3479 resultaten.
zij-man
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.015 hij is een typische man
een geval zoals zovelen
gevallen onder het juk
van maatschappij en conditionering
met een hopeloze staat
van beëindigde dienst
de signalen die hij zendt
terwijl hij door het leven rent
worden niet altijd opgevangen
hij blijft een gevangene tussen
de muren van ratio en emo
zijn geneesmiddel bestaat niet
in deze…
de knoeier
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.046 in de binnenwereld
waar deuren nooit sluiten
en muren doorloopbaar zijn
gelden altijd regels
zo moet je introvert zijn
geen oogopslag durven zien
noch de uitgestoken hand aanvaarden
van wie nochtans je buurman is
en ook niet van een ander
de voorwaarden zijn simpel
niemand laat je binnen
en nog minder weer buiten
je gooit je eigen ruiten…
in de kelder
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
684 opgesloten in dit vertrek
hou ik m'n mond
luister naar de buizen
luister naar het druppelende water
niet dat ik daar wat mee kan,
een muis rent radeloos om me heen
en verdwijnt door een kier,
hij wel. ik niet, mijn huilende stem
echoot droog tegen de muren,
ik blijf zitten waar ik zit en treur,
huil bakstenen tranen.…
nieuws van de dag
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
708 op zijn gemak zit hij -
zijn krantje lezend -
pagina’s legt hij
krakend weg, nipt
van zijn glaasje
slaat de ogen op
niet ziend het nieuws
wel het kunstwerk
aan zijn muur
van die Japanner –
pinguïn een
kind doorzagend
uit de wond stroomt
bloed dat fraai
kleurt bij zijn pers
niet ziend het
nieuws van de dag
over die Duitser
die…
glazen wand
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.208 Het was zo glad als ijs
De muren leken wel van steen
De lucht van glas
De hoop was laag
Zelfs te klein voor geluk,
Want het vertrouwen was verdwenen als sneeuw
Vriendschap kwam niet door de glazen wand
Liefde drong niet tot me door,
Want mijn leven was alleen
Maar vandaag voelde ik het
mijn geloof in het onbekende
het verre mooie geluk…
terugkeer
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
800 Muren, mortel, metsers, microreproductie van samenhang
mensen, mieren, middeleeuwen, middagzon die alles gezien heeft
moeten, mogen, mogelijks, moesson die onze intenties wegspoelt
moffen, mensen lijdend onder metaalmoeheid, moezelwijn en de ontaarding
magnesium, mineralen, het magnetisme en de magnolia, louter zo schoon
monstrueus mislukken…
De pijn van vroeger lijden
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
606 nooit zal je lach
een gave huid weerspiegelen
of de kleine schaduw komt
maskerend weer in beeld
je eerste oogopslag
toont alle vertes
in een openheid van kleur
die grenzen overschrijdt
je weer verlaat
als zielsdiep is bereikt
waar licht verdonkert en je
gaafheid met littekens is verrijkt
je hebt geen muren opgetrokken
maar je huid…
Terugkomst
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
725 k woon in winters wachten
met nauwelijks contouren nog
van nieuwe lenteluchten
geen zomerbode te verwachten
vage vleugels blijken gezichtsbedrog
boven ontdooide dorpen en gehuchten
ze wonen ginds in ontoegankelijk licht
de hoge muren wens ik transparant
en in de verte wordt 't nu lichter
een tureluur vlucht de winter dicht
komt weldra…
Lot
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
758 zo licht het is
de muren te breken
van een stad in verval
zo zwaar
de stenen te kantelen
waarachter de uitgeputte verte
gemiste kansen kuilt
ik strek mijn hand,
grijp de stengel
van een netel, hij prikkelt
juist genoeg
ik schep de grond over de rand
zie mijn geweten, bloot en schraal
spelt het verjaarde beloftes
letter voor letter…
Leunend tegen hete wind
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
510 woordloos spreekt
de boom verlatenheid
leunend tegen hete wind
en zand uit de woestijn
zijn kroon is in
verdrogen kaalgeschoren
