2490 resultaten.
Heksenjachtslot
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
851 Hij zei me:
'Ik trek door het land
en steek heksen in brand.
Ik heb altijd een brandstapel bij me.'
Ik zei toen, dat die niet bestonden,
waardoor hij zo op werd gewonden,
dat ik werd verrast,
want hij pakte me vast
en ik werd op z'n stapel gebonden.
Het was in een heel rustig buurtje.
Geslagen leek mijn laatste uurtje.…
ALLES WAS ODEM HAT
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
512 ontmoet
Zijn zintuigen met opnemen gevoed
Een springfontein verspreidde nevelregen
Vrouwen, kunstzinnig, lachten alle negen
Een dichter kreeg weer broodnodige moed
Kon schrijven weer na alle tegenspoed
De goden waren hem weer toegenegen
In Kassel’s Bergpark, fel zonovergoten
Daalde hij af tot aan het oude slot
Dat onmiskenbaar Griekse trekken…
Strandfoto's, Schiermonnikoog, 1976
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
559 De tijd keert licht in schaduw om,
de kleurenbeelden trekken krom,
herleven kort, maar sterven dan voorgoed
in de hoge hoed van de herinnering.…
Ik ben verdrietig
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.593 Het verdriet stroomt door mijn aderen
Ik kan niet meer scherp zien
Mijn ogen vallen dicht
En ik vraag om vergiffenis
Ik vraag aan de mist
Of hij op wil trekken
Ik vraag warmte aan de zon
Ik vraag aan de regen of hij me schoon wil spoelen
Ik vraag aan de haat of hij weg wil gaan
Ik vraag om de waarheid
Ik vraag om liefde
Maar ik krijg de…
Hemelzucht
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
821 Ik wil de hemel wel naar de aarde trekken,
maar mijn armspieren scheuren doormidden.…
BOTTEL
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
627 Doordat ik mijn nagels langs je door de kou verweerde huidje trek?
Of stroop ik je af om te zien hoe je zicht steeds minder wordt,
maar je vuur steeds heter?
Ik zet mijn mes dat gloeit in je kern die vloeit,
zodat je straks als roos in bloei te pronken staat…
Lago di garda
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
667 Vanaf dit balkon zwevend
een halve kilometer boven de grond
aanschouw ik jouw blauwgroene diepte
in ongekend breedbeeld formaat
Miniatuurbootjes trekken geluidloos
groeven en poppensteden vleien
zich op een stenige deken
aan de overkant
Kijkt mont pizzocolo van ver naar onze natte handdoeken die hangend over het balkon boodschappen seinen…
Lijnen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
560 dames willen per se
elk voorjaar lijnen
dat is natuurlijk
de bikini kwestie
je kleurt het liefst
kan je het al raden
binnen de lijnen
zelfs ieder kind weet dat
als productiearbeider
werk je aan de lijn
onze maatschappij
bestaat uit richtlijnen
zo kan je uren doorgaan
maar soms zou ik
door al die lijnen
één streep willen trekken…
“Couveuse? “
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
1.624 Ik word met zachte hand weggeleid;
‘ komt U morgen maar kijken op de zelfde tijd
het is kerngezond, heeft alle zintuigen open,
het heeft uw trekken om de schaterende mond.’
Het zwaait me uit voordat ik weg kan lopen,
in deze broeikas is ze nog wel even, dus rest
me nog wat tijd het een naam te geven.…
Nachtelijk schoon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
513 Deze avond ving de vroege nacht zo duister aan
de hemel kleedde zich in stemmig zwart satijn
waar heldere sterren als rijen lichtjes zijn
die door de kosmos trekken ieder in eigen baan
een universum toch zo onmetelijk groot
wat is een mens om dat te kunnen bevatten
tracht slechts enkel het tal der sterren te schatten
voelt men zich dan niet…
Is het goed zo?
