3643 resultaten.
Oude Wijn
netgedicht
1.9 met 16 stemmen
1.597 och, was ik maar als was
kneedbaar in elke vorm
gedragen in jouw handen
verscholen in het donker
waarin ik als een sculptuur
uit jouw verleden word gekneed
gepolijst, gestreeld, bemind
en kon zijn zoals jij graag zag
och, was ik maar als oude wijn
gekelderd met vreugde
die in de late avondschemer
dagelijks de lust verhelderd
zodat…
onweer
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
608 Een wolken massa,
in alle maten en vormen.
Samenvloeiend onder één dak,
die het natte of het droge
zullen bepalen.
Ze gaan over van wit naar zwart,
van lieflijk, naar dreigend.
Ze trekken horizontale strepen,
dwars door... die zo mooie zon.…
Voor jou
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.620 Het is zo lang geleden
Het lijkt een eeuwigheid
Dat we geluk beleden
In de vorm van tederheid
Ik kan je niet vergeten
Ik wil niets laten gaan
Want het waren hoogtijweken
In de zee van mijn bestaan
Als het ooit nog met ons goedkomt
Als god mij blijkbaar mag
Laten we dan niets verspillen
Kijk niet om en pluk de dag
Want het valt niet…
de zachte kracht
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
848 de rimpels langszij mijn ogen
plooien zich bij iedere lach
zij vormen als vanzelf
warme zonnestralen
die mijn blik begeleiden
naar de vraag die ik
in je verlegen ogen zag
geen weg is zo kort
naar jou, naar binnen
alleen een doods gevoel
zou zich bezinnen
en afvragen wat ik bedoel
mijn beider wangen
door lengende
lippen gebold
tonen…
zitkamergevaar
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
986 hij staat daar met zijn tong die scherp
is geslepen door de pijn, in de aanslag
alle strikken likkebaarden reeds in stilte
als onze vormen langzaam het scherm betreden
als een aan het raam gevroren gier
zijn nek onder het dwangmatig zitten gebogen
en de ogen elk beeld uit de lucht rovend
met behulp van hun glazen netten
-wat verdorven is…
'n Ketting
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
1.357 Zoveel schakels op een rij
vormen samen een ketting
de ene schakel die nog ontbreekt
daar ben je naar op zoek
Een mooi leven heb je wel
maar toch mis je nog wat
de sluiting van de ketting
welke misschien leidt tot iets
Erg bewust ben je niet op zoek
maar je wilt zo graag delen
de sluiting dichtklikken
de ketting compleet maken
Maar…
stilte
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
946 ik luister hoe de stilte
oorverdovende vormen aanneemt
hoe ruwe wind schuurt
langs schelpen
ik krimp ineen
fluitende, snerpende tonen
dringen dieper in mij
dan ikzelf ben
ik zoek in de leegte
van mijn ziel
hoor verre klanken
van jouw stem
beelden van jouw ogen
zweven rondom
mijn zijn
is zonder houvast
ik besta
en…
wie ik ben
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.305 wie ik ben
probeer ik te bezoeken
wie ik ben
geeft zich thuis
de troost ontroostbaar
probeer ik troostrijk
vorm te geven
moeten en willen
kloppen elkaar
bemoedigend op de schouder
verdriet en vervreemding
een kanten bruidssluier
van de nachtmerrie
waaronder mijn jeugd
verpletterend platgetrapt
verpletterd geen gezeur
aan wie ik ben…
Hersftgedachten
netgedicht
3.0 met 19 stemmen
1.577 de nacht stormt huiver
in haar donkerste uren
rukt aan de bladerkronen
en blaast met schrille tonen
gedruis dat maar blijft duren
maar nu, is de lucht zuiver
want het oog der stormen
is op mij gericht, intens
scheurt de wolkengrens
de flarden aan vormen
de scheiding der nachten
doet mijn dagen kwijnen
en ook de zon verkleinen
de kou…
het vals gezicht dat doodt
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.045 het vals gezicht dat doodt
en grijnst in koplamplicht
dauw remt langer in
het vochtig glijden op de
stille weg, het botsen zal
niet stoppen is voorzegd
de mist schijnt witter
tussen flarden zon en
raadselt waar de dag
het van het duister won
de tijd schraapt zijn
seconden, koestert het
voorbij, nu is niet te grijpen
heden vormen…
Toekomst
netgedicht
2.8 met 15 stemmen
2.625 Vloeibaar leven krijgt vorm, verdwijnt.
Water wordt vuur, wordt aarde,
wordt lucht, wordt wind die luchtig het mos
van mijn nagels schraapt en kwijnt
weg voor mijn ogen.
