2755 resultaten.
Knoop
hartenkreet
4.1 met 22 stemmen
1.191 Knoop in mijn buik
voelen doet me zeer
Liefde brokkelt af
Ik kan haast niet meer
Die blik in jouw ogen
alsof mijn hart splijt
Dromen en verlangens
raken steeds meer kwijt
Altijd die onzekerheid
bijna niet kunnen eten
Ik ben zo toe aan rust
wil jouw waarheid weten
Wil jij dan nog wel….…
Gevonden.
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.359 Ik kwam hem zomaar tegen
op een warme zomerdag
Ik was meteen verloren
toen ik die blik in zijn ogen zag
Ik vond hem bij de liefde en de rust
die ik gevonden had
Ik voel nog de kracht die hij me gaf
en het gelukkige gevoel dat ik bezat
Wat ik toen had gevonden
ben ik allang weer kwijt
Ik heb een harde les geleerd
maar weet nu dat alles…
Requiem voor een meisje
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.033 Maar te jong nog zijn we haar kwijt,
een herinnering voor wie achter bleef.…
blij
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
3.205 Samen lachen, samen huilen, kwijt wil ik jou nooit.
Ooit zeg ik van je te houden, ooit.
Als ik ooit de kracht bezit om dat te zeggen,
Dan zal ik deze woorden bij jou neer leggen.…
PRIKKELING
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
771 Herinneringen worden opgeslagen
oproepen kunnen we ze
om dit alles weer te beleven
boeken overrompelen
penselen schrijven boekdelen
het linnen krijgt kleur
achtergrondmuziek in variatie
uitingen verdeeld in contrasten
toegevoegd aan belevenissen
herhaaldelijk teruggekaatst
in het denken en ervaren
raak ik mezelf kwijt
zijn mijn gedragingen…
De escorte van Middelkoop
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
587 Sirenes en escortes zijn overbodig
al helemaal niet nodig,
als je doet wat men de jeugd inpepert
dat is: kom op tijd,
dan raak je het overzicht niet kwijt.…
vriendin van vroeger
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.723 Woede is wat je ziet
Woede om wat me is ontnomen
Wat erachter ligt is verdriet
Jouw kids ik ben ze kwijt
Om andermans verwijt
De roddels om mij heen
Die voelden intens gemeen
Dit kleintje bracht mijn verdriet weer naar boven
Je wilde MIJ niet geloven
Ik ben je nooit vergeten
En ik laat je opnieuw weten
Ik ben niet wat een ander van…
Anno 2011
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
647 als dochter van de zee
heb ik aanschouwend gezeild
met stappen de aarde rond gereisd
als Lemster geboren
dat gevoel raak ik nooit meer kwijt
op mijn vaste stappen die ik zet met fatsoen
anno 2011
(maar dat gevoel, dat begrijp jij maar niet,
begrijp me niet verkeerd)
vaandels waaien hoog
de haven rookt blijde akkoorden
boven alle klepperende…
Geloof weg!
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
533 dicht
dat is zo definitief,
telkens weer,
dacht ik bij het sluiten,
o nee,
niet helemaal,
zette mijn voet er even tussen,
telkens weer,
totdat,
de klink afbrak,
de sleutel niet meer paste
de deur
uit zijn voegen sprong,
toen, leerde ik,
de deur te sluiten,
maar nu,
nu gaat ie niet meer open,
en ik,
ben mijn geloof kwijt…
Voor Adeleyd
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
808 ik vieren kon
liet alle teugels vieren
en lachte ieder vierkant uit
in vierkwartsmaat
met veel geluid
Dus als je vieren gooien wilt
dan zijn je vieren
niet verspild
als je ze bot wil vieren
ik bleef een roosje
in de knop
kreeg alle vieren
naar mijn kop
maar 't hoeft je niet te spijten
het virus van de vieren
raak ik helaas nooit kwijt…
Ik wilde zo graag...
