6776 resultaten.
Nederland verdroogt
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
930 Onheilsprofeten laten u weten
dat ons landje verdroogt
Het grondwaterpeil zakt
Aardappeltjes verpieteren
De bodem is craquelé
Gebroken poten bij het vee
Rijn en Maas worden wadi’s
Wrakken met roestige ribben
liggen vast in droge gracht
Getuigen van vergangen tijden
waarin handel welvaart bracht
Zoute kwel rukt op
Grachtenpanden scheuren…
Goudkoorts
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
434 Droog gevallen met huge boulders, waar hij dan met zijn schepje onder moet komen. Gravend in de gravel op zoek naar gele klompen.
Even later zit hij aan de water kant, gauw een testpan zeven met de hand.
Na enkele seconden inspecteert hij de inhoud van de pan, maar helaas enkel een schilfer is wat hij tegen kwam.…
Lustrum
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
599 De man en de vrouw,
net met hun kin
boven de tafel,
kijken onder de rozenbotteltak,
die, in die blauwe vaas,
door, op de walnoten
die op kranten drogen,
Ze ruiken het bos, de aarde,
de stapel ongelezen boeken zien ze,
de brandende kaars
met foto van vriendin,
een boekje met titel
‘de opvoeding begint voor de geboorte’
dat iemand…
Pisces
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
495 allerlaatste februaridag
de laatste vóór de eens-per-vier-jaar laatste
brengt volgens 'Weer' waarin ik
mij verplaatste
wat buienwolken met verijsde
top
Koel en hoogpolig stromend
door de lucht
van smeltend arctisch ijs en
schotse bergen
aanvankelijk nog ietwat
wisselvallig
met stofhagel en vorstkans
aan de grond
Nadien goddank meer droge…
Afrikaanse droogte dringt zich op aan Europa!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
722 afkoelen
in het noordelijk halfrond met name in Europa
maar ook de verstikkende natuur is het zat
en zet voet op en zet zich vast bij Europeanen
Dat is het resultaat van de ontwikkelingssamenwerking
die was als 'een druppel op een gloeiende plaat'
niet de mensen de natuur zal het laten voelen
geen druppel regenwater meer; kurk en kurk droog…
Fenomeen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
425 We voelden druppels
terwijl het blauw en droog
Keken omhoog en zagen
‘t smalle blad van wilgen
waarop diamanten lagen glinsteren,
verkoelend in de hitte
In ‘t meer regende het
drup voor drup
Ik stond met open mond
om op te vangen hoe de smaak
Ze vielen in mijn nek,
op handen, armen,
niet in mijn mond
‘k likte mijn polsen af
Als er…
Maanbewoners (volgens Johannes K.)
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
733 stinkende wonden en dode woorden
tegen die wervelwinden aan duivelse wraak
spreidt Hydra haar negen bekken wijd open
om de bevuilde luchten definitief te slopen
zij hoeven niet te lopen naar de maan
als zij door mij geholpen gaan worden
zullen zij sneller dan het licht gaan
kijk daar nog maar eens om naar de aarde
en beweer dan met droge…
Sonnet van blijven en gaan
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
769 Jij weet hoe je de adem van slangenkuilen ontwijkt,
de droge eindeloze steppen oversteekt
hoe je voorbij het hemeldak en verder reikt
hoe je een helse nacht met demonen doorbreekt.…
Liefdesbrieven uit een achterbuurt
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
913 zeggen dat het me zwaar valt
dat wikken en wegen van de juiste woorden
zonder dat tere zieltjes intolerant worden
door het voedseltekort en de lange rij
bij de voedselbank, die zoute drop weggeeft
alsof we allemaal van zoute drop houden
in hoeverre het werkelijk belangrijk is wat ik betoog
kan ik hier niet beschrijven, ik hou het niet droog…
Leidsman
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.038 maanden
van wanhoop en verdriet
lees de pijn in jouw ogen
