5125 resultaten.
verlangen (2)
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
2.145 brandend verlangen
smeulende onrust
dampende woorden
vurige strijd
heet is de adem
van kokende sappen
warm in handen
bevroren in tijd
geef mij de zomer
de zon en de stranden
de zwoele verliefdheid
van twintig jaar jong
zand kruipend plakkend
op schurende lijven
parels van zweet
als eeuwige bron…
zoeken
netgedicht
2.3 met 19 stemmen
1.363 Ik wou dat ik kon komen
bij bomen die zacht dromen
op de adem van mijn ogen
en daar waar ik zou mogen
zou ik langs bladeren stromen
Ik wou dat ik kon vluchten
naar zelf gedachte luchten
waar nog mensen leven
die door hun denken zweven
door zacht een woord te zuchten
Nu moet ik alles vinden
in het land van helse winden
en mensen die…
Ondeugende verlangens
hartenkreet
4.2 met 29 stemmen
8.757 Je hete adem streelt mijn huid
Uit mijn mond ontsnapt geluid.
Wil je lichaam in mijn macht,
Enkel maar voor één nacht.
De lust doet me verlangen naar meer,
Om samen te gaan spelen en verlangens te delen.…
mijn handen raadselen je huid
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
1.005 je adem tocht
een spoortje angst
je kust me
licht onzeker
de armen
voor je borst
gaan open als
je ogen hopen
heupen komen thuis
de knip eraf
het voelen hoe
de sleutel past
je bent apart
een meisjeshart
een glimlach
vol verrassing
mijn handen
raadselen je huid
we lossen op
in enkel passie…
Bevrijd
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.606 Hij kijkt,
knijpt zich
en grijnst dan;
ziet haar donzen hals, haar adem ruikt
licht zwavelig
omdat ze slaapt.
Nu aait hij haar.
Ze kreunt nog eens
als net, maar zachter en
dan streelt hij weer haar zachte dij.
De slaapster heeft hem net bevrijd.…
nocturne 2 (Osaya)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.033 dek me toe, Osaya
bevang me
met je adem van hars
sluimer
in de drang van stilte
draag me over
aan de goden van weleer
het is nacht, Osaya
de sterren
deemoedig bewaren
het geheim
van ons verlangen
de wind zwijgt
over ons lot
beken, Osaya
hier in het zand
van de gestrekte woestijn
tieren geen leugens
hier is alles
waarachtig en…
Een nacht zonder jou
hartenkreet
1.9 met 13 stemmen
2.199 jouw ogen zag ik niet
jouw adem hoorde ik niet
de dag eindigde zonder
jouw lippen te raken
geen maan of ster in de nacht
allerwegen de beklemmende stilte
om mij heen
elk zuchtje van de wind
veranderde het ritme van mijn hart
als de ontvanger van de Satelliet
mijn gedachten op jou gericht
elk kanaal aftastend naar beelden…
niet tot de wereld
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
892 sterren
nog niet geboren
boven zeeën, geblinddoekt
wanneer de bomen van morgen waaien
alsof
de wereld, verlaten van onschuld
zich neerlegt in monden van zondaars
en als uit het water
mijn adem weer zichtbaar wordt
rood in een lichaam dat nooit werd geheeld
neemt de wind de rivieren mee, mijn aders
verschrompeld tot steen…
versterven
netgedicht
3.7 met 48 stemmen
1.891 wat is het toch
dat in mij zo
dreigt weg te vloeien
ligt er misschien
een voortschrijdende
onthechting te broeien
of verlies ik de wereld uit het oog
alwaar in de gejaagde mallemolen
het steigerend paard mij afwerpt
om mij, in wat nog rest aan adem,
even rond te laten dolen
schuurt de tijd soms aan het stof
dat over mijn beleving…
Onder wassende maan
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
651 Gewikkeld
in nachtblauw satijn
denk ik terug
aan de geuren van de zomer
vol lavendel en rose rozen
droom ik terug
naar de zwoele lange nachten
vol fonkelende sterren
onder een wassende maan
waar ik de slaap niet meer kon vatten
en de ongesproken woorden
nog nagalmen
in de diepte van de nacht
waar dromen samenkomen
adem ik gedachtekracht…
Het wegen van de dood
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
2.455 duizend ogen trillen in mijn hand
en ik schud
schud het verdriet
in dichtgeknepen vingers
afdrukken op een doordeweekse dag
in een grote cirkel van leven naar dood
een eindeloze rij van dood naar leven
strak starend naar mijn adem
verlies ik de zin tot bestaan
en ik zwijg
zwijg het antwoord
in de tranen op mijn jas
van duizend lelies…
Ver gaan...
