22271 resultaten.
Houdbare tijd?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
431 van
dromen, in een nieuw ornaat,
een bonte stoet om het beste
van wat we kunnen te gunnen in een
alles omvattende zin om in een adem
te benoemen, dat moment nog niet
bestaat, onbelemmerd op verstilde
kousenvoeten verder glijdt,
over de datum van de houdbare tijd.…
Tijd en tij,
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
429 overlevende macht
van materie, weg van
kunst – en middelmatigheid
Uitgedrukt in vragen over
verontrustende getallen
De wegen naar de antwoorden
zal ons niet bevallen
Slaan uitkomsten in de wind
die daar wel raad mee vindt
De toekomst van de richting
blijft ongewis hangen in impulsen
Begraven in zelfgenoegzaamheid,
het tij en tijd…
Soms is (al)tijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
372 Om op tijd te zijn voor mijn liefste
ga 'k op tijd op reis
sluit je aan
zonder tijd
maar met de zon
tijd pauzeert geenszins
de zon gaat onder
de maan weer vol
soms is tijd
zinvol, maar al-
tijd hou ik van jou…
Geen verlies van tijd?
netgedicht
4.9 met 65 stemmen
472 In een wisseling los
van enig verwijt en gewin, word jij dan
in die ene nacht de vlieg en ik de spin,
die het web kort kunnen delen zonder
onbehagen en onwaarschijnlijkheden
opgeslagen in de tranen van genegenheid,
voordat die drogen, is geen verlies van tijd.…
Drecht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
423 Tijd tekent dit gedicht,
een hartslag hoorbaar
in dit maanlicht.…
Vergane Glorie
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
553 Verlaten tussen onkruid en struikgewas,
staat wat eens een huis was.
Een dak vol gaten,
de ramen zonder glas.
Eens woonden hier mensen.
Leefden hun leven,
met al hun dromen en wensen.
Nu rest verweerde steen
en rottend hout.
De kachel brandt niet meer,
het voelt hier koud.
De neergaande zon,
kleurt de lucht in alle tinten rood.
In de…
Betekenis van tijd
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
495 Met alles of niets
vergelijkbaar in beweging,
er is niets dan tijd.
Gong van getijden
reist uit zeeën van azuur,
knipoog op den duur
Als je dit alles
in het innerlijk voelt, dan
ben je vrij, zoals bedoeld.…
Binnenhofnar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
519 En tóen stond daar een visionair
een staatsman met tienjarenplan
een diarree aan woorden van
Mark Rutte's virologenman,
coronataal, obscuur noch clair
Of zat hij ons met omhaal van
veel woorden toch viraal te stangen
als de Binnenhofnar die
naar Haagse kring van ingewijden
niet voor één gat is te vangen?
.....................…
Tijdsbeeld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
422 Het is geen fijne tijd,
maar we moeten ons
sterk houden.
De realiteit moeten we
onder
ogen zien te houden,
wij hebben
daar geen andere keuze
in.
Een tijd van
onzekerheden
is het voor ieder mens
op de wereld,
ga er verstandig mee
om.
Leef en zorg dat je er
voor een ander bent,
ook al is het op gepaste
afstand.…
beelden van de tijd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
459 ik legde het horloge
onder mijn brede bed
nu geurt zij naar
stof en slaap
in versteende
vastgelopen tijd
ik heb mezelf
in het bed gelegd
nu giet de nacht
in gips gegoten
uren in beelden
van de tijd…
Lockdown 2
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 Weken met tijd
lagen achter ons,
een zee van tijd,
waarin soms verveling
als een vloedgolf
ons belaagde.
Nu, geen uren, geen dagen,
geen tijd meer.
De zee heeft zich teruggetrokken.
Ruimt groeit almaar,
moeilijk definieerbaar,
een prettige doezeling.
Morgen komt de tijd weer opzetten,
agressiever dan ooit.…
Ironie van tijd?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
491 En dat waterwiel dat wordt aangedreven door
de ironie van tijd, die verschoning die zal slechts
een klein begin zijn wat ons werkelijk bevrijd?…
Deze dagen 7
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
440 Met de lente
wil je liefhebben,
warmte voelen op je lijf
en je ziel,
alles zo graag weer opnieuw
de geuren
hemelse kleuren
intensiveren
jezelf uiten
tegen iemand iets zeggen
of praten
En toch....
toch kun je 't
ook laten
En gewoon stilletjes
gelukkig zijn
in jezelf…
Ogenblik
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
542 Elke ogenblik
raast de tijd buiten zinnen
telt elk ogenblik…
Verslaafde agenda's
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
433 Volop vrije tijd te hebben.
In overvloed.
Af en toe.
Kijken en luisteren,
naar hoe andere mededieren leven.
Hoe ze lopen, vliegen en kruipen.
Durven druktemakende mensen,
eindelijk, op vrije voeten staan?
Kunnen mensen volle aandacht schenken,
aan wat ons allen aandacht geeft?
