4357 resultaten.
doellopen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
967 Hun hete tongen duwen vloerwaarts
het dampen van de motoren uit
en de verdroogde stembanden
brokkelen in hijggeluiden af
een stortregen van oververhitting
verlaat het bos dat hun schedels
de zware zon helpt dragen
de poriën wenen hun oogjes leeg
toch zweven de roeispanen
van hun eindeloos lopen
door het macadammen meer…
In warme lagen wol
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
772 speel maar met
je korte haartjes
draag het lachen
met je mee
jij was strand
in zomers warmte
golfde bruinend in de
branding van mijn zee
morgens was nog zonnig
blauw van korte duur
met een ruimende noordooster
kwam de winter snel en guur
we hebben ons begraven
in warme lagen wol
proefden licht van korte dagen
maar vrijden nachten…
die mijn geboorte zong
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
929 in kleur gedoopt
het woord met veel
pigment gewreven
een zachte wind
heeft er zomerslang
vol warmte langs gestreken
ik heb geoogst
in de herfst van
mijn leven, slechts
een paar strofen
spinnen de harmonie
die ik aan mijn bestaan
heb kunnen geven
nog wisselt de muziek
gedirigeerd door de
seizoenen maar ondertonen
dragen…
belfort
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
725 hallen
onder de schatkamer van het belfort
een leeuw van steen klimt steil
tegen een houten spits op
ooit door de schicht getroffen
treden wentelen naar de top
op het balkon boven de poort
leest een wachter de wet voor
de klok bakent de dag af
als de toorts dooft
of zweept het feest op
als ze heilig bloed door
melaatse straten dragen…
Vertel mij je lichaamstaal...
hartenkreet
3.1 met 17 stemmen
2.188 Streel mijn verlangen
Laat je passie bloeien
Verwarm mij met vuur
welke altijd zal gloeien
Borduur mijn naam
met draden satijn
Draag mij met je mee
zodat we samen kunnen zijn
Liefste, kus mijn verlangen
in een zinderende droom
Neem mij mee in sereen
en smaak onze liefdesroom
Streel mijn lichaam
naar een zalig gevoel
Laat je vingers…
Bagage
hartenkreet
4.7 met 19 stemmen
1.535 De bagage van mijn leven,
draag ik mee in mijn ziel.
De momenten waarop ik
overeind ben gebleven,
de plaatsen waar ik viel.
Mijn bagage wil ik soms bekijken.
Ik draai de stukken om en om.
Met de kennis van nu,
zou ik dingen ontwijken,
ervaring vormt een stukje rijkdom.
Achterom kijken heeft geen zin.
De toekomst begint vandaag.…
Een vleugje sterren
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
910 zal ik je stem nog horen
dag na dag
in de lichte trilling
van je fluisteren
het dragen van mijn mond
want nog nooit heb je
mijn lippen gekust
zoals de wind
in het zachte spelen
met vleugjes rozen
zal je me nog warmen
uur na uur
in het teder wiegen
van je voelen
het strelen van mijn ogen
want nog nooit heb ik
jouw glimlach gekust…
leef oprecht
hartenkreet
2.5 met 11 stemmen
2.959 vandaag ligt het leven achter mij
ik was er van begin tot einde bij
nu ligt er iets nieuws in het verschiet
laat er vreugde zijn boven verdriet
zij die mij reeds zijn voorgegaan
zijn voor mij altijd blijven bestaan
zoals een rivier stromend in een zee
draag je mensen altijd in je mee
vaarwel zeg ik u dan ook niet
de tijd heeft iets moois…
liefde in zwart
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
840 de wereld
niet zei
voor allen die het zagen
ging de tijd telkens terug
naar het begin en het wuiven
ik verwachtte je hand, geloofwaardig
tot ik de koude en houterige knieën
verzweeg, blinde ogen en hoe
het sneeuwde tegen mijn wang
weet je nog, de antwoorden
je droeg mijn lijf, wit en bladwijzend
tot er iets brak
ik draag…
vluchteling
netgedicht
2.1 met 12 stemmen
1.588 zou ze het geweten hebben, maria
wat haar kind te wachten stond
dat hij geboren werd om te lijden
overal haat en onbegrip vond
zou ze hem even teder hebben bemind
gevoed , gekoesterd en beschut
had ze beseft welk kruis dit kind
nog dragen moest doorheen zijn leven
of was ze liever weggegaan
naar verre onbekende landen
waar niemand wist…
Het Spinnenweb
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.046 ,
zoal een spinnendraad
of als een
kluwe wol kan zijn
die in een klittenbos
uiteen valt
maar later als een
hermelijnen kleed
hemelbreed zich uitstalt
proberen op een rij
te zetten
de kluwen wol beletten
zich te kronkelen
in een klit
gedachten te ordenen
de ragenbol te ragen
zodat je weer
de vragen
van 't leven
weet te dragen…
geef nooit op
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.760 als het te veel is
om te dragen,
als je niet weet hoe je verder moet,
als je bent uitgeblust, of lamgeslagen:
geef nooit op!
