3140 resultaten.
Van Paars naar Oranje
snelsonnet
3.5 met 2 stemmen
751 Het Schip van Staat is roerloos vastgelopen
Van alle Spaanse matten van Piet Hein
Resteert helaas geen enkele Florijn
De stuurlui moeten op een wonder hopen
Zelfs als men paars omtovert in oranje
Komt er geen nieuwe zilvervloot van Spanje…
Gisteren
gedicht
3.4 met 47 stemmen
36.628 Toevallig zag ik gisteren op
de bodem van een vijver het bleke
gezicht van mijn grootvader liggen.
Hoe het kwam weet ik nog niet.
Vissen zwommen er keurig omheen.
Het was of hij zijn bril maar weer
had op gezet: dwars door zijn gesloten
oogleden keek hij naar de wolken.
en naar mij.…
ik zal ze stapelen
netgedicht
3.3 met 51 stemmen
34.608 ik raap mijn leven
lang al keien
stenen voor mijn graf
wil de wereld laten zien
hoeveel ik om dit leven gaf
de meeste vind ik op
mijn pad, zij vallen op
in kleur een enkeling door vorm
ze liggen daar al eeuwen lang
trotseren regentijd en storm
hun scherpte heeft
veel levens afgerond in
het onbegaanbare betreden
ze zagen jeugd en…
Overlevering
gedicht
3.4 met 22 stemmen
10.352 Hoe je in mijn hand ging liggen
om te vertrekken naar de lente.
Zo is overlevering altijd het maken van
herinnering.…
Ster
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
890 Clara kwam langs
het huis ligt vol met sterren
van heinde en van verre
liggen zij uitgestrooid
in de verstuurde brief
die wij vandaag ontvingen
liet zij de woorden zingen
het lied van leed en lief
en jaren naderhand
als wij zijn uitgeflonkerd
de schemering haast donkert
dan licht er aan de kant
één vonk, een niet-verwachte
zo tussen…
Als ik aan je denk
gedicht
3.3 met 212 stemmen
62.574 Als ik aan je denk, als ik chipolatapudding
eet, bitterkoekjes, gevulde chocolade
en roomsoesjes en vooral slagroomtaart
en ook als wij samen aan tafel zitten
en we drinken dan een glas rode wijn
en ik asperges op mijn bord zie liggen
dan bekruipt mij een gevoel dat ergens
onderin mijn voeten begint, naar boven
tintelt tot aan mijn rok…
Herfstachtige vertoning
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
974 een grijze bedoening sla de
waterkant dan oeverloos kleine
jongen haal je vader maar hij
vliegert wel als jij dat wilt
als dat is wat jij wilt
godverdomme kleine jongen
is dit dan alles deze herfstachtige
vertoning met de grijze vlieger en de
donkere waterkant het dalen dalen
dalen liggen gaan en roepen ze
waren met teveel, nee…
Herinneringen
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.169 Herinneringen liggen er tevreden,
van hun last bevrijd.
Veel heeft geen waarde, is kitsch.
Maar zitten vol emoties en gevoel.
Mijn jeugd komt voorbij in een flits.
Ze hebben een duidelijk doel.
Mijn kleutertijd, mijn eerste jaren.
Mijn eerste ervaring met verdriet.…
Teveel
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
1.824 Ontklede toen je lichaam dat je liet
liggen vlak bij mij lagen je armen die evenals
je benen en je buik, billen en borsten
naakt lagen...
Toen pakte ik toch de sprei:
het werd te veel voor mij…
de bijl klooft ruw een schedel
netgedicht
3.8 met 166 stemmen
27.035 de wind orkaan
vriendschap gaat verloren
in het vele misverstaan
ogen spreken babylonisch luid
schreeuwen tegen blinden
een steen breekt al de eerste ruit
handen zullen wapens vinden
de bijl klooft ruw een schedel
en het rode lint van bloed
bespat voorgoed de witte muren
de dood is weer ontmoet
en streelt de wind die
is gaan liggen…
Boomhut
netgedicht
2.9 met 18 stemmen
1.484 In het eeuwig groene seizoen
ga ik wonen
in een boomhut
hangen
tussen
hemel en
aarde
bij bolle bries
deinen
als in een kraaienest
nest
om nooit weer
uit te vliegen
roerloos meeruisen
met de diepgroene
branding
wachttoren
uitkijkend over
de vrijheid
observatorium
voor
ongekende
constellaties
verrukkelijk liggen
stilzittend…
aards goed
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
1.634 Jouw ogen liggen in mijn schoot,
zo nabij, een gaaf gezicht.
