2755 resultaten.
Je bent pas dood als je naam niet meer genoemd wordt
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
3.958 Wat nou als een hele goede vriend overlijdt,
Wat nou als iemand heel dicht bij je het leven verlaat,
Wat nou je raakt je allerbeste naaste kwijt,
De persoon is dood.
Men zegt dan dat het over is,
Dat diegene verdwenen is,
Dat het individu ergens anders is,
Maar dat is niet waar.…
Streskip
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.326 Ik de kip
Hip
Verhip
Een streskip
Moet je mij vragen
Ik kan de boel behagen
Ik kan mijn ei kwijt
Tot ieders spijt
Leg ik dan een krom ei
Dan ben ik blij
Is het een half ei
Dan is er geen strop
Want ik vul de dop
Ik zal mijn eitjes warm houden
Voor de haan
Zonder banaan
Zoals die rare snoeshaan
De gekke kip
Die kakelt als een haan…
Melissa
hartenkreet
3.2 met 20 stemmen
2.077 Nu zijn we je kwijt.
Wat had je gedaan?
Waarom op zo'n jonge leeftijd?
Waarom moest het zo gaan?
Ik zoek jouw ster in de lucht,
laat een diepe zucht.
Ooit zullen we weer bij elkaar zijn,
zonder zorgen, angsten en pijn.…
HARD EN TOCH ZACHT
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.051 De hele dag maar èèn gedachte
ik wil er niet meer aan denken
maar dat beeld raak ik niet kwijt
het is een herhaling in zichzelf
een dubbeltelling
altijd naast elkaar
in volle harmonie
van vlees en bloed
mooi in hun pracht
hard en toch zacht
worden met liefde omkleed
gestreeld. geaaid
baby in verrukking
zuigt, trekt en smult
groei…
In kraak en ritueel
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
537 ik verdwaal in jaren
ben de maanden kwijt
seizoenen krijgen nog respijt
dagen hebben geen gezicht
uren glijden als los zand door
vingers van mijn koude hand
alleen de zon
geeft mij m’n dromen terug
haar warmte stuurt mijn vlucht
dan zie ik weer
het laaiend vuur van
pure hartstocht in je ogen
breek jij de hemel
voor me open in…
dichten
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
583 Het is een dichter verkleed als vogel die
een aantal regels kwijt wil zonder diepe zin.
Meer voor het plezier en de magie ervan.
Want vliegen is een klein wonder en vlieg-
en is leuk en als het vogeltje zingt wordt je
vanzelf vrolijk. Misschien bekijk ik het wat
simpel maar ik ben ook een simpel mens!…
Je bent de weg naar huis verloren.
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.050 Ik wil je niet verliezen als de dood
zelfs niet als de eeuwigheid het toelaat
want dan ben je altijd weg
dan ben ik je altijd kwijt.
Nee ik vermijd dat liever
wil liever genieten van je terugkomst
als je bij me weg bent geweest en me zoekt
in de dagen die je eenzaam telde.…
meer
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
735 Geef me meer dan een momentje,
een momentje van je tijd
laat me delen in je leven
raak me asjeblieft niet kwijt
Geef me meer dan jouw gedachten
jouw gedachten ,maak ze mijn
laat mij elke dag verlangen
tot onze gedachten één zullen zijn
Geef me meer dan jouw emoties
jouw emoties, deel ze Lief
laten wij ze samen voelen
en ervaren asjeblieft…
Smoelboek
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
804 worden omringd door gekken
zei Gerrit en de gekken kwamen
dromden samen om het tumult
en schreven met virtuele namen
vijfduizend volgers in een rij
rapen woorden en lullen mee
tot de nacht de zinnen dempt
van deze oeverloze mijn-idee
een uitweg zijn de groepen
waarin denken soms bevrijdt
daar raken geestverwanten
bij elkaar hun legsel kwijt…
Gelukkig, Januari!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
754 Maar ik moet je zeggen,
totaal niet ten spijt,
die vetrollen, hoef ik heel niet kwijt,
gegeten heb ik niet met Kerst.
