7542 resultaten.
Hardop dromen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
405 Ik hoop vanuit de grond van mijn bestaan
dat morgen als mijn ogen opengaan,
de zon mijn dag weer op zal lichten.…
het begin
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
519 het begin
het diffuse
mistige begin
is het mooist
er is hoop
opwinding
en angst
alles ja
alles is mogelijk
en dan
het broze
verloop van
het feest
het verteerde vuur
dat als as
de luwte
buiten het
blikveld vindt…
her-inner je
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
593 vanuit het oosten kwamen zij
de wijzen
zij brachten geschenken
van vrede
en hoop
maar vooral van liefde
voor het kleine
ongekunstelde
voor het alledaagse
grootse
sluit je ogen
spraken ze
her- inner je…
Voltooid
snelsonnet
3.2 met 12 stemmen
1.027 Stel dat ik later zeg: 'Het is voltooid'
Dan hoop ik dat ze toch heel even kijken
Of er met mij nog iets valt te bereiken
Ik heb er weleens meer wat uitgegooid
Dat iemand nog een stukje mee wil lopen
Of staat de kist al op een kiertje open?…
gevleugelde voeten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
661 hij is niet
in de wieg
gelegd voor
een leven
in het licht
verlangen
en hoop
zoeken een
ongetekend
adres
op een
witte plek
moet het licht
geboren
worden
hij verlaat
huis en hof
ze ziet zijn
gevleugelde
voeten…
De schrijfster
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
539 Ik wilde worden
woorden
uit de zinnen in mijn hoofd
De zinnen leken
magisch
toen men wijsheid had beloofd
De letters brachten
chaos
in het wilde klankkabaal
Maar met de woorden
kwam er
toch weer hoop in mijn verhaal…
Februari
snelsonnet
4.8 met 4 stemmen
787 De louwmaand is maar net voorbij, dit jaar
En ik ben al meteen uit de roulatie
Mij wachten weken van revalidatie
Ik werd een sukkelende rijmelaar
De orthopeed schonk mij een nieuwe heup
Dus hoop ik dat ik strakjes minder kreup…
Louter stilte
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
541 Hoop voor de toekomst.
Heldere lucht
boven het groen
van de natuur.
Vredesgevoel.
Oneindige eenheid.
Louter stilte.…
Lourdes
snelsonnet
4.5 met 12 stemmen
818 Het laatste sprankje hoop voor invaliden
Had Lourdes aan die kreupelen te bieden,
Maar dan moest je daarginds wel zijn geweest.
Ze pakken het nu anders aan en hoe:
Want ‘Lourdes’ komt nou ook al naar je toe.…
Verjaren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
503 Verjaren is
naar morgen kijken
in hoop, vertrouwen
en met moed.
Verjaren is
het blije weten
dat onze God
ons steeds behoedt.…
Scherven
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.703 Toen de scherven plotsklaps vielen
sloeg mijn droom ineens kapot
De toekomst leek ter ziele
ik werd gepijnigd door mijn lot
Maar maar toen de tranenvloed stagneerde
en ik afstand nemen kon
merkte ik dat ik het leerde
en zag hoe de nieuwe dag begon
Scherven zijn niet echt het einde
van wat ooit zo mooi begon
ze zijn een belofte, een op…
zee
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
686 toornhoog slaan de golven
wat een immense kracht
mijn hebben spieren getracht
maar het zijn glazen wolven
de tanden schuimen honger bloot
in een wegstervende zon
ik wou dat mijn hand groeien kon
de greep is nog geen zeepstuk groot
de zeilen ach, ze scheuren
het is maar menselijk zaad
zonder regen kan niets gebeuren
toch is…
Schoonheid
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
978 De schoonheid van misbruikte maagden
in de modder van een afgestorven meer.
De schoonheid van verrotte graven
met nazi leugens voor de helden van weleer.
De schoonheid van een wereld
die we willen redden, kost wat kost,
opdat het gruwelijke, het offer
en de abstracte schoonheid
van het worden wordt.…
Jouw troostende handen
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.098 Jouw troostende handen
drogen de tranen op mijn wangen
je kust mijn ogen
en fluistert, het komt goed
ach we weten het beiden
beter worden zal het niet
mijn hand in de jouwe
een hoopvolle glimlach
de morgen tegemoet
neem me nog even in je armen
laat me voelen
ruiken proeven
van de liefde
tussen ons
jouw huid tegen de mijne
zweetdruppels…
De taal vergaan
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
1.878 Wij kennen niet, we hopen enkel en vermoeden.
De Levende wil nu je toevlucht zijn, je hoeden,
je brengen waar ’t bestaan heel helder is
en wat we hier slechts kennen in gelijkenis.
Bij de dood van Thérèse Heijne…
Zo'n dag
gedicht
3.5 met 12 stemmen
6.614 Zo'n dag,
waarop de lucht vol luchtigheid is,
lentewind plagerig achterom sluipt,
van zoveel niet benoembaars bol staat,
Parijs vlakbij is, Granada om de hoek.
Zo'n dag,
waarop het frisgerokte meisje
van de buren hoog moet reiken
naar knoppen in hun kersenboom,
wind de verleiding niet weerstaat.