Hoe uit zaadjes bomen groeien.…
Op de bres
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
477 gevecht
waarheid in het fort van de tijd; de schreeuw om gerechtigheid
zij staat op de bres; een dichter
is geen onderwijzeres…
Hoop
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
473 we zullen naar de toekomst kijken
de hoop vasthouden
in de bevroren tijd, ook al zijn we
het zwoegen de onzekerheid moe
't licht op ons gezicht zal 't niet doven
noch de vreugde' blos van onze wangen roven
het gaat in de nacht met ons mee
och schoonheid zo liefdevol teder
wie zoekt die zal vinden
de oeroude wijsheid de…
Avond mijmering
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
512 Avond mijmering
Ik sta buiten op mijn schemerig balkon,
ontvluchtte mijn stille kamer
die de hele dag al tegen mij zweeg.
Achter het einder sterft de zon
in oranjerode vlammen
en veegt met duister, langzaam de hemel leeg.
Een zwakke bries voelt weldadig koel,
bomen bewegen traag hun takken
alsof ze mij zachtjes wenken.
Spreeuwen zoeken…
De tijd als vriend
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
618 paar
Je bent er altijd mee verbonden
De tijd heelt alle wonden
Het maakt een eind aan elke strijd
Een vriend voor de eeuwigheid…
Het oude kerkhof
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
550 Het oude kerkhof.
Het zware ijzeren hek dat eens toegang gaf
was grotendeels al verdwenen.
Daarachter zag ik eeuwenoude graven,
met scheef gezakte zwaar verweerde stenen.
Het geheel was donker beschaduwd
door eeuwen oude zware eiken,
lang geleden eens geplant in een grote kring.
Waar de geur van het roemruchte verleden
maar niet wilde…
tijden van poëzie
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
445 in bloemrijke tijd
dwalen dralende handen
door de poëzie
in vertraagde tijd
ogen lezen niet zo snel
de vingers wachten
in stilstaande tijd
op die uitgelezen dag
blijven voeten thuis
in vergeten tijd
kuiert het hoofd met poëzie
stil en gebogen…
zolang
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
448 ik ben zolang
het duren kan
voorlopig
een almaar
oplaaiend
verlangen dat
machteloos
krachtig tegelijk
op plat paper
antwoorden
boetseert op niet
gestelde vragen
voorlopig
zolang ik
duren kan…
Vogelzang
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
487 ontroering maakt zich van
ons meester
de zon
lokt naar buiten
in ons afgesloten bestaan
bestraalt
de adem van de tijd
de dag zwelt open in
vogelzang…
kwijtgeraakt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
554 is het al vrijdag?
ik vraag dit voor mezelf
sinds ik pensionada ben
vergeet ik vaak de helft
van de week en van de dagen
voor de uren ben ik bang
maar minuten kunnen vliegen
zonder vleugels. vleugellam
zit ik hier maar wat te typen
en de dagen duren lang…
limiet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
470 hoe lang geleden kan een afstand heten
wanneer je dichtbij bent om
tegenwoordig te zijn van geest
noem het glas halfvol,
de rest is verbeelding
als je maar lang genoeg wacht,
wordt alles van steen
zelfs wilsbekwaamheid verandert in
gedurig vergeten
wist je dat glas eigenlijk vloeibaar is?
-hoewel doorzichtig
dan is de verte een…
Terug in de tijd
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
576 Terug in de tijd.
Dingen ongedaan maken.
Weg met alle spijt.
En de dingen die mij raken.
Terug in de tijd.
Weg met alle pijn.
Uit het heden bevrijd.
Dat lijkt me fijn.
Terug in de tijd.
Zodat alles beter wordt.
Mijn oude leven kwijt.
Zodat ik me in het nieuwe stort.…
Muziek en Tijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
512 Muziek en tijd en eeuwigheid
Aspecten van oneindigheid
Bestaat er wel zoiets als
een melodie geboetseerd
in de oneindigheid
ritmiek gebeiteld in patronen
zonder einde of begin
en wat zijn tonen in akkoorden
zonder harmonie in de kleuren van de melodie?…
Welterusten
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
634 zodra de dag welterusten zegt
de maan haar oor te luisteren legt,
de klok zijn wijzers op elkaar hecht,
de nachtwaker vermoeid zijn rug recht
is 't tijd…
Oude winter, nieuwe lente
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
523 De dagen verglijden
de winter zakt door het ijs
zandloper op de vlucht.
Lentewind
waait door het bos
einde winterslaap.
De winter begraven
de lente voelt luchtig
en zwanger van zaad.
Zon van opluchting
maakt een wereld van verschil
het spiedend oog waakt.…
De kleur van verleden
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
437 ik was even
vertrokken
later wakker
geschrokken
door een mij
onbekend geluid
ook de sfeer
voelde niet thuis
er was iets
met de tijd die
ik moeilijk kon
dateren naar
de kleding die
zij droegen in
een exposé
uit weleren
het waren
vrienden en
bekenden
zonder
familieband
zij wisselden
woorden zonder
te zijn gekend…