4280 resultaten.
Nachtvlindervriend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
510 Er zat zoveel tedere liefde
tussen de momenten van lust
dat ik me afvroeg
waarom je niet was gebleven
in het bed van de nacht
nachtvlindervriend
stille dromer van genot
en nu er niets anders
dan droeve stilte is
tussen onze ontmoeting
en het naderende heden
voel ik de tranen van mijn intieme hartstocht
dwalen naar de door de mens verlaten…
AL WAT WAS
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
523 voorbij is gegaan
niets meer over is te doen en
met de wind is meegereisd
al wat eens was
in alle richtingen uitwaaiend
je kwijnende roep naar
wie er niet meer zijn
alleen hun namen nog
sjokkend over de wegen
die je eens met ze liep
waar je voetstappen zo meervoudig klinken
alsof stemloze onzichtbaren met je
meelopen in de verlatenheid…
De belofte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
113 En toen ik het begreep
heb ik ze allemaal verlaten.…
Mijn zekerheid
hartenkreet
4.7 met 20 stemmen
1.745 woorden van trouw
jarenlang wist jij mij te ontroeren
ik was de allermooiste vrouw
Ik leefde in een paradijs voor twee
en wij waren de bewoners aldaar
als in een droom ging ik met jou mee
zo leefden wij intens met elkaar
Jij bent de man van mijn dromen
maar nu droom ik niet meer over jou
want jij hebt mijn zekerheid weggenomen
en mij verlaten…
De lift
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
839 het juiste wordt
Droog een gemist gegeven
Lakend waar het ook vermocht
Verkrampt dat is een gegeven
Stamelend verwoording uit niets
Aanstormende leegte met zinnen
Verstikt en pijnlijk krom vermeend
Naar de vierde drukkend alleen beiden
Ping het openende moment daar
Blik van uitgesteld ervaren dromen
Gespreid ontsloten samen uiteen
Verlaat…
Ze hebben
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
941 Het raam gebroken
en mijn naam gestolen
Naamloos en onbekend
trek ik doelloos de heuvels in
waar de uren dagen duren
en de schemering even
hardnekkig is als poolijs
de zomerwarmte slechts
mijn droge huid maar niet
mijn verlaten hart verwarmt
De lege nachten vul ik met
poëzie over gebroken
Delfts blauw
en over de zeven zwanen
die…
Op Eigen Kracht
hartenkreet
2.7 met 14 stemmen
1.528 Ik ben alles voor haar
Maar wil het niet zijn
Ik wens het onwaar
Ze doet haarzelf pijn
Ze vergeet haar eigen kracht
Alles wordt aan mij toevertrouwd
Een te zware last voor mij
Omdat haar leven op mij wordt gebouwd
Ik wil haar niet kwetsen
Maar juist sterker maken
Maar hoe doe ik dat
Zonder haar verdriet te ontwaken
Haar verlaten kan…
Strandwandeling
hartenkreet
4.7 met 20 stemmen
2.372 De zon, de zee, een verlaten strand,
jij en ik, samen hand in hand.
We lopen en kijken naar elkaar,
als een jong en smoor verliefd paar.
De zon kan je uitstraling niet verbleken,
ik raak maar niet op je uitgekeken.
De wind waait lustig door je haren,
mijn hart komt maar niet tot bedaren.…
Een nieuw begin
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
2.321 Je vroeg me, je niet te gaan haten
omdat je me wilde verlaten,
je wilde zoals je zei
opnieuw beginnen, zonder mij.
Ver weg van haard en huis,
je voelde je hier niet meer thuis.
Je wilde de wereld ontdekken
en daarom ging je vertrekken.
