Alle inzendingen over wolken

5636 resultaten.

Sorteren op:

De vissers

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 715
Vereenzelvigd met de punt van de hengels willen ze stil leven, van de wal losgedreven, op zo maar een dag verzonken in het gras, aan het patroon van wolken overgeleverd.…

Kwantumliefde

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 482
Een lichtpartikel die over en onder me golft ben je ooit geweest Steeds vorsend naar de perfecte superpositie bevinden we ons op twee plaatsen tegelijk in een wolk van onwaarschijnlijkheid waarin onze impulsen uiteenrafelen en naast elkaar tunnelen zonder ontsnappingsroutes uit dat mooie kaartenhuisje van ons Onze liefde is…

Onbegonnen werk

netgedicht
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 730
Wolken drijven met de wind. Zonder plan. Vanzelf. Spontaan. Leven eindigt en begint. Leven begrijpen is onbegonnen werk. Elk mens beseft dat. Onbewust. Alles wat adem heeft weet. Elk ongeboren kind.…

Buizerd

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 558
blijven je vleugels fladderen en proberen maar het gaat je niet lukken prachtig mooie buizerd nooit ga je nog wolken bereiken het einde van jouw schone vlucht.…

orange blossom special

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 638
even de tijd vasthouden in een momentopname de kleurenpracht van vergankelijkheid is thans op z'n best konden wij dit maar vastleggen zoals bij het nemen van een foto doch ginds pakken de wolken samen en ligt de wind al op de loer nog één keer zal het bloesem sneeuwen tot het voorbij gaat…

het jonge gras

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 379
een lichaam dat samenvalt met vallende regen daarna groeit het jonge gras ijlt een wolk ontastbaar na…

tegenzicht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 451
daar zul je ‘t hebben het is weer zover verder dan het oog reikt in een onbewaakt ogenblik van volmaakte naaktheid helder en roerloos net zo tastbaar als het blauw dat wolken omringt verdronken op een terras wortelend in een lege dorpsschool waarom zo aanmatigend? ik ben het al vergeten en rust nog wat bij een noorderzon…

De zonsondergang

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 377
De zonsondergang brengt een mooi zonneharpenspel tussen de lichtblauwe wolken. Een duistere sluimerende avond begint steeds vroeger. Zomeravond met gevoel, je moet dankbaar zijn dat die er is. Met rust in de aanloop naar de nacht, is het prachtig dat de zon op een mooie manier onder mag gaan. Foto Dick Voogd…
Dick Voogd6 augustus 2019Lees meer >

fotografisch geheugen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 512
we weten niets meer zeker; of een komeet in een kooi past het portret nog onder de wolken hangt ik ken hen ergens van ook zonder dna toen waren er dezelfde kleuren was water net zo vloeibaar schoof dezelfde wind voorbij zou Adam Eva nog herkennen en dat na al die jaren ook toen niemand foto’s had…
Iniduo2 oktober 2019Lees meer >

uit het zicht zwaaien

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 388
op een bed van ruwe stenen hoor ik de dreunende zee op de zandkust slaan ik heb geen weet van de nacht als wolken vol verlangen tijdloos naar de verte scheren het is om dit verlangen om dit moment van geluk dat ik mij geworteld voel moge de zee zich stilhouden als is het maar voor even ik zwaai mijn handen uit het zicht…
J.Bakx19 oktober 2019Lees meer >

Zou jij me begrijpen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 552
zou jij me begrijpen wanneer ik je zeg dat ‘t leven door vingers glipt handen niet vast kunnen houden en dat alles om mij heen lijkt te verdwijnen zou jij me dan willen toefluisteren dat alles één wordt met de wolken het lied - dat van verlangen zingt en jij en ik en dat wij dan samen ademen door de mond van de wind…

Op vleugels gedragen

netgedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 625
hoog in de lucht gaan staart en vleugels als in vogelvlucht in blauw en grijs tussen witte wolken naar een paradijs jouw voetafdruk op een eiland van warm geluk -- och kon ik even steels daar zijn die pracht meebeleven -- zonlicht op je ogen aarde in zicht tijd voorbijgevlogen…

krampend hart

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 513
in de blauwe koelte op de heuvel zal ik blijven als het hart zijn slagen mist en het duister groeit in mij bij het doven van het hart zal ik de pracht van de linden noch de weemoed van de wolken voelen in de diepe donkere nacht zal ik blijven in de blauwe koelte van de heuvel in het dal leven dromen voort…
J.Bakx21 oktober 2022Lees meer >

zwerveling van overzee

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 376
boven het wassende water de voortvluchtige vogels een verloren verlangen welt op in zijn verweerde hart de kruiende wolken boven leigrijze golven langs de vloedlijn stapt hij over een verdronken kasteel zijn kromme vingers volgen het verzonken blauw in de verweerde atlas van overzee…
J.Bakx16 januari 2023Lees meer >

thuiskomen

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 466
soms laat het raam licht door dat er gisteren ook al was te hooi en te gras op een onbepaalde plek in het achterhoofd, ergens achtergelaten zonder bericht in buurlanden ruikt het naar thuis en thuis lonken de buurlanden overal zijn wijkende wolken maar nergens is een hemel blauwer dan in gedachte aan mijn vroegste dagen…
Iniduo20 maart 2023Lees meer >

Martini

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 311
Sneeuw valt alleen voor mij uit een wolk aan het plafond. Met oogleden, zwaarder dan gedachten, slaap ik onder de sneeuw. **…