elke voetstap maakt geluid
maar zachtjes nader ik jou
dichter, steeds dichterbij
schenk ik jou mijn tranen
zij smelten tot samen één,
daar waar liefde haar eigen
weg zoekt in dit leven zal
ik jouw leidsman zijn
in de jaren die komen gaan
schenk ik je geen zakdoek
maar droog…
Atelier : 'een laatste dialoog'
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
1.936 dansen wanneer
een koele bries het kleurende
lover laat vervagen
Door elke windvlaag stromen
mijn tranen naar de oeverkant,
nooit heb ik ze over het land
naar jouw graf kunnen dragen
Zoekgeraakt door een stil leven
herschilder ik de jaren,
jouw naam rust al zo lang
in bestaande schaduwlagen
Mijn ogen scheppen tranen
die ik moeizaam droog…
Het Strand
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.241 zonodig mee naartoe nemen
Het geschreeuw van kinderen
De stank van zonnebrand
Dikke ingevette lijven
Walvissen op het land
Dikke mannen in te kleine broeken
Halen ijsjes bij de ijscokraam
Hun kinderen komen aanrennen
Moeders schreeuwen hard hun naam
Het zout van de zee plakt aan mijn lijf
Ik voel me als een verloren zoutpilaar
Op een droge…
Zou ze met haar
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
965 De vraag verwisselt van gedaante
Zou ze genoeg van zichzelf hebben
om hem uit zijn gedachten te redden,
zou haar aandacht die troost zijn
voor droge tranen zonder verdriet
zou haar geduld blijven wachten
tot ze nogmaals komen, en nogmaals
Zou ze met haar nuchterheid nooit
een droom een klap verkopen
zou ze het kwaad weghouden
van paden…
Terug op jezelf
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.886 1
Zijn moeder, een handvol onzekerheid,
voerde een ijzig regime
dus hop in de kast in het donker:
zo werd hij hard, de ogen
zo lang als het kon hield hij droog.…
Ik ben niet dood,ik ben slechts naar de andere kant.
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
13.989 Omdat je me niet meer ziet
Neen,jij bent niet ver
Juist aan de andere kant van de weg
Zie je,alles is goed
Je zult mijn hart opnieuw ontdekken
en er de tederheid terugvinden
zuiverder dan ooit
Dus droog je tranen
en ween niet als je van me houdt…
respect
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.163 Hij is tachtig en woont drie-hoog
Ach, 's winters is het hier droog.
Leunend in zijn vermolmde zetel
Op de kachel pruttelend, de ketel.
Toen, met haar, mijmert hij even...
Zijn droomprinses, dat was leven.
Buurvrouw-lief is afwezig, bij haar zoon op bezoek
't Proviandkastje fluistert: wat karig, niet één koek.…
Onder de Douche...
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
891 droog me af en-
voel me niet meer zo verloren
Wat heerlijk, zo'n warme douche...…
Als liefde blijft
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.958 Haar oogleden zijn
verfrommelde gordijnen
die haar vensters onttrekken
aan zijn beeldende blik
Hij beziet de droge sloten
die van haar neus naar
haar mond lopen en
wilde beken vormen als
haar tranen willen stromen
Op haar bovenlip het
donzig bos dat bescherming
biedt aan dunne twijgen
gegroeid door de tijd
en het overmatig roken…
SCHANDVLEK op hulpverlening
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
2.115 Geef guller nog, veeg uit die schande,
ook rechtelozen zitten graag droog!
Kom op voor de onaanraakbaren
in hutjes wonend buiten de steden.
Voetvegen van de betere standen
hebben recht op hulp hier beneden!
Lieve mensen, dierbaar lezersvolk:
signeer nu de lijst pro-kastelozen!…
Wat van mij ben ik?
gedicht
3.6 met 122 stemmen
44.484 Ik heb mijn moeders ogen
Ik heb mijn moeders kin
Ik sta net zo af te drogen
Ik schenk net zo koffie in
Ik heb mijn moeders haren
Ik heb mijn moeders blik
Haar neus en haar gebaren
Maar wat van mij ben ik?
Wat van mij ben ik?
Wat van mij ben ik?