tot het laatste leven
in een dorp dat niet mag zijn
muren dwars gebarsten
in generatieslang bestaan
kapotte daken fluisteren
nachts hun troosteloos vergaan
zand rukt op met lange duinen
in vorm en kleur…
Dodenakkers
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
1.001 spreeuwen ratelbekken in hoge populieren
die zomer sneeuwen op kriskras gelegde stenen
er groeien braamstruiken
langs de vervallen muur, gestapeld op de schei
van gezegende en ongewijde aarde
hoe schril het contrast tussen klokken die afscheid luiden
en 't stille graven in de nacht
het dodenhuis waar men voor altijd heten zal
of dat kleine…
Holler dan,,,,
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
618 mijn woorden zullen holler klinken
dan de echo van een put
waar wensen nooit uit zullen komen
en mijn adem zal verdampen
langs de muren van beton
en al horend blijf ik altijd doof
voor iets wat nimmer is gezegd
spreken doe ik pas wanneer
de loper is uitgelegd
en ik mijn schreden zet naar
waar ik wil verblijven
en ik in het diepste van…
Het kan toch zo schoon zijn
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
526 onder het licht van een zwakke lamp
trachtend de roes van liefde te ervaren
vlindert je adem licht
onder de drang naar vertederingen
talmend traag streel ik de muren weg
het ebbend licht drijft op je waterige stem
onstilbare bronnen ontspringen
uit onpeilbare diepten
van verwildering bevrijdt milderen je zuchten
waarna we slapen in elkaar…
Verzonken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
568 Je lavend aan de muren
van een verzonken haven
- Ik blijf nog even gluren -
Wil jij de monding staven.
Ik overweeg je ogen
Wil weten waar ze zijn
Bij de antieke bogen
of in het groen venijn.
Ik zink neer in 't warme gras
Sluit de kijkers en hoop gauw
Dat jij zal lezen wie ik was
Zijn je ogen diepzeeblauw?…
Verzonken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
579 Je lavend aan de muren
van een verzonken haven
- Ik blijf nog even gluren -
Wil jij de monding staven.
Ik overweeg je ogen
Wil weten waar ze zijn
Bij de antieke bogen
of in het groen venijn.
Ik zink neer in 't warme gras
Sluit de kijkers en hoop gauw
Dat jij zal lezen wie ik was
Zijn je ogen diepzeeblauw?…
aardedonker
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
500 tussen muren en glas huist
de kamer, breder door het zwart; kouder
in gevoel, nu licht verstoken blijft
alle ruiten ademen
elke deur verdraait de glans
van
kleine denkvermogens
even lijkt het, of mijn slaap verloren raakt
maar dan
kruipt warmte onder dekens
tussen lijven die de nacht bezoeken
en de zinnelijke nood
te raken waar…
De zee van jouw woorden
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
632 heb in muren
je naam gekerfd
mijn mes geslepen
op bomen
het hart gesneden
met pijlen doorboord
godvergeten veel
van je gehouden
jij hebt me niet gehoord
mijn liefde werd stil
verdronk in de zee
van jouw woorden
mijn golven
sloegen stuk in de
drukte op strand
als los zand
liet jij mij
door de vingers glijden
naamloos op…
Ik heb een ziel die zich verveelt in mij
netgedicht
4.6 met 110 stemmen
5.361 Ik heb een ziel die zich verveelt in mij
en alsmaar hoopt om te ontsnappen
naar buiten toe staat zij te grappen
maar diep van binnen wil ze vrij
ik ben voor haar alleen maar muren
met zicht op wat ze zo graag wil
de hemel, zegt ze soms heel stil
daar wil ze mij naartoe besturen
maar ik zit hier zozeer op aarde
zo zwaar van moed…
De kolenkit van moeder
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
550 voor de deur huist er slechts
wat buiten, blotevoetensneeuw
gelesporenpies en de laatste afdruk
van dit jaar, voor mij geen grote maat
het passen heb ik afgeleerd
klompen uit en klop de sneeuw
uit de plooi van je broek, deuren dicht
de kolenkit is pas gevuld en kijk uit
dat je niet op mijn breiwerk zit
aan de muur hangt Volendam in het…
intake
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
