3083 resultaten.
Die avond bij het meer
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.032 Als ik denk aan die ene avond
Bij het meer
Constant volgden mijn ogen je
Droevige blik
En je haren bewogen toch
Fris als een zomerwind
Gelijk met je stappen
Het was vreemd
Ik voelde me leeg en
Jij lachte naar die late wandelaar die het
Koud had en naar huis wilde
Langzaam stopte je aan de rand van het
Meer en keek rond je
Niemand, alleen…
Onzeker.....
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.514 Als het om jou gaat ben ik onzeker
Ik denk steeds jij verdient veel beter
Ik weet niet, misschien klopt hel wel voor geen meter
Ik weet het niet, heb misschien geen gelijk
Misschien, misschien ben ik gewoon te fantasierijk
Ik denk dat het komt, doordat ik me met haar vergelijk
Wat ik nodig heb is hard bewijs
Dat wat er ook gebeurd ik met…
die geschreven staat in steen
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
817 zon brandt openingen
in de tijd zie profeten
het volk laten weten
dat de schepping eindig is
ze spiegelen een
eeuwigheid die verder reikt
dan ondermaans bestaan
slechts doden pleiten hun gelijk
geloven is de boodschap
die geschreven staat in steen
hopen op hiernamaals want
waar moeten mensen anders heen
bezit en macht
nemen zij…
verhuizen
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
8.619 dozen, dozen en nog eens dozen
kijk, daar ligt ook nog wat
alles gaat mee naar het nieuwe huis
je wist niet dat je zoveel bezat
vele dozen gaan gelijk naar zolder
rustig valt het stof daar neer
sommige dingen moet je bewaren
heb je tijd dan kijk je wel weer
na lange tijd is daar die tijd
als je opnieuw gaat verhuizen
wat zat er toch in…
NASA
hartenkreet
4.5 met 21 stemmen
1.170 Geleerd is echter niet gelijk aan wijs.
Wat weten ze van dichtkunst of muziek ?
Alleen hun spacelift-logboek is beduimeld,
de muze in hen is allang verkruimeld.
Zij rekenen, verdord door de techniek.
Ze hebben dan een hoog IQ misschien,
voor hun verstand geef ik geen ene duit.…
Kindergraf
gedicht
3.5 met 71 stemmen
51.290 Het is het sluitstuk na een kort ontwaken:
een meter aarde om gelijk te maken,
wat voor een ogenblik verheffing had
tegen een moederarm, niet meer dan dat.
En beide armen langs het lichaam slaken
en denken, denken: waar moet ik geraken
met kinderstoel, commode, wieg en bad?…
Verweerdicht
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.408 U hebt gelijk met uw kritiek,
dat dit gedicht beslist
door dwingend rijm en dwangmetriek
te veel aan inhoud mist.
Begrijp me: deze handicap
bezorgt me juist veel pret,
omdat ik ook een hekel heb
aan tennis zonder net.
Ik vroog de zwilte mazelaar
en draug de twijle druit.
Dan schrookt m'n dwark gezakelaar
voorover in het struit.…
Voel je diepte niet
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
905 je kleiner lijkt
je praat en kijkt me aan
ik luister hoor je verder gaan
voel je diepte niet van binnen
wel een steeds opnieuw beginnen
we lopen hand in hand
ieder op de eigen weg
tot we leren elkaar weer
te accepteren en nu als gewoon
ben er ook voor jouw problemen
waarom heb je dan zo vaak verdriet
ik beschouw je toch als mijn gelijke…
Koude grond
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.783 Het voorjaar stierf,
gelijk met jou werd
leven simpel bestaan
langs lange dagen en
door donkere nachten
raakte duister zelfs
het laatste licht kwijt
de winter komt steeds
nader en kou, slechts
onderhuids verwarmt
door af en toe een
zachte glimlach van
herinneren, bevriest
zelfs de laatste dagen
springend van wak naar
wak snijden…
Heer J.Cruijff van Watergraafsmeer
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
972 Die in Hispanjen zijt
Geroemd zij Uwe Bal Aanname
Uw Coninckrijk kome,
Uw wil geschiede
In ‘s Gravenhaege als op het voetbalveldje
Geef ons heden Kalou en ons dagelijks partijtje
En vergeef ons de zit op onze krenten
Gelijk ook wij vergeven aan de nemers van Uwe percenten
Leid ons niet in balverliefd thuis verblijven,
Maar verlos ons door schenktax…
Het Licht van `s nachts oog.
