Alle inzendingen over schaduwen

5374 resultaten.

Sorteren op:

Verweven werelden

netgedicht
2.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 482
Soms denk ik dat zij hier slechts op doorreis is; dat ze morgen weer verdwijnt in die andere wereld — en ik blijf achter met alleen de vergankelijke glans van haar ijle schaduw in mijn gedachten.…
CB14 augustus 2025Lees meer >

Tweegezicht met drie poten die wegrent

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 527
De maan kijkt toe, met een glimlach zo fijn, Terwijl Tweegezicht danst, als een schaduw van schijn. En als de dageraad breekt, met zijn gouden stralen, Zal Tweegezicht verder rennen, door de mystieke verhalen van het leven.…

Verweven werelden

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 252
Soms denk ik dat zij hier slechts op doorreis is; dat ze morgen weer verdwijnt in die andere wereld - en ik blijf achter met alleen de vergankelijke glans van haar ijle schaduw in mijn gedachten.…
CB8 juni 2026Lees meer >

Wat de wereld fluistert

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 121
Onder de bomen die hun schaduw langzaam verleggen, blijft een fluister van iets ouds en iets nieuws tegelijk, een beweging die herinnert aan wat ik te vaak voorbijloop.…
CB12 juni 2026Lees meer >

Verloren liefde

hartenkreet
2.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 415
Een roos ligt op straat haar schaduw houdt haar nog vast wat blijft is een spoor Op de grens van licht blijft stilte liggen, op de plek waar iets zachts ooit heeft gestaan, waar de lucht nog weet hoe nabijheid klinkt, en waar elke schaduw een herinnering draagt.…
CB26 augustus 2026Lees meer >

weemoed

hartenkreet
3.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.293
misschien is dít het wel, heimelijk nog hechten aan wat ooit verloren ging aan vage schaduwen in de schemering, een zacht geruis een verre roep, een geur een oude afdruk in het zand iets van droeve leegte voelen in een stille polder terwijl er een zwalkende dierbare vogel vluchtig in het niets verdwijnt…

Achter gesloten deuren

hartenkreet
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.189
schreiend naast lijken en gebeente leg ik woorden in de kast blaas het stof uit zinnen van verhalen en gebeden de echo raapt een holle schaduw in de hoeken van de kamer schraapt verbleekte maar nog nooit begraven schedels vingers verstijven gegil verstomt geschreven is de onvoltooide grafrede…

machteloos

hartenkreet
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.736
schaduwen, beelden, kettingen van muren naderen rondom je heen verstikt door vretende assen die kwellend in je dringen ze werpen schuimgevoel neer, druiperig en wurgend je geraakt er niet meer uit je wordt kleiner en kleiner en dan dan verdwijn je verslonden in je pijn maar nu, nu zijn ze aan't spinnen betuigd door eigen macht…

spiegel

netgedicht
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.221
ik heb in de spiegel gekeken in mijn hoofd mezelf gefotografeerd aan het beeld getrokken, het gekeerd en de schaduw weten te breken in miljarden stukjes licht deze dan weer gescheiden of op andere plaatsen gericht minuten kon ik het beeld berijden vol hoop en valse edelheid ik ben er zo diep in gedaald dat ik niets meer heb behaald dan…
tim balthazar6 september 2003Lees meer >

Alleen hier

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.208
Door het verwaaide haar vergaat het stof, gedachten spoken steeds weer rond dagen stromen voorbij in onzeker weten waar het denken telkens stokt hier blijft de tijd staan in de schaduw van een lege plek, zonder naam of woorden en alleen hier speelt de wind een wrede troost…

Ochtendklaarte

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.005
Door het open venster zingt helder licht met vol enthousiasme, doorbreekt de stilte met woorden van tijd om de zomer in te luiden Een droom is geboren en zwemt uit de leegte van de nacht in open armen die de ochtend begroeten Het geluk smelt in de klanken der vogelslied dat uit de schaduw opnieuw van de zon geniet…

Corfu

netgedicht
3.3 met 95 stemmen aantal keer bekeken 30.715
Vergrijsde olijfbomen leiden de weg naar het dorp de hitte drukt zwaar en loom op het plein in de stilte van het middaguur zingen slechts de krekels een hond ligt hijgend gevangen in het spel van zon en schaduw onder de cypres zit een vrouw in roerloos zwart een leven trekt voorbij…

Hier en daar

netgedicht
1.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 936
En alleen mijn schaduw weet waarom ik levenslang slaapwandel zonder één verlossende herinnering.…
victor5 maart 2003Lees meer >

stroboscopisch licht

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.089
stroboscopisch licht verblindt alleen je schijn blijft hangen verlangen tekent wit verborgen passie in een grauw gezicht gespannen dagen ogen in wellustig dansen mannen uit je laat je vangen in het zwart van schaduwen ik zie je lippen missen als liefde sterft in geluid…

Eeuwenoude traditie...

netgedicht
3.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 4.760
Zachte wervelingen in hemellicht, engelenzang in zuivere tonen, in samenspel met harpen en fluiten, introduceren het kerstfeest, verkondigen een tijd van verlossing, in blijdschap, een geboorte, van het kind van liefde en vrede, een eeuwenoude traditie, welke in wederkerige tegenstelling, in schaduwen van hellevuur, uit onbarmhartig geschut…
Jeffry Bonnet30 november 2002Lees meer >

