4375 resultaten.
Zomerlief
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
699 De zoete herinnering van
lui liggen in de zomerzon
smaakt naar het geluk
van een vluchtige kus
die het begin was
van een lange nacht
vol met vervulde wensen
een liefde die minstens
een leven leek te duren
maar toch de vakantie
nauwelijks overleefde
want niet bestand
tegen de realiteit
van het alledaagse
wat blijft zijn
de herinneringen…
haiku
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 zachte zomerbries
tussen raam en kozijn wiegt
versleten spinrag…
Heimweeheuvels
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
504 Kijk!
Daar liggen de heimweeheuvels
in het verloren land achter de horizon
waar wij als kinderen dapper speelden
kraaien op molshopen
blote billen op papier
Zie!
Daar grazen nu de wilde paarden
vliegen muggen achter dwazen
ijverige mieren in de zon
koeien die niet passen
in de straten
Het spijt mij dat ik je toch ben vergeten
er…
Tot aan het einde
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
590 Van één drank dronken wij.
Eén slok verwijderd tot onze eeuwigheid.
Eén stap, één slok, één fles, één blik.
Een woord, een zin, en oplopend kwik.
Deze verslaving had invloed.
Voor de drang tot aan de ochtendgloed.…
De kleuren van de avond.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
560 Het zijn de kleuren van de avond
die mij verwonderd stil doen staan.
Het langzaam doven van de zon,
dit stilzwijgend ondergaan.
Het zijn de geluiden van de avond.
Het zachte ruisen van de zee.
De stilte op de achtergrond.
Het late krijsen van een meeuw.
Het zijn de geuren van de avond.
De kamperfoelie, de jasmijn.
Het pas gemaaid gazon…
Schaduwen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 Hoe je zwarte gedachten
licht, lucht en land
overschaduwen
Wegtrekkend
Poelen achterlatend
Onredelijke verhoudingen
Dan weer de kleur,
de geur na zomerregen
Onbegrepen…
Bevlogen door tekst
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
566 zag de zon dalen
om in de tuin der poëzie
langs bladeren de vruchten
van de zomer te halen
met gefluisterde woorden
op de middagwarme wind
in accenten met rood op
wat eens lentegroen is geweest
bevlogen door tekst
reikten handen
plukgraag naar boven
maar de oogst blijkt niet rijp
ze wijkt om tot
wasdom te komen
zoals een gedicht…
Uit de verte van je land
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
591 je zag me niet
toen ik je aankeek
je blik ving
uit de verte van je land
pas toen ik
jou een hand gaf
kwam je terug
van het warme strand
je lach was
nog vol zee
en groene palmen
je stem zong vriend
jij bent gebleven
ondanks de heimwee
naar je land iets tropisch
in de koude zomerregen…
Straks vieren we Zaterdagavond
poëzie
5.0 met 1 stemmen
959 Zomer
2.
Straks vieren we Zaterdagavond: Wind
Bezemt en ragebolt met macht van water
De luizen weg, en met rat'lend geklater
Hagelen de eier, droogramm'lend als grind.…
Rijpt van geel naar rood
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
503 ik heb de takken
niet gebroken of bladeren
afgerukt en meegevoerd
naar plaatsen waar
zij luwte zoekend
kleur verliezen en versterven
het is de wind die
vlagend aandacht vraagt
voor de wisseling van seizoen
het zomers groen dat
rijpt van geel naar rood mist
zon en licht gaat langzaam dood
kaal steken stam en
takken af tegen…
Zonder vis
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
492 venijnig
blies de wind
net boven het
zand dat te
drogen lag na
de jongste vloed
kleine tornado’s
kwamen al hoger
na hun aanloop
op het vlakke
strand en vrijwel
uitgeraasd te zijn
zoutkristallen
deden een aanval
op je kwetsbare huid
die jij met knipperende
ogen afsloeg en je van
deze slagen afkeerde
om de natuurmassage
goed…
Die duizend stukken zag
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
469 er brak
een tak terwijl
het windstil was
een groene ruis
de klap die
duizend stukken zag
de boom kijkt kaler
wat beschroomd
lijkt verder nog intact
bij nader onderzoek
zijn veel gebreken
aan het licht gekomen
door ouderdom blijkt hij
van binnenuit gespleten
zijn zomer kent geen dromen…
Het landschap van plezier
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
705 zon brandde zacht
een warme lach in
het landschap van plezier
hier vond ik woorden
in het spinrag tussen struiken
bepareld met de ochtenddauw
jouw ogen
vierden feest in de
voorpret van verwachten
de gasten namen
zomer mee cadeaus
met linten en ballonnen
in de zee van tijd
is weer een nieuwe draad
aan jouw levensweb gesponnen…
Die blauwe ogen geeft
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
547 in ogenschouw
een lucht vol wolken
meeuwen op hun vlucht
het doorkomen van zon
die blauwe ogen geeft
oplost wat nog vorm heeft
in schaduw zich
op strand begeeft en
in het wit van branding sterft
stralend opent dan de dag
onder gezag van zon en zee
meeuwen deinen op de golven mee…
Nestelde wind een lentekind
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
458 je zwaaide
witte handen
wierp me
een rode glimlach toe
uit je gebruind gezicht
in je ogen
danste zomerblauw
een warme zon
en in je haar nestelde
wind een lentekind
de branding kabbelde
als toen sloeg in
groene golfjes over
spatte op het strand
wit schuim nog op je hand…
zee - zand - zondag
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.075 zalig zinderende
zonnige zondag
ziltzoete
zeedromen
zorgeloos
zwijgen zij
zijgen zij
zandzeker
zoenzoekend
zalig zotte
zoele
zwoele zuchten
zonnen zij
zoemen zij
zoetzoute
zingende
zeezilte
zonzalige
Zondag…
N7
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
564 landelijk
stoffig soms
en in mijn
herinnering
warm zeer warm
een stukje noga
in Montelimar
en daarna nog
verder zuidwaarts…
Een zonnige dag
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
650 Jeugdige vrouwen
in kleurige jurken
fietsen in vliegende vaart
door de stad,
hun wijde rokken
wapperen losjes
als fleurige ragfijne
goochelsjaals,
dansende lokken,
bewogen door vlagen,
ze kleuren een heerlijke
tropische dag
in hun vrolijke speelse
zomerse dracht,
hun beeld betovert
de Spiegelgracht.…
In extremiteit gespreid
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
500 de armen wijd
winterweer en zomerwarmte
in extremiteit gespreid
jij hebt het in de hand
voelt en proeft heel
lijfelijk causaal verband
want lente kruist
en herfst huist
diep in je hart
nog dragen benen
de seizoenen in hun
gaan van jaar naar jaar
maar als de cirkel ooit
zal sluiten komen de gespreide
armen in balans weer bij…
Zacht gras
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 Ik rijd een dAk hoog
______boven land______
waar koeien vastgenageld
staan:
de laatste zomer-zon-ne-straal——
________rechtop en roerloos ondergaan.
Ik prent dit ansicht
(O-)(Gen)-blik
op melkwit ingebonden blad:
een =spoortje= zwartgereden inkt
dat r[a][a]mpjes poldergroen bevat.…
Tuintje
gedicht
3.2 met 5 stemmen
5.594 Daarna het heggenhaar
weg met de heggenschaar –
zo wordt ons tuintje een prachtig gezicht
dat plat naar de zomer
te glimlachen ligt.
--------------------------
uit: 'Superguppie', 2004.…
Kleuren in hun bladmagie
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
555 de ochtend fluistert
dauwend herfst
trekt draden
in het vroege licht
ze knispert met
bevroren vingers
een witte lach
als vergezicht
klokken luiden
weemoedig tonen
gedachten dromen
in nostalgie
de wind is bezig
luchten op te schonen
bomen kleuren
in hun bladmagie
ik zie de zomer
in zijn vruchten
het rijpe rood
de kleur van…
Het koperrood galmt na
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
525 in blauw
spelen jouw
violen kou
wiegen in
het prille groen
hun eerste lentebloemen
de trommelsectie
roffelt weer uitbundig
dat de zomer komt
het koperrood
galmt na in lange
lome avonden
pas als koren in akkoord
hun applaus oogsten zal
de zon in herfst langzaam doven
maar jouw orkest zal winters
echt niet sluiten want mijn…
Zomerlach
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
646 Als je zonder jas naar buiten mag
Als de regenwolken verdwijnen
Dan komt er weer een glimlach
En de zon begint met schijnen
Als je geuren ruikt van bloemen
Van vakantie en het strand
Dan verdwijnen alle zorgen
Je schuift het nare aan de kant
Och, kon het maar altijd zomer zijn
Het hele jaar door
Dat zou toch echt geweldig zijn
Een lach…
Het rood van laatste uren
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
669 de avond heeft haar gal gespuugd
in het rood van laatste uren
mijn kamer is in vuur gezet
door zon gebakken in de muren
ik hield de vensters dicht
de stroom emoties binnen
het enige dat ging bestond
nog uit wat zakelijke zinnen
dat waren mails die
om hun schaduw logen
er is geen licht dat ooit
zijn waarheid kan ontlopen
ik…
Droom je op terrasjes
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
617 zomaar zitten en schrijven
dromen en drijven
nergens op letten
associëren en proeven
niets meer hoeven
tijd in stukjes breken
vandaag en morgen vergeten
alleen maar jij en wij
en handen op een toetsenbord
ogen die verdwalen
de lente achterhalen
in het jonge groen
lachend naar de benen kijken
die hun wit in eerste bruin
vertalen…
kinderpaard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
709 Op de grens van land en water
wacht het kinderpaard, gelaten.
Hoofd omlaag, manen stug
als helmgras. Ik streel haar hals
en zoek haar blik. Zij likt
mijn hand en ruikt
richting de duinen.
Daarachter is de stal
waar zij het veulen weet.
De paardenjongen tilt mij op.
We stappen langs het aan-af
van de branding, zwijgend,
soms…
Braken mijn vleugels
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
599 ze braken mijn vleugels
vertraagden mijn vlucht
zijn jaloers op mijn kleuren
moet ik uit de lucht
mag ik niet meer vliegen
of alleen in het dal
geen helling thermieken
wordt het net nu mijn val
we vlogen ooit vrij
en dolden de zon
vergaten de bloemen
jij speelde met mij
vleugels die tipten
in fladderend gaan
ogen die blikten
in…
We vliegen in rood
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
534 zou steken
zo kort bloedt geen leven
weef het geel van de maan
met de kracht van de wind
in het blad van de bloemen
de glans zal verbleken
als het licht van de zon
de nacht doet vergeten
we vliegen in rood
stuiven meel op de
hunkerende stampers
het leven geeft
lusten in het bevruchten
door dolblije dansers
zij gaan de zomer…
Aardbei
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.171 Gegroeid in donker
Dicht aan de grond
Er was zonlicht
Toen ik haar vond
Heerlijk en vochtig
Rood en ook rond
Zoet met fris
Water in de mond
Een toefje slagroom
Mijn tong streelt haar huid
Oh verrukkelijke aardbei
Het allerfijnste fruit
Zonnig en zomers
Vol met sproetjes
Met jurkjes en kleedje
En fijne hoedjes
Zie mij zitten
Naakt…