9413 resultaten.
Even mezelf zijn.
hartenkreet
3.8 met 30 stemmen
4.088 Als ik zo langs het water loop
Voel ik me zo klein.
Alles rondom mij is donker
Alles voelt kil en stil.
Zie enkel het spiegelbeeld op het water
Voel zachtjes de wind.
Hier heerst een soort rust
Hier wordt mijn verdriet gesust.
Alleen jij weet wat ik bedoel.
Toch best een rot gevoel.
Het doet veel pijn
Als je gewoon jezelf wilt zijn.…
Credo
gedicht
3.3 met 22 stemmen
12.695 ik geloof in een rivier
die stroomt van zee naar de bergen
ik vraag van poëzie niet meer
dan die rivier in kaart te brengen
ik wil geen water uit de rotsen slaan
maar ik wil water naar de rotsen dragen
droge zwarte rots
wordt blauwe waterrots
maar de kranten wllen het anders
maar de kranten willen het anders
willen droog en zwart van koppen…
Atjeh 01-01-2005
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
926 dagelijkse brood
gespannen turend naar het water en het net
toen werd hij gevonden uitgemergeld en halfdood
daar was geen geliefde om hem te kussen
daar was geen kind meer om in slaap te sussen…
Wind op zee
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
435 een golvenkreet stijgt op
gegeseld door westerse wind
water spat en spettert
kabbelt en kibbelt
raast en slaat het strand
baar na baar halsoverkop
hoog opstuivend water
zeegeboren wind
als wispelteurige geweldenaar
van elke donderse golf
dan een flitsbericht
rechtstreeks van de zon
licht schroeit langs donkere wolken
die uiteen wijken…
Waterkant
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
599 Ik zit hier langs de waterkant
de nevel siert het bos
ik gooi steentjes in het water
laat mijn gedachten los.
De schoonheid van dit groene woud
brengt mij tot ontroering
en merk dat de natuur mij aanzet
tot ontvoering, want..…
Grieks
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
734 Een land met Griekse mensen, gestrand in de ellende
Schreeuwend om hulp met centen, het is een grote bende
Bij mij groeit de gedachte,ik sta me af te vragen
Heeft het nu nog wel nut, water naar de zee te dragen
De put vol helpend water, heeft zoals men het bekijkt
Na rijkelijk geklater, zijn bodem nu bereikt.…
stil
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
700 hier is niemand
behalve dan de stilte
onder hoge bomen
waakt eeuwigheid
zelfs het glooiende landschap
tot aan de einder
spreekt slechts stilte
bladeren knisperen
onder gelaarsde voeten
die naar water voeren
en dan het water
behalve hier en daar
een zachte rimpeling
windstil
zwijgend turen bomen
naar hun spiegelbeeld
en voor het…
adem
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
447 woestijnzand waait
de hele wereld over
ergens in de
verre diepte
van ijskoude oceanen
het hete magma
in zuurstofrijk water
de zich splitsende algen
en het woestijnzand
van de Sahara dat neerdaalt
in de Amazone en fosfor geeft aan
de bladeren die zuurstof uitademen
adem in, adem uit
adem bladeren en algen
en water en denk…
Dag fjord!
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
641 Hij schiet omhoog en omlaag,
van water naar wolk,
van wolk naar water,
rakelings langs
de eeuwige sneeuw.…
sterrenkroos
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
630 traag ontneemt het
woekerend sterrenkroos
de ademhaling van
water dat gelaten
verdwijnt roerloos
wacht op
blootstelling aan
licht en lucht
was het kind
verwonderd toen het
in het water raakte en het
kroos zich eensgezind sloot
de handenwringende
tijd voordat iemand
kon bevatten wie
het kind verborgen
hield en toen de…
Aan lager wal
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
913 in helder water
legden wij de kiel
bouwden ons schip
met sterke spanten
wisten van wanten
in zeewaardigzijn
lag nu eenmaal onze
ziel en zaligheid
wij zijn de horizon
voorbij gevaren er was
geen oceaan te groot maar
in de havens bleek het water
nog viezer dan een sloot
ik ben daar aan lager
wal geraakt gelukkig had
jij wel…
hangt zwart zijn tranen aan
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.101 basalt keert
oceanen
water schuimt
zijn woede weg
hangt zwart
zijn tranen aan
in springtij
dat in manenvloed
het water jaagt
op land
het strand
ontdaan van zand
toont zijn verdriet
aan woeste golven
die hun weg nog
ongestort vervolgen
van de branding
tot de horizon
witte kammen
deinen en
verdwijnen
als zij omslaan…
Wilde bloemen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
571 Wilde bloemen
We moeten ze water geven
Anders doen de wolken het wel…
Verwondering
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
190 in haar
plotseling
begint te
verschuiven
en boven water
massaal
de vissen vliegen.…
Mijmering
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
559 Neen ik tel geen rimpels meer op het water
maar de jaren die nog gaan komen
waar we samen naar uitkijken
samen van dromen....!…
Depressief
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.124 Glinsterend glimt
een laatste zonnestraal
door het grauw
van de wolkenlucht
en verlicht nog even gauw
het laatste blauw
in het door de wind
getormenteerde water.