Het besef daagt: ik moet loslaten,
vergeten. Mijn hand ontspant,
mijn greep verslapt.
Nu heb ik niets en
niets heeft mij.…
Stromende Tijd
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.741 Vloeibaar leven krijgt vorm, verdwijnt.
Water wordt vuur, wordt aarde,
wordt lucht, wordt wind die luchtig het mos
van mijn nagels schraapt en kwijnt
weg voor mijn ogen.
Het besef daagt: ik moet loslaten,
vergeten. Mijn hand ontspant,
mijn greep verslapt.
Nu heb ik niets en
niets heeft mij.…
Jaargetijden
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
784 Slapend leven ontwaakt
Waar zacht bottende knoppen
Weldra opengaan
Om donzig groen te tonen
Stil ontvouwen zich
De tere vormen
Die in klimmend licht
Tot volle wasdom komen
Hoe kortstondig hun bestaan
Als stralen verzwakken
Randen krullen om
Bij tanende levenssappen
Het ontzielde komt ten val
Neergevlijd op koude aarde
Hoogpolig bruin…
Je bent lief
hartenkreet
3.1 met 20 stemmen
4.480 de intens diep warme gloed
bracht me door het dal van wanen
de zachte streling deed me goed
haalde me terug uit mijn tranen
ogen braken open in hun vorm
klaarden de helderheid in zijn zicht
brachten eerst een hevige storm
werden door een lieve bries verlicht
ik kan de dag nu weer aanschouwen
geen paard dat me dat nog verbiedt
nu kan…
HAAR EERSTE KEER
netgedicht
3.0 met 358 stemmen
38.111 ze spiegelt zich in ronde vormen
truitjes trekkend naar haar buik
maar haar vrouwzijn blijft verborgen
achter zwartomrande ogen
sterrenstralend in het glas
waar ik zoek naar steelse blikken
van wat gisteren kind nog was
straks zal ze met verhalen komen
maakt ze mij tot deelgenoot
en dan streel ik speelse lokken
van haar vurig rood gezicht…
Abstract
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.105 Mooi... wellicht
Abstrakt, een kras of kleuren op je netvlies
Een bowlingbal zoeft langs je hoofd
auw... koffiekoekjes zonder kleur
Mooi... wellicht
Abstrakt, een vettige worm lacht tevreden
Gelaten braakt de blauwe lucht een zonnestraal
Een vorm of puinhoop.
Mooi... wellicht
Abstrakt... ?…
Mijn lief
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.966 Opvallend hoe we
samen vormen
alsof het zo gemaakt is
alsof het zo zou horen
Opvallend hoe jouw lichaam
aansluit op het mijne
Hoe we steeds opnieuw
elkaar weer kunnen vinden
Hoe jij mijn verlangens kent
en ze bevredigt
simpel door mij te geven wat
ik wil
met je eigen lichaam en je
eigen geest
Opvallend hoe onbegrijpelijk
dit…
Ontwaken na coma...
netgedicht
4.9 met 10 stemmen
1.264 Kleuren ordenen zich en ik
ontdek de vormen waartoe ze behoren.
Lucht verwisselt van grijs naar blauw,
bloemen openen in oranje en geel.
Licht wordt gezeefd door bladergroen.
