3607 resultaten.
alleen jij
netgedicht
3.9 met 28 stemmen
1.589 bladeren met een museumstuk
rood
zoals het alfabet van liefde
dat verzinkt in vochtige voegen, zo vaak
beschreven en weer heengegaan
een dag, een uur, een week
of duizend en meer jaar
tot er niets meer over is
dan een beknot bedrog, de zware last
van het zwijgen
woorden ongebruikt
ik laat los
en rechtvaardig de spijkers in mezelf…
vrijdagavond
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
1.016 meer en meer
verberg ik het overleven
in onduidelijke woorden
het zou
mijn stilte kunnen
verklaren en de zoveel anderen
in mijn hoofd geboren
ik scheld mezelf schuldig en teken
al de lichamen op mijn lijf, onherroepelijk van de liefde
gescheiden
uit onmacht, angstvallig
omdat tijd niet weg te slaan is
uit allerlaatste verzen en…
Mijn laatste traan.
netgedicht
4.0 met 33 stemmen
2.540 Vanaf dan zoek ik mijn heil
in opgetogen eenzaamheid:
al raak ik mezelf misschien
wel kwijt
zie ik toch reikhalzend uit
naar nieuwe dagen.
Ik denk wel niet
dat ik het redden ga,
maar mij
zul je niet meer horen klagen.…
Tussen scherven.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
510 Overheerst door verwarde gedachten
die mij in het donker willen houden
totdat het licht weer zal overwinnen
mijn hart dan zal gaan binnen dringen
ik weer de rust in mezelf zal hervinden.…
MAAK JE GEEN ZORGEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
728 In jou en in mij
geloven is de redding
minstens van mezelf.
De wereld redden
is onbegonnen werk en
heeft ook geen einde.
Maak je geen zorgen
over jou en mij, laat dat
aan ander over.…
Zolang
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
595 steeds maar in gevecht met mezelf.
Omdat ik voelde dat niemand mijn
strijden zou begrijpen of zou zien
wat er binnen in mij woonden.
Altijd weg gestopt maar kan het nu
niet meer verdringen, laat de emotie
komen gevoelens ga ik verwoorden.…
Vriendschap
hartenkreet
3.1 met 16 stemmen
3.048 Vriendschap zegt men al gauw
Is net zo iets als eeuwige trouw
De echte welteverstaan
want vrienden komen en gaan
Iemand waar je je verhaal kan doen
die je troost met een simpele zoen
Die gene veroordeelt niet
raapt op waar jij 't liggen liet
Trekt je omhoog vanuit de goot
dan is de dankbaarheid groot
Iemand als jij, is wat ik mezelf…
Als een roos
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
756 Wilde ruimte mezelf ontplooien
leven in het heden door liefde
omarmd aanvaarden dat verdriet
ook hoort bij het bestaan.
Nu in de herfst van mijn leven
koester ik de liefde om me heen
mijn blik richting de zon om als
een roos nog even te kunnen bloeien…
zoek het antwoord
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
629 ik lees je
het antwoord vertraagt
onzichtbaar voor het oog
dode punten en dagen
gaan voorbij; maanden
van ijzer
hoe schrijf je roest
en gaten waar wind doorheen waait
niet anders
dan een onbetrouwbare afstand
of een presse-papier van stilte
op het hoofd geschetst
ogen, schrijf ik
en schuur en schuur en schuur
tot ik mezelf…
in het huis
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
580 al het werkelijke dat ik je gaf
is geworden tot overbodigheid
en nu ik mezelf kleed
met gedempte wind, de uren van herfst
overhoop haal
verliest elk geluid een naam
mijn naam
die als een afgewezen groet
tussen houten lippen hangt
verzwakt
door de duizend splinters
van huiverige gezichten
ik val, onzichtbaar, uit dit geheel…