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
945 Ik heb je zo vreselijk nodig kan mijn ei niet kwijt,
ik wil zo graag met je praten, maar dat gaat niet meer.…
PRIKKELING
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
816 Herinneringen worden opgeslagen
oproepen kunnen we ze
om dit alles weer te beleven
boeken overrompelen
penselen schrijven boekdelen
het linnen krijgt kleur
achtergrondmuziek in variatie
uitingen verdeeld met contrasten
toegevoegd aan belevenissen
herhaaldelijk teruggekaatst
in het denken en ervaren
raak ik mijzelf kwijt
zijn mijn gedragingen…
ENGEL EN AVONTURIER
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
785 Hij kwam en hij was oogverblindend
Hij sprak met haar, gaf haar feed-back
Samen straks onder wolkendek
Totaal het mens zijn ondervindend
Lukte vast beter met zijn tweeën
Ze raakten elkaar kwijt helaas
Zij werd voor eeuwen onderdrukt
En hij bevoer de wereldzeeën
Kreeg macht, was iedereen de baas
Herneem wat aan je werd ontrukt
Sprak toen…
De Standaard
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.257 kan iemand omschrijven
door te weten welke gazet zij leest
een stem, die hoger klinkt met de jaren
de nood, die zij aan spullen heeft
Het mandje met de rollator
gevuld met allerhande zaken
twee kussens, programma's van de week
in de winter handschoenen, muts en sjaal
een warme deken, zij is voorbereid
Vaak de weg naar een activiteit kwijt…
Mij pak je zomaar niet!
hartenkreet
3.0 met 13 stemmen
1.345 Ik ben volkomen in de bonen,
ik ben compleet in de war,
ik ben helemaal de weg kwijt,
is te bezopen is te bizar!
Ik ben helemaal hotel de botel
ik ben knots en een beetje meer,
ik ben het gras doorgekropen
en nou zie ik het niet weer.…
Yippie
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
819 Je bent mijn zonnestraal
In deze natte zomer
Het lichtpuntje
In deze donkere tijd
De muze van deze oude dromer
Het besef van mijn verloren jaren
Die ik met jou had moeten delen
Ze zijn vervlogen, kwijt
Jij bent de ster
Waarnaar ik stond te zoeken
Jaar na jaar
Bij iedere heldere nacht
Het cadeau
Dat ik bij toeval heb gekregen
En dat ik…
Wandelend op Zijlpoort*
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
3.587 In leerstelligheid raak ik de weg kwijt
en wend mij bedachtzaam af van de zerken
naar wat wetenschap van mijn credo scheidt.
Mijn band met God kan ik niet meer versterken
dan door met mijn besef van eindigheid
me te blijven wijden aan goede werken.
(* katholieke begraafplaats in Leiden)…
Spijt
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
708 Het was een feit, de terugweg was al kwijt,
toen jij besloot dat deze reis begon.
Jij hield mij vast, zoals jij dat niet kon,
terwijl de reis in volle vaart verliep.
De aantrekking, zij is er, gaat nog diep,
maar ontladen zal zij jouw hart niet meer.
Jouw kus, dat jij niet ook ‘verdomme’ riep,
waarom gaf jij niet onze pijnen weer!…
Beeldend,
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.312 Versleten lijven door het
steen geslecht, verlaten
vrienden voor passanten ,
aan de waardigheid gehecht, ik
raak de beelden niet meer kwijt.
Denkend aan vrienden uit Guinee:…
Zo zal het gaan
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.120 Maar voor je het weet begraaft hij zijn snuit
al in je handpalmen en slaat met zijn kop
alsof hij iets kwijt wil. Iets dat niet los
wil laten en dat aan kleverige draden hangt
en dat uit jouw handen lijkt te komen,
en dat het meest nog lijkt op eenzaamheid.