Zo Mooi

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.303
O vrouw zo mooi Rijp zomerkoren Ruisende wellust Hoe graag zou ik je sieren Met een guirlande van zomerbloemen Geplukt uit het jade Van een zoet struweel De olijfboom Strekt zijn takken Als tedere vingers Als de verlokking Van warm sinopel In de schaduw van de pagode Vind ik het altaar Aanbid je nieuwe naam…
Luc Alois24 augustus 2004Lees meer >

Manueel

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 917
Wordt lichtval een diefstal van schaduw? O handen, o hardheid, o liefde, spreek toch van verlossing tot mij…

het gevecht met zichzelf....

hartenkreet
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.649
in haar ogen sluipt verlangen diep verscholen droogt een traan elke dag wil zij leven beloven niet op te geven het gevecht met zichzelf huilt zij elke nacht ontwaken, is morgen hernieuwen in hoop door die blik in de spiegel waar schaduw vergaat verlangen weerkaatst in de vorm van een traan…
danny cant.13 oktober 2004Lees meer >

Room ijs

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 678
Langs maanden rent zij voorbij de tijd waar later haar ademloos inhaalt zijn schaduw plots verschenen onder de lantaarnpaal vlakbij die ene blauwe luifel waagt verward slaat zij beide armen om haar schouders verweren helpt niet de laatste run is wankel het ijs smelt…
metha21 juli 2007Lees meer >

ergens, nergens

netgedicht
3.6 met 24 stemmen aantal keer bekeken 844
zoals jij mijn woorden krom speelt mij spelt op het altaar van vertrouwen touwen rondom vlagen in lagen van huilen nooit hullen dat dit niet zo zal blijven in lijven van schaduw schuw gericht gezwicht mij vol treft op klippen wat rest op lippen in de weer schijn op je gezicht luchtdicht…

Mis je mij

hartenkreet
2.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.285
lege stappen op het perron een schaduw aan de horizon wazig treingeel ergens ver een hemelsblauwe ster het doffe bonken van de trein verstoord zijn mijn gedachten alles is niet meer dan schijn verweven in stille nachten ver weg en toch dichtbij ben jij en de trein rijdt langzaam voorbij denk je nog aan mij mis je mij…
Lise16 september 2005Lees meer >

VASTGESCHROEFD

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.604
Door het heden blijvend afgetroefd zit zij onbeweeglijk staart bedroefd naar een beeld ver in de verte ogen in één richting blijvend vastgeschroefd Slechts een ader klopt op haar hand als teken van leven Hoe communiceer je met de schaduw van een schim van een mens met haar hoofd reeds in de hemel en haar lijf nog op de aardse…
Gerardo19 oktober 2005Lees meer >

Vannacht vertrok ze

netgedicht
2.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.866
Het vensterraam staat open verwachtingsvol de koelte van het licht ik tintel scherp was haar silhouet vannacht van boven af gegrift in twee dimensies buiten op de stenen de maan was rond en stil haar schaduw het gras met ochtenddauw de zon stijgt hoog vandaag verdampt de laatste druppel.…
Wim Boeser25 februari 2008Lees meer >

Achtergrond

gedicht
3.5 met 61 stemmen aantal keer bekeken 22.316
Afgewend met zijn rug naar het zijnde spaart hij zijn stilstand in verstomming uit de avond tegemoet de helderheid achter donkere glazen, de opgooi van stemmen binnen het afgelijnde, het doffe leder dat men in het wilde trapt doelloos staart de mens naar wat hem invalt als een schaduw in de war van zijn bestaan…

Schone slaapster

netgedicht
4.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.116
Bedolven onder een massa spijt de stilte die ik slechts wegschreeuw in mijn dromen en het bedrog een schaduw die mij volgt tot in de nacht een slapeloze liefde die een eeuwigheid wacht.…

en onze liefde dan

netgedicht
4.7 met 23 stemmen aantal keer bekeken 722
ongewijzigd kom ik steeds nà jou en wat zo was in kamers vol schreeuwen valt neer in schaduw. verte, op wind geschreven verandert nooit in minder of lichter, de lijnen van aanwezigheid. niets lijkt nog op stilte slechts het sterven lokt me aan voor ik alle woorden in jouw schrijven binnenga.…

tanende liefde

netgedicht
5.0 met 17 stemmen aantal keer bekeken 698
dode letters in wanhoop in schaduw van vernietiging gevoed in korrels van rampspoed in golven van verdriet tanende liefde gehoond uit één gereten schoonheid weggetrokken in vensters van gevangenschap littekens in gespierde pijn liefde gekooid in droefheid trillend in blinde vingers aan rakend , maar net niet…
Klaes20 januari 2007Lees meer >

De grote reis

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.726
Hij schetste het reisplan en zij keerde zich zwijgend naar de wand en werd gewaar hoe schaduwen verspringen kunnen. ----------------------------------------------------- Zonneleen 76 14 februari 2002…
Abel Staring28 februari 2007Lees meer >

Ochtendmist-Avondlied voor een verlorene

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 977
Draag mijn dierbare doden voor u uit Draag mij in de schemering Van't alledaags bestaan Draag mij, als ik dans in licht en schaduw van voorgoed verloren jaren Wij zien malkander terug Boven het water, op de brug Wie weet waarheen de wolken waaien? Het Leven is een lange omweg naar de dood....…

Blinde Nacht

netgedicht
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.271
Donkere wolken Die de nacht dimmen Een eenzame ster Wordt gesmoord Zonder één spoor Zonlicht Een woord zonder betekenis Maneschijn Vervaagt met de herinnering Aan jou Regendruppels Verdringen mijn blinde tranen Het donkere pad Verslindt mijn toekomst Ik ben het, alleen Verscholen in de schaduwen Mijn handen reiken Naar de dageraad…