We noemen hem Kees XXI; zelfgeweven wolken

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 346
alles overziend zelfgeweven wolken uitgetelde patronen opgepookte spoken onverbroken leegtes vergleden secondes stilzwijgende eindes opgeroepen bloed beeldend gegraven verstillende gloed voorbijgaande aarden vroegste verwildering geklopte gemoederen uitgerookt vulkanisch verblind…

mijn hippie meisje

hartenkreet
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 734
we zaten nu samen op de grond luisterend naar hippe muziek de zon zakte stil weg in de avond en maakte plaats voor romantiek we zongen over gouden stranden en maakten vrienden bij de vleet we rookten, lachten en we vrijden zoveel, zo vaak en zo compleet je nam me mee op witte wolken en je krag maar niet genoeg van mij je schouwde…
jonhy donovan20 augustus 2016Lees meer >

Onstwedder Holte

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 480
Onstwedder Holte glooiend wijd machtige stuwwal uit de IJstijd Onder de wolken die ik zie is het landschap pure magie Aan de Holte aan de straat een huisje waarop staat 'Zadowolony' als je het niet weet neem Google translate Pools voor 'tevreden' Opbollende akkers zonneschijn in dit toverlandschap kan ik ook tevreden zijn…

LAIS CCVII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 429
In de zoo van mijn verlangen heeft g*d de tijd nu afgezet: het is erg stil. Rozig ruist de hel. Ik kom niet tot besluiten, weet niet langer wat ik wil. Voel jij mij beter, dieper hoe ik tril? Verhult jouw hand in mij de dromen? Mijn lijf wil uit zijn grenzen komen, vrijheid wordt er mij en haar ontnomen en alles wuift vergeefs als hoge bomen…
Dirk Vekemans27 februari 2021Lees meer >

Marine

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 785
Toch verzacht het grijs der lage wolken De rimpeling op ’t water laat op ’t strand een grillig zandspoor na, dat oplicht in een vage avondzon. Wolken drijven traag uiteen: De dag kleurt zacht een nieuwe morgen.…
robE20 augustus 2002Lees meer >

HET KLEINE VEILIGST

poëzie
3.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.949
Vergaren de grimmige wolken haar macht; Doorkruisen haar pijlen de donkere nacht; Ontworstlen de stormen van 't noorden hun band; Bezwijken de wouden, voor de eeuwen geplant?…

Onze vriendschap

hartenkreet
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.429
Onze vriendschap vergeleken met de zon in mijn leven Toen de dag begon was ze breekbaar, nieuw en voorzichtig, blij dat ze er was, blij dat ze mocht schijnen Langzaam werd de zon groter, warmer en intenser, tot ze op haar hoogtepunt één werd met de hemelsblauwe lucht Plots verschenen donkere wolken vanuit het niets en zij…
Luk20 januari 2003Lees meer >

Zon in mijn leven

hartenkreet
3.2 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.433
hemelblauw gehuld Zweef je in de lucht boven mij In een gouden gloed verguld Verdwaal ik in donkere bossen Jij schijnt door de boomtoppen heen Om de weg te doen verschijnen Al mijn angsten verdwijnen meteen Verdrink ik in troebel water Dan schijnt jou licht op mijn gezicht Meteen weet ik waar ik moet gaan Met mijn ogen dicht Soms achter wolken…

het leven

hartenkreet
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.157
Het leven is mooi geniet ervan elke dag, Met soms een traan en vaak een lach Het leven is ook zon en regen, Soms valt het mee maar soms ook tegen Sinds ik haar ken lijkt de zon heel de dag te schijnen En lijkt hij niet achter de wolken te willen verdwijnen En iedere dag was daar steeds vaker weer die lach Ik ging weer genieten van het leven…
ikke12 mei 2004Lees meer >

Mijn vliegbrevet

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 399
Aan de horizon zie ik witte wolken komen. Dichtbij de einder gaat angst op in rook. Paniek kan ik eindelijk weg zien stromen. Straks ga ik een afgeschreven Airbus kopen. Nieuwsgierige reizigers neem ik gastvrij mee, door nog onvoltooid verleden tijden. Door de wolken naar de zee.…

MIJN LIEF

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 404
wolken die drijven aan een lucht zo blauw de wind hult zich in zwijgen waar ze aarzelde of ze spreken zou de zon die zo vroeg begon verjaagt enigszins de kou deed haar best al wat ze kon maar toch klamp ik me vast warm me intens gelukkig alleen aan jou ik ben jouw aapie en jij die van mij we zij elkaars ballast en toch ook elkaars slaapie…
catrinus1 oktober 2019Lees meer >

op weg naar

netgedicht
1.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.321
De adelaar vliegt door de onvatbare wolken en ziet haar prooi alsof het altijd op haar iris heeft gezeten. Zij stort als een raket neer. Niet te missen... ...op weg naar...…

Echtscheiding

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.279
glazig glijdt ijs over mijn wang, druppelt naar een zee, spontaan dichtgevroren in volle zomer tranen van vloed waaien over mijn strand van ontgoocheling, jij brengt met golven van woorden wat eb naar me toe allang vervlogen windstoot doorprikt nog altijd mijn drijvende wolken . . . tot snijdend hagel…

zonnebad

hartenkreet
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.667
vier uur vrolijke zon kruipt in blote huid zet in vuur en vlam sluipt onder het korte rokje siddert in het lijf ogen dicht, de film begint zijn vingertoppen dansen langs mijn benen zijn gezicht nadert het mijne plots is er een wolk voor de zon…
laila c29 juli 2003Lees meer >