3211 resultaten.
bloemen om je hals
hartenkreet
2.0 met 9 stemmen
1.212 net voorbij het struikgewas
de vijver en de oude eik
daar groei ik in mijn bomenrijk
ik ben de bloemen in het gras
en elke dag kom jij voorbij
een sluier vlinders in je spoor
als ik je zie of ruik of hoor
dan is het lente in mijn wei
en elke keer dat ik je zag
er kwamen steeds meer vlinders bij
O schoonheid, wanneer pluk je mij…
Een nieuwe dag
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.027 En de zon doorbreekt de wolken,
smelt het witbevroren gras,
condens verdwijnt van de ramen,
en wordt weer doorzichtig glas.…
Zomerregen
hartenkreet
3.0 met 16 stemmen
1.098 En ze pas vrij te laten tegen
De tijd dat wij verstild
Tesamen liggen, in het groene gras
Ergens in de zachte zomerregen.
En het zal zijn alsof we pas
Ontloken zijn als tere bloesems
In de wind, die zingt alsof
Hij onze harten wil beroeren;
Die eens zo onnoemelijk verkild
Waren, maar die nu uit hun as
Verrijzen en stralen als sterren.…
Oorlog
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
1.252 Ik zie het verdriet in je ogen
Je ziet een tank die weg gaat
Verwoeste huizen, kogels overal
Allemaal puin waar je op staat
Je slentert naar je huis
Alles is kapot
Je hoort je moeder huilen
Die voelt zich ook al rot
Je vader die wat puin opraapt
Niets is nog wat het was
Je kunt nergens spelen
Er ligt wat bloed voor je huis, op het gras…
schilderij
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
2.642 het zolderraam
een schilderij
vol zacht
wiegende bomen
om in weg te dromen
met bovenin
een wolkenbrij
die lacht
in blauwe luchten
om in weg te vluchten
het eendenjong
in drassig land
van gras,
kruiden en water
oefent zijn gesnater
blauwe reiger
in “éénpootstand”
verrast
kikkers en vissen
door ook veel te missen
het eksternest…
Vannacht
gedicht
3.1 met 49 stemmen
23.991 Ik heb ze op het gras gelegd,
dat hard onder mijn voeten brak,
hun lijfjes droog en warm gewreven
en ze mijn adem ingeblazen.…
nog groener dan het was
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
2.740 ik zal mijn vingers
niet meer buigen en
haken aan wat leven geeft
die tijden zijn geweest
ik moet ze strekken
om de dood het grijpen
te beletten anders viert
de jager snel zijn feest
ik zie het gras nog
groener dan het was
struiken in hun vol ontluiken
terwijl mijn herfst ze moet sluiten
de dagen korten
maar er is meer licht in…
De geur van verse thee
gedicht
4.0 met 29 stemmen
27.934 Zo schreven wij poëzie; het zweten
van de bomen, het lekker liggen dromen
in een bed van woorden
als mos, gras, aarde, licht
dat ik bewaarde om weer op te staan.
Verder te wandelen,
naar geur van verse thee te gaan.…
VRIEND, ZIE JIJ DAT OOK
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
4.514 Vriend, ik wil je even zeggen
dat het gras bij jou groener lijkt
en de heuvels als bergen zo hoog
zie jij dat ook, zo af en toe?
