5374 resultaten.
Verweven werelden
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
482 Soms denk ik dat zij hier
slechts op doorreis is; dat ze morgen
weer verdwijnt in die andere wereld — en ik blijf achter
met alleen de vergankelijke glans van haar ijle schaduw in mijn gedachten.…
Tweegezicht met drie poten die wegrent
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
527 De maan kijkt toe, met een glimlach zo fijn,
Terwijl Tweegezicht danst, als een schaduw van schijn.
En als de dageraad breekt, met zijn gouden stralen,
Zal Tweegezicht verder rennen, door de mystieke verhalen van het leven.…
Verweven werelden
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
252 Soms denk ik dat zij hier
slechts op doorreis is; dat ze morgen
weer verdwijnt in die andere wereld - en ik blijf achter
met alleen de vergankelijke glans van haar ijle schaduw in mijn gedachten.…
Wat de wereld fluistert
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
121 Onder de bomen die hun
schaduw langzaam verleggen, blijft
een fluister van iets ouds en iets nieuws tegelijk,
een beweging die herinnert aan wat ik te vaak voorbijloop.…
Verloren liefde
hartenkreet
2.5 met 19 stemmen
415 Een roos ligt op straat
haar schaduw houdt haar nog vast
wat blijft is een spoor
Op de grens van licht blijft stilte liggen,
op de plek waar iets zachts ooit heeft gestaan,
waar de lucht nog weet hoe nabijheid klinkt,
en waar elke schaduw een herinnering draagt.…
weemoed
hartenkreet
3.1 met 15 stemmen
3.293 misschien is dít het wel,
heimelijk nog hechten
aan wat ooit verloren ging
aan vage schaduwen in de
schemering, een zacht geruis
een verre roep, een geur
een oude afdruk in het zand
iets van droeve leegte voelen
in een stille polder
terwijl er een zwalkende
dierbare vogel vluchtig
in het niets verdwijnt…
Achter gesloten deuren
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.189 schreiend
naast lijken
en gebeente
leg ik woorden
in de kast
blaas het stof
uit zinnen
van verhalen
en gebeden
de echo raapt
een holle schaduw
in de hoeken
van de kamer
schraapt
verbleekte
maar nog nooit
begraven schedels
vingers verstijven
gegil verstomt
geschreven is
de onvoltooide
grafrede…
machteloos
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.736 schaduwen,
beelden,
kettingen van muren
naderen rondom je heen
verstikt door vretende assen
die kwellend in je dringen
ze werpen schuimgevoel neer,
druiperig en wurgend
je geraakt er niet meer uit
je wordt kleiner en kleiner
en dan
dan verdwijn je
verslonden in je pijn
maar nu,
nu zijn ze aan't spinnen
betuigd door eigen macht…
spiegel
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
1.221 ik heb in de spiegel gekeken
in mijn hoofd mezelf gefotografeerd
aan het beeld getrokken, het gekeerd
en de schaduw weten te breken
in miljarden stukjes licht
deze dan weer gescheiden
of op andere plaatsen gericht
minuten kon ik het beeld berijden
vol hoop en valse edelheid
ik ben er zo diep in gedaald
dat ik niets meer heb behaald
dan…
Alleen hier
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.208 Door het verwaaide haar
vergaat het stof, gedachten
spoken steeds weer rond
dagen stromen voorbij
in onzeker weten waar
het denken telkens stokt
hier blijft de tijd staan
in de schaduw van een
lege plek, zonder naam
of woorden en alleen hier
speelt de wind een wrede troost…
Ochtendklaarte
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
1.005 Door het open venster
zingt helder licht
met vol enthousiasme,
doorbreekt de stilte
met woorden van tijd
om de zomer in te luiden
Een droom is geboren
en zwemt uit de leegte
van de nacht
in open armen
die de ochtend begroeten
Het geluk smelt
in de klanken
der vogelslied
dat uit de schaduw
opnieuw van de zon geniet…
Corfu
netgedicht
3.3 met 95 stemmen
30.715 Vergrijsde olijfbomen
leiden de weg
naar het dorp
de hitte drukt
zwaar en loom
op het plein
in de stilte
van het middaguur
zingen slechts de krekels
een hond ligt hijgend
gevangen in het spel
van zon en schaduw
onder de cypres
zit een vrouw
in roerloos zwart
een leven
trekt voorbij…
Hier en daar
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
936 En alleen mijn schaduw
weet
waarom ik
levenslang
slaapwandel
zonder één
verlossende
herinnering.…
stroboscopisch licht
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.089 stroboscopisch
licht verblindt
alleen je schijn
blijft hangen
verlangen
tekent wit
verborgen passie
in een grauw gezicht
gespannen
dagen ogen in
wellustig dansen
mannen uit
je laat
je vangen
in het zwart
van schaduwen
ik zie je
lippen missen
als liefde
sterft in geluid…
Eeuwenoude traditie...
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
4.760 Zachte wervelingen in hemellicht,
engelenzang in zuivere tonen,
in samenspel met harpen en fluiten,
introduceren het kerstfeest,
verkondigen een tijd van verlossing,
in blijdschap, een geboorte,
van het kind van liefde en vrede,
een eeuwenoude traditie,
welke in wederkerige tegenstelling,
in schaduwen van hellevuur,
uit onbarmhartig geschut…
Zo Mooi
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.303 O vrouw zo mooi
Rijp zomerkoren
Ruisende wellust
Hoe graag zou ik je sieren
Met een guirlande van zomerbloemen
Geplukt uit het jade
Van een zoet struweel
De olijfboom
Strekt zijn takken
Als tedere vingers
Als de verlokking
Van warm sinopel
In de schaduw van de pagode
Vind ik het altaar
Aanbid je nieuwe naam…
Manueel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
917 Wordt lichtval een diefstal
van schaduw?