Oud en Nieuw geveld door griep
op mijn nest ( bed)
maar God wat ben ik blij,
die overeten overdadige
Decembermaand is gelukkig voorbij!…
zoon
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
861 Een jonge vis in de zee der tijd
Wordt door zijn moeder voorbereid
Kan nog alles aan haar kwijt
Een jonge vis, een zee van tijd
Zwem maar, visje, ongebonden
De angst voor pijn is te doorgronden
Niemand zwemt altijd ongeschonden
De zee van tijd heelt vele wonden
Zijn blik, al wijzer dan zijn jaren,
Ik zie hem naar zijn mama staren...…
Als een dief
hartenkreet
2.9 met 12 stemmen
1.376 Ik ga geen sorry zeggen
Voor 10 jaar tederheid
Mij niet schamen voor de liefde
Ook al raakten we die kwijt
Ik wil niet denken in rancunes
Daarom laat ik soms een traan
Moet ook stoppen met dat piekeren
Waarom het zo heeft moeten gaan
Een open einde is nooit leuk
Zonder uitgesproken woord
Waar vragen blijven vragen
Al wat rest aanzienlijk…
wat je toevoegt
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
854 wat je toevoegt is later
nu is er alleen maar alleen
een paar dingen in je hoofd een herinnering
niet eens de geur van een koekje terwijl
je denkt aan alles maar zo weinig
ik ben je kwijt je leeft niet in me voort
als je dood bent ben je dood en elke hersenschim
daarna is wat het is en geen verder leven maar alsjeblieft
leef nog door…
G.P.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
746 Losgezongen van de ruimte
onbewust zijn van de tijd
valt er om je heen een stilte
raak je wat je net nog voelde
in een paar momenten kwijt
Tonen,klanken,melodieen
maken soms wat in je los
zoals de wind in bomenkruinen
bladeren ritselend in het stille bos
Het geluid van zee en golven
eindeloos neerslaand op het strand
in het zweven van…
Naakt vertrek ik
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
565 ben de sporen kwijt
verdwaald in de woestijn van zonde
waar zand als waarheid
langs je vingers glijdt
hebzucht van de wind
blaast slijk der aarde droog
in verduisteren van licht
de oase van rechtschapenheid zit dicht
alsof de duivel er mee speelt
in helse spiegeling van lucht
wordt het lieve lijf gelaafd terwijl
de ziel voor eeuwig…
Opgerolde tijd?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
442 aan van rebellie
verzet de gedachte van de overgave
het geeft niet hoe gehavend het
uitzicht was, verenigbaar in het
spoor van onverklaarbare dingen
zetting in de onwaarschijnlijkheid
van de opgerolde tijd van gisteren
onder een verkruimeld bloemtapijt,
verspreidt de onaangename geur van dank
want als ik dat aanraak ben ik je kwijt…
Heremetijd, ik ben jaloers!!!!
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
547 ik kijk haar met jaloerse blikken aan, zeg;
oh, hou dat vrouwtje in ere,
want weet je, je weet pas wat je mist,
als je het kwijt bent?
Jemig ik ben jaloers!…
Weergod
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
581 De Weergod, doet zijn eigen zin
en niemand gaat er tegenin,
dus laat maar waaien laat maar gaan
kletter maar lekker tegen het raam,
morgen als de storm weer is geluwd,
zoals altijd zijn een aantal bomen takken kwijt,
liggen dakpannen overal verspreid
maken we de schade op van deze heftige Weergod!…
Lot uit de loterij
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
784 is niet te beschrijven
dat is een groot gemis
Bijna zes weken terug
ging je van mij heen
mij achterlatend
heel eenzaam, heel alleen
Ik kon niet bedenken
wat dat voor 'n gevoel kon zijn
maar ik weet nu
het doet ontzettend pijn
Ik zal het een plaatsje moeten geven
want het was je tijd
tijd om te gaan naar je geliefden
voor altijd kwijt…
Te lang
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
667 Ik mis je zo mijn lief,
maar ben gelukkig tegelijkertijd,
want de immense pijn van lijden,
ben JIJ nu gelukkig kwijt.
