Alle inzendingen over ruimte

3445 resultaten.

Sorteren op:

meditatie

hartenkreet
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.527
Als ik uit mijn hoofd ga en afdaal daal en daal tot in mijn hart daar is het zacht zachter dan zacht een warm huis van vlees een baarmoeder van rozerood als ik luister voorbij het ruisen van mijn bloed voorbij het bonzen van mijn hart hoor ik stilte, meer dan stil dan onhoorbaar geluid ruimte die me omsluit duisternis verlicht…
Lizzy21 november 2002Lees meer >

Juist in samen

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 403
ik heb je adem kunnen lezen in de slag van je hart haar ruisende aanloop geeft jou lucht in ruimte en kracht de resolute power van de spier is vertrouwen waar je altijd op kunt bouwen de subtiele tekst van je adem is niet voor de buitenstaander juist in samen geven wij onze zintuigen namen die meerwaarde hebben in functie…
wil melker20 januari 2022Lees meer >

De roeken

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.010
Zwarte stippen lossen snel op in de oneindige graankorrels en wormen van de ruimte.…
Henry Hes16 januari 2003Lees meer >

De vonk

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 430
argumenten kleuren de toon die als een droom gestalte krijgt zichtbaar in gedeelde werkelijkheid al aan de oppervlakte drijft nog zijn het gedachtenspinsels die haken naar de echtheid van bestaan in verder willen gaan dan luchtkastelen toch voel je de ziel steeds manifester worden in de geestdrift van het moment dat aarde ruimte…
wil melker20 augustus 2021Lees meer >

Iets meer tijd

netgedicht
2.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.272
Geef me even wat ruimte geef me even wat lucht Geef me even de rust opdat ik van opluchting zucht Laat me even tot mezelf komen laat me even gaan Laat me even bezinnen dan kan ik het straks weer aan Nu is alles nog donker zie ik nog niet het licht Voel ik me buitengesloten zonder mooi vooruitzicht Gaat de toekomst weer voor me stralen…

verborgen

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.178
In een deel van mij waar ik me heb verborgen daar is hij nog gisteren, vandaag en morgen geen dag zal mij passeren zonder even daar te zijn soms wil ik niet, maar doe het toch als ik daar in mijn tranen zwem ontwaakt de liefde weer die ik nog voel, voor hem herinneringen...dalen op mij neer in deze duist’re ruimte waar weemoed overheerst…
Robert Conrad22 november 2003Lees meer >

De aanloop naar Kerstmis

hartenkreet
4.1 met 46 stemmen aantal keer bekeken 4.874
De aanloop naar Kerstmis zal nooit meer het zelfde zijn Destijds een sprong in het duister met onderzoeken en veel pijn Overgeleverd en reddeloos vechtend boven willen komen In een onbewaakt moment een abrupt einde aan onze dromen Kerstmis in een kille witte ruimte daar raakte we elkaar reeds kwijt de dood werd zacht aangekondigd slechts…

Maken de man

netgedicht
3.6 met 59 stemmen aantal keer bekeken 32.390
Uitbundig voeg ik mij in ‘t gepluimte jubelend over hoe hij mij heeft bejast en verdwaal dan in de ruimte waarin slechts de stilte past.…
kees keizer27 december 2003Lees meer >

luchtbel

netgedicht
2.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.326
Ze slaan haken in mijn hersens, lillende lobben die de leegte ruimte geven. Ik hurk in het zand voor de nevelzee, rotsen klieven de branding. Traag verkruimelt het wolkendek Tranen slijpen mijn wangen, Een kale ruïne in de schedel geplant. Vellen vallen van het lichaam. De planeet mag oplossen in bonte bubbels.…
Wimper3 april 2003Lees meer >

