2461 resultaten.
Haan
netgedicht
1.9 met 14 stemmen
1.700 Hun schreeuw: “Ik zet een halve oogst in.”
Hun grimmige blikken
wanneer de hanen elkaar verwonden
met aangebonden dolken.
Koperen veren dwarrelen neer
maar het duel kent geen winnaar.
De tijd, een geduldige verpleegster,
zalft de wonden, ziet het gehavend vel.
Een lel werd verscheurd, een vlerk…gepluimd.…
genadesteek
netgedicht
3.4 met 47 stemmen
17.954 1
in de arena zwellen de geruchten tot een gifwolk
de keizer keert zijn vlakke hand
een halve meter boven de schoot
een wenk die kwade tongen sust
onder hem een ovalen bekken
de walm van ranzig zweet
zuilen stutten de gevels
met een krullend blad bekroond
gieren staan vleugel aan vleugel
te reikhalzen naar het aas dat nog wemelt…
maar half verdwenen
netgedicht
4.4 met 26 stemmen
2.791 stribbelend gaan
maar was er fors mee aan
en ver onder zijn denken
bleef ze aandacht schenken
heel diep in zijn gevoel
bleef lokkend haar gewoel
zijn angstig hoopgevoel
miste een tastbaar doel
wist hem op te winden
haar toch te vinden
slechts in zijn dromen ideëel
liet zij hem ter nauwe heel
fysiek voorgoed verdwenen
was ze slechts ten halve…
Rode gladiolen
hartenkreet
2.8 met 22 stemmen
4.178 Op mijn laptop kan het wel,
Ik print
Een mooie blauwachtige kleurstelling
en een halve teleurstelling.
Goedgemutst,
Gebeld zonder onbehagen.
Mijn dag vol gepruts.
Het begon al te dagen….
Missie.... huis...
De tijd bracht...
Een wandeling op haar feestelijke oude dag.…
lessen des
hartenkreet
2.2 met 10 stemmen
2.908 drijven wij toch langzaam weg
naar volle zee
drijven wij weg
en geesten reizen mee
het kalme water klotst
zachtjes tegen het schip
dat vaart onder de vlag
ik zink
in mijn liefde voor haar
een matroos speelt een lied
op zijn gitaar
voorlopig nog geen land in zicht
de haven inmiddels ver achter ons
de plicht
om te reizen onder een halve…
Fourleaf clover
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
610 vastbesloten deel van 't land
hoopt op een afscheid van de streng
die hen verbindt met 't vasteland
de zaak loopt steeds meer uit de hand
geen buurman kiest dezelfde kant,
houdt zich Oostindisch dover
dan eigen bloed- en geestverwant,
liefst steekt men nog z'n kop in 't zand,
waarop tussen het struikgewas
verscholen onder 't lover
een halve…
Totstandkoming
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
488 Schilderde rood hart om bed,
een halve maan rechts bovenaan
tekst van poëzie in geel
en veegde wat, toen veel.
'k Liet 't zien aan mijn vriendin
zij 't hare.....…
op dun ijs
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
517 op een halve nacht ijs
is het voorzichtig gaan.
nog niet toe aan zekerheden
is het grijze vlies gespannen
over het koud donker water,
dat de illusie in stand houdt.…
VOOR DE POORTEN VAN DE HEMEL!
