9786 resultaten.
Dichter aan zee
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
502 en als de oude dichter staart
naar het apostolisch blauw
strelen woorden heel bedaard
de rimpels van een oude vrouw
en uit haar bloeien rouwviolen
droevig, feeëriek en zacht
terwijl het maanlicht wordt gestolen
uit de geopende crypte nacht
en nog steeds zal zijn pen zingen
van alle triviale dingen
in crescendo en herhaling
in symfonische…
In een zee van dood
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
534 die zongen
over wanhoop en pijn
het lied van de zwemmers
met stilte als repeterend refrein
de barstende lippen
van droogte en kou
memoreerden hun vlucht
voor angst en barbaar
in een regen van kogels
als minachtend gebaar
zij hebben vrijheid
voor even gezien
het benedendek kraakte
maakte snel water
tot de laatste noot stierf
in een zee…
ik wil de zee alleen voor mij
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
793 Ik wil de zee - zei je
alleen
alleen voor mij
niet voor het kind
met emmertje en schepje
niet voor zonnebadende barbie meisjes
niet voor glimmende sixpack jongens
of anti zonnebrand inwrijf senioren
stijf van de olie
ook niet voor uitgelaten opstuifhonden
die gecultiveerde - in zand en water
losgeslagen - kamerolifanten
niet…
Een boulevardje aan zee
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
523 de zon in je ogen
wind door je haar
toevalligerwijs keken
wij gelijk naar elkaar
nog was liefde
niet in zicht maar
je hand streek per
ongeluk langs mijn gezicht
we droomden de avond
op een boulevardje aan zee
flaneerden langs ruiten
de maan namen we mee
alleen wij twee
op het warme zand
speels zongen golven
hun komen aan land…
Het zee-geruis
poëzie
4.2 met 5 stemmen
2.313 Het zee-geruis zal ik nog dán gedenken
als diep in zand mijn hoorloos oor vergaat,
als lichten mild mijn ogen niet meer drenken,
als zonder woon mijn ijle wezen staat.
Naar 't zee-geruis zal ik nog dán verlangen
als naar het liefst wat mij de wereld deê.
Zij zingt de kroonzang aller wereld-zangen,
de op zandig veld neerdonderende zee.…
Wijk aan Zee
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
567 ik sloot me op in het strandhuis
met alles wat ik wist over eb en vloed
tekende ik je ogen op de muur
schilderde je armen over ons bed
mijn kussen vol gedichten
en een deken van liefdesbrieven
door mijn tranen langs het raam
boetseerde je zandtorens
reeg je schelpen tot een ketting
kleurde je met je ogen touw blauw
en oranje langs mijn…
zee van leven
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.578 jaren telt
steeds vaker scharniert het
nu je lezen en schrijven kunt
tussen al puberen willen
terwijl je kind nog mag zijn
het voortdurend stoeien
waarmee jij jouw kunnen bewijst
jezelf metend met en aan anderen
levert en kost jou soms het podium
waarop zo graag jij schittert
de rekening van het rijpen
wisselt als het getij van de zee…
Schelpen van de zee
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
658 Schelpen zoeken op het strand
is niet meer zo gezellig
als het vroeger was.
Je kunt zomaar
een verdronken kindje vinden
die uit zijn grote veilige schelp gevallen is,
uit de veilige boot,
uit het veilige gezin,
naar het onbarmhartige woeste water
dat de adem sluit.
Oorlog aan de andere kant van de wereld
die zijn dode vruchten…
Zee van Tijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
693 Zwemmen in zeeën van tijd,
in water dat eeuwig vloeit.
Waar geen te laat bestaat,
daar is het nooit te vroeg.
Oceanen zonder nieuw begin,
kennen ook geen eindigheid.
Waar water lijkt stil te staan,
maar door de tijd verglijdt.
Zwemmen naar verre horizonnen,
waar momenten ons leven leren,
waar wolken eeuwig verder drijven,
waar zandlopers…
Hoor je de zee
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
484 Al jaren ligt die schelp
nu hier,
in mijn kast,
hoewel
wat stoffig,
immer ruist
daar nog opa
en zijn zee.…
een zee aan liefde
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.148 liefde is als
eb en vloed
een nimmer
aflatend getij
dat geeft en
neemt
lejo…
Zee in mijn hoofd
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
605 De golven in mijn hoofd
slaan tegen de kust
in een verwoed trachten
alles weg te spoelen
Maar mijn hart laat niets gaan
ondanks dat het beter zou zijn
om even niets te zijn
om te overstromen
De golven in mijn hoofd
overspoelen slechts de verlangens
die ik niet wil vergeten
die ik vast probeer te houden
Maar alles wat ik kwijt wil…
Ebbe aan zee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 Als de zee stil ligt
en de waters wandelen
dan is het ebbe.…
Ruist de zee?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
549 Vandaag opnieuw beluisterd wat
gisteren opgenomen is, woorden
zinnen van jou en mij, en zelfs
hele gedichten, jouw aura gevangen
en die van mij, zit nu in ons bot
Geprobeerd om de vlekken op jouw huid
te hertalen in hoe toekomstvoorspelling
zich vervullen laat, de symmetrie
van links en rechts uitgedrukt in
evenveel, want het hart maakt het…
snapshot aan zee
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
662 de zon strooit spiegeltjes
van 't zuiverste licht
op het lachende water
snoepjeskleurenmeisjes
vangen mijn blik alsof
het eindeloos zondag is…
Zee (1)
gedicht
2.7 met 9 stemmen
3.647 Ze is zo groot.
En, hoewel grijs in middels,
Zo mooi in haar groenblauwe jurk nog.