Hoezo herhaling

gedicht
3.2 met 37 stemmen aantal keer bekeken 15.721
Zand op de wind, een geur van oude bureaus uit een zwembad, iemand die hoog in een huis de ramen bespeelt - het schrift gegeven, lees tussen de vlugge tekens de weg, hoe de voet terloops bij het asfalt vandaan gaat, het zo weer vindt in de ruimte tussen twee oogopslagen. ---------------------------- uit: Raster nr. 5, 1998.…
Eva Gerlach25 oktober 2020Lees meer >

lichtpunt

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 812
ver verbindt dichtbij spant de ruimte breeduit de zee blaast tot wolken de bergen breken tot gruis de zon schilt zich in partjes de maan peilt 't diepste lood het worden is wat blijft een massa van gewicht…

Je moet nu maar eens zwijgen

hartenkreet
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.082
Je geeft steeds minder ruimte voor mijn eigen wereld en wat ik daarin voel. Je hebt denk ik geen idee hoe het nu toch wel voelt begluurt en zonder vrij zijn. Je maakt mij het leven zuur waar is dat aan te danken of geeft het jou plezier? Je bent niet meer dan woorden ik kan je wel verstaan maar wil je niet meer horen.…

Magie van leven

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 431
natuurlijk zweefde jij niet wel dansten je voetafdrukken op het zand in een choreografie van zee en een warme zomerdag die golfjes transparant het strand opbracht waar zij en passant de sporen wisten van wandelaars en mensen aan de kant je hebt de ruimte waar jij zeegezichten schrijft tot mystiek decor verheven ook schepping…

Ik zwem rond in mijn gedachten....

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.006
Op die manier krijg ik ruimte voor verhelderende gedachten en hoef ik met nadenken niet zo lang te wachten. het spook wat ik nog tegenkwam is flink van mij geschrokken en is toen in alle haast uit mijn hoofd vertrokken.…

Monoloog

netgedicht
5.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 771
woorden en steeds vaker ben ik de schaduw van iedere dag onder bomen en wolken dicht gewaaid krom ik mijn handen rond het eenzame lied over druppeldiepe stenen en rauwe monden schuurt het zand de hese zinnen van vogels die ik niet herken maar stroomafwaarts huilen achter de schaduw van mijn stilte bouwen muren de ruimte…

Schrijf me niet over poëzie

netgedicht
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 713
maar geef me een passende jas met een sluiting die me ruimte laat vrijuit te inhaleren als in een vallei ongerept en uitgestrekt waar ik mag struikelen over stenen die uiteindelijk treden blijken te zijn naar de verheldering van zuivere vocalen die me als een bergstroom accompagneren zonder ooit te verwateren daar, op nog nooit…

Ozon

hartenkreet
3.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.372
Geschonden Ozon Het regent reeds elf maanden Wolken trekken samen ineen De lucht kan het niet verwerken De leegte eromheen Creërend ijle ruimte in het niets Angstig kijk ik omhoog Mijn ogen verkrampen Zoekend naar de regenboog Door betraande ogen zie ik kleuren Daar was hij mocht het toch gebeuren De kleurenboog aan de hemel Er…

Als jonge loot

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 502
ik wilde hoogte was altijd gericht op onontbeerlijk licht heb talloze keren mijn stam gerecht tegen constante wind al als jonge loot vocht ik met struiken die woekerden in ruimte groeide snel maar werd afgevlakt door een hoog bladerdak toen ik dat overwon kreeg ik als vriend de warm stralende zon heb nog geprobeerd mijn bast…