geef niet op
voordat die laatste mijl werd gelopen.
sta nooit toe dat zoet met bitter mengt.
laat die laatste droom niet slopen:
wie weet wat morgen brengt!…
je koos voor stilte
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
2.131 ik weeg uren in vergeten
wil ze niet meer weten
voel de warmte die er was
kende je toen pas
je hangt nog om me heen
in heldere ogen en die lach
hoor nog de woorden die me vragen
je liefde altijd mee te dragen
je koos voor stilte
in het houden van, zweeg
in alle lichaamstalen, zelfs
tranen konden je niet overhalen
op een eigen wereldplek…
fluister ! ich fluester die liebe
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
778 morgen , o ja, morgen
zal ik weer schrijven
over, over ....
......................................................ueber die flucht der liebe
dicht het mij toe
wellicht kan ik dan nog
een woordenspel bedrijven
.....................................................ueber den fluch der liebe
wat draag ik nog bij
alles…
Een lila glimlach
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
967 ik brand me
niet aan netels
draag enkel
vergeet-me-liever
in mijn handen
loop langs klaver
die zich vierendeelt
ik pluk er geen
maar laat ze staan
-voor blijvende groei-
zie klokjes volop grazen
met een lila glimlach
voor me ligt de weg
die vrijheid ademt
-zonder vallen-
daar drink ik de nectar
uit volle honingbloemen
en slik…
Adembenemend
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.996 Hoor…
de noordenwind roept kil mijn naam
nog even en ik zal haar volgen
waarheen de vlucht ook gaat
nee, ik voel geen angst
het leven was gelijk een bloem
geknopt, ontloken, volle bloei
maar nu vermoeid aan rusten toe
dus laat ik mijn laatste adem
wiegend over aarde dragen
kus nog één keer al wat raakte
voordat ik eeuwig slapen ga…
Oogst mijn zomerdroom
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
740 waai maar wind
wolk buien
speel met regen
als een kind
storm en herfst
de bladeren
veeg stoepen schoon
oogst mijn zomerdroom
speel maar
met haar rode haren
draag haar lachen
met je mee
zij was strand
in zomers warmte
golfde bruinend in de
branding van mijn zee
morgen is nog zomer
helaas van korte duur
dan komt de noordooster…
Verjaren is...
