4313 resultaten.
Kouder dan
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
859 Van een stilte die haar troost en blijft troosten als de weg die ze zoekt weer een rivier kan worden
zolang hij haar niet verlaat.
Of vlucht met een eenzame echo van verlossingen.…
Nachtelijke mijmeringen
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
799 Wát ik later achterlaat
dat kan me echt niets schelen
maar wie ik moet verlaten
dat zijn er toch zovelen
Soms weleens bezig zijn met
m'n gedachten bij de dood
en hoe het zonder mij zal zijn
maar dan houd ik me groot
Want de dood is niet erg
maar geeft opnieuw weer leven
niet door mensenhand gemaakt
maar door God aan ons gegeven…
geen titel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
451 verlaten van groen
ingetogen op jezelf
je naaktheid ten toon
zo sta je daar, moederziel
mijn meelij is gewekt
terwijl het een natuurlijk verloop is
toch…
je grandeur van weleer
komt weer, dat weet ik
toch…
op pijnlijke wijze wordt blootgelegd
de onvolkomenheden opgelopen
tijdens storm, droogte, hitte, natte
en toch, ben je volmaakt…
Frivole lichaamstaal
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
515 wat speels
en vrolijk was
verstrakt in koude lijnen
waar warmte en muziek
op gave golven dansten
staat nu een lage zon te schijnen
ziet het echte leven
zijn eerste wit bij het ontwaken
en gooit de kont tegen de krib
verlaten is
frivole lichaamstaal
verpakt in broek en lange jassen
gelukkig
kunnen de gezichten
nog altijd stralend…
Schaduwbeeld
hartenkreet
2.2 met 51 stemmen
3.618 Zelf viel ik op alles, dat aantrok
als goud, van jou
Zeer gastvrij en open
Brutaal met een glimlach
Mijn zon aan de hemel
Mijn maan bij nacht
Kussend silhouet
Verlangend schaduwbeeld
Verstoorde stilte door
Een verstrooide vogel
Een verlate auto
Afscheid. Tot ziens
Van iets herrrezen
Verdiept. Vervallen. Naar…
VREES EN PROFETISCH VOELEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 Moeder schrikt
wanneer in de vroege schemer
een kleine schaduw
de vredige achtertuin
huiverend doet zuchten
haar zorgenloze hummel
juicht dat haastige dwergspook na
verlangt met hem mee te zweven
kon zich dan verrijken
onbekend avondgefluister
brengt het verontruste gezin
naar de verlaten zolder
waar pasgeboren vleermuizen
het huis…
her intreden
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
759 steeds opnieuw beleef ik de wereld
raap mijn vruchten van de dorre grond, onderhandse
afgeronde buigingen
dan weer spoelt mijn waterweg langs
gladde keien, uitgesleten groen en rond
de stamvoet van mijn moederboom
de stenen zijn geteld, hun aantal ketst
op ruwe bodems
oeverloos verlaat mijn weten
en ik draag de vogels naar hun hogere…
Dovemansoren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
440 Een hart, verlaten tot op het gebeente,
ledig door bezworen lot,
verzwaard door bevroren hoop.
Een stem, ondoordringbaar als gesteente,
fluisterend in onhoorbare woorden.
Gesloten gezicht, tot schim geworden,
in volle maan geweken
naar de hemel van een zonloos noorden.…
Big Bang tot troost
gedicht
4.0 met 4 stemmen
6.226 Ze kopen een kip
en ze kopen een haan
en ze zeggen
het ei is van mij
Het kuiken komt uit
ze brengen het groot
en dan komen ze af
met de bijl
En niemand die er
tranen om laat
of een lijvig boek
over schrijft
Als hun eigen broed
het leven verlaat
is het dikste boek
nog te klein
na de nieuwe Big Bang
is dit alles voorbij
de kip…
Vertrouwen.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
526 Een zeemanslied dat mij ontroert,
het is het onkenbare dat mij voert
naar een stille plek om deze
weer te verlaten.
Onzeker van top tot teen, maar
het lot is mijn maat en dat leidt
mij ergens heen...…
Goed teken ( J. )
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
668 Vanuit de donkerte
straalt het Licht je tegemoet
vanuit de stilte
komt de mooiste muziek
je ten gehore
vanuit het stille hart
komt de zoete liefde
vanuit onwetendheid
bereikte mij elk inzicht
vanuit de verlatenheid
kwam ik jou tegen
jij, die me dit alles gaf
jij, Ster aan de Hemel,
die mij de juiste weg wijst.…
Het komt goed
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
690 een regendeken legt zich
over de lege straten
van een slapende stad
kiltedruppels raken
een smaak van verlaten
pijnigen een hart
stilte schrijft zich
in vergeten gedachten
zoekt een openheid
-
zonlicht komt, ontluikt
wekt een verwachten
het is nog zomertijd
de dichter wikt, schikt
verzen tot een bloemlezing
een bundel vol…
Inundatie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
445 een kamer verlaat aanwezigheid
zodat gehemelte aan leegte blijft plakken
een lichaam sterft bloedeloos
tot schijndood, verdrinkingsdood
wegen scheiden naar ieders weegs,
naar onderaardse brieven, ongelezen
drenkelingen wandelen in hun slaap,
praten over oeverloos land,
door halfduistere gangen
in wankele spiegeling gloort
een bruggenhoofd…
Boodschap van naastenliefde
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
616 de nacht
sloot met een steen
het graf waar hij
gewassen en gebalsemd lag
een lichaam
op de witte lakens
verlaten door de ziel die zich
in handen van de vader gaf
de vroege morgen
zag de steen verrold
het doodsbed leeg
verschrikte vrouwen in geween
maar hij verscheen
aan volgelingen en getrouwen
vroeg hen zijn boodschap
van naastenliefde…
Zacht pulseert de dood
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
476 druppels kleuren
licht het regent
duizend rozen
harten scheuren
warmrood en zacht
pulseert de dood
handen breken
in verleden tijd
vrijen weer vandaag
kom ook morgen
want de uren
gaan zo traag
keer het leven om
neem een andere horizon
verlaat de dromen
ontwaak toch
uit de slaap en laat
de dag maar komen…
Ver boven de vlucht van de vogels zijn zij "vrij"
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
663 Als ik aan geliefden denk
die zijn heengegaan,
verlaten zomaar spontaan
stille tranen m'n ogen
die als parels rollen over m'n wangen
dan vraag ik me af of er een formule bestaat
voor gemis en verdriet
is het dan tijd die het draaglijk maakt
of niet...?…
Wat blijft
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 Wat blijft als woorden ons verlaten?…
God zegt: " Ik ben er "
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
545 “Ik ben er, waar je ook gaat
En zal je met liefde omringen
Je bijstaan in alle dingen
Weet, dat Ik je nooit verlaat.