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
2.097 Ik neem plaats na een korte stadsreis
Waar wat stoplichten tegenwerkten
De regen striemde, ik nog even moest zoeken
Maar neem ik plaats in ‘Huize Lydia’
Ik kijk en ik voel, ik voel me:
‘Voor de poorten van de hemel’
In een halve cirkel
De beslissers, de makers
Hun hoofden veroorzaken
Knikkende bewegingen
Die me gerust stellen
Omdat ik daarin…
Roofstaat en piraterijen
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
1.212 rits namen
van stoere jongens
en ferme knapen
onwetend van kielhalen
bakzeil en buit
van bittere smaak
scheurbuik zeebeschuit
en paradijzen
van terra incognita
eilanden kusten
immense rivieren
als leguanen
monsters vulkanen
en regenwoudslangen
en in de binnenlanden tropenpaleizen
heimwee en god
noch gebod sparend
hele en halve…
Moessonwater
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
170 Anneke Haasnoot
*
"Had ik hem nooit met een karveel
bevaren langs de Afrikaanse
kust, dan was de ondermaanse
wereldzee voor de makreel
en aten octopus en haai
geen plastic soep uit com.bol
met zeemeermin op een atol
tussen Mombasa en Mumbay
verbleven pinguïns in kolonies
op onontdekt Antarctica
en zwierven walvissen van Zembla
de halve…
tijdverdichting
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
874 traag sleept de week zich
door de nachten voort
als koude stroop door een gesloten poort
ineens
is daar het uur
c'est un Moment Suprême
opeens
ontwaar ik vuur
en snelheid zonder rem
minuten uren dagen weken
maanden jaren eeuwen
de tijd
heeft alle tijd
en uren duren uren
om toch weer eindig te gaan blijken
er was alleen een eindeloos…
Tijd over
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.007 deint zomaar zonder zin
Onder een plafondspiegel
In een hotel met meer sterren dan stijl
Soms vielen gaten in de ruis van buiten
Zoals het lied van de krekels na een trilling
Dan dreef hij als een bark uit het raam
Na de trage knipoog van de avondzon
Gleed de nacht, een wurgslang binnen
Hij had tijd over om alles over te denken
Een eeuw…
Zonder titel
gedicht
1.9 met 326 stemmen
105.340 Dat is het kind van hem waarop ik eeuwen broed
en wellicht nooit zal baren. Alleen de man zuigt zog,
hij sloeg de diepte wond. Hij scherpt mijn bloedbaan aan
en zet mijn angels klem. Van alle huizen woon ik liefst in hem.
-----------------------------------
uit: Entre deux mers (1997)…
Gouden kleuren
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
1.146 mogen ze sterven
Ze hebben hun taak volbracht
Heerlijke verkoeling gegeven
In de warme zomer
De natuur gaat zijn gang
Zacht wiegend op de wind
Nemen de bladeren afscheid
Van hun geliefde plekje aan de boom
Met een zekere waardigheid
Zwevend nog even in de vrije val
Dan de stille landing op moeder aarde
De natuur gaat zijn gang
Het eeuwen…
Landelijke herfst
gedicht
3.4 met 80 stemmen
24.532 Wie niet, als wij, in het donkerst Europa
van deze eeuw, toen er geen enkele
uitkomst meer leek, jong zijn geweest,
en hebben liefgehad, zullen nooit beseffen
hoe wij ons klampten aan het klein geluk,
een sonnet, een spoortje van weelde,
wat druiven in een kristallen coupe, die scheurde
bij het overtrekken van bommenwerpers.…
De kustlijn verandert niet voor de visser
gedicht
3.5 met 26 stemmen
20.999 '
terwijl tranen op je wangen zich oplossen in de lucht
en zich vermengen met het stof van een van een volgende eeuw.
---------------------------------------------------------------
uit: 'Na de wetten van Afscheid en Herfst', 1978.…
Tijdloos
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
3.151 Ontembare pijnen borrelen op vanuit je ziel
vullen je met hun luid geschreeuw
een minuut lijkt wel een eeuw
wanneer de walging je overviel
Je ziet geen zin voor je bestaan
omringd door luxe en consumptie
zie je voor jezelf geen functie
- binnenkort is het gedaan
Dan ga je weg van al die pijn
en ontvlucht je elke schijn
Je voelt je nooit…
Wereldboom
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
898 Duizenden jaren geleden
op een bijzonder magische plek
Zag hij het eerste levenslicht
onder een beschermend bladerdek
Van een jong klein boompje
uitgegroeid tot een echte reus
Groot, sterk en machtig
naar een evenbeeld van zeus
Met zijn stevige wortels verankerd
na eeuwen nog steeds imposant
Heeft alles al overleefd
stormen…
strijd
netgedicht
4.0 met 34 stemmen
3.185 in de stilte van haar tranen
woedt de storm in haar hoofd
blijft haar ziel zich in het donker wanen
van elk licht ruw beroofd
in de kilte van haar hart
woedt het vuur van blinde haat
als zij compleet verward
tegenover haar belager staat
in de stilte van haar schreeuw
woedt de woede in haar lijf
duurt een seconde wel een eeuw
voelt haar…
Oude schaduwen
gedicht
3.7 met 86 stemmen
34.241 Ik heb nog een collectie heel oude schaduwen,
Sommige half vergaan en kwetsbaar,
Een paar nog uit de 18e eeuw.