Rust zacht mijn lief,
een traan rolt eenzaam
naar beneden.…
Opslagcapaciteit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
430 Als ik de krochten betreed
waarin ik gedachten, gevoel,
belevenissen heb verstopt
zoek ik me een ongeluk, in mij
is altijd alles kwijt, en verdwaalde
op verloren sporen.
Geuren, kleuren, een paar woorden
is al wat bleef, de rest verdween,
God weet waarheen.…
Zieleroerselen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
488 Ach, je bent het kwijt.
Maar op een of andere manier
heilig moeten en niet voor de lol.
Je kunt ook, alles cultiveren,
zo draaien raderen door
en hopelijk niet dol
De tijd zeeft vanzelf en
mogelijk wordt gezien
wat je maakt.
Af en toe doet het er toe
en is er misschien
Iets,
dat iemand raakt.…
Reflecterend aan voorheen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
835 ooit hebben wij
voor het eerst
zijn schaduw gezien
vrijwel niet van
echt te onderscheiden
wij twijfelden nog
of het toen ook
aan ons heeft gelegen
we zagen het eerste
beven van zijn hand
alles ging later
zijn eigen rustige gang
maar in goed onderscheid
raakte hij langzaam zijn
markantste stukjes leven kwijt
nog lichtte hij op…
Schelpend zand
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
535 voeten waste
er was alleen
een lichte plek
de wereld heel ver weg
er golfde zee in
een mildheid zonder
overheersend kuiven
zij bloeide blauw
op het witte strand
van schelpend zand
een zilte zon
scheen magisch licht
mystiek weerkaatste in je blik
wij voelden de
nabijheid van het paradijs
lachten samen hemel
ik wist mezelf kwijt…
Pelgrim, je ging op pad
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
540 Je laat alles achter, maar
door alle liefs, het dierbare
je ziel, onzichtbaar verbonden
raak je niets kwijt.…
Ook in je stem
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
511 je scherpte aan
het glad en rond
bleef steeds meer staan
ook in je stem
liet jij de hoge
tonen iets meer vrij
je gebaarde sneller
in vaak ongedurig zijn
jouw haast voelde niet fijn
tot jij mij sneed
met je onzekerheid
wij waren samen kwijt
toch zijn wij
teruggegaan op zoek
naar waar het is ontstaan
de omslag waarin rust
door…
Liefdesstrijd
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
595 Maandenlang hield de liefde stand
gevochten tegen het water
samen een dijk
stonden ooit hand in hand
Maar de liefde bleef een strijd
de golven sloegen op je in
langzaam ging je gebukt
langzaam raakte je hem kwijt
En op een dag liet je hem gaan
geen hoop meer voor de toekomst
geen vertrouwen meer in deze liefde
liet hij je in…
Het leven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
410 De ogen waren hun glans kwijt,
ze werden geteisterd door tranen.
De glimlach was gaan liggen, zonder troost.
Verzonken in hard ijs.
Versteend en wazig, afgeschermd in gedachten.
Waarom moest het zo ver komen, waar zijn de mooie dromen.
Alleen, pijn en ellende rest me nog, ik ben leeggezogen.…
depressie
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
519 zit ik naar de zwarte cirkeltjes te gluren
die mijn halfgesloten ogen
projecteren op die witte muren
de seconden die dan uren duren
wanneer mijn geest gaat zweven
en spontaan mijn hartje laten wenen
maken mij zowaar ellendig lam
mijn handen rillen en zo ook mijn hart
kleuren mijn wereld nu volledig zwart
en dan, ja en dan moet ik het kwijt…
In fysiek openbaren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
558 er was geen waas
of een aura
met vreemd licht
ik was compleet
de wereld kwijt
in een demasqué
van gewoontes
keek ik om me heen
voelde geen empathie
in tal van blikvangers
ze zeiden me niets
ook de verschillen
in vorm en grote
kon ik niet duiden
omdat alles bewoog
leek te ademen
als organisch geheel
zonder verplaatsen
maar wel…