Nu, jaren later, ben ik blij dat je bent gegaan,
ik heb mijn eigen dingen gedaan.…
Strijd
hartenkreet
3.6 met 26 stemmen
1.669 Een strijd tussen gevoelens
ik wil haar echt niet kwijt
Maak het toch uit,
nee ze is mijn lieve meid
Ik kan haar dit toch niet aandoen
ach 4 woorden: het is niet meer
Ze heeft me zo geholpen
en daarom doet dit ook zo zeer
Dat ik denk aan haar verlaten
een leven zonder haar
Zal ik met haar gaan praten
Ik hou van haar, echt waar…
doellopen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
967 Hun hete tongen duwen vloerwaarts
het dampen van de motoren uit
en de verdroogde stembanden
brokkelen in hijggeluiden af
een stortregen van oververhitting
verlaat het bos dat hun schedels
de zware zon helpt dragen
de poriën wenen hun oogjes leeg
toch zweven de roeispanen
van hun eindeloos lopen
door het macadammen meer…
De straf des doods
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
705 Het geluid gelijkt een lawine
In een verlaten sneeuwcabine.
Nu, enkele seconden gedwee.
Slechts één vraag rest:
Wannéér komt de tijd
Van het voorval dat ieder zo mijdt,
Wanneer het finale oordeel wordt geveld.
Waanbeelden nemen mij in hun ban.
Wordt mijn ziel al naar beneden gesleept,
Of is dat slechts mijn gedachtengang?…
Als liefde je weerhoudt
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.234 schaduwzijde
Hij is een blok aan het been
Verpest haar hele leven
Zij wil samen leuke dingen doen
Hij voelt zich in 't nauw gedreven
Meestal voelt hij zich onprettig
Omdat hij vaak gespannen is
Vermoedelijk is het fobisch
Maar het is een bron van ergernis
Soms heeft zij er spijt van
Dat ze met hem is getrouwd
Toch wil ze hem niet verlaten…
bevroren ziel
hartenkreet
3.0 met 14 stemmen
2.464 naakt
lig ik in de sneeuw
het gevoel van
absolute verlatenheid
midden in de natuur
die onverschillig is
Het vriest
berijpte weilanden
weerkaatsen in
het licht van de maan
Kromme geknotte wilgen
vormen aan weerszijden
van het pad een erewacht
voor mijn langgeleden
gestorven ziel
Hun kromme takken
verwelkomen mij
nemen mij in liefde…
Bij kaarslicht
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.333 Ik mag niets zeggen
dus ik fluister woorden
In de schittering
die kaarslicht heet
Alles om ons heen
lijkt donker en verlaten
slechts een viool
speelt een zachte melodie
Je hand in de mijne verstrengeld
samengebonden, krachtig
je lacht van binnen
waar vlinders huizen
Elke kriebel of iets dat raakt
is heftiger dan ooit
maar in de kilte…
Dag liefste
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.697 Dag liefde van mijn leven
Dag moeder van mijn kind
Ik heb zo veel om je gegeven
Dat is niet genoeg nu je door een ander wordt bemind
Dag allerliefste schat van mij
Hierbij verlaat ik al mijn dromen
Maar het moet, ik laat je vrij
Vreselijk dat het zover is gekomen
De drank de drug misschien de tijd
Heeft ons toch uit elkaar gedreven…
o jee
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
1.168 het is fris bij dageraad
mijn voeten, nog vrij
van sokken en schoenen
voelen nog de warmte
van gister, enigszins verlaat,
dat wel,
stel
het is vandaag nog als voorheen
was er niets nieuws
onder het firmament
dan teer je op herinnering
zonder dat je op een
verrassing wordt verwend
dat wel
stel
het is als de dag ervoor…
Eendags-engel
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
2.272 Hoe zou het leven zijn
Als ze me zou verlaten
Mijn engel voor een dag
Zoals ze mijn leven inkwam
Een zilveren lijst om mijn zwart
Mijn engel voor een dag
Ze zweeft in mijn ziel
Maar kan niet worden gevangen
Mijn engel voor een dag
Ik ben nu al bang
Dat ze morgen weg is
Mijn engel voor een dag
Dus geniet ik
En vergeet morgen voor…
Verlangen
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.473 schokschouderend dwaalde ik
door een verlaten nacht
uit het niets stond je voor me
zo oneerlijk mooi
het leek of we elkaar al jaren kende
schoonheid
als een magneet volgde ik je
de maan liep mee
ik nam je hand
vertelde je
dat ik je niet weer wilde verliezen
en jij
keek mij alleen maar aan
leerde mij vertrouwen te hebben
jij…
Avondmeer
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
748 Hier hervind ik mij tenslotte weer
bij dit verlaten, stille avondmeer.…
Bitter is de smaak van het leven...