Liefde, rood, harteklop van de wereld.…
Wolken
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
2.568 De wolken boven mijn hoofd
Vormen een verhaal
Dat ik niet lezen kan
Zo eindigt het spel
En verblindt me een ogenblik
De wind laat het voorgoed verdwijnen
Mijn voeten staan op de grond
Maar ik vind geen vaste aarde
Hou me vast
Ik ben bang meegesleept te worden
De glimlach duurt al zo lang
Het lijkt te veel op geluk
Nog even en alles…
Vuur & Water
hartenkreet
3.5 met 29 stemmen
2.225 water
De hittegolf die ik voel is zo puur
En de stoom ervan dringt door tot in mijn ader
Vuur en Water zijn onafscheidelijk
Ze kunnen niet zonder elkaar
Het is net een haat-liefde relatie feitelijk
Ze voelen elkaar zo goed aan
Waar vuur vlamt, vloeit water
Om samen te smelten, nemen ze alle tijd
Dat doen ze wel vaker
En uiteindelijk vormen…
E-mail
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.163 Stuttgarters wonen
leven en sterven en dat jij
je brief eindigt met veel
liefs dat zich verplaatst
in bits en bytes me rakend
waar nooit eerder tevoren
pijn was geweest doet me
afvragen hoe het nu zit
met tijd, ruimte en afstand
op een wiskundige manier
slaat al mijn remmen los
In de transportkamer
bereid ik me voor
verlies mijn vorm…
Afspraak
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.219 het gebouw straalt gezag uit
functionele autoriteit
de vriendelijkheid van de portier
compenseert de arrogantie
van de macht hete koffie
breekt het ijs schots en scheef
vallen woorden in goede aarde
vormen zinnen die verhelderend
de situatie duiden drie kwartier
later is wederzijds begrip
basis voor een stevige handdruk
de auto toont…
Lied
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
999 worden verwend
met beleving herkenning van oude
dingen levend door opnieuw te
zingen er weer anders van te houden
zoals het vuur al eerder brandde
in een andere leeftijd kijk op dingen
verandert herinnering leert het
in de volle klanken van het gedicht
het verleden wordt het is te bedwingen
door nu te begrijpen en het met
gezang te vormen…
Herfstsfeer
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.148 wind waait om mijn kop
houdt niet op niet over
wapperend lover tovert
grillige vormen afgetopt
door daklijst op natte straat
verlepte bladeren treuren
gehaaste passanten keuren
ze geen blik waardig maat
voor onverschilligheid
ritmisch bepalen voeten
vertrappend het wroeten
van de hond die herfsttijd
pootverheffend van geur
voorziet…
Holbewoner
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.105 in dit vers is Plato een bewoner
afgescheiden van de buitenwereld
donker als de nacht, een holbewoner
lichte vlekken vormen zijn ideeën
de spelonkwand tovert zwarte schimmen
op het netvlies van een onvast weten
twijfelachtig grommen ze te glimmen
met een naam de zekerheid te heten
en hij wist dat buiten deze zwartheid
helder stralend, wetten…
Onherroepelijk
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
2.141 Gisteren voelde ik me
zo goed van binnen
Jouw hart stuurde een deurwaarder
om mijn liefde te innen
Nu, zonder enige vorm van liefde
Ik zie hoe de nacht in de dag verward
Die zelfde deurwaarder haalde
de complete inboedel uit mijn hart
Hij klopte op dezelfde manier aan
hard en snel, en alles in me trilde
Het kloppen galmt onverstoorbaar…
Hun weerbarstig kind
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
692 zie de lagen gaan
gedragen door de wind
ze koppen hun weerbarstig kind
het tikje herfst
lucht even zomer op
in wit blijft blauw de top
klim maar in je vormen'
de donkere onderkant
geeft regen ook een kans
totdat ze botsen en
jij je bliksem schiet
uit veel te hoge wolken
dus hagel maar en
donder op jouw herfst brengt
onze zomer…
Autumn
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
893 Deze prachtige klanken en vormen
Hangen niet af van macht of bewind……
Siberisch koud bevonden
netgedicht
1.4 met 9 stemmen
686 welkom in Siberië waar
de plicht verplicht bestaat
bij eindeloos sneeuwgetij
het water warm te schenken
aan wie daar gewoon om vragen zou
dit land bestaat erin
rijk te zijn in alles
waarvoor het gekend
zomaar uit te delen
in de vorm die helpt
al heerst er soms wat droogte
ieder hoogseizoen zijn mind're kant
dan komt dat ander bod
wat…
Glimlach
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
954 ritmisch melodie in mijn oren
glijdt het grijze zand in de golven
laten ruige regendruppels zich horen
waar lege handen worden bedolven
toch hoor ik de zielveroverende zang
van een hoopvol gevend heden
voor werkelijke woorden niet bang
doof voor een verzonken verleden
gaat het grauw geleidelijk omhoog
ver tot een verschijning van de zon
vormen…