Voor meningen is geen plaats,
onze monden zijn fijn gesnoerd.
Een zwangere zee van stilte
baart rijk omrande dromen.
Wij bewegen licht geroerd.
Mijn hand rust op je golvende dij,
jij raakt mijn verheven tepel.
Aarden in het hemelse bestaan
geeft ons vurige zonnegloed.…
Nachtkwellingen
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
2.738 Zijn het snurkende gordijnen
die de nachtrust verstoren
kwellende gaten blijven boren
de slapeloze laat kwijnen
Is het het bevende behang
dat gedachten laat zweven
onrust wreed laat kleven
voor uren tergend lang
Misschien is het bed te klein
of praten de matrassen
moet je alweer plassen
van de vele glazen wijn
Blijf maar lekker liggen…
Verjaardag van mijn vader
hartenkreet
3.1 met 16 stemmen
4.762 zevenentwintig in herinnering hij
fietst met de zwartleren moffen
aan het stuur naar de kartonfabriek
hollander-mulder in schiften zelden
ziek op het voetbalveld een erkend
supporter met schuifelende voeten
die nauwelijks bedwingbaar meedoen
de sneeuwbal raakt zijn oog fronsend
rijdt hij verder geen woord ooit over
gesproken ik zie hem languit liggen…
´s Nachts in mijn dromen
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.379 ´s Nachts in mijn dromen
dan liggen we naast elkaar
zijn we weer heerlijk samen
aai je zachtjes door mijn haar
´s Nachts in mijn dromen
nestel ik me tegen jou aan
genietend van je warmte
krijgt geluk dan ruim baan
´s Nachts in mijn dromen
fluister ik liefjes en zacht
dat jij écht alles voor mij bent
je kijkt in mijn ogen en lacht…
Ik wil het allemaal
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.599 soms lig ik naast jou
soms huil ik
soms sterf ik, dat is de waarheid
ergens vind ik iets dat lief is in jou
En ik heb de lijn weer overschreden
een lijn die ik in het zand tekende
en nog steeds geef je me alles
maar alles is niet genoeg
ik ben bereid maar niet willende
me aan jou over te geven
soms
Kom naar mijn kant
ga naast me liggen…
wilde vaart
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
608 twee jaargetijden en zelfs de herfst
onafgebroken in volle vaart
links bleef de thuishaven liggen
ogen bijna toegeknepen
tegen de lage ochtendzon
tuurt hij gespannen naar de kade
waar de stuurmansvrouw
verstek laat gaan
winter al weer
ook haar hart te koud
na 't eenzaam wachten
langzaam ademt hij haar warm
tot druppels vergaat het…
Rozenmond ligt languit in haar bad
gedicht
3.1 met 20 stemmen
10.094 De wind is intussen gaan liggen.
Het riet beweegt niet meer en op
de plavuizen vloer is ook
mijn schaduw vervluchtigd.
Rozenmond in haar denken is leeg.
