Alle inzendingen over water

9413 resultaten.

Sorteren op:

Even mezelf zijn.

hartenkreet
3.8 met 30 stemmen aantal keer bekeken 4.088
Als ik zo langs het water loop Voel ik me zo klein. Alles rondom mij is donker Alles voelt kil en stil. Zie enkel het spiegelbeeld op het water Voel zachtjes de wind. Hier heerst een soort rust Hier wordt mijn verdriet gesust. Alleen jij weet wat ik bedoel. Toch best een rot gevoel. Het doet veel pijn Als je gewoon jezelf wilt zijn.…

Credo

gedicht
3.3 met 22 stemmen aantal keer bekeken 12.695
ik geloof in een rivier die stroomt van zee naar de bergen ik vraag van poëzie niet meer dan die rivier in kaart te brengen ik wil geen water uit de rotsen slaan maar ik wil water naar de rotsen dragen droge zwarte rots wordt blauwe waterrots maar de kranten wllen het anders maar de kranten willen het anders willen droog en zwart van koppen…
Remco Campert20 februari 2005Lees meer >

Atjeh 01-01-2005

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 926
dagelijkse brood gespannen turend naar het water en het net toen werd hij gevonden uitgemergeld en halfdood daar was geen geliefde om hem te kussen daar was geen kind meer om in slaap te sussen…

Wind op zee

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 435
een golvenkreet stijgt op gegeseld door westerse wind water spat en spettert kabbelt en kibbelt raast en slaat het strand baar na baar halsoverkop hoog opstuivend water zeegeboren wind als wispelteurige geweldenaar van elke donderse golf dan een flitsbericht rechtstreeks van de zon licht schroeit langs donkere wolken die uiteen wijken…
Nadine23 november 2009Lees meer >

Waterkant

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 599
Ik zit hier langs de waterkant de nevel siert het bos ik gooi steentjes in het water laat mijn gedachten los. De schoonheid van dit groene woud brengt mij tot ontroering en merk dat de natuur mij aanzet tot ontvoering, want..…

Grieks

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 734
Een land met Griekse mensen, gestrand in de ellende Schreeuwend om hulp met centen, het is een grote bende Bij mij groeit de gedachte,ik sta me af te vragen Heeft het nu nog wel nut, water naar de zee te dragen De put vol helpend water, heeft zoals men het bekijkt Na rijkelijk geklater, zijn bodem nu bereikt.…

stil

netgedicht
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 700
hier is niemand behalve dan de stilte onder hoge bomen waakt eeuwigheid zelfs het glooiende landschap tot aan de einder spreekt slechts stilte bladeren knisperen onder gelaarsde voeten die naar water voeren en dan het water behalve hier en daar een zachte rimpeling windstil zwijgend turen bomen naar hun spiegelbeeld en voor het…

adem

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 447
woestijnzand waait de hele wereld over ergens in de verre diepte van ijskoude oceanen het hete magma in zuurstofrijk water de zich splitsende algen en het woestijnzand van de Sahara dat neerdaalt in de Amazone en fosfor geeft aan de bladeren die zuurstof uitademen adem in, adem uit adem bladeren en algen en water en denk…

Dag fjord!

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 641
Hij schiet omhoog en omlaag, van water naar wolk, van wolk naar water, rakelings langs de eeuwige sneeuw.…

sterrenkroos

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 630
traag ontneemt het woekerend sterrenkroos de ademhaling van water dat gelaten verdwijnt roerloos wacht op blootstelling aan licht en lucht was het kind verwonderd toen het in het water raakte en het kroos zich eensgezind sloot de handenwringende tijd voordat iemand kon bevatten wie het kind verborgen hield en toen de…
J.Bakx3 oktober 2020Lees meer >

Aan lager wal

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 913
in helder water legden wij de kiel bouwden ons schip met sterke spanten wisten van wanten in zeewaardigzijn lag nu eenmaal onze ziel en zaligheid wij zijn de horizon voorbij gevaren er was geen oceaan te groot maar in de havens bleek het water nog viezer dan een sloot ik ben daar aan lager wal geraakt gelukkig had jij wel…

hangt zwart zijn tranen aan

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.101
basalt keert oceanen water schuimt zijn woede weg hangt zwart zijn tranen aan in springtij dat in manenvloed het water jaagt op land het strand ontdaan van zand toont zijn verdriet aan woeste golven die hun weg nog ongestort vervolgen van de branding tot de horizon witte kammen deinen en verdwijnen als zij omslaan…

Wilde bloemen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 571
Wilde bloemen We moeten ze water geven Anders doen de wolken het wel…

Verwondering

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 190
in haar plotseling begint te verschuiven en boven water massaal de vissen vliegen.…

Mijmering

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 559
Neen ik tel geen rimpels meer op het water maar de jaren die nog gaan komen waar we samen naar uitkijken samen van dromen....!…
katty10 juli 2014Lees meer >

Depressief

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.124
Glinsterend glimt een laatste zonnestraal door het grauw van de wolkenlucht en verlicht nog even gauw het laatste blauw in het door de wind getormenteerde water. Enkel nog de tinten van grijs en donker de koude lucht van vallend water dat hijgend zucht, alles overspoelt met geluid en klater en klam aanvoelt.…
Verdano31 augustus 2002Lees meer >