poëzie
4.2 met 9 stemmen
3.293 Wat kan het ons dan nog baten
In deez’ doolhof verder te gaan,
Wanneer wij ten leste toch verlaten
In het lege donker blijven staan!…
sterven bij leven
netgedicht
3.6 met 25 stemmen
1.259 ademen zonder morgen
is omgaan met het nu,
het heden,
waar geborgenheid
in vandaag
moet zijn verborgen
het is niet meer verlaten
op een verwachtende hoop
een droom met in wezen
onbekende baten
of zo men wil,
fantasieloze gaten
je bent op…
Storm
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
939 Lopen over een verlaten strand,
de storm raast om mijn oren,
niemand kan me horen.
Maar ik,
ik luister naar de storm.
Langzaam wordt het weer licht,
de zon komt op.
Ik denk aan het weerbericht
aan het weerbericht van vanmorgen.
De zon zou schijnen,
de storm verdwijnen.
Maar diep in mijn gedachten,
wacht ik op de storm.…
Ooit vergeten
hartenkreet
2.8 met 15 stemmen
2.791 Zelfs haar heb je weer verlaten
en als ik naar de waarheid vroeg
dan was je antwoord altijd:
ik heb aan twee vrouwen niet genoeg.
Het doet pijn daaraan te denken
en vergeten zal ik het nooit
toch wil ik je eindelijk vergeten
en misschien lukt het...ooit.…
Venetië 9
gedicht
3.3 met 18 stemmen
8.362 De natte watten van de stad
hebben we verlaten.
Nu wendt de van koper spattende steven
zich naar het smeltwerk van zon en zee,
net voorbij de Punta della D.
Rechts deint een kleiner eiland met een abdij,
waar Unesco tijdelijk haar kwartieren heeft,
en Fontana een retrospectieve. Oorlog
wisselt met vrede zoals verkrachting met gebeden.…
Stilte uit mijn boxen
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
748 leeggezogen en opgedroogd
voel ik mij als verlaten
niets speelt meer voor mij
alles is uit handen gegeven
ik probeer een lach
maar het worden tranen
waarom moet ik uitleggen
wat mij heeft bezwaard
pijnlijk zijn die stille momenten
waarvan je wilt dat ze overgaan
dat er muziek klinkt in je oren
en niet langer tegen zal staan
zie nu…
in jou
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.946 rondreis maken in jou
me laten meedrijven in jouw aders
tot in jouw hart en van daaruit,
als van een waterval met grote kracht,
alle schoonheid in jou ontdekken
het zal de mooiste reis ter wereld zijn
waar je schoonheid vindt
in zuivere vorm, puur en oprecht
waar je warmte vindt
blank als de eerste liefde
en ik zou je nooit meer
willen verlaten…
jagen vlammen door mijn lijf
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
775 ik staar
de wereld kijkt
gestrakt terug
onaangedaan
het beeld beweegt
niet in mijn geest
wat buiten leeft
gaat mij niet aan
toch is er soms
jouw kleur die
aandacht trekt
gedachten iets verzet
dat is de vonk
die mij ontwaakt
waardoor ik lethargie
voor even weer verlaat
dan brandt
het leven in moment
jagen vlammen…
tot leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
702 hij schreef er al zovele
verbond een hand met een dans
met fleurige bedwelming
de schrijver aan de rol
is aan zijn eind
hij betwijfelt de wereld
die hem het dierbaarst is
en denkt in eigen zinnen
gewoon het zijne ervan
hij loopt rechtop, dat is
de waarhied van een mens
en zoekt de liefde eeuwig
misschien tot morgen, maar dan
verlaat…
het is voorbij
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
2.382 de olijke kapster schaart met ogen
wandelt tussen takken
rozenolie fleurt het zwerk
rillende kraaien op de grassen
de dood is opgeruimd
netjes in de pul op het dressoir
de dag zit in de knip
fladdergons verlaten de geruchten
appeltaart staat op de stoep
thuisloos woont de witte waterroos
het marmert aders blauwglans
de tondeuze slikt eiderdons…