3784 resultaten.
weer dendert de trein
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.331 jij woont in
de stilte van thuis
danst in de stofjes
die dwarrelen in de zon
kleed je in passende
kleuren spreekt
zonder stem een welkom
in jouw zoete geuren
zacht zijn je handen
vol passie je tanden
als je bijt en je nagels
mijn lijf doen ontsporen
weer dendert de trein
vol liefde in mij want
jouw huis is mijn laatste station…
Stilte wandeling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 Ik wandel
Bijna
Dagelijks
In het bos
In de duinen
Of aan het strand
Langs de zee
Tijdens zo een wandeling
Word ik vaak stil
Van al het moois
Dat ik zie
De natuur
Brengt me tot rust
Stelt me gerust
Ik voel me daar thuis
Deel van
En dus nooit alleen
Een rijk mens
De natuur
Die nergens om vraagt
Zoveel moois geeft
En ik…
paddestoelden snel ons huis
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
815 ik kan niet
voor je denken
je zekerheid en al
mijn liefde schenken
dat is vertrouwen
tussen twee
in ontmoeten las ik
meer dan groeten
je warmte nam me mee
we paddestoelden snel
ons huis en voelden
ons er eindelijk thuis
nu hangen er gordijnen
die slechts de late
avondzon laat schijnen
de bosrand wordt te druk
want als…
Merlijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
404 Ik neurie mezelf in slaap
met echte dromen, feeën
om me heen, en een haag
vol doornen
De uil roept, ja
ik kom, ik ga
weg van het schuilen
voor vreemde mensen
Het witte licht draagt me
door de zomervelden, klaver
groeit in mijn voetstappen
we zijn weer thuis
in de echte wereld
zoals toen het begon
en het leven van gisteren
lijkt…
dat strakt boven groen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
726 ik keek naar je op
je spiegelde hemel
ontmoette in glas
het wit van de wolken
zag jou komen
in blauw dat
strakt boven groen
in een zomer vol dromen
je was geen fata morgana
maar vatte mijn hand
keek naar het land
en zei, kom we gaan
naar het huis waarheen
de wind ons zal dragen
een thuis waar gelukkige
uren zich lengen tot…
Wortels en vleugels - vier natuurhaiku’s
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
393 Wortels diep in rust
vleugels openen naar licht
stilte draagt mij zacht
Zacht rijst de zon op
adem van de aarde stroomt
vleugels vinden rust
Wind streelt mijn gezicht
bladeren fluisteren zacht
vrij, maar stevig staat
Hemel vol adem
wolkjes dansen in de zon
hart vindt thuis in lucht…
De geur van de avond
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
113 soms jaren
na het feest
niet altijd van toepassing lijkt te zijn
maar bij het ouder worden
haar kracht herwint
in de geur
van de eeuwige velden
die je toewaait bij de graven -
de geur van alarm
die me tot inkeer brengt
na jouw vergeefse wachten
op mijn liefde terwijl
ik ver buiten het licht
met een ander was
niet bij jou
niet thuis…
Gemor
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
187 De kat verwijt de muis
Ze alleen dansen als ie
Een keertje niet thuis is.
Het grassprieten verbaast
Zich dat ie teveel opgaat
In de massa wijl ie uniek is.…
transformatie
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
429 vanaf de verre oever
strekt een moeder
haar handen uit
naar het kind
kom kind kom
dichter bij huis
blijf bij me
in je diepste verdriet
ik had je al verwacht
kind van toen
kind van nu laat mij
opnieuw je moeder zijn
vanaf de verre oever
heb ik op je gewacht
kom nu maar thuis
we zullen wachten
liefdevol wachten
op hen die…
Mijmering
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
247 De zee woont in mijn adem
al sinds mijn eerste dag
ik groeide op met haar golven
haar stormen en haar zachte lach
waar de horizon de hemel raakt
daar voel ik mij het meest thuis
en zolang de wind mij dragen wil
blijft de zee mijn huis
want in het ritme van het water
vind ik telkens weer mijn rust
alsof de zee mij stil omarmt
met elke golf…
Alleen voor deze nacht....