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
750 Gelijk een kam het kroos strijkt.
Strak.
Het oog verrijkt.
De donkergroene en zwarte vullingpracht
Van deze natte bosbonbon
Verhult zilverkleurige larven van de nacht.
Het maanlicht spiekte door het wolkendek.
Zoals een knipoog de weg verkort.
De waterspiegel lekte verrast, wat gek.
De oever van de zomer, het gras verdort.…
onderstroom
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
627 Drijf met de eb mee naar open zee
waar de ervaring leert in het
besef dat hart en wijsheid zich
tezamen niet gelijk kunnen openbaren
in een gewijzigd tij van inzicht zal
een mededogen baren en wordt men
als volwassen drenkeling op een
verlaten strand te vondeling gelegd.…
Pleinvrees
gedicht
3.8 met 20 stemmen
14.610 -
maar geef dat ik niet
met mijzelf overschiet
kietel mijn flanken met
de rankste der skaters versier
mij met kruiden & kramen
voor uw gulzigste eters -
maar geef dat ik niet
hier alleen wortel schiet
sta op mij in de rij om
ter meest om ter langst
maar laat mij niet liggen
& vergeef mij die angst -
ik ben maar lijk gij
en gelijk…
Tijdzwerver
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
787 Hij schrok op uit zijn misère begon
hartstochtelijk te blèren gelijk Minoes
de altijd krolse poes van frau Marloes.…
De meidoorn bloeit
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
2.013 maar de toedracht zal niet van rusten willen weten
verder graven om haar gelijk naar boven te halen.
echter de laatste druppels bloed
onttrekken de waarheid
aan het gemoed.
R.J. van Tol
“De rode Meidoorn bloeit, mijn lief,
Ik kan het bijna niet verdragen.
De bloesems van vervlogen dagen
zijn duizend dorens van verdriet.”…
het is voorbij
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.489 het is voorbij, voorbij, voorbij
de Russen stonden op een rij
om een voor een te scoren
niemand wilt het nu nog horen
de dreun dreunt vol ongeloof na
we liggen eruit, eruit, eruit
zoals Johan Cruijf altijd zegt
scheids heeft gelijk, hij fluit
het is voorbij, voorbij, voorbij
we hebben gewoon wat minder gespeeld
de wedstrijd op zich was…
queeste volbracht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
643 schoenen gapen
zijn kleding vervalt tot draden
door het lang en eenzaam gaan
niet eenmaal ziet hij om
zijn blik blijft naar de horizon
zijn schatten en zijn leven
kunnen geen terugblik velen
drie maal rond de aarde
wat eens kleren waren
met de schoenen haveloos
verpulverden alras tot stof
gekleed in vel en haar
de geheimen vergeten
gelijk…
Dondergod
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
491 verlichten
Hemels, stil inferno
Woest in de lucht verscheurd
Mijn hart diep getroffen
Mijn gezicht grimmig wit blauw
Door flitsen ingekleurd
In dreigende kalmte
Levert Thor zijn gevecht
Nog kan ik zijn donder niet horen
Zij gaat met mijn stille schreeuw
In gapende verten verloren
Verstoppen wil ik me
In al mijn schone dromen
Maar gelijk…
Huwelijk
netgedicht
3.9 met 57 stemmen
6.874 Goed zo, laat het blijven duren en geef
de goede krachten overschot van gelijk.…
Paestum
poëzie
4.3 met 12 stemmen
3.804 geen bloem, geen schaduw zijn gebleven
gelijk zij waren op de eerste dag
en elke nacht een ander firmament
vol nieuwe sterren, boven het onveranderd regiment,
de gouden trouw der zuilen;
onaangedaan, en onaandoenlijk voor het huilen
van de hartstocht en haar hoog getij.
