8248 resultaten.
Puzzelstukjes
netgedicht
3.5 met 18 stemmen
1.597 Het riet ritselt en de wind
fluistert door mijn haren, licht
breekt de glas in lood stilte
over roodbruine gewaden.
Schuifelende blaadjes
in een mozaïek van gedachten
middag van overdenkingen
eenzaamheid van dagen.…
Donker
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.613 De zon streelt haar zwarte haren
en rustend op haar knieën smeekt zij om leven
want de donkere nacht
nam haar ziel weg van haar
Ze spreekt met haar ogen, die het licht niet meer zien.
Aleen maar donker
Alleen maar donker…
Stil maar
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
962 het kind wijst
naar de bomen die traag
met winter antwoorden
iemand zwijgt, iedereen
sneeuwt
en de haren van het kind
worden wit
als uit de slaap
gebeden staren, stil te volgen
op haar huid
een vrouw wijst
naar de winter, in de ochtend
jaren later
en vraagt haar naam
aan vlinderbomen
iedereen zwijgt, iemand
sneeuwt…
Voel de wind
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
824 kies de kleuren
van je lucht
breek de zonnestralen
maar vlucht niet
in verdwalen
neem je eigen rust
voel de wind weer met
je haren spelen ervaar
leven in een eigen kleur
doe de deur en ramen
open ga in godsnaam
in een toekomst nu geloven
ontsnap want
dit vasten hebben we
al veel te lang gehad…
Rozige Zondag
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
608 liefdevol wrijft zij
z'n haren uit zijn gezicht
zijn ogen nog gesloten
haar aandacht op hem gericht
de ochtend rekt zich uit
en doet de gordijnen verwarmen
kust zij zachtjes zijn wang
nestelt zich nog even in zijn armen
tekent cirkels op zijn rug
glimlacht hij haar tegemoet
trekt hij haar dichter
zo begint de zondag heerlijk…
dresscode voor een dode opa
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.476 als ik aan mijn opa denk
zie ik een heer met witte haren
in een krakende schommelstoel
meerschuimen pijp in de mond
hij is een cliché opa
met een standingvolle krijtstreep
in het tweedelige pak
met gouden zakhorloge
enkel zijn vest ontbreekt
alsof hij niet wou gaan
maar hij ging werd me verteld
met een standingvolle zekerheid
die…
wennen alleen?
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
991 Sommige doen niet open
zijn "niet thuis"
maar het komt door de kieren van de ramen
en voor je het weet
zit het bij je op schoot
of, erger nog, staat achter je stoel
en blaast je door je haren.
Zij die niet open willen doen
wennen er nooit aan...…
Niemand is perfect
hartenkreet
4.0 met 16 stemmen
2.262 Niet in woorden te vangen
Hoe mensen kunnen verlangen
Naar een lichaam zo perfect
Zo krijgen ze meer zelfrespect
Een strakke afgetrainde buik
Glanzende haren, zonder pruik
Lange benen, gladgeschoren
Een fijn gezicht en kleine oren
Maar mensen kijk toch eens goed
Dit is niet hoe je leven moet
Je lichaam is misschien niet zo gewild
Maar weet…
Zoen
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
1.763 Opeens stond ze voor me
koud gezicht, warme jas
springend blonde haren.
Ik wat uit m'n evenwicht
mijn hartslag uit de pas
kwam langzaam tot bedaren.
Ze lachte en zei
wat kijk je raar!
spontaan kreeg ik een zoen.
Terwijl ze weg liep
keek ik haar blozend na.
