2620 resultaten.
Watertaxi
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.632 Twee, acht of veertien jaar samen leed,
'Veel tegenlicht' zei hij met luide stem.
De camera draaide van haar af naar de kant,
Haar ergernis en teleurstelling zag ik wel.
Liever foto's van betonkolossen aan land
Dan een heerlijke dag vol liefdesspel.…
Aan een, die mij ‘vriend’ noemde
poëzie
4.0 met 2 stemmen
952 Met mijn lied, dat niets meer deed, dan herzingen
Wat ons Volk leed, sinds het door overmacht
Zijn macht gebroken vond, zijn Stad verbrand?’
Mijn Lied: overdroef van herinneringen
Vinde uw stem eens blijder volte in de kracht,
Die ons hart drijft naar eigen Stad en Land.…
Naasten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
473 Zij die begripvol meedenken als het
leed de anderen te groot is;
iets opbeurends bedenken als het
leven van de ander in nood is.
Naasten die naast de anderen willen
gaan staan. Zij die iets willen
geven als de anderen niet meer iets
kunnen delen.…
Atlas torst de hele wereld.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
573 Atlas draagt het leed van de
hele wereld op zijn nek.
Dat lijkt heel gek maar op
zijn nek voltrekt zich het
aardse leven. Wordt zo'n
vier miljard jaar aan hem
de verantwoordelijkheid gegeven
om de aarde in zijn baan te houden
365 en een kwart dagen rond de zon.
Zo'n man is onvervangbaar in zijn
ongekende ouderdom.…
Lege woestijnen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
561 dicht bij de hand
schijnt mijn lamp op
lege woestijnen waar wind
giert door onbenoemde pijnen
het oorlogsschroot is
kaal geschuurd door zand
nog glanst onwankelbaar staal
dat zijn positie niet
prijs heeft willen geven
waar sprookjes ooit dansten
en slangen verlangden
naar hun veilige manden
neuriet nu de laatste
magiër het naamloze leed…
Verjaren
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
874 Morgen komt er weer voor mij een jaartje bij:
wat zal het brengen, leed en vreugde zoals
elk jaar dat bracht, en zoals de herfst met
bonte kleuren vriendelijk oogt zal ook
het nieuwe jaar wel zegen brengen en de
dagen nu en dan een fleurig uitzicht bieden.…
Geboorte
poëzie
4.5 met 2 stemmen
920 [Maria-lied]
Toen het kleine kindje was geboren,
Bleef er in het hart van zijn verkoren
Moeder slechts een moeheid, en ze leed.
En ze lachte smartlijk, toen zij even
Weer terugdacht aan het eerste beven
Van zijn leven in haar, en ze kreet.…
Geduld.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.048 Gelijk Gij niet gezegd hebt, toen Ge zocht
mijn ziel, verloren schaap, in bitter lijden -
een lijden met U groeiend door de tijden,
en dat zich, slinger-rank van doornen, vlocht
rondom uw huivre leden, tot het mocht
als dolken-kroon u door de slapen snijden:
‘genoeg! ik deed genoeg u te bevrijden!’…
De schurk
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.564 Weer is het vrede, roept men wild om wijn,
heet, opgelucht na al het leed en bloeden.