Niet te nivelleren dromen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
505 In schaduw van de herfst
ademt vrijheid met weemoed
het onvergankelijke verlangen
je tot me te nemen
hier in jouw droomschaduw
toon ik mezelf als wereldvrouw
met alle inzichten om mensheid
te bekoren
maar jij in jouw illusie
blijft mijn belevenis niet trouw
door alle berichten heb jij
jouw ziel verloren
het schimmenspel
waarmee je…
Glas zonder lijnen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
499 zwarter zijn
kan nu niet zappen
van het grote gat
waar ik vroeger
veel contact mee had
ik lach schaapachtig
vingers zijn gevangen
in een vrijheid
die onwennig voelt
praat tegen woorden
die maar niet
willen verschijnen
op glas zonder lijnen
dacht de wereld te kennen
maar in dialoog met
eigen spiegelbeeld moet ik
eerst weer aan mezelf…
Comateus
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
543 leven
Gewelddadig ben aangevallen
En ik overal op en in mijn
Lijf verwondingen heb die
Levensbedreigend kunnen blijken
-
Als ik na dagen, misschien maanden
Van sluimeren dreig te ontwaken
En het mij lukt één ooglid op te
Tillen en ik de oude wereld herken
Die ik van mijn leven niet zal missen
Ga ik voorgoed slapen uit angst
Mezelf…
Spiegeltje, spiegeltje
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
595 mezelf tegenkomen in de spiegel
jouw invloed ontwaren
gezicht veranderd in de jaren
liefde geeft me een pasfoto gans nieuw
je bent mijn edelsteen
hou je in mijn schrijn
uniek en heel apart
het blijft geheim
weet me te verblijden in deze rare tijden
los van al het goede dat ik kreeg
gaf je inzicht, wijze rimpelingen
ik koester het beeld…
In het leven geroepen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Doesterig loop ik
Buiten - coulissen
Die mijn landschap
Zo typeren zie ik niet meer
Duister denkwerk,
Binnenbrand geblust
Met farmaco - 'k ben
De weg immers kwijt
En mezelf net zo goed,
Terwijl ik doods loop
Te dromen op het pad
Dat alleen door de
Schemering nog iets
Iets verlicht wordt
Is daar opeens een vlucht
Scholeksters…
Het sterven te zien doven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.090 ik weet
dat ik de kogel
niet meer kan ontlopen
ben gewikt en gewogen
goed bevonden voor het kerstdiner
heb alleen de bruine ogen van een ree
ik kijk ze aan
zie ze staan in twijfeling
weet mezelf een dartel ding
zal onschuldig
naar de bosrand wijken
ze lijken doelloos weg te kijken
maar komen in het donker terug
om niet het sterven…
Spijt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
886 Als ik in stilte aan je denk,
vraag ik aan mezelf :
waarom was ik boos
het was makkelijker als ik voor zo'n gevoel koos
maar toch voelde ik verdriet
waarom wist ik toen niet
Dus als ik nu in stilte aan je denk
denk ik aan die momenten samen
dat we zoveel dingen deden,
dat we echt verbonden waren
en ik heb spijt
spijt,
dat ik dat…
Het zit in mijn geest
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
470 nauwelijks ziet
het beweegt
geeft onrust
omdat het leeft
zonder dat ik er
macht over heb
ik veeg en
probeer het te pakken
maar kan het niet vatten
het zit in mijn geest alsof
het er altijd is geweest
als ik de ogen sluit
dwarrelt het voluit
groeit steeds sneller
als probleem
ver boven mij uit
angst maakt mij klein
ik keer in mezelf…
Liefdesverdriet
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
582 't Gemoed weegt zwaarder nog dan lood
en in dees grote zielennood
wens ik mezelf alleen maar dood.
‘k Zal haar mijn rouwkaart sturen.
