zilver - het grijs van de ouderdom goud - het blonde haar verdruipt - weg druipt Les van dit gedicht: de schoonheid van Maria Magdalena blijft als symbool…

Het dorp.

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 580
Grijs en grauw zijn er de kleuren. De muren zijn gescheurd. De ramen zijn gebroken. Jaren is er niets gebeurd. Dit dorp is van de wereld uitgesloten. De fabriek is er gesloopt. Er was voor ons geen toekomst meer. Er was zelfs geen enk'le hoop, maar weggaan dat deed zeer. Het is een niemandsland, een zwarte vlek, vervaagd.…
HH. Uitdewaard22 september 2013Lees meer >

Parijse daken

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 9.244
De lucht was van lood boven de daken, golfde grijs de kamer in en vrat broodmand confitures boter benen je stem en je handen. Weer niet gelukt. Ik sloot de deuren. Naar beneden, snel, een dag was begonnen. ------------------------------- uit: 'Gedichten 1991-2012'.…

Avondrood

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 703
koningspaar van een magisch vergeten rijk onze schatkist het goud van de avond ons volk de vroege nachtegaal Zo zitten we stil alle schoonheid in te drinken doen alsof dat alles is wat we nodig hebben en het is zo tot de maan besluit het licht te laten vallen als schaduw En we zachtjes huiswaarts keren als alles vervalt tot zwart, grijs…
Robance14 maart 2015Lees meer >

De jonge dragers

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 451
Ze waren jong en kenden de dood alleen als een schichtige voorbijganger in een grijs getooide stoet over een smal pad naar het schemerig deurgat. Het was al volbracht en voorbij hun dag. Ze deelden broederlijk het speelkwartier waar ze opzij stonden, niet aan verval gebonden.…

Steen der wijzen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.064
ik zag je op mijn pad naar benee mooie steen ik neem je mee in de broekzak van mijn reis meer dan 50 tinten grijs en prachtig van mij zacht en warm ben jij je duwt me, draagt me naar het zonnige dal duikgewicht in mijn vrije val ik tors je mee op mijn pad omhoog de lichtheid zoals libelle vloog lijkt nu bevroren in de kou meer dan 50 tinten…

vreemd

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 558
in rood, in zwart, in grijs ‘k zag rode kolen en pompoenen vrolijke vrouwen om te zoenen brachten je listig van de wijs ongrijpbaar enge visioenen tartten meedogenloos je geest prikkelden je met miljoenen je werd behandeld als een beest het was een lange, enge zware nacht ‘k had dit niet van m’n geest verwacht ik zeg het eerlijk zonder…

Nocturne

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 468
De tijd voor vertrek is opgeheven, bovenleidingen teren koolzwart de hemel verbonden met stilte naar grijs verstreken. Een baanvak stopt voor rood licht. Er woedt een storm van ijzer bleek bacchanaal geknoopt om het roekeloos eiland lijnen dat als een zwaar lichaam zwijgt, verzonken in dronken slaap.…

De regels van het spel?

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 477
houten lijst gevat , gelijst in een kwatrijn, de gekromde tijd verschuift, de wereld wankelt op z’n poten tot een zonnestraal hem vindt, een streepje licht in de laagste stand wat eerder werd gezaaid, neemt z’n tijd, is niet verloren als de mens zijn spa en pen in de aarde heeft gezet, groeit tot kort gedicht wat ergens tussen grijs…
Pama25 november 2019Lees meer >