Kinderschaduwen uit Antwerpen,
De schaduw van een rode lelie,
Een meeuwenschaduw uit Den Helder.
En uit de tijd van Koningin Emma,
Gerafeld maar nog goed herkenbaar,
Schaduwen van grijze dames.…
Geen luid geluid
poëzie
4.7 met 6 stemmen
2.048 dodenbaar
Gebogen hoofds, vereenzaamd droef
Een moeder die haar kind begroef
Sluipt wanhoop d' aarden straten door
en glimlacht als te voor
en glimlacht of zij hoop nog hiet
dat niemand merkt haar wrang verdriet,
En draagt uit rouw geen rijker kleed
Maar diep haar dieper leed
---------------------------------------------
uit: Onze Eeuw…
Krachtenspel
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.100 krachten botsen als een grillig lot
brengen mensen samen en uiteen
schuilen diep en vluchten ver
zoeken naar de levensbron
jalousie en ijver maken tongen los
het oog ziet slechts een deel
kent niet de ruime blik van verre horizonnen
maar slechts een blinde vlek die groter wordt
verdwaalde scherpe zinnen
snijden door de eeuwen heen
niet…
fotoboek
gedicht
3.5 met 217 stemmen
27.596 hij kijkt me aan vanuit het fotoboek
het jochie met de veel te grote pet
een hard maar ook vertederend portret
zijn stille ogen naar geluk op zoek
donker Den Haag, ruim een eeuw geleden
lang voordat Drees zijn zegeningen bracht
met kerk en kapitaal nog aan de macht
een sloppenwijk zoals in vele steden
de foto’s geven een ‘romantisch’ beeld…
Pluto
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.244 Rond een kern van rots
ligt een mantel van ijs
Zij tolt in een ijl gas
De blauwe maan die om haar wentelt
keert altijd dezelfde wang toe
in een gelijk tempo tollend om de as
Zij reist meer dan twee eeuwen
in een wijde, ovalen baan om de zon
te ver voor die lens die bol staat
te tasten naar die schaduwvlek
rond haar onzichtbare evenaar…
de nieuwe herder
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
794 de nieuwe herder
(Schaam je daarom, jij weldenkend mens)
jij heet het te zijn
jij, die woorden gebaart
met onzin overlaadt
en dan het recht opeist
ze ook nog eens te voeren
ja, jij bent het allicht
met niemand over ook maar iets
eens, jij, die zich verschuilt
achter de psalmen van een boek
dat niets dan lijden heeft gebracht
in de eeuwen…
algarve
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
626 dit eens zo ruige primitieve land met
de geurige sneeuw van amandelbloesem
grijsgroene rust van stugge olijfbomen
de bedwelmende geur van citrusbloesem
de zuidelijke geest van ooit
rustig gerijpt in vele eeuwen
zo sluipend ruw verstoord
langs de blauwe kalme oceaan
met grillige roze kathedralen
staan hemelhoge dure bouwsels
boven de…
Gent!
poëzie
4.2 met 12 stemmen
2.965 Eeuwen zijn meegeperst
Door elke muur, door elk gewelf.
Als ooit dit harde harte berst,
Sterft vrijheid zelf.
In Gent heb ik geleefd,
In Gent heb ik geloofd.
Daarom draag ik zo hoog mijn hoofd,
Als een die kop en kijkers heeft.
Kort als een daad, vast als 't cement
Van Vlaandrens wezen en zijn faam,
Vol klinkt uw naam,
Gent!…
Urnenvelden; hazenhemelen
gedicht
2.5 met 40 stemmen
36.920 Wit wollegras, lavendelheide gluurden uit
hun hoogveen naar aaneengestikte hazenvellen
grauw als de vergleden en naderende eeuwen
boven nederzettingen, rechthoekig, met
twee ingangen in de lange zijden; middenin
die hoeven één rij dragende palen: dat is wat
wij vonden en dat hun bewoners de as van hun
doden in urnen bewaarden, de urnen bijzetten…
Vissen op het droge
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
677 De toekomst staat in de lift
steeds hoger bovenop elkaar
beneden delen we het groen
schtterend gelegen in het dal
In de States wonen hele volken
al eeuwen safe tegen de wolken
met slechts bij stroomuitval
in een zekere mate kippendrift
De Sloterplas is ons vergezicht
groeit door de blauwalg dicht
zwanenmeer wordt wat aan gedaan
bliezen…