6828 resultaten.
De stilte delen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.301 Een onzekere toekomst
een bizar verleden
drijven op eenzaamheid
in het donkere heden
Ik praat tegen muren
liggend op mijn rug
ze luisteren aandachtig
maar zeggen niks terug
Niemand om mee te praten
niemand om te strelen
gedoemd om alleen te zijn
en de stilte te delen...…
De kunstenaar
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
599 Als een fonkelende ster aan een donker firmament
zo valt hij op tussen de uitgebluste mensen.
Hij spreekt als was het een bloementaal.
Met zijn woorden als kleuren,
probeert hij zin te geven
aan een anders saai en monotoon bestaan.
Hij schildert een mozaïek
op een doek dat anders, niet ingevuld,
in een oneindigheid verdwijnt.…
Het Schlderij
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
608 Op het schilderij staan
wat appels, blozend,
wat peren, vrolijk ogend
en nog wat donkere dadels
allemaal op een schaal.
Dit fruit
is nu vereeuwigd
er gaat een onherroepelijke stilte
vanuit.
Gevangen op een doek
een altijd durende rust
waarmee een moment
het ons omringende
lawaai is gesust.…
open
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
692 lilablauw
sluiert
door ramen
samen
kijken
donkere ogen
tot
ze mijn ziel
beroeren
handen
mijn zijn
tot in
mijn denken
mijn wezen
lilablauw
sluiert
mijn hart
licht
licht
lilablauwe lucht
stroomt
mijn kroon
in mijn ogen
glimlach
om mijn mond
om niets
dan de herinnering
het leven opent…
Zo stil
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
643 Ik hoor 't stil
zo stil, het laken
kijkt me in kreukel,
stil, ik hoor 't stil
Ik hoor 't stil
wens van zachte
zucht in naak
me aan,
een streel zo stil
met zachte hand
in het donker
verlicht, raak
me stil…
Sprankelend contrast
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
515 jij bracht
zwart glas
in mijn mozaïek
aanvankelijk
nog lichte kleuren
die braken donker af
het sprankelend contrast
waarmee jij mij verraste
veranderde van spiegelend in mat
het oppervlak is hard gebleven
toch heb ik mij tot bloeden toe
aan zwart gesneden…
hoofddeugd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
637 een vlakte
leeg
op gras na
er boven zweeft
de monoliet
zwart
als fallische vingerwijzing
ver weg dichtbij
van hoog
dalen vogels
om de wijsheid
onder naar boven
groeit de streng
raakt niet
geen afdruk
wel een eenzame bloem
weerspiegeld in het donker…
De eerste horizon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
520 Achter de eerste horizon
In de baarmoeder
Van alle tijd
Waar het donker
Diepte geeft en rust -
Heerst een intens gevoel
Van veiligheid zonder angst en nijd
Bestaan geen gemiste kansen
En ontbreekt ook de spijt
Niebert, 28 juni 2012…
een laatste dans
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
613 de langzame draai
gevolgd door fluwelen stilte
de lach een grimas
op een late avond
dansen de herinneringen
door de lange sloppenwijken
gekweld door oude melodieën
het zigeunerorkest speelt
tot de laatste gast vertrekt
de vuren doven
maken de nacht tot wat donker is…
Even
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
809 Kom je even kijken
het schijnt al best
een poosje
Kom je even kijken
het is lang niet zo
donker in mijn hart
Kom je even kijken
gewoon 'n poosje
hoe het schijnt
Kom je even kijken
kijken hoe het klopt
omdat het tikt voor
jou…
De dood verdwijnen doet
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
685 Lago Maggiore, 4 mei 2013
Hier waar U boven
Het water van het meer
Licht en donker mengt,
Leven en dood begeleidt
Met Uw zon, de dood
Verdwijnen doet tot
Achter Uw horizon
Voel ik mij opgenomen
In het licht waarin
Ik eeuwig leven zal…
Zie je wel, de ZON
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
520 Als wachten lang duurt,
je in de nachtelijke uren
in het donker tuurt,
de slaap niet komen wil,
denk dan alleen maar,
dat de nacht voorbij gaat.
Want wachten op de zon,
wierp ook zijn zonnevruchten af!…
En och, het lijkt…
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
683 nog eens het kussen opschudden
een zachte aai over zijn wang
jouw stilte in zijn handen leggen
fluisterend welterusten zeggen
slaap maar, toe, slaap maar…
de tijd verstrijkt
en och, het lijkt
dat de donkere nacht
hem naar de morgen zal dragen
wat zou je op dat ogenblik
nog kunnen, durven vragen……
Wij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 we redden het, de
liefde zal ons omarmen, het
licht verschijnt, het
is al veel te lang
donker geweest
wir schaffen es, die
Liebe wird uns umarmen, das
Licht erscheint, es
ist schon viel zu lange
dunkel gewesen…
Twist en tweedracht zaaiend
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
552 kousenvoetend
kom je
uit de stilte
als de mens
zijn schaduw
nog niet heeft gekleed
twist en tweedracht
zaaiend uit de
halfnacht donker paaiend
terwijl de dag
zich met zijn
kwetsbaarheid omgeeft
nog is jouw
zwaard tweesnijdend
in het eerste ochtendlicht
maar de doodslag
heeft vandaag
het leven weer gemist…
Oorlog in bed
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
589 In het donker sla ik mezelf,
steeds weer,voor mijn kop.