Gedachteloos strijkt zij de kleine
luchtbelletjes uit haar schaamhaar,
van haar dijen. Rozenmond ligt
in bad, wil niet uit bad, komt ook
niet uit bad.…
De overkant
gedicht
3.0 met 308 stemmen
48.402 Door het raam zie ik
een vrouw haar kind slaan
de man komt thuis en slaat
zijn vrouw
ik sta en kijk
Ze zijn nu bij de buren
een veldslag huisraad
vliegt door ruiten
ik sta en kijk
Het huis vat vlam
en ook het huis ernaast
er liggen doden in de tuin
ik sta en kijk
Kinderkreten sterven weg
de overkant is een ruïne
uit een puinhoop…
Gedeelde Privé
hartenkreet
4.2 met 17 stemmen
1.295 Probeer niet mijn kluis te kraken
Dring niet in mijn privé gebied
Laat mij niet in verwensingen braken
Onthul niet mijn geheimen of verdriet
Stromingen van weleer liggen hier opgeslagen
Geleden in kleuren grijs zwart rood en wit
De nog enkele te begane ongekende wegen
Alwaar de dood grijzend aan het einde zit
En als ik hem fluitend tegemoet…
Apéritif
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.308 Mijn graven liggen in
de grond der geesten tussen zand en klei
'Allez, on va', en samen lopen we
wat hoger nog, dan omgekeerd naar
huis en haard, mijn Spot is moe…
liefde in ons
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.546 in ‘t jonge gras liggen
zachte regendruppels
borsten koelen de warmte
want jij beweegt liefde
dromend
de droefheid afgepeld
onstuimig gewemel
niet verheffend
buigend, tere halmen
rollend zand onder lijven
jouw zwijgen niet breken
mijn hand jou wekkend genot,
een zweem avondwind
over ’t stille water
druiven, herfstgerijpte
jouw laaiend…
wind
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
750 de wind is schuchter vandaag
vanachter de duinen schuurt het zand
over de golven die stil blijven liggen
naast elkaar stappen we voort
we zeggen net zoveel als de kracht
van de branding die er niet is
vandaag tenminste
morgen kan het anders zijn
als de wind stormt uit het westen
dan houden we elkaar vast
niet om elkaar te verliezen…
zonnestralen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
582 Zonnestralen verlichten het bos
gefascineerd laat ik mijn gedachten gaan
het is een mooi gezicht
zoals de bladeren door de zon worden verlicht
Takken het lijken wel twee handen
gestrengeld zitten ze door elkaar heen
het is een wonderlijk fenomeen
de dennenappels liggen verspreid
het ruikt heerlijk die geur wil je niet kwijt.…
Who is afraid of Naomi Wolf?
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
751 De storm is gaan liggen
op de zeebodem, werkt dieper in
dan op uiterlijk vertoon, vertoont
geen krimp, weigert te erkennen
wat een storm zijn moet. Daar
beneden bruist het van beweeglijkheid.
Verwondering.
De spiegel is onbuigzaamheid voorbij,
kou en rimpelloos lijken nu hard
door kunstige cosmeticaknepen verstard.…
Het bedrog
netgedicht
4.0 met 24 stemmen
4.036 Vergane aandacht van roze
De blik is niet meer
Het gevoel van niet te missen
Mis ik keer op keer
En als wij ter ruste liggen
Gedwongen ineen
Is de lepel sterk verbogen
Stijf en hard ben jij alleen
En als ik je aanraak
Gewend jouw schaterlach
Schok jij wrevelig
Zeg je wegdraaiend goedenacht
Maar in de ochtend uren
Ben jij lief en…
Waaks
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.989 De rust was vrij snel weergekeerd,
maar één ding
heb ik wel geleerd,
als er onverlaten in de nacht
bij mij op de stoep
liggen gaan,
discrimineert de hond niet,
nee, hij blíjft gaan!…
Samenvatting
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.454 Gestulpt liggen we
in elkaars vergulden
en ontwikkelen we als sieraad
de schittering van de nacht.…
Dit Eiland
gedicht
3.4 met 29 stemmen
9.959 Wel kan men daar gaan staan uitkijken
over het eeuwig veranderlijk
zichzelf blijvende water,
ervaren dat tussen benauwenis
en ruimtezucht een afgepaald
maar onbeklemd domein kan liggen:
dit met een dagmars af te ronden
eiland.
-------------------------------------------------------
Uit: 'Heden voelen mijn voeten zich goed', 2002.…
Ontgrendeld
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.375 Donkere engelen gaan in mij liggen
onder de lakens van mijn bestaan.
Een onmetelijke angst lokt mij
bruut en genadeloos en sleurt me
naar de diepte in mijn lichaam.
Een eindeloze schreeuw splijt
mijn gekwelde lippen en
vult de stilte met pijn en verdriet.…