Ik ben voor een deel mijn moeder
Maar wat van mij ben ik?…
Linksaf naar Hodeida
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
951 Ik raak vaak nog juist
wakker versuft en verdoofd
in mijn bedrijvige delen
Bij voorbeeld is er weet van pas in de trein
dat ik lang gelijk op bewoog met een buizerd
tot hij precies daar waar het spoor zich kruist
links af vloog richting Hodeida Airport Jemen
Later bleek ik gewoon door te rollen
soms nauw door tunnels verduisterd
bij droge…
Boven het hoofd
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.131 De een legt de lat een el te hoog
De ander houdt het bij de gedachte al niet droog
Een mythisch figuur zit op een levensgevaarlijke troon
Een zijden draad knapt soms gewoon
Een leven lang achter de feiten aan rennen
Bij confrontatie de andere kant op sjezen
De waarheid die men zoekt en waar men nooit aan zal wennen
Soms hebben mensen gewoon…
Tijhaven
gedicht
3.0 met 23 stemmen
9.298 De tijd kreunt als een kind in zijn slaap,
hoest droog en kortademig.
God verhoort geen gebeden meer,
ik bid, maar God luistert niet meer.
De tijd is een gebed zonder eind,
met rondhuppelende ivoren olifantjes
door mijn kamer, trompetterend van vreugde.
De tijd liet ze los.
Melktandjes van mijn kind slingeren door de ruimte.…
de trombonist
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
1.137 hij schuift vooruit
en dan weer terug
doch niet in gelijke mate
in wisselende standen
spuugt hij geluiden voor zich uit
op verschillende tonen en maten
of naar links
dan wel rechts
maar immer in de lucht
waar bollende wangen,
droge keel met opgezette aders
in de nek en op het hoofd
tezamen met verlangende lippen
uitzien naar…
Herfstvakantie geluk
hartenkreet
4.3 met 19 stemmen
1.542 Regenkletter op ’t dak en tegen ruit
Knus en warm in opa ’s grote stoel
Spannend boek, heb het al bijna uit
Herfstvakantietijd, weer geluksgevoel
Straks eten, boontjes met droge worst
Nieuwe aardappels met gebakken ui erbij
Een groot glas water tegen de dorst….…
Man in leven
gedicht
2.2 met 102 stemmen
29.778 Daar loopt hij dus buiten, een vliegje zit op zijn tong en
hij spuugt het uit, kijkt of het leeft, laat het
drogen op zich, hij raakt met zijn stok al de gele
bladeren van de moerbeiboom een voor een aan,
ze vallen voor zijn voeten. En de kraai
verlaat hem niet.…
Wegwezen!
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.543 Een innige omhelzing ontstaat,
de tranen drogen gestaag.
Tot het moment dat ik me ontlaad,
met het tonen van m'n ruggegraat.
Met alle respect, maar nu moet je gaan!
Wegwezen, van mij geen enkele traan!
Met rechte vinger wijs ik richting deur!
Met een rechtvaardige en harde stem,
maak ik een eind aan dit gezeur!…
Mannen huilen niet?
hartenkreet
3.7 met 28 stemmen
3.565 Bij zielige momenten
houd ik het nog steeds niet droog.
Laten we nu eens afspreken
dat wij nu eens veranderen
Wij mannen mogen namelijk ook
gevoelens tonen aan anderen.…
VADERTJE
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
2.115 Je dorre vel,
een stuk tekort,
vol bulten en neten
wordt grauw en strak:
een droge pel
rond botten en spleten.
Je ogen tranen,
en zeveren doet je mond;
je vals gebit
valt steevast op de grond.…
voel jij me nog
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.294 vergaat mijn zwakte voor jou
zieltogend in mistig allure
vlucht jij weer ver weg naar
woelige innerlijke oorden
waar pijnlijke zuchten mij sturen
en prille zachtheid vermoorden
voel jij me nog
mijn verre lieve
ik was het toch
die je wilde gerieven
zo ga ik weer een stille weg
zoekend naar mijn verloren deel
struikelend over droge tranen…