8109 resultaten.
klaprozen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
741 als tere vlinders
zie ik ze weer
fladderen
zorgeloos spelend
met licht en wind…
de heide
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
662 decor
roepende vleugels
om aandacht vragen
ik zwaai gewillig
ze weten dat ik ze hoor
hier op nog onbegraasd gras
staat mijn wereld stil
dit is wat ik wil
toeven op een luchtig kompas
omringd door een zee
van ademend gewas
zo sprietig onaangeraakt
ik sluit dan de ogen
en wordt alles
op de juiste wijze gewogen
ja, ontegenzeglijk,
natuurlijk…
Ochtend in Toscane
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.119 Tussen de blinden van verschilferde luiken
bereikt mij, als een bedwelmend gedicht,
de geur van tijm en lavendelstruiken,
drijvend op vroeg geelglorend licht.
Door de halfgeopende blaffeturen
van mijn pensionkamer, badend in rust,
bekijk ik vol weemoed de tufstenen muren
van het oude dorp op de heuvelrug.
Ik verdrink mij in stilte en bucolische…
Eenzaam, maar niet alleen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
697 soms eenzaam
en zo verloren
sta je daar
niemand die het ziet
tussen bomen
onder bladeren
verscholen
een echte vlegel
kom maar uit
ik heb je gezien
bijzonder rijk bloeiende
* Salomonszegel *…
Poëtische logica
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
739 Je kunt blozende
rozen
plukken op de maan
wollen wolken weven
in golvende zee
zonnegoud
naar aarde dragen
of de wind om adem vragen
wanneer je dichter bent
maar geen enkel woord beschrijft
de diepte van 't gevoel…
schildersblik
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.581 hoe raadselachtig 't licht hier alles
belaagt en streelt langs het volle
geel van zonnebloem en over het
ruisend groen van druif en rank
dwarrelend boven het geurend paars
van lavendel dan weer spelend met
vlinder en hagedis door al wat leeft
bemind de ganse dag bezongen
doch vooral verzonken in puur azuur
van wolken en zee in…
Catwoman
netgedicht
4.9 met 15 stemmen
1.079 Bladeren breken
de vrije val
van het zonlicht,
hun schaduwen
dwarrelen neer
op het bospad en
plotseling lijkt
de vrouw aan mijn zij
op een gevlekte panter.
Terwijl ze me
grommend op
het mos trekt
zie ik nog nèt
het knipogen
van de boomkruinen.…
Klaprozen in de Provence
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
935 Onder nazomergloed trilt de weide
in de weide trillen de gloeiende bloemen
in mijn ogen de gloeiende bloemen
een gloeiende bloem
een groeiende bloem
zoem
zoem
loeiende bloem
groeiende bloeiende
ogenbloem
in de bloem
zoem
zoem
wil ik zijn
zoem
zoem
in de zuchtende…
bladwijzer
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
863 gisteren lag het nog
verloren op de grond
het iets te vroege blad
nu sluimert het in de roman
die ik aan het lezen ben
en dwarrelt ruisloos mee
van boek naar boek…
zondagmorgen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
787 het park oogt nog
leeg en stil
enkel wat kraaien
zoeken en graaien
naar eetbare resten
tussen de bomen
ligt een roerloze
zwerver in het gras
onder een jas van
rafelend ochtendlicht…
broeder boom
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
867 hij spreekt me
toe met ruisende
woorden
ik luister naar
mijn oude vriend
en laat me door
zijn milde stem
bekoren
zoals een kind
nog heimelijk
bomen ziet…
Sneeuw
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.113 Sneeuw
onhoorbaar
zacht
als dons
valt ze
licht
de nacht op
ons…
Eikeldichtje
gedicht
3.4 met 20 stemmen
5.532 Een klein alpinopetje
op een gaafgladgezichtje
groenglanzend naar bruin, netjes
verankerd
aan in grondgeworteld
hout
Morgen
valt het gelijk de zijnen
in het aardse slijk
als voer voor de zwijnen
of vergaat tot stof
onder dicht kreupelhout
Maar, misschien
heel misschien dat
dit éne eikelwichtje niet
zal plezieren
tot levensonderhoud…
twinkelaars
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.090 -kleine ode aan een trouwe vink-
als een vaste gast in onze tuin
begroet ik hem in zijn eigen taal
klinkt over en weer een vrolijk gefluit
van twee bevlogen twinkelaars…
De dans van de meeuw
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.081 Regendansers draaien wenden
een van water druipend beeld
penetrant verleiden, kom maar,
door en door en alsmaar door.
Dansen dient als metafoor
voor ondergrondse angstenspelen
in des duivels' donkerheid, in
slijm en aarde immer zijns.
Een blik naar and'ren, hebben
zij reeds? Dansen nog steeds
rond en rond, tot snap! het wrede…
Carpe Diem
netgedicht
4.5 met 25 stemmen
2.108 Slierten mist kruipen
als bleke naaktslakken
door de wijngaard,
een druipende zon
rijst op en likt
de paarse vruchten van de nacht.