Maar zwelgend in dit groot verdriet,
bedenk ik dat ik ook geniet,
want elke traan die ik vergiet
snikt: ~Dit mag eeuwig duren.~…
Een eigen mening
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
707 Ik heb een eigen mening ik zeg wat ik denk
De woorden die ik spreek komen uit mijn hart
Ik denk niet na bij wat ik zeg
Ik zal nooit bij een ander gaan slijmen
Om in een goed blaadje te blijven
Ik blijf mezelf en zeg wat ik denk
Ik ga niet tegen je liegen
Ik zal je niet bedriegen
Ik ben recht voor zijn raap
Ik zeg wat ik denk
Niet iedereen…
Als de dag de nacht ontmoet
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
663 Als de dag de nacht ontmoet
de vogels niet meer fluiten
en bloemen zich gaan sluiten
omarm ik de stilte die altijd voedt
wat naar een dialoog leidt met mezelf
om mooie gedachten,
beelden en herinneringen te koesteren
maar ook overbodige gedachten
los te laten uit m'n breingewelf
zo kom ik vanzelf tot rust
in de stilte van de nacht
die me…
Op zich
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
492 Vannacht gedroomd van een tehuis
de ochtend kwam en ik wachtte af
kort hemd en een pamper aan
Geluid van wieltjes op de gang
vrouwenstemmen op zoek naar wat
er weer was misgegaan
Jij maakte me wakker omdat
ik kreunde in mijn slaap
Heel traag keek ik je aan
verloor mezelf in de geur
van je kriebelende haar
kon niet horen wat je zei
trok…
Een ongelezen boek
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
510 ik weet geen wereld
voel me altijd zoek
heb vreemde gezichten
in een hoek op de omslag
van een ongelezen boek
beweeg in jacht
bejaag met souplesse
ga op pad als
stemmen mij bevelen
dwingend zonder vraag
denken kan ik niet
in het geroezemoes
van twisten die in
spanningen gaan gisten
dan barst ik hysterisch uit
zie mezelf vliegen…
Passie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
521 Alles heeft twee zijden
de grootste lessen
zitten in de diepste dalen
Jouw (over)lijden
ga ik voor mezelf vertalen
naar een boodschap
waar ik mee verder kan
ZOEK JE PASSIE EN VOLG DIE DAN
Niet langer worden opgejaagd
door wat anderen van me willen
niet langer worden overvraagd
door de maatschappij met haar grillen
Stop, genoeg,…
open
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
477 ik laat mezelf achter
in de ommuurde tuin
verdwaalde herinneringen
lopen met me mee
naar vergeten beelden
voorzichtig blaas ik over
dauwdruppels op het gras
ik voel het mos op de zwerfkeien
zie het rood van de klimop
tegen de buitenmuur
ik streel het tere blad van de magnolia
de bleke zon doet wat ze kan
een lavastroom aan droombeelden…
De Spin *)
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
7.845 In mezelf op zoek naar zin
trek ik uit mijn duister traag
wiegend tussen hoog en laag
mijn verwarring als de spin
die verloren in een vraag
zonder einde of begin
zichzelf voelt gevangen in
zijn vergeefse hinderlaag
tot de stille vleugelslag
van een vlinder binnendringt
in het raadsel van het rag
en het sidderende dier
tussen zijn…
Mijn innerstem
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
447 vanaf vandaag
zal ik mezelf gaan
observeren
zonder oordeel
maar alles willen
begrijpen
zoals het is
ga dingen doen
die ik nog nooit
heb gedaan
misschien geniet
ik dan veel meer
door steeds maar
krampachtig
te streven
zoals ik het wil
vanaf vandaag
zal de Sjamaan
in mij ontwaken
alles loslaten
in mijn leven…
Als
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 schaduwkant heeft
voor mij de opgaande zon
in aanzien niet mag stijgen
ik steeds moet afzien van het licht
wat ooit mij is gegeven
waar blijft dan mijn eigen bloei
terwijl alles om mij heen op lente belust is
en juist ik daarover nooit kan zwijgen
daarom
zal ik niet blijven ondergaan
wanneer ik mijn dode takken snoei
schenk ik mezelf…
Gedicht zonder einde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
496 Ik zocht het kind en zijn droom,
de vrouw en wat haar dreef,
mezelf en mijn verlangen.
Maar de klanken barstten uiteen,
het ritme stokte in mijn keel.
Vaak ben ik beginnen schrijven
aan een gedicht
dat geen einde had.…
Een vreemde selfie
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
540 ik heb het
schermpje aan
een vreemde
selfie kijkt me
verbijsterd aan
moet ik mijn of
zijn ogen geloven
van die dwaze
foto’s zonder
kop of staart
hoewel de kop
en het decor
duidelijk maken
waar het over gaat
het was
alsof ik viste
in zwart water
pas bij het
ophalen zag ik
mijn vangst die
maakte me bang
omdat ik mezelf…