8157 resultaten.
IJstijd
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
881 de stenen tafel is niet meer, erosie
heeft de tekens weggepoetst
een god is iemand die zichzelf doceert
de mens, hij weegt niet meer
of minder dan zijn uitgekauwde ik
dan strootjes met zijn nageslacht,
dat diepgevroren wacht
en wacht…
Liefde
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
696 Liefde gaat niet alleen
gepaard
met passie
maar liefde
ademt ook
in rust en vrede
zodat warmte blijft
en elk mens
raakt uiteindelijk tevreden.…
Piraat
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
737 Rover ineens weer
een heel gewoon mens.…
Carbon-doorslag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.369 In liefde opgedragen aan Hennie
Een tiental jaren had
Ik hem niet meer gezien
En na een eerste vluchtige
Begroeting moest ik wel constateren
Dat hij geen carbon-doorslag meer
Was van de mens die hij in mijn ogen
Ooit geweest was…
hoe zou het zijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
524 hoe zou een
mens kunnen zijn
als hij vergeeft
en zich onvoorwaardelijk
verzoent?…
Altijd wad
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
523 Overweldigende luchten,
Dreigend zwerk,
Baldadige zomerstorm
Striemt over het wad -
Alleen de vogel leeft,
Met zijn kompanen -
Van de mens
Ontbreekt ieder spoor,
Wat een geluk!…
Eerste persoon enkelvoud
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
425 ben ik ergens
in zekere zin
een vlucht naar woorden
of fantasie en verloren strijd
tegen meedogenloos hardvocht
doch
mijn wang tot werkelijkheid gewend
kwetsbaar maar bestaand
ik meen van wel…
Het lot van loof
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
531 Vandaag ben ik een onbezoedeld blaadje
Nog vrij van vogelpoep of paardendrek
Lig ik te rusten op een mossig paadje
Ik ben wel één van veel en dat is naadje
Het deert geen ene mens als ik verrek…
REDEPRONKERS
poëzie
4.0 met 1 stemmen
746 Met redepronk te schitteren
valt hun niet zo moeilijk
als eerlijk mens te zijn.…
God, het kruis en de haan!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 Gods wegen zijn niet ondoorgrondelijk
zelfs in de lucht manifest zich het kruis
wat kerken en gelovigen mogen dragen
maar nog belangrijke het ongeloof
wat niet een mens bewees maar een dier
de haan!!…
Verlichting
netgedicht
4.6 met 25 stemmen
726 Wie een kat aanvoelt,
is een gevoelig mens.
Wie van een kat leert,
is een wijze filosoof.
Wie leeft als een kat,
is verlicht.…
hier
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
537 neem mijn hand,
wees niet bevreesd
als ik trek
door levende velden
met voelende bossen,
rondom
vaak is een mens
teveel bedeesd
zich als delende,
roepend te melden…
22 maart
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
521 Een wereld in rouw
Een wereld die huilt
Een wereld die dreigt
Een wereld die schuilt
Waar moeten we heen
Geen mens die het weet
Hoe men dit vergeeft
En nooit meer vergeet…
Menselijk
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
469 Hij ademt voorzichtig
in deze onbevangen stilte
een woord van vrijheid
misschien subtiele kern
van grenzen, gelijkgestemden
het is al donker in de nacht
maar dat doet geen pijn
omdat hij niet meer wacht
met mens te zijn.…
STEMBUREAU
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
551 STEMBUREAU (haiku gedicht)
de mensen kijken
stoer naar het rode wapen
in hun lege hand
------------------------------
STEMBUREAU
lucht van hout en mens
alles is vastgetimmerd
behalve mijn stem
------------------------------…
EERSTE SNEEUW
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
275 Ieder mens een medemens
met eenzelfde doel.
Goede wil, ongevraagd
dwarrelend van boven.…
AI
snelsonnet
4.1 met 7 stemmen
701 U bent altijd voor niets naar school geweest,
als mens bent u ook niet meer zo uniek,
AI vervangt uw hersengymnastiek,
ja, zalig de eenvoudigen van geest.
Geen denkwerk meer, alleen maar toetsenbord.
Hoe erg vindt u het als u dommer wordt?…
ijdele kennis
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
668 de ijdele beoefenaren
van de moderne wetenschap
geloven dat zij iets verklaren
het lijkt haast bijna wel een grap
gedijend in een valse schijn
zijn zij helaas vergeten
hoe klein we in verhouding zijn
en dat we echt niets weten
hardnekkig wanen zij zich groot
en houden vast aan deze fantasie
volhardend tot en met de dood
gaan zij ten onder…
in het stille
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 in het stille schuilen wij
bij de oude beelden van toen
ook nu ons pad gescheiden is
duurt zo onze reis samen voort
luidkeels uit het hart
breken steeds weer nieuwe melodieën
die bij het voortgaan van de tijd
ons jou steeds weer genieten laten…
VAARWEL BOEKET EN WELKOM WWW.WIJDEKERK.NL
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
530 Christelijk Nederlands Dagblad
'Ook het boeket in de kerk staat onder vuur
want een bloemengroet moet een gezonde groet zijn'
Dat is ook terecht en goed, een begin
want er blijft nog voldoende gif in de kerken
en dan duid ik op die waarachtige gelovigen,
geestelijke leiders en godsvruchtige volgelingen met hun
giftige ontkenning van de mens…
Optimist? realist!