Urenlang duurt mijn strijd.
De oorlog raakt in het slop.
Giftig knal ik met mijn kussen.
De mug baadt dood in mijn bloed.
Het staat 1-0 na verlenging, maar
haar overwinning smaakt niet zoet.…
landschap
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
500 de fletse zon hangt tussen
het grauwe wolkendek
en de grijze zee
een kracht die geen lawaai maakt
keert het donkere hart
naar binnen
onder een glazen stolp
het stroperige gevoel
niets dan wachten
in de verte vogels
als kleine stippen
zoekend naar al het eetbare…
R.W.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
590 zijn naam
licht en broos
koesterende omarming
zijn leven
aangeraakt en kil
staat op een kier
hoe veel ziet hij
in het donker
wie blijft achter in de leegte
wie bevrijdt de
gekooide nacht draagt
het licht op handen
hij balanceert op een
gebroken toverdraad
zijn lichaam in de sneeuw…
deining
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
573 ze voelt geen vaste
grond onder haar voeten
ze is niet bestand
tegen het land
deining heeft ze nodig
deining, donker water en
de zoute wind die vertelt
wat haar te doen staat
op weg naar de horizon
haar houvast duurt niet langer
dan een paar golven lang
ze gaat nooit aan land…
Wangedachten
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
535 Doorgaans knechten mij
De banden van het donkere
Verleden, tot de rand gevuld
Met wangedachten tegen de
Menselijkheid -
En anders zijn het
De tentakels van de toekomst
Die mij beet pakken
Nog voor ik hen gespot heb -
Laat ze los, toekomst en verleden,
Laat ze los, mens,
Leef hier, leef nu,
Leef!…
KWIJT RAKEN
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
395 alles kunnen we verliezen
alles raken we ooit kwijt
maar alles weten
we te bevriezen
in gedachten
een kleine troost
voor de ergste spijt
en zij die zijn verloren
wachten ons op in
de donkere nachten
fluisteren dan hun
onwaarschijnlijke verhalen
over het verdwenen zijn
met smachten in menig
luisterend geestesoor…
Winter in mij
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
845 Eens sloop zachtjes
de winter in mijn leven
Met kille handen om mijn hart
en kou die donkere wolken bracht
Het wisselen van seizoenen
Verloren in de tijd
Langs mijn gezicht
sijpelen natte tranen
Misschien zal eens
De zomer wederkeren
Misschien zal ik eens
Opnieuw gelukkig zijn…
Uiteinden
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
504 Donker dat door
Me heen trekt
Uiteinden van
Hersencellen
Waarin de pijn
Zich verzameld heeft
Die ik door de verf
Heen naar buiten druk
Elke penseelbeweging
Geeft verlichting,
Brengt het pijnlijke
Over op het doek,
Geeft uiting aan verdriet
Dat kracht meebracht
En wijsheid
In de tijd…
overlevend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
560 toch blijft die donker
winterse waanzin me vreemd
door grijze schaduwen die ’t bestaan
trachten open te breken met
eigenwijze levensdrift
raadsels en geheimen als
zelfzekere waarheid oplichten
lentelicht met zweempjes zomerzicht
midden de contouren
die ikzelf aangeef…
Midden in de nacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
428 Ineens wordt wat donker is helder.
Hij doorziet de onzin van gepieker.
Hij ontbloot de wortels van getob.
Mijn ziener gaat weer opgelucht slapen.
Mijn lijf staat straks uitgerust weer op.…
Maanlicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
551 Anders dan de zon
Zorg je niet elke dag
Voor licht in mijn leven
Maar sta je soms
Ook niet aan de hemel
Achter de wolken
Geef je je over
En laat je me alleen
In het donker
Toch denk ik ook dan
Ook dan aan jou
En hoe jij
Verwarmd door de zon
Mij eenzaam
Laat snakken
Naar jou
Schoonheid…
Opklaring
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
684 Als de wolken blijven hangen
En de neerslag duurt maar voort
En de bliksem kruist jouw gangen
Donkere lucht boven jouw poort
Weet dan dat die dondergoden
ook wel weer hun kracht verliezen
- Dan herrijzen lenteboden
en die zullen zonlicht kiezen…
zoveel dieper
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
476 het roerloze zwarte water
de eindeloze bomenrijen
de plukken schapenwol
aan het prikkeldraad
verstilde kades
verdwenen schepen
een blad dat geruisloos
op donker water valt
geen vaste hand in
schrijven over smart
zoveel dieper dan de
zilte tranen van verdriet…
In mij
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.168 Ik zoek je
In blikken van mensen
Op straat
Ik voel je
In eenzame momenten
Als het donker is
Ik vind je
Als de zon schijnt
Bij elke zachte bries
Ik hoor je
In mooie muziek
En klanken
Ik draag je
In mooie herinneringen
In mijn hoofd
Ik koester je
En draag je in me
Elke dag…
Vogelconcert
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 Wanneer 't bijna donker is,
in de verte geluiden van de
kermis,
klinkt opeens het hoogste lied,
geen vogel die ik toevallig zie,
kermisgeluiden overstemmend
hoor ik een concert, alleen
voor mij, oh daar vloog ie net
met een enorme vaart
voorbij.....…