hartenkreet
3.3 met 43 stemmen
5.560 mag ik je vast houden vannacht
en je liefdevol zoenen en strelen
van je houden deze nacht
voor even de lakens delen
kom je bij me thuis spelen
of misschien stiekum in het bos
aan deze nacht zal geen einde komen
we gooien alle remmen los
ik neem je waar je maar wilt lief
vannacht ben ik voor jou bedreven
zal werkelijk alles aan…
drama in drie bedrijven
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.011 kamer, twee hoog
wetend dat, wat zij ging krijgen
was bedoeld voor die hij bedroog
slechts gehuld in eigenwaarde
staat zij weer naast het lege bed
waarin hij zich openbaarde
en zij niet goed heeft opgelet
slechts gehuld in een boetekleed
zwerft hij nu door het lege huis
dat lijkt gevuld met ieders leed
voelt hij zich hier ooit nog wel thuis…
Verstild bewegen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
414 ik zag
je schaduw
rusten tussen
verstild bewegen
ook daar
contrasteerde jij
herkenbaar bij
de vele kleuren grijs
hier in dit
toppunt van leven
voelde jij je
helemaal thuis
belicht door
excentrieke bundels
energie kleurden
lange armen de hemel
tot zij weer
inkeerden naar
het onaanraakbare
van ongebondenheid
die zij alleen in…
Vliegen als een adelaar
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.242 Met goudkleurige kop
en diep zwarte vlerken
ben ik het symbool
van kracht zonder buigen
In 't hoge rotsgebergte
ben ik altijd thuis geweest
waar het verre uitzicht
mijn scherpe oog trotseert
Op weidse vleugels van satijn
laat ik me drijven
doorklief met trage slag
wind en hemelrijken
Waar het blauw van azuur
en ijle wolken zweven…
De schillenboer gaat door het dorp
gedicht
3.1 met 27 stemmen
12.098 Het is al laat, ik groei maar door,
thuis is iedereen ongerust, ik ben
niet de weg kwijt maar het doel.
--------------------------------------
uit: [1954], december 1999…
EEN LERARES DIE IK LIEFHAD
gedicht
3.8 met 166 stemmen
56.347 Het leek gezellig en verkeerd,
maar was, dat blijkt, geraffineerd:
ik ben in aardrijkskunde thuis.
Wat heb ik veel van haar geleerd,
ik had haar lief, mijn versje eert
mejuffrouw Schelts van Kloosterhuis.…
Waterhoofd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.029 weiger ik
dit jaar met zoveel zielen
bijelkaargepakt
het goudgeelzand te gaan berullen
zee en waterziek ben ik
voel me gehakt
zoek ook het woud niet op
waar regen valt
nee, ik wil betijen in mijn eigen huis
en tuin beneden waterspiegel aan de dijk
waaraan ik woon want als ik toch
verdrinken moet dan maar liever
in mijn eigen zomer, thuis…
Op de heupen
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
2.564 liever hadden zij zich thuis
in de bank geboord bij hun
vermoeide kont
zij gaan niet vaak naar feesten
maar er zou dans zijn en bekenden
dus wie weet werd het wat
droge wijn aan de rand van de zaal
waar het ritme begon
was die kont niet stil te krijgen
moesten zij wel die voeten volgen
naar die vloer, werd alles wakker
konden…
Sorry
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
2.535 Wind regen en het is kil in huis
De deur blijft gesloten ik ben thuis
Wachtend op dat bekende op de trap
Dat belletje die herkenbare voetstap
Doch het blijft stil en mijn eenzaamheid duurt
Toen weigerde ik dom trots en was verbolgen
Die paar simpele woorden sorry ik heb spijt
Niet beseffend de verschrikkelijke gevolgen
En als ik mij spiegel…
nummertje met hein
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.317 op de dam dacht ijzeren hein
ook al is thuis goedkoper
ik blijf een kroegenloper
op dus naar het rembrandtplein
hij wrong zich op lijn negen
tussen een keur aan wijffies
met weinig om d’r lui's lijfies
ter wrijving niks op tegen
hij sprak ik voel hoor zie
veel drang uit de provincie
geniet met mij het levenslied
helemaal van de betuwe…
Langzaam trekt alles van je weg
netgedicht
3.1 met 16 stemmen
1.501 Het "thuis-gevoel" ontbreekt op de aardkloof
van jouw soort, lijkt er maar één te zijn.