netgedicht
4.0 met 29 stemmen
4.437 Verjaren is
in dankbaarheid ook zingen
en met herboren moed
het zware dragen,
want 't leven is toch goed.…
Voorspelling
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
592 Oh die liefde, als kind te spelen
dat ik onder het hart zal dragen,
we zullen er samen van eten om
aan ieder te verdelen, ook als zon
en maan hun baan zullen vertragen,
tot aan diepste kleuren van Eros
fluit door een zoete dood getroffen,
spreekt z’n mythische voorspelling uit,
steekt al het verlangen in bedwelmende
tonen tot hij z'n…
identiteit
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
850 treed naar voren
in het licht
in duisternis
krijgt ontvangenis
de diepe schaduw
van uiteindelijkheid
en in het niets
kan je ook zonder
ben je enig
ongebonden
laat je wimpers vallen
over je schaamte
de mens is geboren
uit de schande
die de onderbuik bezit
het is het dragen
van alles wat is
op zwarte vleugels
zonder hoop
ooit…
juist las ik in het ochtendblad
gedicht
2.3 met 68 stemmen
13.931 juist las ik in
het ochtendblad
na die van twintig
en dertig
is nu een bom
van vijftig megaton
ontploft bij nova-zembla
verwekkers van chaos
maken ijzige muziek
regenwolken uit
het noorden dragen
de echo met zich mee
tik tik tik
tik tik
tik
de hele weg naar huis
heb ik de morgen niet gezien
het is al negen uur
----------…
treesje
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
475 het jonge gras weet niet
wat komen gaat
weerloos wacht het
op zoete warmte
of een zachte lentebui
de lichte tred
de speelse handen
dragen je
onschuldig verlangen
even maar
het kleine hart weet
wat komen gaat
het wacht - weerloos -
op de zware tred
en de vuile handen
het schreit
het zal niet bloeien
het jonge gras
zo lang…
Voetstappen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
524 Voetstappen over het zand
hebben mij meegenomen
waar de horizon het water verbrandt
waar realiteit verandert in dromen
Voetstappen over het asfalt
dragen mij op handen
waar de nacht valt
en waar vogels landen
Voetstappen over het gras
observeren mijn gezicht
wonden die ze genas
en bundelt zij het licht
Voetstappen veren op
Blijven…
Emotieloos vragen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
527 Je duldde geen horizon
geen weg uit ’t verdriet
een glimlach of de zon
je zag ze beiden niet
je kwam bij me terug
in emotieloos vragen
het eten was bedorven
de rugzak niet te dragen
je kon niet tegen tegenslag
jouw moeder was gestorven
in een akelig zwart verleden
je hield niet van ’t heden
vond al mijn woorden laf
de strijd werd…
DAT WIL IK GRAAG (Smeekbeden)
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
607 Alleen te kijken
met ogen vol begrip
het goede te zeggen
het slechte te verzwijgen
te begrijpen
ieder misverstand
nooit te zwemmen
in andermans ellende
gebrek te herkennen
en op te heffen
te huilen
ook al ben ik een man
te erkennen,
dat ik falen kan
armoede te dragen
als een vorst
kind te zijn
met de kinderen
leer…
Gekaft koren
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
959 Waar is het loon
van het verwaaide koren
zo zonder spoor
loos weggegooid
wat goede sier
kon dragen
wanneer niet steeds
veracht, te min
geacht
waren de schuren vol
van goede vrucht gebleken
maar niemand zag
en niemand wil
de roepstem horen
zo ging dit al
onopgemerkt
verloren.…
Alles bruist vitaliteit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
517 dromen en sprookjes
hand in hand
op muziek van
lang en kort geleden
klinkt in woorden
en gebeden hun gezang
ze kleden zich
met kleuren die
spotten met gewoon
in alles bruist vitaliteit
breken alle banden
voelen zich niet meer
gevangen in het ontstijgen
van de werkelijkheid
laat ze komen
zeg niet nee
de hemel hier op aarde
draag…
maansteen
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
610 (die mooie glans kan alleen maar liefde zijn)
nu draag ik wat je ogen voor me vroegen
en jouw handen voor me kochten, in
een winkel vol verschil
heel zacht verwarmt mijn borst de witte steen
maar als licht haar ronding kaatst
laat lila tere bloemen bloeien, op de adem
van mijn hart
binnen smart
vol zoet herinneren kleurt ze edel…
(on)draagbaar
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
523 de wind wervelt
door mijn avonden
wanneer ik terugkeer
naar het begin
de draden tussen
jou en mij
zijn beladen
en ik kan enkel lopen
met wapens
onder mijn ogen
gericht doet het mij schamen
is het een onvermogen
om jou in mij te dragen
of verdraag ik mijzelf niet
verdwaald in een verstand
vol mist
de dood zal mij
niet vroeg…
sinterklaasblues
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
3.038 zichzelf, schoenen
staan gerangschikt volgens
leeftijd, keurig in de passen van vandaag
-nog eventjes-
dan kruipt genoegen op de bank
warm verpakt in spitsvondigheid op rijm
een herinnering klampt vast
aan alle lieve woorden die zijn jaardag zingen
geef ik mijn verrukking mee
de gedachten bij mijn vader, die al zoveel wegen gingen
draag…