Zij zegt: er zal nu nooit meer oorlog zijn…
en ik, afzijds van het rumoer en moede:
oorlogen, liefste, zullen blijven woeden
eeuwen nadat van Boston of Berlijn,
van stalen helmen en van hoge hoeden
de laatste resten niet meer vindbaar zijn.…
twee pennen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
458 maar ook het geduld in windstille nachten
het verlaten station met voorkeur voor wachten
het gefluister van lippen zonder woorden te geven
ik ben je adem 't bruisende leven
ik ben je bloed je lijf en je leden
ik ben je toekomst en straks je verleden…
creatie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
763 van wie het komt, ik weet het niet
prompt in beeld gezet toen
scrollende belangstelling
langs schermen vol sculpturen gleed
haar creatie deed de rest, want
ik zag innigheid en leed
een zorgenvol verschijnen door
het kwijnen in tekort
dit moederbeeld, dat groots
mijn liefste ogen trekt
het aanhankelijke kind, behoeftig
aan een lege borst…
Bengaals Vuur
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
750 Zinnen oplaaiend door minnende zon
Lijf en leden geprikkeld, totaal ontwaakt
Het hart dansend van puur jolijt
Zin te zwemmen, fietsen, springen en sjansen
Ik tel mijn zegeningen
Dorstig ziltig en gulzig tot aan de einder
Intens warm geluk koesterend en strelend
Song Despacito zindert in cadans door het ijle hoofd
Een schattige sms van zoonlief…
Sterfdag van een huwelijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
582 in solide, schitterend goud
de geboorte was geregeld
van een verbintenis, van jong tot oud
Wij koesterden ons in de warme cocon
gesponnen in de heerlijke lente
wij investeerden en zagen de zon
ontvingen geluk plus rente
Samen gingen wij door goede tijden
genoten, maar vergaten te vechten
wij droegen samen pijnlijk lijden
leden…
slechts de openheid van een vrijmoedig hart
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
455 Mijn ziel overschreed
de tijd van een verborgen
leed, verwarde vriendschap
met liefdestrouw, een desillusie
zoals dat heet. Mijn beter weten
kleurde immer blauw. Totdat jouw
empathie mij nieuwe vreugde gaf;
mij minder pijnigde door jouw trouw,
om het willen vergeten van de kilte
in berouw.…
EEN VREEMDE PASSAGIER
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
550 aan boord van vlucht MH -17
zonder ticket en niet ingecheckt
door niemand gezien of gehoord
maar vermomd als de dood
had hij zijn eigen plaats voorzien
afspraak in de Okraïnese velden
zou hij de moordende raket melden
de slag was catastrofaal
alle inzittenden vonden de dood
zijn spel werd sluw gespeeld
een chaotisch beeld van afschuw en leed…
Doodlopend?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
506 Het zwerft eenzelvig op de werf
snijdt diepe krassen met zijn stem
het scherpst in elke vlucht en trede
breng de huivering in het lichaam,
huivering van onbekenden op ons erf,
een zwarte kraai die schipbreuk leed
die mij met beide klauwen beet, in
eigen ziel zijn thuisland meed, toen
ik zijn gouden kooi weer open deed,
werd het een vogel…
Danklied
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
383 wij zien jaren
van moeite en leed
onze sterke handen beven
het tedere leven
waarin wij vanuit dit ons levend huis
van zang en vreugde
hoop en verlangen
de wisselende maan hebben gezien; een
biddend ademhalen
dat de dalen van stilte opent; grijs en oud
jong en blij
op zilveren voeten
kom ik naderbij
als naar een huwelijksfeest…
NEGENDE SYMFONIE
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
482 meesterwerk
de pen schuift hortend dubbend
dan stotend over het papier
de noten springen wild dooreen
spreken van een ruig woud
dat doorschoten wordt
door felle bliksemstralen
waar donder boven buldert
houthakkers stappen moeizaam voort
dragen stammetjes op hun rug
hierin ziet de kunstenaar
al het zwoegen van de mensheid
bovenal het eigen leed…
Liefde op m'n pad
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
508 kan niet zien
hij is blind
wij kwamen aan de praat
over de honden
die ene wordt hulphond
hij kan moeilijk lopen
hij mist een onderbeen
ik zag zijn prothese
ik zag zijn gezicht
ik zag de hare
ik zag zoveel liefde
ik voelde de liefdes
zij straalde
hij straalde
ik straalde mee
om de pijn niet te voelen
van hun in feite vreselijke leed…
Hoogmoed komt voor de val
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
480 rede noch geweten
