5636 resultaten.
Nog rozen in de herfst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
271 De zon die toch weer
door de wolken breekt
alsof ze nooit door
duister werd gehinderd
is beeld van wat mijn hart beleeft
en wat het voor jou óver heeft:
veel moeite maar ook licht,
een geur van late rozen,
een kinderlied dat nergens zwicht,
een glimlach mooi als een gedicht
dat zelfs verliefden kan doen blozen.…
Gedachten
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.361 Wolk neem me mee,
je gaat zo hard
waar ga je heen?
Wind neem me mee
of doe je dat
alleen met wensen
en gedachten
en kan de rest
wel wachten,
tot de storm
in m'n binnenste
geluwd is
en ik de
meest belangrijke
dingen niet meer
zo erg mis?…
Weer
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
830 wolken
drijven
steeds dichter
naar elkaar
de lucht
wordt donker
de eerste druppels
vallen
dan
een flits
met
een donder erachteraan
harder
steeds harder
gaat het
regenen
harder
steeds harder
gaat het
onweren
totdat
de zon
weer
tevoorschijn komt…
Mijn vriendin
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
3.614 Zij is niet
mijn hemel
niet mijn wolken
of de zon
Zij is niet
het heelal
met al haar sterren
welke al mijn angsten overwon
Zij is niet
mijn fruit
mijn zoetste en mijn
zachtste perzik
Zij is niet
aanwezig voor
´t aanwezig zijn
bij jou is wij, niet langer ik
Zij is mijn leven
Zij is mijn zijn
een nieuwe kans
een nieuw begin
Zij…
Opklaring
netgedicht
2.0 met 30 stemmen
8.023 Storm aan de horizon
laatste stralen door de wolken
het razend huilen, dat met vlagen begon
wakkert kabbel tot verraderlijke kolken
woeste golven slepen schepen mee
en nu de krakend lucht het schuim verlicht
zie ik, in dit patrijspoort, met die zee
de spiegeling van jouw gezicht…
angst voor het onbekende
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.876 angst vreet de appels
uit de kruinen van mijn dag
mijn nekharen overeind hijgend
en wolken volgen zijn hand
ze leggen zich vlokkend neder
op de vensterbank van mijn ogen
het onbekende staart me
recht in het verbleekte gezicht
zijn ogen zijn zo donker
dat ik niets kan dan tasten
en mijn gedachten vallen
in een heelal van een…
Zweven, leven, geven
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
874 De blauwe lucht is boven
De grond is beneden
Ik zit op de wolken
Zo voel ik leven
Zweven
De natuur is dichtbij
Ik was beneveld
In een waas voorbij gekomen
Ik kijk naar beneden
Leven
Toekomst is lucht
Niks voorgenomen
In mijn hoofd mijn dromen
Ik vind je teder
Geven…
Prachtig geschenk
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.139 Het mooiste geschenk
in mijn leven ben jij
om wat je losmaakt
zo heel diep in mij
Wolken van geluk
laten mij zweven
jij maakt me gelukkig
weet me zoveel te geven
Paden van rode rozen
bewandel ik met een lach
zolang jij bij me bent
geniet ik van elke dag…
Katerveer - Voerman indachtig
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
686 En dan de hemel over Katerveer
Katerveer - Katerveer:
wolken varen geweldig
de Veluwe op
en af.…
koldermolens
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
742 Ze malen tranen
uit mijn ogen
als ik het
vlakke land bekijk
worden wolken
luchten bedorven
als ik wandel
op de dijk
honderden witte
zenuwlijders
wieken door
mijn vergezicht
ook met zonneschijn
en regen
in het donker
en het licht
nergens heeft
een oog nog rust
straks ook niet
meer op de duinen
en aan hollands
smalle kust.…
Late rozen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
696 De zon die toch weer door de wolken breekt
alsof ze nooit door
't duister werd gehinderd
is beeld van wat mijn hart beleeft
en wat het voor jou óver heeft:
veel moeite maar ook licht,
een geur van late rozen,
een kinderlied dat nergens zwicht,
een glimlach mooi als gedicht
dat zelfs verliefden kan doen blozen.…
Kloot
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
806 hij sprak blauw
zij zag blind
hoorde nooit
dat ene waan
zinnige woord
vond een hel
schreef langs
witte lijnen
zachte wolken
in venijn
ontaard raakten
voeten de grond
net naast het
kiezelpad
zakte ze weg…
vanavond bezoek ik je ogen
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
957 de wereld plat en vasthoudend
een straktrekkende horizon
veranderlijk het verticale
liggend in het gras want
vers breekt niet maar buigt
onder zijn schouderbladen
streelt een voorbijtrekkend
wolk wederom verleden tijd
ontglipte kinderjaren als
in de binnenzijde bevoelt
een rilling een bijzonder zijn
vanavond bezoek ik je ogen…
Dansen op de vulkaan
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.093 In het dal
van het verlangen naar de zon
reizen we stroomopwaarts
het station Utopia
reeds gepasseerd
boven ons
pakken de wolken
zich donker samen
elke bocht toont
een nieuwe horizon
en achter elke heuvel
schijnt een ander licht
het wonder van verandering
is overal…
Ik ga dicht
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.173 lijkt die boom op mij
vroeg ik
woorden
scheurden in wolken
jij las verder
zwart-wit
lijkt die eenhoorn op mij
koos ik
toen een sprookjesland
dichter bij de leugen kwam
jij liep de ochtend uit
doofstom
ik ledigde jouw stilte
in mijn handen
en zweeg
opnieuw…
Avond aan een bergmeer
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
828 In een onzichtbare verte
bedekken zware wolken
als oogleden de bloeddoorlopen zon.
