5008 resultaten.
Wilde schets
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
550 Ondertussen slaap ik te weinig
omdat de maan de zon niet ziet
en de kaarsen niet branden
niet branden zonder jou.
Kunst is het verstaan van iets unieks
dat niet iedereen in zich heeft
toch is het mogelijk te delen
omdat penselen altijd kunnen verven.…
Is dat liefde?
netgedicht
2.4 met 16 stemmen
1.001 Is liefde naast elkaar
slapen, is dat liefde of
is ’t dat juist niet?
Is 't dan liefde,om
te accepteren
Is ’t dan liefde en blijf
ik ervan leren?
Oh is dat dan liefde?…
vannacht
hartenkreet
2.4 met 9 stemmen
1.191 vannacht wil ik dromen
diep in slaap
diepe, slaperige dromen
over lange, lome
avonden
laat ze komen
die nachten
ik ben hier
en zal wachten
tot je er bent
mij niet ontkent
niet negeert
maar mij begeert
en mijn zuiverste ziel herkent
ach, laat me dromen
die slaperige dromen
ja
vannacht wil ik dromen
over jou…
Aarding
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
750 je hebt iets aards
zoals je daar ligt
daar ademt en dampt
je wasemt het leven zoals
zoet zompig veenmos
het wegtikken van tijd
houdt me uit mijn slaap
ik stap uit ons bed
loop peinzend in rondjes
staar door het open raam
krijg het oneindig koud
ik kruip terug bij je…
Genegenheid
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
607 In alles waarmee je dichtbij komt
ieder onvoorstelbaar woord
waarmee je mij verwart
verwarmt in dit node oord
zal ik bij je blijven
misschien overbodig
zonder iets te zeggen
adem ik gezegende stilte
van jouw heldere ziel
en loop ik naar de oevers
van het meer waar herders
slapen met een woordenboek
als kussen voor de dood.…
Save Our Souls
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
520 Mijn ogen morsen tranen
totdat de rem is bedrogen
zoetjes zwevend in wolkjes slaap
ook al snijdt het scherpe riet
Mee die seinen beschijnen ons
met Het Licht in donkere dagen
Mijn grijze stopverf draait toeren
Een vermorzelende molensteen
Veel te veel pijn schuurt
veel te veel vragen draaien…
Heel even
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
733 De kamer omarmt ons zacht
ik slaap weer thuis vannacht.…
Dit leven kreeg je cadeau
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.985 Ik zie de hoop in je ogen
je wilt nog zo veel leren
maar ze is gevlogen
en zal niet terugkeren
Moe gestreden mens
sla je ogen vredig neer
vlieg weg als een wens
en je ziet me ooit weer
Slaap maar in bij mij
het is echt wel goed zo
eindelijk ben je vrij
dit leven kreeg je cadeau……
Dromerig gedrentel
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
559 de lente bekleedt
de velden en weiden
met groen en frisse kleuren
de zee is rustig nu
de golfjes worden welgezind
voort gedragen door een zachte wind
zeeën van tijd en blauwte
slapen weer naast mij
woorden zwemmen kriskras door elkaar
meeuwen stellen hoge vragen…
duinen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
627 het zout
op je gezicht
te proeven
die bitterheid
vervaagt
de wind
in je haar
te voelen
die wolken
opjaagt
naar de nacht
als onze hoofden
op een kussen
rusten
in de zon
en zorgen
veilig slapen
vergeten we
dat de morgen komt
bewaren
de geur
van de zee
als herinnering
dat ik weer zing
voor jou…
Lucht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
732 Ik ben lucht
In een hoekje getrapt
Verdwenen en vergeten
Ik ben niks
Ik ben niemand
En nergens toe in staat
dan te janken in m´n slaap
Zie mij
Kijk maar goed van
voor en vanachter
Ik spring in het rond
Maar daaronder koud en kil
Warmte ken ik niet
Want mij is geleerd
Dat ik de lucht die ik adem
Niet waard ben…
zomertijd
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
692 Nu de winter weer is ondergedoken
De zomertijd zo meteen weer aangebroken
Moet de klok straks weer vooruit met de geit
En ben je weer een uur op een dag kwijt
Dat is al een hele poos een sigaar uit eigen doos
Een zomer lang,terwijl men het donker zo nodig is
Omdat men anders slecht slapen kan…
Leeg tot op de bodem
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
548 het licht
lijkt vals
dat lente straalt
bloemen valer
in hun trage groei
gras oogt sprieterig
wind dwaalt
zonder richting aan te geven
uit een verkeerde hoek
en ik ben moe
uitgeput en leeg
tot op de bodem
de winter was te lang om
nog te groeien naar ontwaken
laat mij maar slapen in mijn voorjaarsdip…
prins harry
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
625 Goh, goh , nou bedankt Harry
we gaan weer geruster slapen door jou.