Vriend, ik wil je even zeggen
dat de wind bij jou een melodie blaast
met een zuiverheid die ik nog niet hoorde
hoor jij dat ook, zo af en toe?…
Dit ritselt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
665 dit gedicht ritselt
ronkt
en ruikt naar kuil
cirkels door het gras
trekt de tractor
er achter verbergt het bos de stad
als was zij er niet eens
aren knikken heftig ja
het geluid van werken
betrapt me
wielen raderen door het witte
ritselland
een kladblokje wappert
op de weg naar Jelsum
een klein jacht
jakkert door de aarde
als…
woorden van licht
netgedicht
3.4 met 29 stemmen
879 de zee droomt het landschap
het neerleggen op mij
de rust, het keren
de kleine verzen
dwalen mag ik
licht boven licht
op blote voeten
het zachte praten
op en neer van
volmaakte ogen
het zuiden, jouw ziel
teder het voelen
de warme buik
van duinen en gras
de zon spoelt aan
in ’t stijgende water
zo onvertaalbaar
heb ik je lief…
In slaap gewiegd
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.306 Hellend gras dat golft
met ferme slagen
de zee als woest decor
Mijn haren spelen mee
met in mijn hoofd de westenwind
die vogels vliegen laat
Hij daagt me uit
luidschreeuwend langs de duinen
zijn zilte wilde manen
kruipend over het land
Roffels in mijn oren
met vlagen strelend langs mijn huid
raakt hij buiten adem
Geluid vervaagt…
is er spijt na de dood
netgedicht
3.5 met 21 stemmen
2.594 op het kerkhof gister herdacht ik
mijn vader moeder alle anderen
er naast er voor er na
wie ooit ook maar familie was
men weet hoe dat dan verder gaat
eenieder daar onder gras
speciaal die zonder toeverlaat
klonk van achter ons familiegraf
uit het niets vervaarlijk gegrom
ik dacht meteen dat is opa
zwichtte voor meneer pastoor
om zijn…
Blind
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.464 Ik leg mijn handen voor je ogen
stt, nee, zeg maar niets
ik neem je mee naar een andere wereld
waarin niemand iets ziet
Loop met mij over het gras
voel de zonnestralen op je gezicht
en probeer mijn wereld maar te zien
ook al zijn je ogen dicht
Laat me je leren voelen
hoe de kleuren van mijn wereld
je omarmen met hun warmte
of laten rillen…
lentekind
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.001 als een onstuimige godin
lonkt ze mij ras naar buiten
laat de aarde weer ontluiken
tot een wonderlijk gezicht
in haar zacht en fleurig licht
laat ze vogels vurig fluiten
jonge twijgen welig bruisen
in geel en rood en hagelwit
zo wekt ze met een blije lach
mijn ooit verwaaide dromen
van zomaar luieren in ‘t gras
waar onder het ruisend…
rangeerheuvel
netgedicht
3.4 met 65 stemmen
1.027 Wij, languit in nat gras.…
Ik mis je zo...
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
899 Nooit kan ik je meer zeggen
Hoeveel je voor me was
Nooit meer met je praten
Samen zitten in het gras
Nooit kan ik je meer zeggen
Dat ik van je hou
Nooit meer die arm over mijn schouder,
Van ‘hier ben ik nou’
Nooit kan ik je meer zeggen
Hoeveel ik om je geef
Nooit meer even met je bellen
De brieven die je schreef
Nooit kan ik je bedanken…
stiltewoorden
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
939 wanneer ik me vastbind
aan de wind, zing ik
je naam en alles wat ik voel
ik schrijf je neer in ‘t gras,
de lucht en de bomen
op het eerste lenteblad en
zonnevuren rozen
en de liefde zo oud als de aarde
drink ik bij bloemen en blauwe vlinders
wanneer dauw de ochtend ontvangt
als een minnaar, door zomer bewogen
ach, mag ik het leven…
Oude Maas
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.462 mijn pen lijkt vaker, misschien wel
liever terug te willen schrijven dan
vooruit
vloeit vandaag naar een luie bocht
in de Oude Maas waar een kleine
jongen met zijn vader zit te vissen
terwijl de tijd rond de vertrouwde
stek tussen de koeien in het gras
weer net zo traag als toen verloopt
ja, waar het simpel geluk van ooit
nog…
ik leefde
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
780 ik leefde liefde lang
langs lange lanen
van een zomers groene lariks
in weelderige bermen
zocht het droog donzig gras
langs water met witte zwanen
waar glinsterende libelles zwermden
en ik prille stilte las
wuifde met mijn wimpers
naar naderende mussen
die ogenschijnlijk bij
iedere tedere tred
moederaarde wilden kussen
ontroering…
Zullen we spelen?