Het bloed stroomt niet meer zo snel
en je hart klopt harder dan jij wilt.
Langzaam trekt alles uit je lichaam weg
en gaat je geest op zoek naar onze hemel.…
Kringloper
gedicht
2.9 met 14 stemmen
21.402 Thuis werpt hij
een ander licht op de dingen, maakt ze
tot wat ze nooit zijn geweest, geeft ze
een nieuwe verstilling: ijzervouwer,
houtmeter, herbouwer, verzamelaar
van de kleine verspilling.
----------------------------------------------
uit: 'De buigzaamheid van steen', 2005…
De T van Tuschinski
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.139 zonneklaar
dit verhaal in TechniColour
verstomt elk gemaar
knijpend met mijn ogen
draaiend met mijn hoofd
gedachten die verlangen
naar meer aangenaam verdoofd
maar, onder de T van Tuschinski
een zwerver op de stoep
en de tram die aandacht eist
daar, daar pleegt de ratio een coup
een strijd, bij voorbaat verloren
tegen wil en dank weer thuis…
Waar is zij
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.054 Waar mijn hart weer thuis zou willen komen,
maar waar ?
Waar zijn de vrienden na al die jaren?
Waar is zij??
Zij die ik toen zo lief had
en die ik 's avonds onhandig
zoende in de zandbak.…
Het dorp 1953
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
803 de ereboog met 'welkom thuis'
voor soldaat W terug uit Indië
die niet kan aarden in het dorp
naar Korea vertrekt en sneuvelt
dat de mens zich ontdoet van z’n
dunne beschaving even snel als
van z’n kleding bewijst elke oorlog
hij valt terug op de oermens en
primitieve rituelen rond overleven
wie de naakte mens ontmoet valt
terugkeer…
gloort de zon
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.257 Thuis wacht een vrouw
op haar metgezel.
Een trouwe makker
is hij voor haar.
Voor altijd.
Het zieke meisje toen
vond troost bij hem
en hij bij haar.
Niets liever wil hij
dan leven.
Maar de tijd is op.
Zijn hart is zwak en
op poten stram
kruipt hij terug
naar daar.…
Euroland
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
707 We hebben wat te stellen met de Grieken
Die in EU verband het paard van Troje zijn
En thuis slaan ze de boel ook kort en klein
Precies als vroeger, want ze kennen hun klassieken
Maar wát een weertje is het daar en in m'n blootje
Bestel ik straks met vette knipoog 'n 'Oe-zootje.'
------
Griekenland moet fors bezuinigen…
Zuid-Afrika
hartenkreet
2.7 met 12 stemmen
2.350 Wel gekomen terug thuis
mijn kleine lieve muis.…
Open gebloeid
hartenkreet
4.9 met 11 stemmen
811 Ik streef geen mooie bloem meer na
maar wil enkel genieten
van mijn prachtige bloesem en
me thuis voelen in mijn bloeiende bloem.
Want ik ben niet alleen,
mijn bloem is versmolten
met een onmetelijke
bloesempracht.…
Geschonden huid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
758 waar het verblijft
het eigent niet
wil vluchten
in het donker en
zijn angst bevriezen
in een regen ijs
paniek in samenzijn
frustraties bij ontmoeten
zelfs de spiegel groeten
doet immense pijn door
chaos van het anders zijn
toch koester ik
geschonden huid
er is geen andere plaats
jij bent mijn lieve lijf
nog even en ik ben weer thuis…