2943 resultaten.
Alsdan,
netgedicht
2.3 met 15 stemmen
730 Dat ik haar hand
die zoekt nog vind,
alsdan,
dat mijn verloren mond
haar nog verhoren kan,
alsdan,
dat ik droom dat zij
haar aangeboren
schroom verlaten kan,
alsdan,
zij onze tranen weegt,
mijn wind die van haar
spiegels veegt,
alsdan,
planeten in
elkaar verstrengeld
raken tot regenbogen
in de ochtendstond
alsdan,
kleurig als…
"Gewichtig" onderwerp !
hartenkreet
4.4 met 28 stemmen
1.519 IK heb namelijk een spiegel !…
Zilveren tranen
netgedicht
4.5 met 53 stemmen
1.763 Jij kon zoveel
geheimen bewaren
achter de glimlach
verborgen verdriet
ogen staren,
de spiegel van morgen
herbergt een schaduw
die niemand nog ziet
uit liefde voor leven
werd angst geboren
niets meer te geven
hoop ging verloren
toen jij als vogel,
moegevlogen, zoekend
naar die bron van licht
in grijze mist verdween...…
Allerzielen
gedicht
3.8 met 24 stemmen
22.684 Thuis van het dodencarnaval
zie je de spiegel in de hal,
je schrik is groot:
die man daar in het spiegelglas,
met die bekende regenjas,
was die niet dood?
-------------------------------
uit: 'Ernstig genoeg', 1995.…
WATERVAL 1961 M.C. Escher
gedicht
3.5 met 10 stemmen
7.624 Spiegelen en glanzen doet het
niet. Geen golf verdwijnt, geen
drup verdampt. Ondanks verval
verglijdt geen fractie tijd. Intussen
blijft het klotsen, kabbelen en ruisen
in je verbeelding. En net zo echt
is dat geklater als het water diep -
-----------------------------------------
uit: 'Dichters Gedichten', 2010.…
Schaduwen en sterren.
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
675 Waar de zon niets vergeet in de schaduw van de fontein van dromen
weet ik dat je vraagt met jouw vloeiend woorden
of ik de lente aan je wil schenken
en onze liefde wil kleuren met jouw laatste wens
en gedachten van spiegels maak
wanneer je wilt blijven lachen,
en jouw ogen niet meer vragen waar je
mag verdwalen als de maan
onze zoektocht…
idioten
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.082 het ging niet om leven of dood
de waarheid lag tussen stenen het had een lichaam
dat elke dag in de spiegel stond
alleen was het kaal en er kwamen bomen uit de holtes
haar huid was van leer
een vriend vertelde dat het door de herfst kwam
raaskallen
maar het was er nog
we lachten op sterven na
is geen andere mogelijkheid
waarom bomen…
het ijzeren paard
netgedicht
3.6 met 21 stemmen
656 een verzameld gedicht
dat ongedateerd blijft"
een koning keert terug
uit donkere sprookjes en gelaten gezichten
wie zou hem geschreven hebben
verzilverd, in spinrag
langs het pad van de wind
ik zit tegenover hem
de kachel verbrandt zijn woorden
midden in het bos
hij lacht zijn voeten vast in as
wanneer het leven zich spiegelen…
Wonderlijk
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
639 tussen spiegelende wimpers,
koolzwart getint,
kijken herfstbruine ogen
verlegen van mij weg
een broze blik
zoekt dragende aarde
maar lijkt er niet te geraken
ook niet als ik jouw warme zucht
voorstelbaar in mijn handen leg
misschien door
de vochtige glans
uit vertedering
door een glimlach
die ik je schenk
lippen als breekbare…
Alle geluiden gesloopt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
470 heb het zonlicht buitengesloten
spiegels weerkaatsen haar stralen
laten de dag niet meer beginnen
alle geluiden gesloopt
die gepaard gaan met het leven
van werken slapen en ontwaken
stilte binnen gelaten
die van de tijd geen deling
in dagelijkse uren kan maken
maar het duister vibreert
existeert pas ten volle in het luchtledig
is…
Niet meer
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
921 Ze vindt haar gezicht in de wrange spiegel
van verloren momenten.