netgedicht
2.6 met 25 stemmen
3.613 Zullen we spelletjes doen
Die we altijd deden
Precies zoals toen
Jaren geleden
Toen zij er nog niet was
En wij altijd samen gingen
Blote voeten in het gras
Tikkertje en bokje springen
Hoe kon je mij door haar vergeten
Jij vond haar eerst toch ook raar
Als je had geweten
Zij drijft ons uit elkaar
Had je dat dan ook gedaan
Nieuwe spellen…
Sonnet XIV
gedicht
3.7 met 39 stemmen
16.076 als dan het koperen keteltje vol as
van wat ik was wordt leeggeschud
over het geduldig gras,
mijn lief, sta daar niet voor schut
en veeg de rimmel van je wangen.
Denk aan de vingers die deze regels schreven
in onze tijd van verlangen
en die je streelden tijdens hun leven.…
oase onder vuur
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.143 Ik zou versjes kunnen vlechten over
de vonkende staartjes in het veld
waar in het donker de konijntjes vrij
hun gang kunnen gaan en
haasje over spelen in het gras
Maar wat te doen met de stralende vuren
door wentelende wielen voortgejaagd
die het veld de maat nemen en
zijwaards blind het cordon
rijgen, onderweg naar
De konijnen zijn…
Lijmpoging
netgedicht
4.5 met 27 stemmen
1.334 bedachtzaam trekt een kleine meid
nerven uit een weegbreeblad
tracht twee gescheiden strengen
doordrenkt van levensnat
duurzaam bij elkaar te brengen
vol overtuiging in de weer
hurkend in het droge gras
maakt ze paren en probeert
hetzelfde keer op keer
beide handen dan besmeurd
met rare smurrie die niet hecht
draait het kind zich plots…
DE MAGERE MINNAAR
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
572 Hij wist dat er een ander was
Het lukte niet om hem te duiden
Wie kon voor hem de klokken luiden
Over dat blijkbaar groenere gras
Zij was zo stil en teruggetrokken
Ditmaal in plaats van uitgelaten
Euforisch en in alle staten
Omtrent dit zoveelste verlokken
Volkomen anders dan voorheen
Door wie liet zij zich nú verleiden
Wie was het die…
Nazomeren
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
700 De zwoele nazomerbries
Zwanger van zompige geuren
Voor ons is er geen treuren
Over wat niet was
Het prille herfsten
Doet de bladeren kleuren
Jichtige gewrichten zeuren
Hoog staat het oude gras
Loom strek je lijf en leden
De ogen gesloten in stil genot
Verbonden zijn wij, dicht bij God
Tweezaamheid kleurt ons bestaan
Eens…
Besef
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 Het dorre gras, de verse bomen,
Wolken torenhoog in een
Hemel van belofte.
Zover het oog reikt, de blik intens
Naar verder, naar meer, maar
Tenietgedaan door de droom, het
Vergeten.
Het even verdwenen door wat
Je zei, niet meer gelooft, niet
Meer ziet.
Is het niet anders, een impuls, nog
Net niet handelen.…
Metamorfose
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
805 Kom, doe je handen een klein beetje open
zodat ik er kleuren in kan doen
sluit dan je ogen
denk aan groen
gras om blootsvoets in rond te lopen.
Kom, laat je schouders maar eventjes los
zodat ik er warmte op kan leggen
zonder daarbij nog iets te zeggen
maar met een kraag van donkerrood mos.…
Muurman
gedicht
2.8 met 55 stemmen
20.434 Hij zag haar
krimpen langs het nog niet vermolmde hek
de nog roestloze afrastering, over het gras
dat nog gemaaid moest, langs de rivier
enzovoort, en berekende hoe lang nog
tot er niet meer van haar over was.…
Herfst
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
865 Opeens is daar het licht
waarin het gras veel minder grijs…
een late zwaluw zoekt het zuiden
schapen steken uit hun wol
een koster staat zijn klok te luiden
ergens stierf een mens
maakte veel dagen vol
besloot het leven
in de schittering van water
maar in de haast
heeft niemand tijd voor ’t licht
noch voor ’t geluid
noch voor dit schitterend…