Toen dacht ik
ik zoen haar
volgend jaar.…
Ik gooi wat blokken op het vuur
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
616 Angèle heet ze, Angèle
Haar wijze witte haren
geven haar een aureool
van onoverwinnelijkheid
Als de avond de ruimte vult
met stilte en verwachting,
krult de kat haar rug
tot een boog
en vlijt ze zich bij het haardvuur
Dan sluit ik de gordijnen
en breek abrupt de dag af
De stilte voelt vertrouwd
Ik gooi wat blokken op het vuur……
meisje
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
433 er kwam een meisje mee
ze was lief
ze had in goud gesponnen haren
waar haar tanden parels leken klonk
een roze lach
zomaar op een dag verscheen ze
haar gestalte aan de hand van trots
warmte en een beker thee
namen plaats op kleine tafels
haar blik blonk in rots
vaste ogen…
Het lijden van een jonge Drent
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
797 Jij bent
alle ogen die naar mij kijken
handen die mijne vasthouden
alle haren
die ik mag kammen
Alle monden
die ik zoen
alle appels uit de eeuwige garden
die ik mag proeven
Jij bent
alle brave vrouwen die van mij houden
het zalige jonge lijden van mij
en mijn alles
blijf jij !…
Duivels
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
760 Daar ben je dan dreigend rood
verstoppen kon ik me niet
dus krab me maar open
krijs me onder
met je afschuwelijke stem
kwijl je vochten over me heen
lik me met je ruwe tong
beknel me om je harige borst
bijt me in mijn vlezige nek
omfloers me met je hete adem
trek uit mijn haren
duw je hoorn
in mijn zachte buik
wat ben je duivels
ik kreun…
Schatten aan herinnering
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
701 het was rust
die samenbracht
toen wij jouw as
met het hare deelden
een vleugje wind
droeg jou zacht
naar de lach
die jij goed kende
die jullie elkaar gaven
in het samen dragen
van het leven
dat was aangegaan
hier rusten
schatten aan herinnering
zij leiden ons bestaan
terwijl hun zielen verder gaan…
een dame
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
562 zelfs met haren wild
in de war
naakt als de dag
waarop ze is
geboren…
blijft ze een dame
een avond uit
in een zomerjurkje
zo lief. zeker geen
duur merk
puur en vrouwelijk is
ze….een dame
de mannen,
zwermen om haar heen
bedelend om een dans
ze glimlacht , haar blik
gericht op mij
ik ?…
Wolkten als guirlandes
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
468 je zei dat jij
geen schoonheid was
maar je straalde warme kracht
droeg je haren
in engelendracht
compleet met hemelse lach
ik stond perplex
door je verschijnen
voelde schuchterheid verdwijnen
jij raakte me
diep in mijn ziel
wist dat ik meteen voor je viel
samen zijn we weggegaan
vlinders wolkten als
guirlandes achter ons aan…
Een warme winter
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
525 je bloeide bloemen
toen je binnenkwam
de zon nog in je haren
ogen straalden
blij verrast met
zachte lentekleuren
een vleugje wind
bracht fris aroma binnen
van een spelend buitenkind
ik wist dat jij
zou komen om samen
de zomer te verdromen
herfstbuien keuren nu
de rijpheid van de oogst
ons is een warme winter beloofd…
Ogen vol verhalen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
586 in je haren speelt
de adem van wind en
weet jou als bijzonder kind
je vleugelt en
danst door je jeugd
met ogen vol verhalen
elk zonnestraaltje licht
kiest jouw gezicht om
lente verder op te schalen
weer dartelt je lach
op het zonnige strand omdat jij
wint van je schaduw op zand…
Zoete kussen
poëzie
4.0 met 1 stemmen
859 Voor hare venster bloeien rozelaren,
en wil zij dat ik heimlijk haar kom kozen
dan smijt ze mij twee purperrode rozen.