Zinnelijk zingen rode monden
onder
grote strooien hoeden,
gretige vingers plukken het licht
en uit verrukte vuisten
spat de ochtend op.…
het kwadrant
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
2.356 ik zeilde onbezonnen
langs 't riet en mijn voogdij
terwijl Rottum zich torende
toen het tij bij volle maan
het water roerde aan de lij
in 't gebed lag mijn Wad
op dieptes ongehoord
terwijl de hele vloot
mij najoeg tot in den dood
ik was de voogd
van het kwadrant
waarin het Wad
mijn jeugd had gedoogd…
Kil
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
795 In fijne druppeltjes
hangt het licht over de ochtend
gedempt ruisen de velden
herten aarzelen
alvorens het donker
van het bos te verlaten.
Met een schok komen
braamstruiken tot leven:
een fazant vliegt op,
de herten
draaien hun spiegels
naar de waterige zon.…
Etmaal
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
661 De avond tilt het licht
omhoog naar ijle sferen.
De nacht stilt het duister
zwijgzaam in oude uren.
De ochtend daalt het zicht
zonder genade de zon.
De middag staalt schaduwen
in loden loomheid rust.…
ochtendmist
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
992 een vochtige deken
verblindt het zicht
van polder en lucht
ganzen verdoezelen
hun vlucht in doffe
klanken verzonken
leegte…
Hermelijnwit
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
919 waar de aronskelk
dauwdruppels vangt
spiegelt een hermelijn
onschuldig wit
als schaduwspel
van zijn sluipende moord
in het levensvocht
van de ochtendzon
dan hoort dit leven
een kilte lied
de stervende schreeuw
die stilte wordt
en dauwdruppels vangen
de ochtendzon
als de aronskelk
zich vult met bloed…
Berken, m'n vrienden
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
679 Berken...
ze zijn m'n vrienden
geworden
spelenderwijs
Ze weten van licht
en schaduw
schaduw en licht
Ze spelen ermee
ze zingen ervan
als zijn ze op reis
op vooral warme dagen
Ik teken 't op
in dit korte gedicht:
't zijn ware vrienden.…
Sporensneeuw
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
527 ik herken de sporen in het akkerland
de ijskoude winter die er heeft gezaaid
ze droeg koren, tarwe en werd verfraaid
nu heeft ze alleen hem als onderpand
in haar kamers huist men al dagenlang
waar geveegd werd op het vergane tapijt
dat mossen, en menig paddenstoelen slijt
en dichte mist had als enige behang
mistroostig oogt mijn bewonderde…
Boom
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
2.189 Ik wens je fraaie bladeren
die pronken met een rand,
streelzacht en gaaf,
soms speels gegolfd,
soms scherp of diep getand
en ed'le takken, majestueus
en sterk als een gewei,
dat,ongesnoeid,
naar boven groeit,
heel trots gracieus en vrij.
Dat je bloemen dragen mag
en zongerijpt, vers fruit,
zelfs als een schalkse wolk haar…
Morgen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
729 Met de schittering van boven
en beneden het glinsteren van water
Nieuw leven ontstijgt in dampen
Als adem die de dag opent
bij een bron van rust
Zal het morgen
weer zo zacht zijn?…
Dat wat winter heet
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
624 Winter heeft
nauwelijks kleur bekend
Schroomvallig groent het
aan staken en stekken
Lente laat zich
als 'n sprookjesprinses wekken
Toverhazelaar
en 'n veel te vroege Blauwe Regen
Komen bedeesd
uit hun vergeethoek
Vegen geel en blauw
als op schilderdoek
Slechts 'n noordoostenwind
wakkert aan,stribbelt tegen
Duwt en trekt…
ochtendwandeling
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
771 tjiftjaf en lijster
strooien hun klanken
luidkeels over het pad
en land
takken en twijgen
bloesemen een gretige
lente…
Kiemkracht
netgedicht
4.3 met 43 stemmen
803 In mijn dromen schilder je
kale bomen wit
van wortelvoet tot takkenrag
zodat er weer licht in zit
’s ochtends trekken we schoenen aan
vluchten we voor geweld
want ze bouwen torens voor de goden
torens voor de vorsten en
torens voor het geld
en de bomen - jouw bomen
worden één voor één geveld
wanneer de dagen donkeren gaan
volg dan het…
Jouw voetspoor
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
1.310 Jouw voetspoor heeft mijn dolen
mogen dragen
langs stromend koud maar hartverwarmend
water
met glans van zonlicht.
Vogelzacht gesnater
van ganzen die de Nijl en Zijl verwarren,
maar die vergissing trots en prachtig dragen,
omlijst verrukking over zoveel schoons.
De zon maakt lente in mijn hart en dag:
je bent nabij,
ik zie wat jij…
Hoe laat het is?
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
568 De morgen is een land
dat de zon bezaait
in vlekkeloos licht
dat voorzichtig aanraakt
en niets zal besmetten.
Heel anders de middag
die op de schop neemt
alles omver spit wat
aan stilte zich spaarde
in diepe gronden.
De avond zoekt evenwicht
laat loden lasten vallen
geeft over aan de nacht
de sterren die stralen
zonder een schijntje…