Zo'n dag,
waarop ik gebukt…
Stille Zaterdag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
444 Jij bent de uitdrukking
van mijn ziel
en van mijn dromen,
van mijn verlangen
en van mijn woorden.
Ik vind net zo goed mijn thuis
in jou als jij in mij.
Vervreemding is een macht
die ligt versluiert
en houd je af
van je echte kracht.
Stilstaan op de wind
is de toon waarop alles wacht.…
Straaltje licht
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
519 Wind fluit hol
tussen muren van ruïnes
waar schimmig licht
in hoeken verdwijnt
slechts stof beweging brengt
door vlagen opgejaagd
stil zit ik te turen
naar brokkelige muren
waar nog kleine lichtstraal
gebroken in schervig glas
wazige schaduw tekent
van wat ik eens was.…
Emily
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 Koningin van
Het solitaire vers -
Dichtkunst in volle
Eenzaamheid geschreven
Die zo velen
Ook na jouw
Heengaan honderd
Jaar en meer
Nooit ging vervelen -
Jij die je aan
De hoop nauwelijks
Durfde over te
Te geven, wist dat
De menselijke geest
Verder dan het
Uitspansel reikt
Schreef dit vers
Om de medemens
Die in…
De ogen dicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
462 Als mijn gedachten
loop ik rond
in kringen
achter het beeld
dat ik heb geschapen
van jou
al zoek ik rechte lijnen
wat krom is
buigt mijn brein niet recht
daarom loop ik over paden
waarover ik waarheid zoek
in hoop op zegen.…
Zo ......
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
630 In iedere hartslag voel ik warmte
de hunkering naar geborgenheid
geen heimwee naar verleden
maar ook liefde en vrede in deze tijd.
Elke gedachte wil ik wijden
aan vriendschap en fatsoen
aan zorgend verder leven
geen loze kreten maar ook doen.
De woorden die ik wil spreken,
wel overdacht bewust gericht,
zullen harten noch zielen breken…
Geduld, geduld......
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
629 Eens zullen bloemen bloeien
en bomen in blad weer staan
jonge dieren in ’t veld stoeien
wij samen de paden op gaan.
Dan zal ook de zon weer stralen
met golven warmte en licht
dan zal ik niet talmen of dralen
te schrijven een kleurrijk gedicht.
Over liefde, genot in de natuur
klanken van menig vogelkoor
de heldere lucht als azuur,
maar…
Hunkering naar vrede
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
527 Mijn gedachten en ideeën
wil ik strooien in woorden
over landen, door de wereld
delen met mensen
die ze verstaan.
Niet mijn taal wordt steeds gesproken
in woorden of gebaar
maar de blikken zullen zoeken
als de zielenspiegel
met begrip voor elkaar.…
Dagdromen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
828 Gedachten die verlangend zijn
naar onbereikbare streken
van hoop en schone schijn,
geen realiteit daarover is gebleken.
Mijn dromenland ligt ver van hier
bestaat uit liefde en maneschijn
en tuinen vol roos of violier
wat zou ik graag daar zijn.…
Van geen titel weten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
444 Denk niet aan woorden
die ik schrijf nog zeggen zal
leid slechts mijn handen
hoor zo nu en dan mijn stem
vraag niet wat u daarvan denkt
gewillig zijn letters
die kleuren op papier
regels langs randen van leven
draaiend om de kern
van bestaan en wezen
niet begrijpend wat ik zoek
ook al tellen reeds mijn jaren
schrijf toch mijn ervaren…
Wind en regen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
505 Maar er kan nog hoop zijn, even stil verblijden
omdat iemand je graag ziet en je een glimlach schenkt.
Deze wereld gaat nog verder omdat er ergens toch
wel tien rechtvaardigen zijn, of een groot veelvoud
daarvan; er komt gerechtigheid, ooit komt er vrede.…
Bij het heengaan van Iny Driessen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
767 Je was vol moed en enthousiasme,
vervuld van hoop en ging zo door;
Al wist je dat je zou verliezen,
je bleef vol vuur en ging ervoor.
Nu zijn de dagen vol van stilte,
de bloemen zwijgen, zingen niet,
maar velen vinden in jouw voorbeeld
weer kracht, te midden van verdriet.…
Joz
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
601 Bij onstuimig weer
schuift Joz aan zee
spreidt zijn bolle ogen
uit zijn gerimpelde leden
Achter het wolkengebergte
loert de vlammende zon
trekt de mensen in het zand
berooft Joz van zijn
vredige jacht
Doch
langs het zilverstrand
sjokt hij verwoed
met berekende pas
en kronkelige stok
omarmt wat hij vindt
linnen lakens besmeurd
met…
Deze herfstdag
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
613 De zomer nu wel echt vaarwel gezegd
en dansend met de winden in het rond;
wat lieve vrienden weergezien en dan
gegroet, gepraat en veel gezwegen.
Wat kan een herfstdag zalig zijn,
al valt de regen ook als tranen neer;
de bladeren vertellen over sterven gaan
en nieuw geboren worden zeker ook.
Hoe zou ik treuren om wat nu vergaat:
voor herbeginnen…
De verganklijkheid
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.527 Zo dat zich niemand kan verleiden,
Door ingebeelde ijd'le hoop,
Dat d' afval hem alleen zal mijden,
Daar 't al, en alles neder droop.…