----------------------------
uit: 'Brandhaarden', 2001.…
Om te gaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
466 Ontspoorde zielen. zijn al even de draad kwijt
op automatische piloot dwalen zij door dat, wat leven heet
al langere tijd helt de balans over naar de donk're kant
niet wetend hoe boven te komen, happend naar adem
die lijkt te stokken
verliezen ze langzaam grip op de realiteit
moe van het dagelijkse gevecht, dat nooit helden
op zal leveren…
Vergeten stukjes leven
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
550 ultieme feest
in delen
ook met velen
worden wij een
de leefomgeving
gaat ons allen aan
wij zijn samen het bestaan
koffie is een bruin beleven
dineren culinair begeren
de natuur dat zijn wij
in bos en uitgestrekte hei
de film transformeert
omdat die ons de ander leert
maar als ik ‘s morgens
in de spiegel kijk
ben ik mezelf totaal kwijt…
Opgave
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
773 spieren
spieren moeten goed bewegen
medicijnen om te compenseren
alles zit hierdoor tegen
Het kost haar heel veel energie
iets bij haar vastzetten wekenlang
niemand snapt hoe zij zich voelt
het maakt haar zo kwaad en bang
Stel je eens voor, dat jij zoiets had
hoe zou jij het doen
of neem het even van haar over
dan is zij het even kwijt…
In het heelal
gedicht
3.0 met 16 stemmen
5.213 En dan die reizigers,
altijd hun geliefden kwijt, altijd weer.
Kosmische stormen trotserend
zweven zij die grote ruimte in
en vereenzamen.
Er valt gelukkig ook te lachen.
Lekker ineens verdwijnen
in zo'n sympathiek zwart gat:
eeuwig geborgen. Maar dan.....
Een twee drie supernova hoepla,
daar ben ik weer.…
Mijn leven inkleuren
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
951 Als ik weer in de herinnering schiet
en ik voel het opkomen, het verdriet
dan ga ik op reis, terug in de tijd
want die herinneringen, die ben ik niet kwijt
Je was in ons gezin het "gekke kind"
en bewoog door ons leven als een wervelwind
je absurde humor, je hilarische verhalen,
je totaal onverwachte uithalen...…
Spiegelde in pijn
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
559 konden komen
zij leken botten
spieren en pezen
andere posities te geven
legden feilloos de
mankementen bloot in
mijn verwaarloosde conditie
ik raakte verdwaald
in geestelijke sferen die
anders leven propageerden
ervaarde nieuwe
perspectieven in
plaats ruimte en tijd
was heel even
mijn aards gerichte
oriëntatie volledig kwijt…
De tijd is gekomen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
955 De tijd is gekomen
om te gaan
voorbij uw leven
het is gedaan
In de malle molen van ons bestaan
draaide u uw rondjes mee
samen met uw dierbaren
maakte het leven u te vree
Veel was er te verduren
maar telkens die positiviteit
een man uit duizenden
we willen u niet kwijt
Wanneer lijden komt
en je niet meer alles weet
alles je teveel…
's Ochtends
gedicht
3.0 met 1 stemmen
2.301 In de drukte raak ik haar kwijt, maar als ik terugkeer,
zie ik haar
naast mijn bed.
Was het prettig voor haar? Dat ze even alleen was?
Ik blader door haar om haar te lezen.
Ze zegt: ik ben geen woorden.
Ben je dan slaap?…
Gezicht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
597 regendruppels
onze lichamen bevochtigden
het was natuurlijk een bouwval
zoals onze liefde ook bleek te zijn
we drukten steeds vaker onze snor
tot ook dit onvermijdelijk in elkaar plofte
al met al was het mijn beste tijd
en ook al ben je al jaren uit mijn zicht
in mijn hoofd en hart blijf je
en je gezicht is dit gedicht
ik raak je nooit meer kwijt…
Het snufje zout
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
489 jij weet
het snufje zout subtiel
aan anderen te geven
het vroeger
zogenaamde witte goud
als verrijking van het leven
de smaken zijn gekeerd
met zoetigheid worden de
meeste tegenslagen gepareerd
maar in een wereld
vol onzekerheid ben jij
al snel de remmen kwijt
we lopen vol en
groeien dicht gezondheid
raakt steeds meer uit zicht…