De tijd is de dood die wel kan wachten.
Wanneer ze zoekt naar sporen die geen gebeden vragen
maar haar geven wat ze nog kan dragen met haar laatste trots.
Barsten zijn haar littekens van herinneringen
die in elke stilte bloeden.…
zee, die grote plas
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
693 hier op de plas
mijn scheepje
dobbert barende
kapitein Ahab
zou tevreden geweest zijn
midden op de plas
geen spiegel, dat niet
maar wel strijkbaar
de beeltenissen
van zielen onder
alleen op de plas
de zee en ik
hoe zij spreekt tegen mij
troost biedt
de schuimkoppen ver houdt
ver van op de plas
bereik ik de kim nooit…
waarheen wij ook gaan
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
785 het is beslist
ik treed in het huwelijk
de dag geeft ons zijn zegen
terwijl een vogel zich vasthecht aan de zee
en krijst tegen het wegglijdend water
wij houden onze adem in
en willen de spiegel van de maan als getuige
waarin wij vloeibaar kunnen dromen
al dansend, rond en rond
met zwarte of gele vruchten op het hoofd
en vuurtorens…
Horizon in oker
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
676 Met een horizon in oker
boort de zon een gat omlaag
tot diep in de einder
't Skelet van bomen tekent de
hemel meer dan magnifiek
Met een vlies bovenop 't water
keldert temperatuur traag
Diep onder de spiegel
daar gaat het leven volop door
weliswaar gestáág verder
terwijl de ondergaande zon
contouren voor het plaatje
fotogeniek aanreikt…
dansen op scherven
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
476 een breekbare bloem
ontluikt voorzichtig, kleiner nog dan ik
er hangen spiegels in mijn ogen
ze dragen zachte beelden en de glimlach
van een kind
heel voorzichtig noem ik namen
als een heldendaad uit ooit, toen één plus één
slechts simpel uitkomst zocht
nu draag ik mee, als nooit tevoren
en mijn lied verhaalt van meer
vertaald in zoete…
rouw
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
572 hun voordeur zwijgt
het raampje blijft angstvallig dicht
geen licht
naar binnen, of er uit
een koude ruit
die spiegels aan de einders rijgt
haar wereld zwijgt, de zijne huilt
rond de knop schuilt nog de glans
van onvergetelijke vingers, zachtjes ingewreven
door de tijd
en spijt om oude uren
want wat kwijt is, wandelt mee; het leeft…
Dirigent
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
906 Dialogen die jij met mensen aanging
om de juiste toon te kunnen spiegelen
waardoor jij het resultaat terug ontving.…
long time... no see
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
450 vanuit het glazen huis dat vrijheid heet
fluistert een decreet rond veilige besluiten
achter ruiten blinkt slechts zwart
beplakt, waar duister rauw doortrokken
wordt door smart
een hart klopt hoopvol binnen dat
wat zuiver ademend, de roep van leven weet
zelfs nu
na zoveel jaren
onderdrukt het beeld vol gas
met glans de vuile spiegel…
Achmed heeft geen mobieltje
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
941 Sim gaat altijd naar de Turkse kapper
lekker relaxt
beetje chatten met z’n vrienden
en Achmed scheert de mooiste vormen in z’n haar
ik niet kapper, zegt Achmed trots
ik kunstenaar
maar de laatste keer
toen Sim in de spiegel keek
naar zijn kale kop
was de couscous gaar
hee man, wat flik je me nou?…
Voor iedereen die zijn moeder heeft verloren
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
752 Mama is nu een engel ze kijkt naar je van boven
Al heeft ze deze aarde verlaten
ze houdt je voor altijd in de gaten
Je bent nog steeds met haar samen
In je hart zal ze altijd blijven wonen
Ze heeft daar een heel bijzonder plekje ingenomen
Je moeder is niet verdwenen
Kijk in de spiegel jij bent het wonder
dat zij het leven heeft gegeven
Jij…
ik wil de zee alleen voor mij
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
793 barbie meisjes