O handen,
o hardheid,
o liefde,
spreek toch
van verlossing
tot mij…
het gevecht met zichzelf....
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.649 in haar ogen sluipt verlangen
diep verscholen droogt een traan
elke dag wil zij leven
beloven
niet op te geven
het gevecht met zichzelf
huilt zij elke nacht
ontwaken, is morgen
hernieuwen in hoop
door die blik in de spiegel
waar schaduw vergaat
verlangen weerkaatst
in de vorm van een traan…
Room ijs
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
678 Langs maanden rent zij
voorbij de tijd waar
later haar ademloos
inhaalt
zijn schaduw
plots verschenen
onder de lantaarnpaal
vlakbij die ene blauwe luifel
waagt
verward slaat zij beide armen
om haar schouders
verweren helpt niet
de laatste run
is wankel
het ijs smelt…
ergens, nergens
netgedicht
3.6 met 24 stemmen
844 zoals jij mijn woorden
krom speelt
mij spelt
op het altaar van vertrouwen
touwen rondom vlagen
in lagen van huilen
nooit hullen
dat dit niet zo zal blijven
in lijven van schaduw
schuw gericht
gezwicht
mij vol treft op klippen
wat rest op
lippen
in de weer
schijn op je
gezicht
luchtdicht…
Mis je mij
hartenkreet
2.1 met 8 stemmen
2.285 lege stappen op het perron
een schaduw aan de horizon
wazig treingeel ergens ver
een hemelsblauwe ster
het doffe bonken van de trein
verstoord zijn mijn gedachten
alles is niet meer dan schijn
verweven in stille nachten
ver weg en toch dichtbij ben jij
en de trein rijdt langzaam voorbij
denk je nog aan mij
mis je mij…
VASTGESCHROEFD
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.604 Door het heden
blijvend afgetroefd
zit zij onbeweeglijk
staart bedroefd
naar een beeld
ver in de verte
ogen in één richting
blijvend vastgeschroefd
Slechts een ader
klopt op haar hand
als teken van leven
Hoe communiceer je
met de schaduw
van een schim
van een mens
met haar hoofd
reeds in de hemel
en haar lijf nog
op de aardse…
Vannacht vertrok ze
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
1.866 Het vensterraam staat open
verwachtingsvol
de koelte van het licht
ik tintel
scherp was haar silhouet vannacht
van boven af
gegrift in twee dimensies
buiten op de stenen
de maan was rond en
stil haar schaduw
het gras met ochtenddauw
de zon stijgt hoog
vandaag
verdampt de laatste druppel.…
Achtergrond
gedicht
3.5 met 61 stemmen
22.316 Afgewend
met zijn rug naar
het zijnde spaart hij
zijn stilstand in verstomming
uit
de avond tegemoet
de helderheid achter donkere
glazen, de opgooi van stemmen
binnen het afgelijnde, het doffe
leder dat men in het wilde
trapt
doelloos
staart de mens naar
wat hem invalt als een schaduw
in de war van zijn
bestaan…
Schone slaapster
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
1.116 Bedolven onder een massa spijt
de stilte die ik slechts wegschreeuw
in mijn dromen
en het bedrog een schaduw
die mij volgt tot in de nacht
een slapeloze liefde
die een eeuwigheid wacht.…
en onze liefde dan
netgedicht
4.7 met 23 stemmen
722 ongewijzigd
kom ik steeds
nà jou
en wat zo was
in kamers vol schreeuwen
valt neer in schaduw.
verte, op wind geschreven
verandert nooit
in minder
of lichter, de lijnen van
aanwezigheid.
niets lijkt nog op stilte
slechts het sterven lokt me aan
voor ik alle woorden
in jouw schrijven
binnenga.…
tanende liefde
netgedicht
5.0 met 17 stemmen
698 dode letters in wanhoop
in schaduw van vernietiging
gevoed in korrels van rampspoed
in golven van verdriet
tanende liefde gehoond
uit één gereten
schoonheid weggetrokken
in vensters van gevangenschap
littekens in gespierde pijn
liefde gekooid in droefheid
trillend in blinde vingers
aan rakend , maar net niet…
De grote reis
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.726 Hij schetste het reisplan en zij keerde
zich zwijgend naar de wand en werd gewaar
hoe schaduwen verspringen kunnen.
-----------------------------------------------------
Zonneleen 76 14 februari 2002…
Ochtendmist-Avondlied voor een verlorene
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
977 Draag mijn dierbare doden voor u uit
Draag mij in de schemering
Van't alledaags bestaan
Draag mij, als ik dans
in licht en schaduw
van voorgoed verloren jaren
Wij zien malkander terug
Boven het water, op de brug
Wie weet waarheen de wolken waaien?
Het Leven is een lange omweg naar de dood....…
Blinde Nacht
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.271 Donkere wolken
Die de nacht dimmen
Een eenzame ster
Wordt gesmoord
Zonder één spoor
Zonlicht
Een woord zonder betekenis
Maneschijn
Vervaagt met de herinnering
Aan jou
Regendruppels
Verdringen mijn blinde tranen
Het donkere pad
Verslindt mijn toekomst
Ik ben het, alleen
Verscholen in de schaduwen
Mijn handen reiken
Naar de dageraad…