759 het was de stoel die meteen al
tegenstond, veel te blij in rood
en zitten deed hij ook niet echt
op het puntje, breekbaar bijna,
balanceerden gedachten die zij
strak naar buiten keek terwijl
de muren zich wachtten en 'n
klok haar in de gaten hield,
er zelfs even bij stil stond
zo zwegen ze alle tijd verleden
en slikte ook daar de wanhoop…
RENATE WIJST AAN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
591 dwergspeurtochten in 't rond
muren suizen en zwellen
verdovingsgas vult de kamer
radeloos zakt mijn elleboog
naar het vergeten smurfenboek
nuchter knikt zij goedkeurend.…
Einstein, vertel eens
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
569 Vertel me eens wat je weet
Of doe het niet, en stuur
me met een kluitje in het riet
van het kastje naar de muur.…
De kleine geesten
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
604 het rook nog
naar gezelligheid en
rust van lang geleden
muren en het bord
hadden zorgeloos
de tijd opgeschort
zag de kleine geesten
in een groter lijf
hun blikken toch wat wijzer
herkende de details
toen uitvergroot
nu in balans zo op het oog
slechts bij een enkeling
brak nog de speelse twinkeling
van vroeger tijden door…
Slaap maar kind
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
763 Slaap maar kind
ik heb ze verjaagd
de monsters en de draken
vannacht komen ze niet meer
Slaap maar kind
de muren hebben oren
maar kunnen je niet horen
ik adem met je mee
Slaap maar kind
het is hier zo veilig
dat je nu echt slapen kunt
ik waak wel over jou
Slaap maar kind
geef je maar over
aan alle mooie dromen
ik droom wel met…
Muze in progressie
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.104 De raarste dingen gebeuren
onopzettelijk
Niet vooropgezet of
geprogrammeerd
Liefde of lust overvalt
Grenzen vervagen
Hoogste muren
vallen zo om
Onbegrijpelijk is dan ook
dat hiervan de reden
niet wordt gezien
terwijl die voor het
oprapen ligt
Als passie jou heeft
gegrepen, is liefde
niet van belang
Dat het leven soms geen vat heeft…
Nu
gedicht
4.7 met 7 stemmen
16.047 Aan bijna-niets, en aan voortdurend 4 dezelfde muren
en aan een belsignaal dat nooit weerklinkt,
aan twintig keer per dag door ramen naar de verte turen
en aan altijd jezelf met wie je 's avonds drinkt.…
de incisie van oktober
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
533 ik weet nog hoe zij daar stond
met beton in haar handen
hoogzwanger
het snauwen van hem
was geen vergissing
zij staarde voorbij gebalde vuisten
’n gescheurde jurk, stevig
vastgebonden
aan de brokstukken van ’t onmenselijke
tussen modderpoelen en het gehavend huis
gekromd bouwde zij een muur, het gewicht
vol gesis onder geweld
van…
Verwaaien in echo
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
609 stormachtig is de dag
waarvan de uren
stilte beuken op de muren
woorden van onmacht
trekken als koude tocht
langs je heen en vervliegen
liegen hun waarheid
in raken en negeren
verwaaien in echo zonder proberen
als de wind is gaan liggen
de schade opgemaakt
weten we ineens wat we missen
de angst is verdwenen
voor de tomeloze stilte…
Berlijn, 1968
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
730 In de kou
van de strijd
tussen oost en west
tussen nacht en ochtend
tussen corps en revolutie
vocht de groep studenten
zich door drank en principes
Op zoek naar waarheid
trots op idealen
blij met de koelkast
werd de muur al zachtjes gesloopt
Buiten regeerde angst
in de ondergrondse zweeg je
Het spel van de namen
de glazen wijn…
analyse
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
917 hier lig ik dan
alleen
omkaderd door een
vreemd bed
omringd door
vier witte muren
kleine witte kamer
in
groot grijs gebouw
nu laat ik haar toe
de vermoeidheid
ze walst genadeloos
over me heen
als een bulderende
sneltrein
ze verwittigt me
spot niet met mij
aanvaard mij
dus doe ik die starre
poorten open
en laat haar angstig…