Goed gesternte

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 434
ik heb je niet gevouwen jij hebt jezelf te water gelaten hard rennend op lange benen het scheepje in je hand dat zonder ruime sop meteen op de golven teruggaat naar het strand wij hebben het scheepje op droog zand gelegd vouwen glad gestreken en langzaam op gekalefaterd ondanks jouw dwarse te water lating ben je goed gedoopt…

Stromende Tijd

hartenkreet
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.741
Als water sijpelt hij door mijn vingers, achterlatend een leegte. Het zand wordt verspreid door de kille wind die over mijn vingertoppen speelt. Vloeibaar leven krijgt vorm, verdwijnt. Water wordt vuur, wordt aarde, wordt lucht, wordt wind die luchtig het mos van mijn nagels schraapt en kwijnt weg voor mijn ogen.…

De aanlanding

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 895
horizon waarvan je weet dat het water nog veel hoger komt…
wil melker9 november 2021Lees meer >

war child

netgedicht
3.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.943
haar voetafdrukken zuigen zich vol met water als zij later dan ik wil de zee begroet die stil zo tussen eb en vloed haar woorden tot zich neemt met handgebaren smeekt zij de wind te leven als zij zwevend op zijn rug de maan betast die vlug voordat het water wast haar aandacht dwingend claimt en in gedachten loop ik dan daar…

Toekomst

netgedicht
2.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.625
Als water sijpelt zij door mijn vingers, achterlatend een leegte. Het zand wordt verspreid door de kille wind die over mijn vingertoppen speelt. Vloeibaar leven krijgt vorm, verdwijnt. Water wordt vuur, wordt aarde, wordt lucht, wordt wind die luchtig het mos van mijn nagels schraapt en kwijnt weg voor mijn ogen.…

De nacht van je plezier

hartenkreet
2.7 met 21 stemmen aantal keer bekeken 4.643
water Want zo is 't ook niet handig Met een joekel van een kater…
groenhart15 oktober 2004Lees meer >

Gesloten seizoen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 852
Verloren kijkt bevroren water naar buiten waar zachte wolken luchtig ogenblikken stilte raken dwarrelende vlokken dansen langs tralies van ijzige pijn, zij vinden verscholen verdriet, achter een stalen deur waar gesmolten water stroomt, zoekt zij kabbelend haar weg langs ontdooide dagen, roept wanhopig om de sleutel welke…
metha11 maart 2005Lees meer >

Avondgeluiden

poëzie
4.4 met 24 stemmen aantal keer bekeken 4.088
Er moeten witte hoeven achter de zoom staan van de blauwe velden langs de maan 's avonds hoort gij aan de verre steenwegen paardehoeven dan hoort gij alles stille waan van verre maanfonteinen zijpelt plots water - gij hoort plots het zijpelen van avondlik water - de paarden drinken haastig en hinniken dan hoort men weer hun draven stalwaarts…

Op zoek naar waarheid

hartenkreet
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.028
Waar heeft die Nostradamus iets over een golf vernomen, Die duizenden en duizenden het hemelslicht doet zien Hoe kan het dat voor Mozes wel het water zich laat splijten, Op zoek naar het beloofde land dat ligt bij de Jordaan, Hoe kan het dan dat kort na kerstmis water hen deed lijden, Op zoek naar waarheid dwaalt er iemand bij de oceaan.…
korneel9 januari 2005Lees meer >

Scheibeek

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 736
Water met een oerverleden tussen wildernis en binnenzee door kille zakelijkheid doorsneden gelijk een drama dat wordt stilgezwegen als de dood die zich herhaalt op grijs gereden asfalt snelheid is vandaag een zegen jaagt men op seconden winst dus ogenloos voor ‘t water vanwaar het kwam waarheen het ging hoe het zijn loop verloor…

Zeewind en strand

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.166
Liggend op de korrelstrook langs het windbeschreven water denk ik aan een duik en later Voel ik schuimendzacht de zee die me opneemt en tevree terugbrengt naar het strand tot later.…

Betekenis

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 494
Ik heb de graten gegeten Van de vissen uit ’t water In een schelp heb ik gehoord Wat de zee had te vertellen Het woud met vele geluiden Vertelde ‘t verhaal van de wind De waterval sprak van de stilte In storm liet donder zich horen En overstemde het water De zee en het woud Toen sprak stilte in vele vogelkoren Over het schoon van de…

de zee is van de kook

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 788
het dragen van emmertjes water naar zee en oceaan voor warmte aan de vissen geeft heden een ozonkater zont straalt ongebroken aan celsianen hebben uitgewezen het zoute water is gerezen smelt maakt steeds ijs vrij de pool krijgt zelfs eigen tij tijd voor de greep uit ons vriesvak naar ijsblokjes voor in de koelzak als druppels op een…

De kruik

gedicht
2.7 met 27 stemmen aantal keer bekeken 11.163
Langzaam laat ik het water lopen. De kruik kleedt je uit in het helderste wit. Je hals van email, je schouder die schatert van licht. Sluit je de ogen, je haar wordt een wier. Vind ik een vorm voor water dat loopt? Het wuift en wacht, een onweer op zee, je oogleden blijven gesloten.…