We mogen met z'n allen aan haar zitten,
nog steeds. Vindt ze niet erg.
We mogen er zelfs in, helemaal.
Merkt ze niet eens.
Ze is zo groot.
Haar kou gooit ons terug als een visje.
---------------------------
uit: 'Al fluitend', 2001.…
Ballade van de zee
gedicht
4.1 met 565 stemmen
10.601 De doden in zee, ook zij worden een lied.
Het zingt niet, het huilt.
En toch hoort men het niet.
------------------------------------------
uit: 'Bewoond door iets groters', 2015.…
Overwintering aan zee
gedicht
3.0 met 1 stemmen
2.642 De elzen lopen uit. De weg van alle vlees
gegaan, dagelijks in godvergeten grijs.
De wind hield ik niet tegen. Stuifzand dit leven,
vliegend schuim. Het leek mij, versteende
vogel in regenpak, niet wijs op het glasloos
terras te blijven. De vrees voor strop en gas
joeg mij het strand langs. Ik wilde meeuw zijn
maar vogels sterven ook.…
Vragen aan zee?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
843 Gingen we niet
naar zee?
om uit te waaien
Naar
voorbijgaande schepen
te zwaaien?
Zand....
door onze handen
te laten glijden?
Enkel met onze vier handen
een zandkasteel
bij eb te bouwen?
In 't rotsvast vertrouwen
dat vloed
hem weg zou vagen?…
Gele zee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
611 Zij wuiven mij tegemoet
zij geven niets om geel
zij geven veel
geel
Geschut door de wind en
gevoed door het water en
gezien door mij en
veel geel
Onverschillig kijken zij mij
aan
hun daad is gedaan, ik
ervaar hun leed
Geel en veel geel en
de horizon, zij
is weg
opgelost
Is opgegaan
in de gele zee…
Licht op zee
gedicht
3.0 met 1 stemmen
4.249 ten opzichte van dat
ene licht op zee
een schip
staan alle sterren stil
tenzij ze vallen
bedrogen door het licht
van de ene ster reeds
eeuwen gevangen en nog
te zien
blootsoogs
zien wat er niet meer is
omdat het er nog is
zo valt ook de mens
in het ogenblik de
eeuwigheid in
---------------------------
uit: 'Formentera', 1984.…
Avond aan Zee
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.614 De nacht is peilloos; waar de verte zwicht,
Verschijnt, verdwijnt het wezenloze licht
Van ene baken in de zee verloren.
De boten, onbeweeglijk, gaan te lore.
Ginds in de nachtelijke wederschijn,
Schaduw en schaduwbeeld verschemerd zijn.…
Verhaal van de zee
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
479 zee.…
Zee en strand
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
540 Aan zoom en rand
schil van landen
tref je vaak
....een lieflijk strand
Het zijn palmen
die er het decor
van een aards paradijsje
van willen maken
Ik trof er jou
-jaren terug-
je veegde net je haar
uit je gezicht
Door dit gebaar
aangetrokken
schreef ik
juist voor jou
dit kleinood van 'n gedicht.…
Danseressen van de zee
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
552 Rechts ademend is mijn zicht
drie slagen neerwaarts gericht
Ik zie in bundels zonnestralen
ontelbare deeltjes dwalen
Af en toe danst een kwal voorbij
Ik kan haar aanraken en zij mij
Wil ze mij verlokken
met haar waaierende rokken?
De kompaskwal heeft haar streken
De oorkwal geeft een teken
Een haarkwal wil mij zoenen
en schiet met…
Zee van Tijd
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
473 De zee verandert eeuwig,
zonder te veranderen.
Golven rollen af en aan.
Wolken drijven spontaan,
gedreven door de wind.
En wij mensen?
Kunnen wij stromen zoals water stroomt?
Ons bloed.
Kunnen wij leven van de vrije wind?
Onze adem.
Is het mogelijk om ons verzet te staken?
Is het mogelijk om eens niet ons best te doen?…
Haar aubade aan de zee
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
494 haar ogen met
onverwachte helderheid
haar stem die nog
alle tonen kende
gaf stevige repliek
zij was niet ziek alleen
het lichaam wilde niet
ademloos keek
iedereen geboeid
naar dit stukje leven
wat zij nog kon geven
was fenomenaal
in geestkracht
ongebroken en nog
van alles op de hoogte
nam zij ons mee in
haar aubade aan de zee…
Zondagnamiddag aan zee
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
562 aan de hand
kinderen zoeken schelpjes in het zand
en genieten van de kleurige ballonnen
die zweven doorheen het hemelblauw
of binden hun vlieger aan een touw
sommigen gaan duiken of zwemmen
de zee op hun eigen manier verkennen
de zee brengt mensen dicht bij elkaar
doorheen alle seizoenen van het jaar
toch blijft ze machtig en onvoorspelbaar…
Uitzicht op zee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 Het stormt voor de kust van Oostende
de stroming die op golven jaagt
het zand dat zich perst door de gaten
kieren van de oude, trotse huizen
op het strand geen volwassen mens
twee kinderen slechts met hond
hun jassen hoog boven zich geheven
handen gehaakt in hun jaspanden
zij zeilen voor de wind, staan stil
onmogelijk schuins uit het lood…
Dromen aan zee
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
501 gemak
In mijn droom zweef ik over de golven mee
Ver tot over eindeloze horizon
Tot daar waar de blauwe hemel raakt de zee
En in vroege ochtend de nieuwe dag begon
En als d’ avond valt hoort men vanaf het strand
De branding over ’t duin tot ver in ’t binnenland…