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
2.272 door het leven gaat
Oh, ik geef het zeker toe
er zijn momenten waarop je je slecht mag voelen
je bent een mens
en zal dus ook eens naast de goal doelen
Probeer toch het leven te accepteren
en ook jezelf, gewoon
probeer ook eens te denken
"het leven is toch schoon..." !…
Pythische uitspraak
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
792 dan fluistert de Pythia:
'Vertrouw nooit op een boek
door mensenhand geschreven,
een boek dat beweert
de eeuwige te ontraadselen,
jouw geestkracht is het wonder,
jouw geestkracht, mens'…
LIEFDE
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
664 elke andere dag gaat stralen,
Zullen ook de oude wonden spoedig helen;
zal geen van schemer tot ´t duister dwalen
Als warm en ´t stil in mensenharten wonen
en elk mens ten slotte zichzelf gaat beleven
Dan zal de mens toch ook zichzelf belonen;
ja, dan pas begint toch ´t echt eeuwig leven…
De knobbelzwaan vraagt om respect.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 En gaat een mens op haar broedterritorium
niet vrijwillig voor haar uit de weg, dan
rest voor de eerste de ongelukkige pech
op het verkeerde moment op een ongewenste
plaats te verkeren; te hopen valt voor de
ongelukkige mens, dat het dan nog niet te
laat is deze sierlijke boze dame te negeren.…
Keten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
555 De bij een plant een dier een mens
we willen het niet altijd weten
of werkelijk beseffen
maar samen vormen wij een keten
Laat eentje uit de rij het afweten
dan kan het zomaar zijn bekeken
Als we de bij met gif uitroeien
wat zal er dan nog kunnen opbloeien
geen plant geen groente geen dier geen mens
door ons kortzichtig menselijk bemoeien…
NIEUWE GESCHIEDENIS MENS (1)
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
602 Kies je voor aarde A of aarde B
Voor Thomas Hobbes of voor Jean Jacques Rousseau
En waren vossen echt puppies in spe
Die gingen blaffen, kwispelen en zo?
Is Homo Sapiens verslaafd, aan strijd
In oorlogsfilms ja, maar - 't is onderzocht
Soldaten schieten niet, het gros vermijdt
Dat en de staf voelt zich daardoor bekocht
Is Homo Puppy van…
’t onopgemerkte sterven van een mens
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.099 ik plukte kleine asters van je graf
en wreef ze eindeloos tot aardebrokken
voor plantentuinen volgend jaar, misschien
wurgde ik met blote handen zelfs een tijger
nam hem zijn bloed tot maan opnieuw
het woud en ook de dalen vulde
en uit elk lijk heimelijk de adem roofde
’k vermengde als met slagersvuist
de ingrediënten in een zee van vuur…
Een mens hult een steen in het zachte
gedicht
2.8 met 26 stemmen
8.322 Een mens hult een steen in het zachte
binnen van een brood en wacht op de meeuwen,
de mouwen, de huid en het hart van de haas
gestroopt. Er ligt verf op de vensterbank
waar mijn ellebogen rusten. Op de velden
staat een scary man. Roerloos maakt hij
dag na dag een bootleg van het ruisen
van een zonevreemde pijn.…
Tussen weiden, mens en cultuur
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
481 in stug herhalen
ligt een weidelandschap te blozen
bij zonsopgang
vaak lijkt het "slechts" een droom
wauw, een groot schilderij
(waarin je wordt toegelaten
als een zwerveling)
maar toch in wezen
door de eenvoud en openheid
nauw verwant zijn aan elkaar
om de eigen weg te gaan
op ’t gekreukte groene gras
bij zaaitijd en pluk…
Afscheid van een vriend, en Ark-mens
hartenkreet
5.0 met 12 stemmen
757 Wanneer uw last post is geblazen
medailles overladen.
Zilveren visjes huiswaarts varen.
Brabants paard haar veulen werpt
woorden opklaren
Fietsen verwonderd hun weide kent.
Zeemeeuwen het land (h)erkend.
Uw lach ingeprent.
Zonlicht golven baren
uw zout in voetje baden
dorst ingebed
wolken opklaren.
Tekenen aan de wand,
warm zeewaterstrand…