niet voor glimmende sixpack jongens
of anti zonnebrand inwrijf senioren
stijf van de olie
ook niet voor uitgelaten opstuifhonden
die gecultiveerde - in zand en water
losgeslagen - kamerolifanten
niet voor tennisrackets
en beachvollyers
niet voor surfers of zeilers
maar
de meeuwen
waterhoentjes en wolken
die zich spiegelen…
De mond met scherpe tong
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
852 ik haat mezelf als ik
schunnig met mijn ogen
flirt mijn lippen kleur
je uitlokt met mijn lach
ik zie dat hoofd
de semi woeste krullen
de mond met scherpe tong
dat irritante likken
de spiegel kijkt me aan
dwingt me te verleiden
ik ben altijd bescheiden
nu laat ik me gaan
het zijn geen poses die je ziet
de welving van mijn heupen…
Rimpelloos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
486 kijk, daar vlijt zich een vlakte, restant
van spiegelende schaduw, achteloos
gedrapeerd over dekzandruggen uit
een tijd dat je de weg kon kwijtraken
zoals de bomen in de stad, de zwarte
rafels aan dooraderde gaten, alsof
waterweefsel in ijs gegoten is, lawaai
in achtergrond begraven, mijn muren
met behang geblindeerd, de velden
kort…
In winterkou
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
579 In winterkou spiegelt de vijver niet
als in de zomer met alle mooie dromen
tijdens mijn ouderdom en mijn verdriet
is er een gladde ijslaag op gekomen
en onder dat ijs, in de vijver heel diep
ligt de as van de man waar ik mee sliep
veel eenvoudiger dan het leven spiegelen kan
denk ik terug aan momenten met mijn man
in winterkou ligt zijn…
Victoria
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
598 Ik ben je haast
bijna je gelijke
Stuur flitsberichtjes
naar je
spiegel- | -legeips
beeld | dleeb
. in . morse .…
vandaag
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
492 vandaag ben ik alleen,
een dag met andere dagen gemeen
ik zeg niet dat er dan een leegte is
aan gedachten en verwachten is er geen gemis
het zijn de pijlers, zij houden mij, met muziek erbij,
op de been, en tracht ik
boven mijzelf uit te stijgen
in stilte, wandelend naast het water
met aangrenzend groen
laat mijn blik zich vullen
al spiegelend…
eeuwig leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 ik hou van mijn leven
het is machtig
het is mooi
het is wat ik ben
ik hou van mijn leven
met alle fouten en zorgen
waarin gelijk een regenboog
geluk zich spiegelen laat
ik hou van mijn leven
het is geweldig
het is magisch
het is wat ik ben
ik hou van mijn leven
dat ik delen mag
van jong tot oud
met de mensen om mij heen
ik hou…
Kleur ze met doorzichtig
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
812 ik speel een glazen wereld
met beelden zichtbaar glas
ik meng ze met mijn dromen
die spiegelen in een plas
ze golven fascinerend
weerkaatsen echt het licht
de breuken komen later
als waarheid weer in zicht
kleur ze met doorzichtig
gevoel blijft transparant
droom de dagen heel voorzichtig
bang voor scherven in mijn hand
ik haat die…
Vriendin in lange nachten
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
795 ik schrijf het witte blad
met zwarte streepjes grijs
jij zuigt gevoelig letters
uit mijn pen combineert ze
tot heel mooie woorden
zinnen spiegelen akkoorden
strofen zijn de melodie
in mijn zwart-witte symfonie
papier de hemel van plezier
mijn hel als vol gekladderd vel
vriendin in lange nachten
mijn witte toeverlaat
als ik moet wachten…
Vriendin in lange nachten
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
620 ik schrijf het witte blad
met zwarte streepjes grijs
jij zuigt gevoelig letters
uit mijn pen combineert ze
tot heel mooie woorden
zinnen spiegelen akkoorden
strofen zijn de melodie
in mijn zwart-witte symfonie
papier de hemel van plezier
mijn hel als vol gekladderd vel
vriendin in lange nachten
mijn witte toeverlaat
als ik moet wachten…