netgedicht
2.8 met 24 stemmen
1.378 Mag ik egoïstisch zijn,
mag ik aan mezelf denken, mag ik,
maar als ik je dan zie liggen,
met die mooie trek op je lieve gezicht,
dan weet ik, je koos ervoor,
je koos voor dit
en moet ik er vrede mee hebben.…
Langs de wegkan
gedicht
2.0 met 3 stemmen
3.916 Langs de wegkant de sporen van je banden,
het verhaal afgesloten, de fotograaf wil
plaatjes als beloning voor de dag, zijn licht
spiegelt in de ruiten, draaft maar door,
je komt het tegen in de plassen op het dek
de dood te lezen in de trekken op je gezicht.…
Thuis, op het kerkhof
gedicht
5.0 met 2 stemmen
4.483 Geen levend mens was daar, maar het geluid,
Dat mij bedroog, scheen deze vrouw te wekken
En in mijn angst bracht zij de woorden uit:
‘Sla geen geloof aan klanken, die u trekken,
De waarheid is een vuur, geen ijdel woord,
Wie waarheid spreekt, die draagt een schroeiwond voort’.…
De Grote Pottenbakker
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
776 De schijf draait snel,
zijn handen trekken, door zijn wil begrenst,
een mooie pot omhoog,
zoals hij zich dat wenst.
Zolang het leem maar vochtig is,
past het zich gewillig aan,
het voegt zich naar de vorm,
zolang zijn handen gaan.
De mens is als dit vochtig leem,
de Grote Pottenbakker vormt het,
zolang het leven in zich heeft.…
Las Vegas, 2010
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
738 De wereld is van kunst hier
zelfs de bomen zijn bedrog
verveelde vrouwen trekken er
aan de eenarmige bandieten
kauwgum etend, rokend, oversized
Geen wonder dat de mannen
vooral denken aan de ‘hotgirls’
die je tegemoet schreeuwen
kijk eens wat een tieten
ze zijn er helemaal voor jou
Hier mag jij lekker alles
Wat thuis verboden is
Hier…
Leed en geluk
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.177 Leed is het kleed
Dat ziel niet aflegt vóor zij het versleet,
Een kleed met 't slapengaan niet uit te trekken.
En al uw warmgevoerde pracht
Van heerlijkheid haar toegedacht
Reikt niet het te overschaadwen of te dekken...
Toch, nachtegaal, zing voort!
Geluk is 't éne woord
Dat haar slaapwandlend hart vermag te raken...…
Heer van lak
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.708 en grondverf, meester van dit schildersbedrijf,
van liefdevol strijken over de posten van de deuren
als waren het houten dijen, van blozend kleuren
met zachte kwasten van roofdierharen,
branden, schaven en met de vingertoppen schuren,
van glad als tot kunststof trekken van de lakken
in duizenden tinten.…
De schoenen die ik draag...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
659 's Avonds trek je ze uit, de volgende dag
weer aan, maar geschoeid op een andere leest.
Mijn schoenen prangen bij tijd en wijle,
knellen, terwijl ik er enigszins onder lijdt.