Twee purperrode rozen mij verklaren:
twee purperrode lippen zijn zo smachtend,
twee purperrode wangen zijn u wachtend.…
Vier jaargetijden in de herfst
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
479 De lichte kleur van de zomer
verdwijnt uit je haren
Het bruin van je huid wordt wit
als de sneeuw van de winter
Jij bent niet te verklaren
uit het vallen van de bladeren
het tikken van de regen
op het raam, hoogstens benaderen
vast te houden als een zegen
waarvoor beiden aansprakelijk zijn
verlangen naar ijs en groen
opnieuw een…
hitte in het holst van de nacht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
595 Ik meen me te herinneren op een zelfde golflengte
veeleer
aan de andere kant
van d’aarde
ik trek mijn kleverige
haren weg mijn hand schrijft koelte
van blauw op wit
een beetje gaat rond
meest' is ongezegd
verborgen in het onbevroedde
onbeschrevenen
ik wuif het weg in de wereld
ongewenst
niet zonder invloed
het is in gang gezet
globaal…
Niet vergeten
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
708 Je handen in je zak,
je haren zilvergrijs,
je ogen hemelsblauw
en ik... kijkend naar jou.
Je had je netjes aangekleed,
want het was zondag.
Dat was je zo gewend.
Ik weet nog wat ik zei:
“Eigenwijze vent.”
Je bromde wat terug.
Het gevoel dat me dat gaf...
Je was zo knap!
Dat wou ik toen niet weten.…
De duivel heeft naar jou gevraagd.
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
610 ze huisden in mijn haren, resideerden in mijn hoofd,
je bent een vogel voor de kat als je in Beëlzebub gelooft.
Ik gooide weer met pannen en schopte mijn wreven blauw,
toen gaf ik me gewonnen en trok de duivel aan mijn mouw.…
Hartstochtelijk bewegen
netgedicht
5.0 met 71 stemmen
728 ik heb je
zien kappeh
en hakkeh
met lijf en
ledematen
strak bonken
alle spanning en
agressie op het
laaiend vuur van
hartstochtelijk
bewegen gelegd
wilde haren
wapperden
ogen blonken met
mda gestimuleerd
en haalde zo de
ochtendwake om
dan snel bij te
slapen voor het
finale festijn
de stilte daarna
is orgastisch fijn…
Alzheimer
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
555 Als haren rond je gezicht.
Zoeken de wegen in je rimpels.
Zoekend naar wat je wist.
Je herinneringen zijn wazig.
Zoals je ogen in je blik.
Vragen waar alles is gebleven.
Vragend naar alles wat je mist.
Je nostalgie komt naar boven.
Zittend allemaal in je hoofd.
Met een glimlach ga je slapen
Totdat het licht wordt gedoofd…
In de boom
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
291 Op de verminkte zijtak
hoef ik me niet te laten
bedwelmen door de hars
om overal in de boom
de mensenschemering
te zien, hun kabels
door de wortels heen
gehakt, hun kunststoffen
uitgezaaid in de aarde en de zee
en om het huilen te horen
dat in mijn adem stokt
het verdriet om het negeren
van de gevolgen van wat we denken
nodig te…
Kerstmis 2021 in Lockdown
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
700 Soms gloeit ons hoofd van pijn en zorgen
Maar in de roos van Sharon zijn wij geborgen
Terwijl ik schaatsend letters kras in ‘t grijs blauwe ijs
Zwaaiend van links naar rechts in het winterparadijs
Door het onverklaarbare in U gevoed
Zingend met ‘t hart naar boven door een blij gemoed
Het addernest uitgeworpen dat op eieren broedt
Tussen…
Zonsondergang
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
60 De dag legt zacht zijn kleuren neer,
het licht omarmt de wolken nog één keer.
De stad wordt stil, de hemel gloeit,
alsof er goud door alle uren vloeit.
Wat zwaar was, mag nu lichter zijn,
de avond draagt de laatste zonneschijn.
En in de warmte van dit stille uur
blijft liefde branden als een zacht vuur.…
Reizen
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
2.079 De weg en
de wegen de
wolken passeren het
oog en de vlucht van het
vliegtuig en de benen lopen
die stappen en luiden op
andere grond en andere
tijden kijken uit naar
waar deze weg
op uitmondt…
Door wind gedragen
netgedicht
3.3 met 22 stemmen
1.555 je rustige adem
gelijk een sierlijke vogel
danste de avond in
streelde wolken
in een hemel
alleen van ons
veren van klank
vlogen mij verder
dan ik ooit
zou dromen…