Ik ben er altijd, zegt God
En laat je nimmer alleen
Ik ben steeds om je heen
En blijf betrokken met je lot.…
zacht pulseert de dood
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
644 druppels kleuren
licht het regent
duizend rozen
harten scheuren
warmrood en zacht
pulseert de dood
handen breken
in verleden tijd
vrijen weer vandaag
kom ook morgen
want de uren
gaan zo traag
keer het leven om
neem een andere horizon
verlaat de dromen
ontwaak toch
uit de slaap en laat
de dag maar komen…
Jongen op de brug
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
776 Takjes ziet hij
voorbij komen,
af en toe wat blaadjes -
Ook zijn gedachten
worden door het water
meegevoerd, ze verlaten
hem zonder dat ze ooit
tot wasdom kwamen,
En hij weet zelf
niet van de dingen
die in hem omgaan.…
een teen en toen een been
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
779 je voelde me
met eerst een teen
en toen je been
ik warmde zacht je huid
je gleed in mij
het schuim bedekte
even wat zich
later voor mij strekte
ik sluit je in en
kom op plaatsen
die te klein
voor vingers zijn
ik kietel je
gewoon uit gein
omdat ik zo
dichtbij mag zijn
soms stroom ik
even in je en verlaat
je weer met pijn…
Duizend zwarte schapen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
430 Pijl die de boog verlaat
het doel bepaald de wegen
in het onbewuste.
Erosie van de ironie
herschikking van de toonsoort
ordenen illusies.…
Keren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
497 Het was het reizen naar de verte
Gewoon een vlucht als met vogelzang
De tijd die mij noch riep
Noch tot in de lengte strekte
Was in mijn jeugd van enig belang
Ik had mijn nest verlaten
Gevlogen met de wind in de rug
Kwam ik niet verder dan de verre zee
Daar was de tijd om te keren
Door branding en felle tegenwind
Zag nog aan de einder…
Weerspiegeling
hartenkreet
3.9 met 21 stemmen
946 rimpelend, verlaat het beeld zijn vorm
doch... zal het sterven in geborgenheid!…
stierf met je de laatste pijn
netgedicht
3.5 met 29 stemmen
3.448 hoek vergat
toen jij
de horizon
zag buitelen
houvast dat brak
zijn wortels
niet meer had
en meeging in
de schreeuw die
eindeloos weerkaatste
in de sneeuw
ik zag je ogen
toen de val
je brak
het weten dat
je niets meer had
die blik kan ik
maar niet vergeten
ik zag het weten
dat je overgaat
het leven hier
zo ongewis verlaat…
een teen en toen je been
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
797 je voelde me
met eerst een teen
toen je been
ik warmde zacht je huid
je gleed in mij
schuim bedekte
even wat zich
later voor mij strekte
ik sluit je in
kom op plaatsen
die te klein
voor vingers zijn
ik kietel je
gewoon uit gein
omdat ik zo
dichtbij mag zijn
soms stroom ik
even in je en verlaat
je weer met pijn
het was zo…
Het verstrijken van de jaren.
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
601 een mooie voorjaarsdag in mei,
we laafden ons aan vitriool
en lieten vrij wat in ons school
slechts één verlate poestvrouw was erbij.
En of ik ooit nog aan haar denk?
Dat gebeurt, soms, als ik nukkig en verdrietig ben
of iets teveel in schenk.…
engelachtig
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
697 kom maar
hier roept
de engel
op naar
het nieuwe
land
jouw verlaten
aardbol is
verre van
charmant
oorlogen aardbevingen
martelingen veel
kinderverdriet
zweef met
mij verder
door het
hemelruim niet
nadenkend over
wat jij
verliet
de nabestaanden
sturen je
wensen ballonnen
liever niet
meer
gezegend…
en zacht pulseert de dood
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
1.316 druppels kleuren
licht, het regent
duizend rozen
harten scheuren
warmrood, en zacht
pulseert de dood
handen breken
in verleden tijd
vrijen weer vandaag
kom ook morgen
want de uren
gaan zo traag
keer het leven om
neem een andere horizon
verlaat de dromen
ontwaak toch
uit de slaap en laat
de dag maar komen.…
Kiesgapen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 Neem me niet kwalijk, ik moet gapen
Vannacht slecht geslapen
Ik raak van de kook
In m’n hoofd doolt het verkiezingsspook
We gaan er wat aan doen
roept elke kandidaat opgewekt
met op de achtergrond een bouwwerf
voor ondersteunend effect
Na 14 jaar praten zonder resultaten
hebben hoop en geloof mij verlaten
Voor onze meervoudige nood…