hard gevoelloos steen het
plateau boven de open haard
met de gevulde vaas en foto
herinnering aan wat is geweest op het aardse
feest vol met toeters en bellen
ver weg van de schat op aarde
waar de wereld niet bekoort het gezang
van engelen wordt gehoord
deelde zij mede wie door hem naar ziel
en lichaam leden…
Ik Klimop
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
402 Onze huid is een fijne scheiding
om met lijf en leden op te heffen
en als we kussend één adem zijn
zijn we ook nog één geest
geen verschillende gedachten
één hartstocht, niets dat ons scheidt
eens met elkaar en met onszelf
compleet in grenzeloos
Maar waar ruimte is, komt
aanwezigheid, stilletjes sluipen
er gedachten binnen, hand in hand…
De nacht kantelt
netgedicht
4.3 met 29 stemmen
624 zij kende geen
zwavelstokken
wist wel alles van
regen en ijskoude wind
zocht en vond een
kleinigheid warmte
met een ander kind
verstopt achter
een modderig stuk
plastic als een klein
huisje voor twee
te koud om te slapen
maar voor even
niet helemaal alleen
er is geen stilte
in menselijk leed
waar niemand echt telt
je de ander…
Buiten of binnen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
436 niet vervreemden
vogels wil ik door het luchtruim zien zweven
sierlijk rank en slank door het azuren blauw
vanaf velden nog glanzend van ochtenddauw
dan ziet men weer een wereld vol van leven
ginds tussen geur van uitlaatgas en chemie
wonen mensen in benauwde steden
zuchtend onder verkeer en industrie
waar ze qua gezondheid veel van leden…
Landmatroos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
450 , niet zomaar
voor anker gaan
in het kabbelende water
van een haven, geen golven meer
breken met het schip aan mijn voeten
mijn borsten onaanraakbaar
begeerd, niet meer de boeg zijn
die de handen van de stuurman stuurt
Jij haalt je neus op aan de muskuslucht
van de bronstige spuiters
in mijn brandende bekoring
Je bespot hen met lede…
Schuilhut van de tempelzee
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
438 Kom laten we van liefde genieten
in de schuilhut van de tempelzee
waar kabouters het gereedschap dragen
de duinen gevoelig voor zoveel zand
ver weg van alle vaccinaties
enge ziekten en menselijk leed
om ons te louteren in naaktheid
wulps en welig als de liefde dat wilt
we hebben er niet voor gekozen
ons als wollige schapen te gedragen…
Vleugjes wind
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
406 op luwe plekjes
langs muren met ramen
die al decennialang
in vage verten turen
dwarrelen vleugjes geur
mengen zich zonder
kleur tot een database
van alle liefde en leed
dat in de wereld gebeurt
pas als de grote
schoonmaak komt in
het seizoen van stormen
worden de geuren
geüpdatet door het blad
dat in de herfst gevallen is
en meegenomen…
zingen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
453 Dat deze tijd een liedje was
dit leed
zo een voor op de fiets
voor door de groene velden
kale vlakten
Niet uit je hoofd te krijsen
tot de grens
meezingen helpt niet meer
Als dit liedje niet
maar bijna echt zou lijken
zou ik
klinken als water
van de rotsen
geslagen
Waterwolken in de lucht
water in de straten
als dit
dit liedje…
Verkeerde adres
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
409 ik was aan het
verkeerde adres
in deze antiseptische
ruimte met een
hyper modern
interieur waarbij
sfeer koelte verruimde
dit psycho
therapeutisch
bureau was mij
doorgespeeld omdat
ik leed aan wanen
voorstellingen waar bij
wij ons in rollen verveelden
ik had geen
script gekregen
maar was op zoek
naar jouw laatste
formatie die…
GISTEREN TOEN IK JONG WAS
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
697 die mijn droom eigenlijk moest wezen
Zo roerde zich mijn gevoeligste snaar
en trachtte ik in het verschiet te lezen
Een huwelijk, anders dan ik thuis zag
lachte mij vanuit het overmorgen toe;
Ik zag toe dat zij aan het schreien lag
door alle gigantische tegenstand, moe
Zeker zou ik haar al mijn liefde geven
in mijn armen zo haar leed…
Vaarwel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
571 vader is niet meer
de laatste schoor is weggeslagen
het is een vreemd gevoel
en 't doet een beetje zeer
ons eigen lief en leed
voortaan
alleen te moeten dragen
er is niemand meer vooraan
het schip vaart nu op eigen kracht
in 't midden van de oceaan
de dageraad ver achter ons
en ginder lonkt de nacht
angstig zijn we niet
want wij…