Sterrenloze duisternis
verbrandt het licht
en alle vogels zwijgen.…
Voor anker
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
524 ik voelde
de wind van
herinnering
zag zon
oplichtend
wolken kleuren
wist dat jij
mijn intiemste
gedachten ving
in kabbelend
water kaatsten
je ogen
een lach
ruiste in
opschietend riet
jij hebt mij
toen in de
boot genomen
voor anker
gingen wij
nog niet…
zeehonden
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.420 ik vind dat een mooie
gedachte, mijn moeder
zo kijken naar die zeehonden
en dan wolken op
de achtergrond.
Ergens blaft een dove hond
Schuld en dank
vallen weg
in dat beeld.
Het had niet veel gescheeld
of ik was er niet geweest
de waanzin van die willekeur
troost het allermeest…
HOLLAND
poëzie
3.6 met 18 stemmen
6.544 laat mij één avond in de plassen blinken,
daarna mag ik verdampen als een wolk.…
Trouwe koord
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
708 Ze wiegen mijn aarde
de hemel in zonder
maar één wolk.…
Het rond archief voor Isabella Blanca
netgedicht
3.5 met 30 stemmen
2.210 Ik noem je blank en rond
je heupen en je mond
je heet Isabelle en je blankheid
verlicht de nacht
De maan zegt daar niets over
de wolken halen hun schouders
daarover op, verdoezelen
je borsten, die opvliegen
tussen blad van bos
loofwoud in winter
dat zichzelf verliest
droomt van maretakken…
over mij heen
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
558 wolken met grote lijsters
spannen het luchtruim
jubelend golft de lente
mijn polderland in
knotwilgen staan bloedend
zonder vingers langs
de kreek te wachten
hun vuisten baldadig leeg
het zwermt vol liefdes
over mij heen, zoekend in
luidruchtige wolkenluchten
naar weer een bevruchting…
Het meisje zonder waarheid
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.062 Met je hoofd in de wolken
Je gezicht tegen het raam
Een wereld van leugens
Gecreeërd uit verhalen van een bestaan
Jij bent het meisje zonder waarheid
Wees blind voor hun woorden
Geloof in je leugens
Wees open voor de wereld
Jij die moet zoeken naar een bestaan
Weg van die leugens weg van dat raam…
Halverwege
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
849 Een zomer halverwege
een zomer die niet lukt
een zomer die mislukt
begiftigd met veel regen
veel groen veel gras
een zomer waar de wolken
weergaloos in spelen
een zomer die er is
een zomer een zomer lang
een zomer met een o
een zomer zo rond als lang
zo gaat het als het regent
een zomer en al halverwege…
Tranen
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.096 Langs de velden
Gewas in bloei
Mijn ogen dik
Mijn hart vermoeid
Donkere wolken
Kou in aantocht
En ik heb spijt van wat niet zijn mocht
Hoe laat ik mijn hart verdragen
Wat ik mezelf heb aangedaan
Hoe bepaal ik wanneer 't genoeg is
Wanneer ik in rust mag verder gaan…
'n Wolkenpartij
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
503 Liggend op mijn rug
in het hoge gras genietend
drijven wolken langzaam voorbij
Streelt de wind mijn ziel
verwarmd door 't zonlicht
wordt er 'n stuk opgevoerd voor mij
Glimlachend kijk ik naar omhoog
prinsheerlijk op de eerste rang
klaar voor het tweede bedrijf op rij…
La neige
hartenkreet
2.9 met 23 stemmen
2.295 Samen gaan wij naar de wolken,
tot het laatste punt is aangebroken.
Om daarna te gaan reizen,
en elkander te bewijzen.
Samen wachten wij op het water,
tot de zon zijn glimlach weer laat zien.
Want alleen dan zijn wij tevreden,
om het pad te gaan vervolgen,
naar beneden.…
het neerkomen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
518 mistig bleek het
reeds halverwege
op weg naar de top
vlagen wolken
verhulden het pad
voor achter opzij
alles leek eender
onontkoombaar
de val
gecamoufleerd
voor andere
ogen
behalve pijn
geeft neerkomen
het gemis
alsof boven
nooit geweest is
alleen beneden
bestaat…
ongeschreven
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
785 en over dat boek
dat nooit geschreven werd
omdat ik steeds hetzelfde
schrijven zou
over jou
hoe lief je wel was en hoe teder
over hoe het niet kon
tussen ons
hoe jij met je hoofd
in een andere wolk zat
dan ik
hoe we uit elkaar woeien
hoe we elkaar weer ontmoetten
soms
en dan weer even
schoon weer
speelden…
voorjaarshaiku 4 - 8
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
485 stelpend:
om mij wattige wolken
zon op mijn huid
bij de stille sloot
steekt hij zelf de loftrompet
narcissus
dat verre duin
in de zon op haar rug
een lome vrouw
kijk nou die meerkoet
met plastic overschoenen
pvd!…