Dus hartstikke blij dat je
het niet stilgehouden hebt
dat je ook als society-prins
eindelijk eens een moordenaar kunt zijn.…
Knuffelbeer, knuffelkind
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
861 knuffelbeer,
wil jij over me waken
als de vleierige vlinders
slapen in de rozenhagen
wil jij mij dragen
als de nacht zich schikt
om de zilverberken…
knuffelkind,
mag ik de bloesems ruiken
mijn neus in jouw gezicht
troetelen in het morgenlicht
mag ik dicht bij jou blijven
op een waterval van liefde
de dag in drijven……
Halverwege hemel en aarde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 Op de breuklijn
Van mijn gedachten
Halverwege hemel
En aarde, ergens
Tussen het paradijs
En de woeste ledigheid
Van de donkerste
Van mijn hersenspinsels
Word ik wakker vandaag,
Wrijf de slaap uit
Mijn ogen en zie dat
De zon schijnt, de lucht
Blauw is, mijn jonge
Aanwas goed gedijt,
En zie dat
Het goed is…
zaak
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
537 als de tekst niet klopt
klopt het hart wel op
de juiste plek
voorbij gaat zon en maan
dagen komen en
gaan
tot de laatste dans arriveert tekst
klopt een gek aan
het ei en de hen verbaast een hen
sla me om
en wakker slaat slaap
dieptebom…
De zon ontvouwt
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
442 de zon ontvouwt zich
en bevriest alle zorgen
die deze morgen
de kop op wilden steken
zij kleurt ochtendgloren
schoner, zodat dromen
die al even lagen te slapen
zich eindelijk kunnen ontpoppen
de adem goed zichtbaar
van wezens die uit liefde
deze wereld betreden
al was 't een eerste keer…
1888 Terrasse du café le soir Arles
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
574 Vanuit mijn slaap
droom ik traag
het zachte gele licht
van de lantaarn
die het prille groen
omsluiert tegen donkerblauwe
transparante lucht
over de kasseien
Terrasse du café le soir
Arles
zucht intens geluk
en ademt zwevend
als ook nog bloemen
gaan ontluiken…
Waarin de vader ontbreekt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Ogen dichtgeplakt
Met korrels slaap,
Ooglid dat nog
Van geen wijken
Weten wil -
Na veel inspanning
En ongewoon veel tijd
Begint het licht
Voorzichtig te gloren,
Niet veel, maar toch -
Door een waas van
Verlies en verlangen
Kijk ik bij onszelf
Naar binnen, en zie
Het huisgezin waarin
De vader ontbreekt,
Waarin hij althans…
De witte wieven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
621 We maakten
de akkers in hun diepe slaap wakker
Gejaagd door de onstuimige wind
dronken we druppels van morgennevel
We vlogen tussen de landerijen
en dansten loom boven het eindeloze veld
Zingend verdwenen we alweer
in het moeras van los zand…
Na het feest
gedicht
3.7 met 3 stemmen
7.134 Er slapen ook zulke vette bloemen in de sloten
en de takken waren zo blauw toen de maan
aan de andere kant van het huis ging staan.
In héél dit zacht delirium
van nacht en fruit en bloem
klinkt dof een weggedragen trom.…
Slaapwandelaarster
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Dodelijke gedachten
Zijn het die me
Beheersen in de
Uren die ik slaap,
Ben mezelf niet bewust
Van het leven om me heen
En weet al helemaal niet
Meer of ik nog leef
Of reeds de grens naar het
Eeuwig durend donker
Gepasseerd ben -
'k Leef in een woning
Die niet meer is dan
Een kaartenhuisje
Overeind gehouden door
De broze…
Witte poes
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
760 Ze lijkt te slapen
Maar is altijd waakzaam.
Als ik haar naam noem
Miauwt zij en kijkt naar mij.
Na een uitgebreid maal
Gaat ze voldaan naar buiten.
Een wit licht
In de donkere nacht.…
Herfstlandschap
poëzie
4.0 met 4 stemmen
2.384 In de mist is trage een os met een ossenwagen
stappend naast de mist nooit mist zijn maat
de os van de ossenwagen
Uit de mist in de mist met de hortende wagen
dut de wagenvoerder zich niet vast
in een spoorloze slaap
Achter aan de wagen drijft lantaarnlicht
een geringe wig van klaarte in de donkerdiepstraat…
Gewillig
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
938 hoe volkomen teder
glijdt haar vinger
als een lichte veder
langs mijn slapen
laat mij maar
nimmer meer ontwaken
uit de onderwerping:
roes van overgave
zij is geen onbeholpen
snelheidsovertreder
waarin mijn derving
struikelt over liefdegave
in dit deinend schoon
omvattende bos
waarin ik simpel kan verdwalen
door eigen wil en wens…
Niet vreemd
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
900 niet anders willen zijn
niet raar, niet bijzonder
niet leven bij het wonder
niet meer alleen
op een lege bank
in het overvolle park
niet een dwaling
een eenzelvige gestalte
frêle hangend in de mist
niet verloren
in een geschapen wereld
die niemand kent
niet de grijze droom
tussen de blozende slaap
maar weten wie je bent…
Pyjamadagen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
489 Pyjamadagen van ziek zijn
met dichte gordijnen
denkend aan vrij zijn
met dichte gordijnen
genietend van elkaar
Ziek zijn is vurig verlangen
naar bruisende energie
zonverlichte kamers
nooit meer slapen
zingen, lachen, elkaar
onvermoeibaar voeden
en op zijn hevigst lijden
aan het verlangen
met vrienden
onsterfelijk te zijn…
avondrood
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
480 nu ben ik moe
mijn oogopslag gaat neer
het gapend gat der slaap
slaat bressen in mijn volgezogen dag
ongetwijfeld
gaapt een lach om alles heen
ik neem de pen ter hand, die
eerst verdween
in zwarte, oude lettergrepen
gonst een oud verhaal
zonder omhaal streep ik
door…
Handschrift
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
446 we verdronken water uit
een vluchtig slapen
verdrongen bewolking
uit onverwachte hoek
we werkten, tot verder
voorbij, tot werkbaar
lieten namen achter in
beschreven tijd sindsdien
aangetekend, zodat onze
brieven niet verjaarden
in woorden, met handen
gemaakt, onbesproken…