Enkel nog de tinten
van grijs en donker
de koude lucht
van vallend water
dat hijgend zucht,
alles overspoelt
met geluid en klater
en klam aanvoelt.…
Goed gesternte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
434 ik heb je
niet gevouwen
jij hebt jezelf
te water gelaten
hard rennend
op lange benen
het scheepje
in je hand dat
zonder ruime sop
meteen op de
golven teruggaat
naar het strand
wij hebben het
scheepje op droog
zand gelegd vouwen
glad gestreken
en langzaam
op gekalefaterd
ondanks jouw
dwarse te water
lating ben je goed
gedoopt…
Stromende Tijd
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.741 Als water sijpelt hij door mijn vingers,
achterlatend een leegte. Het zand
wordt verspreid door de kille wind
die over mijn vingertoppen speelt.
Vloeibaar leven krijgt vorm, verdwijnt.
Water wordt vuur, wordt aarde,
wordt lucht, wordt wind die luchtig het mos
van mijn nagels schraapt en kwijnt
weg voor mijn ogen.…
De aanlanding
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
895 horizon
waarvan je weet dat het
water nog veel hoger komt…
war child
netgedicht
3.2 met 19 stemmen
2.943 haar voetafdrukken
zuigen zich vol
met water
als zij later
dan ik wil
de zee begroet
die stil
zo tussen eb en vloed
haar woorden tot zich neemt
met handgebaren
smeekt zij de wind
te leven
als zij zwevend
op zijn rug
de maan betast
die vlug
voordat het water wast
haar aandacht dwingend claimt
en in gedachten
loop ik dan daar…
Toekomst
netgedicht
2.8 met 15 stemmen
2.625 Als water sijpelt zij door mijn vingers,
achterlatend een leegte. Het zand
wordt verspreid door de kille wind
die over mijn vingertoppen speelt.
Vloeibaar leven krijgt vorm, verdwijnt.
Water wordt vuur, wordt aarde,
wordt lucht, wordt wind die luchtig het mos
van mijn nagels schraapt en kwijnt
weg voor mijn ogen.…
De nacht van je plezier
hartenkreet
2.7 met 21 stemmen
4.643 water
Want zo is 't ook niet handig
Met een joekel van een kater…
Gesloten seizoen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
852 Verloren kijkt bevroren water
naar buiten waar zachte wolken
luchtig ogenblikken stilte raken
dwarrelende vlokken dansen
langs tralies van ijzige pijn,
zij vinden verscholen verdriet,
achter een stalen deur waar
gesmolten water stroomt,
zoekt zij kabbelend haar weg
langs ontdooide dagen, roept
wanhopig om de sleutel welke…
Avondgeluiden
poëzie
4.4 met 24 stemmen
4.088 Er moeten witte hoeven achter de zoom staan
van de blauwe velden langs de maan
's avonds hoort gij aan de verre steenwegen
paardehoeven
dan hoort gij alles stille waan
van verre maanfonteinen zijpelt plots water
- gij hoort plots het zijpelen
van avondlik water -
de paarden drinken haastig
en hinniken
dan hoort men weer hun draven stalwaarts…
Op zoek naar waarheid
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
1.028 Waar heeft die Nostradamus iets over een golf vernomen,
Die duizenden en duizenden het hemelslicht doet zien
Hoe kan het dat voor Mozes wel
het water zich laat splijten,
Op zoek naar het beloofde land dat ligt bij de Jordaan,
Hoe kan het dan dat kort na kerstmis
water hen deed lijden,
Op zoek naar waarheid dwaalt er iemand bij de oceaan.…
Scheibeek
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
736 Water met een oerverleden
tussen wildernis en binnenzee
door kille zakelijkheid doorsneden
gelijk een drama dat wordt stilgezwegen
als de dood die zich herhaalt
op grijs gereden asfalt
snelheid is vandaag een zegen
jaagt men op seconden winst
dus ogenloos voor ‘t water
vanwaar het kwam
waarheen het ging
hoe het zijn loop verloor…
Zeewind en strand
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.166 Liggend op de korrelstrook
langs het windbeschreven water
denk ik aan een duik en later
Voel ik schuimendzacht de zee
die me opneemt en tevree
terugbrengt naar het strand tot later.…
Betekenis
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
494 Ik heb de graten gegeten
Van de vissen uit ’t water
In een schelp heb ik gehoord
Wat de zee had te vertellen
Het woud met vele geluiden
Vertelde ‘t verhaal van de wind
De waterval sprak van de stilte
In storm liet donder zich horen
En overstemde het water
De zee en het woud
Toen sprak stilte in vele vogelkoren
Over het schoon van de…
de zee is van de kook
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
788 het dragen
van emmertjes water
naar zee en oceaan
voor warmte aan de vissen
geeft heden een ozonkater
zont straalt ongebroken aan
celsianen hebben uitgewezen
het zoute water is gerezen
smelt maakt steeds ijs vrij
de pool krijgt zelfs eigen tij
tijd voor de greep uit ons vriesvak
naar ijsblokjes voor in de koelzak
als druppels op een…
De kruik
gedicht
2.7 met 27 stemmen
11.163 Langzaam laat ik het water
lopen. De kruik kleedt je uit
in het helderste wit. Je hals van email,
je schouder die schatert van licht.
Sluit je de ogen, je haar wordt een wier.
Vind ik een vorm voor water dat loopt?
Het wuift en wacht, een onweer op zee,
je oogleden blijven gesloten.…