Maar dan ga ik nieuwe kopen en vervolg
mijn weg met herinneringen, verlangens en
weer hopen...…
Wij verwazen de winter
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
554 mij
het lijkt wel of jij erin huist
okay ik geef mijn zwakte toe
dat ik jou in pastelkleuren herken
waar jij mij telkens inluist
als kwestie van zien en gewen
dan geef ik mij aan minnen over
als ik jou in voorbodes zie
van opgaande lente in perken
van prille voorjaarsbloemen
ik krokus jou waarin ik wil
in al mijn bejaarde overgave
trek…
Baarmoedergedoe
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
424 Waartoe is de
Mens anders op
Aarde dan om
Simpelweg te
Overleven -
En in de tweestrijd
Met Troye aan het
Langste eind te
Trekken, nadat de
Vijand onder de voet
Is gelopen, verpletterd,
Vernietigd gewoon door
Ons, die alle tegenstanders
Hebben gedood, die nu
De nieuwe Koning
Ontvangen, Agamemnon
In hoogsteigen persoon…
Een landman strijkt met forse streek de zeis
poëzie
4.0 met 1 stemmen
973 Terwijl Spinoza eens de Waarheid zag
Gelijk een driehoek, snel en scherp omlijnd,
Zoude ik haar liever zien als een glimlach,
De glimlach, die ook rust op Boeddha’s trekken,
Die naar ik hoop op mijn gelaat verschijnt,
Als ik het moede lijf voorgoed zal strekken.…
pijn in mijn hoofd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
464 weer die vogels die majestueus
over de Himalaya vliegen en dan
ergens in een dorp in India neerstrijken
waar ze gevoed worden als heilige vogels
en dus vervolgens nooit meer
teruggaan naar die Himalaya
waar je alleen maar strijdend vliegt
en moet overleven of doodgaan in natuurfilms
zelfs de natuur wenst vrede en gemak
maar mensen trekken…
Opgestoken haar
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
642 haar mooi' huid verlichten
door opperhuid gerezen
bovenuit opgestoken
Ook met elastiekjes
weten vrouwen te bekoren
In allerlei kleuren
diverse smaken bijeen
met staartjes die inspireren
in kleuren van de regenboog
zeer aaibare vrouwen
met welbewuste coupe
Te allen tijde
weten zij de aandacht op
zich gevestigd en simpel naar zich te trekken…
Zolder
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
507 verloren gaten
Versleten schoenen in diverse maten
Ze kwamen uit vergeten tijd vandaan
De vlizotrap naar onderen gelaten
Je wilt niet weten wat ik toen zag staan
Een monty coat waaraan de motten vraten
Wat studieboeken door de tijd vergaan
De vlizotrap naar onderen gelaten
Je wilt niet weten wat ik toen zag staan
Voel je je oud, nee trek…
De cirkel
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
893 Het is je lach weer elke dag
en ook de trekken om je mond.
Maar ook de glinstering in je ogen
die maakt de cirkel rond.
Het is je liefdevolle karakter
en ook de kleur op jouw gezicht.
Maar vooral de liefde die je geeft
geeft elke nacht nieuw licht.
Het is waar eind een nieuwe start is
en ook jij en ik weer zijn verweven.…
Tuinfantasie - 7e tafereel
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
440 Hij is druk doende met insecten vangen;
dan valt zijn oog op ’t zwoerd van een stuk spek,
dat ik onlangs voor hem heb opgehangen;
je ziet hem bijna kwijlen van de trek.
Hij vindt het vast een rijk gedekte tafel
en gaat aan ’t eten zonder veel gedraal.…
Ontbijt op bed
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
566 Rond twaalven laat ik dan het dromen schieten
en trek de slippers en mijn badjas aan
om sloffende de keuken in te gaan
(de stoppels op ’t gelaat en ’t haar in sprieten)
Ik maak croissantjes en heb thee gezet
Ons opperste genot . . . ontbijt op bed.…
De mooie gedekte tafel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
869 Ik zie een prachtig gedekte tafel
en krijg de neiging om alles omver te werpen
Stilletjes trek ik mijn schoenen uit
en klim op tafel, mijn rok omhoog
Zachtjes tik ik met mijn tenen tegen het eerste glas
het rinkelt zacht, en dan ga ik los
Met elegantie wip ik ze eraf
en dan krijg ik het te pakken ik schop ze eraf als een voetbal maar met gevoel…
Buitenkerkelijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
388 In plaats van
het boetekleed
aan te trekken
zich te bekeren
tot de mens
blijven ze voor God spelen
bepalen met kracht
de liturgie van macht
exclusief voor heren
zij slaan de maat
met dissonanten
systeembeheerders
vol celebranten
die niet willen horen
hoe we willen bidden
wat we willen zingen
niet begrijpen
hoe we…
een andere bloem?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
579 ik behoud mijn hoofd, ondanks
alle vragen die me zijn beloofd
telkens als ik bloemen strooi de nectar
bewaar voor het ontbijt de wortel voor
het trekken van thee, de geur verdienstelijk
geparkeerd in mijn revers
dan bloos ik als je naar me lacht
toch wens ik me soms een andere bloem
een die kan zingen van de straat, dansen
als een honingdraak…