Verpozingen 1-3

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 710
De dood ligt er in ijsblauwe ruimte uitgesteld te zijn. De laatste jaren zijn als eonen eeuwig nu geweest. 2. Alles heeft geleefd alles is geweest en niets is vergeten. Eens zal zijn bewezen dat wat nog komt altijd al gegeven was. Louter verpozing een eindeloos tanen een ijl uitdijend heelal. 3.…

tristesse

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 765
'schuilend onder het droppelend lover' met deze fraaie volzin van de jonge dichter Hans Lodeizen begon het destijds de weemoed van weleer die nooit verdween maar altijd hangen bleef in mijn persoonlijke dampkring de vasthoudendheid van melancholie die rondwaart als een onontdekte planeet in de ruimte die mijn wereld heet...…

toverlantaarn

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.132
donkergrijs geheven slurf en ronde poten rechthoekige repen glas in gezaghebbend karton dan geleid door vader’s hand scheidt het donker van het licht stapt een levensgrote Piggelmee in de piste op de muur op zijn stem schuift de dwerg tussen pot en zee profeteert den tovervisch haar les in nederigheid worden wij in de warrelende ruimte…
masetto11 februari 2007Lees meer >

Gejaagd door de wind

netgedicht
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.172
Tijd om ongeplukte bloemen aan het licht te rijgen, tijd om ruimte langzaam vol te schrijven. De stilte in de regenton na regen schijnt de zon alsof ze zomaar kon bewegen als het schrijvertje zo vlug dromerige kringen heen en terug.…

Mishandeling

netgedicht
4.2 met 55 stemmen aantal keer bekeken 2.726
De woede vreet de ruimten leeg holt woorden uit woedt wreed maar zweeg gaf geen geluid het offerlam in pijn gehuld, verlaten mag niemand haten nooit hulp vragen moet alles maar verdragen wie lijdt heeft schuld wordt daar gelaten gesloopt in slecht geduld kan toch niet praten verslagen maar mag nooit klagen wie huilt wordt niet…
chatfant13 maart 2007Lees meer >

Avond

gedicht
3.1 met 22 stemmen aantal keer bekeken 11.279
Soms klonk over de vallei het denkbeeld van een stem ten tijde van het avonduur als de lucht al leeg was, het onderworpen land waarin niets sprak, de weg die met de ogen volgbaar liep in alle stilte langs loofbos van het buiten en in de ruimte boven aarde - klokslag negen uit de toren van het gat dat naast zijn akkers ligt en weiden en zijn bongerd…

Een ijzeren wet

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 478
ik heb in het jeugdig verkennen van de ruimte met tijd gespeeld hem vooral vergeten in een gelukzalig opgaan van beleven door er gewoon te zijn pas na jaren kwamen maanden werden dagen belangrijk in hun regelmatigheid nu tellen we uren letten op seconden bij gaan en vertrek is tijd een ijzeren wet hij heeft de regie in ons…

Kamer

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.374
Drie dagen lang voor rouwbetoon zou de ruimte openstaan voor wie zich wilde laten zien en de enkele die medelijden had met de enige zoon.…

Wereld

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 879
Laat dan ook voor het nageslacht nog wat van deze wereld over geef ruimte aan al wat leeft dan heeft Hij het niet voor niks bedacht.…

Droom

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 564
hij droomde van een paradijs als vogel spreidde hij zijn vleugels bezag de fijne schoonheid van veraf het leven in verleden aan de einder op weg naar die wereld werd hij gestopt onzichtbare grenzen van tijd en van ruimte kwam daar ten val door onmacht en twijfel zijn gekortwiekte vleugels droegen hem niet tot hij terechtkwam in zeeën van…

Onthulling

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 775
een weinig verhullende tanga 's Middags op het drukke terras speelt de wind met haar strandjurk ze strijkt hem haast verlegen glad de mannen idealiseren haar door zon en zeewind bemind lichaam het maakt haar aantrekkelijker dan welgeschapen naakt op 't strand schitterend metafoor voor 'n gedicht als een speels gesluierd verhaal met ruimte…
Custor16 februari 2008Lees meer >

Heet de dood God

netgedicht
4.3 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.223
als ik mijn tred steeds meer in tijd en ruimte vertraag en mijn gang langs rododendrons ten einde beperk tot een van hen dan denk ik steeds minder meer is mijn omgeving nog maar een haast gedachteloze haag benader ik nu een goddelijke sfeer?…