Dertig eeuwen dreven in een regen voorbij.…
Vermoord
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.734 Als een dief in de onschuldige nacht
ben je toen geruisloos binnen geslopen
eigenlijk heel lief en totaal onverwacht
zette jij mijn liefdespoort wijd open
Vertrouwen was gelijk aan ademhalen
iedere dag leefden wij in elkaar
jij liet mijn verstikte ziel weer stralen
mijn hart leek allesbehalve een leugenaar
Terwijl mijn liefde in weelde baadde…
Kerst
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
1.742 Dit is een vers
Een heel vers vers
Een vers voor kerst
Een kerstvers
Kakelvers
Zo van de ochtend van vandaag
Dus splinternieuw
Van heden
Gelijk een paard voor 't eerst bestegen
Maar nog nooit bereden
Het is een ei
Vanmorgen gelegd
En nu dus uitgesproken
’t is gezegd
met reden en met wens
voor allen hier te samen
gemeend, oprecht…
ADEL
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.923 bloed in de aderen
drijft naar leemten en hiaten
achtergelaten in kerkers,
die het smachten verstomden
vlaggend weigerend tot overgave
fier, jong en zonder aangezicht
het paard dringt door tot de horizon
blikkerende zwaarden en tumult
begeleiding van gezellen in vol ornaat
vaandels gestreken ondergang
uitstervend in streven naar gelijkheid…
mijn kleine engeltje...
hartenkreet
3.3 met 30 stemmen
5.340 Maandenlang was ik vol verlangen
Wachtte ik op het moment dat ik je kon kussen op je wangen
Het noodlot sloeg keihard toe , het mocht niet zo zijn
Alles wat ik nu nog voel is de leegte en de pijn
Je werd geboren, maar ik moest je gelijk weer laten gaan
Het enige wat ik nog kan laten zien is een grote traan
Het is zo ongelooflijk stil, je…
Voorbij
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
912 in mijn oren waait de wind
over het eb en vloed van mijn adem
stilte tikt ritmisch seconden
heen en weer heen en weer
vanuit struiken
klampen vergeelde gedachten mij aan
in bomen roekoeën beelden van eerlang
niet weer niet weer
zelfs als gemis
knispert gelijk twijgen
onder de voetstap
van mijn voorbijgaan
weiger ik af te…
Even wicht
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
2.211 gelijk
het contragewicht
aan de sierlijke kraan
welks last zweeft achter de
met vrolijke vensters versierde doeken
strak aan stalen staketsels verankerd
weerhouden
stemmen uit een verre noordelijke haven
me het spiegelvlak te verbreken
me te voegen in het speelveld
van de éénbenige duiker
die wondere wereld waar
donker lichter maakt
er…
Dodencel, Houston, 1982
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
781 Miljoenen schakelen in
oog om oog om één
natriumlampen flitsen
koudvuur vlamt
in deze oneindige keten
is hij de zwakste schakel,
natuurlijk:
the silent majority
heeft altijd gelijk.
God, bless America!…
Voor ge recht
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.975 -Statig freule prijst de spijzen-
graast het heerlijk zoet zo zoet
vreest niet van de duister zijde
aan wiens voet gij voeden zout
zucht geslaakt aan wouden kant
laat verend groen volgaarne door
een wel gevormd beha gelijk
haar ongerepte boezem strijken
dwaalt dus danig deze rokken
tot uw adem reiken kan
zoekt er rug gekromde stokken…
De naam
poëzie
3.8 met 8 stemmen
2.962 Ze heten Jan, en Klaas, en Ko,
Hun burgernaam maakt hen verlegen,
Die glimt en geurt u muffig tegen
Gelijk een appel uit het stro.
Geboorte, trouw en overlijden
Zien ’t plechtige familiestuk.
Dan stellen zij het weer terzijde,
Blij met hun alledaags geluk.…
poëzie kan lekker zijn
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.007 leuk is de mens
achter de poëzie
meteen te herkennen
voor het waarmerk
van het kunstwerk
in geur aroma smaak
gelijk bij mariakaak
de echte Verkade
nog appetijtelijker kan ook
men dressere het gedicht
op de tong voor de smelt
tot er engeltjes zeiken
en u zonder te kijken
vers kunt benoemen
als kers marjolein of savooiekool
braam…