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.647 Je adem raakte me duister,
nog net voor je me verliet.
Koude sloeg me om het hart,
emoties liet ik achterwege.
Ik liet je gaan, ietwat verward,
ik kon je niet vergeven.
Nu wacht ik triest de dagen af,
de morgen, middag en de nacht.
Je waakt over me, vanuit het graf,
waar je eenzaam op me wacht.…
sluit je ogen
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
1.277 vertel me
hoe ik adem
de wolken, de oorsprong
het vrouw zijn, de zee
zodat ik kan zien
hoe liefde beweegt
ik leef en sterf
ben hier en daar
korter, verder dan
de kreet van een meeuw
zeg jij, de duinen
ik leg je neer
dichter de vrijheid
met jou om mij heen
de wind, het waait
vleugels vol jou
je geeft me het trillen
en maakt…
Hoe je probeert erbij te komen
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
667 in lauwe hemelbanen
van kloppingen en ruizelingen
in en uit, in en uit
zo los je jezelf op: smelt je in een plas
en drenk het omringende
met levenslessen van vrieskou en wolken
verzadiging van minpunten
vlei de aarde
open wijd je openingen en wacht hoe de koude
je doorlucht en opneemt met warme vloeibare vingers
in strelingen
en ademingen…
Bevlogen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
912 Toen de meiden zongen
bij het verzorgen van de
gebroken veren van een
verdwaalde meeuw
beider ogen gericht
als heldere meren
de haren licht als sneeuw
nooit zag ik ze dichter
bij het morgenlicht
Geen andere ontroering
dan die waarin ze
zich veilig waanden en
nimmer werden bedrogen
op de wieken van eerste licht
in een adem opgestegen…
ware liefde
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.063 waar vind ik woorden
die vertalen
wat jij in mij
hebt losgemaakt
je blies het stof weg
in één adem
uit de verste hoeken
van mijn zijn
met nieuwe ogen
leren kijken
naar alle wonderen
om ons heen
onverwacht de vragen
zonder omweg
naakt en hard
als het antwoord
zacht zingt het lied
van het leven
je hebt het mij
in je lach teruggegeven…
tijdloze liefde
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.500 zoenen -
denk je
en zwijgt;
jouw blik
laat mijn mond los
rust in mijn ogen -
en ik verlies me
in mijn verlangen:
jou alles
woordeloos
te geven
en net nu
tussen dagwerk en slaap
houdt de tijd
haar adem in
een handvol licht
in een avondlijke schemer
tussen stoffige stralen
daarin een gezicht:
jij
stilte
geduld.…
Zandletters
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.534 Ik droomde letters in het zand
die ik daar had geschreven
voor mijn lief de overkant
waar heen jij was gedreven
Ik droomde dat de zee ze nam
tot waar zij moesten wezen
en dan rolden op jouw land
waar jij ze dan zou lezen
Ik droomde zoete letters zand
de zoetste van mijn leven
en adem ze nog heel lang want
jij bent voorgoed gebleven…
Je blik uitdagend is
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
770 de party is nooit over
omdat jij met
vingers knipt
gelakt in rode kleuren
je blik uitdagend is
de mijne vragend
afwachtend naar
een nieuw gebeuren
je strikt mijn das
op blote bast
ik adem zacht je
meest intieme geuren
exotisch is het woord
chaotisch wat gebeurd
als jij met vingers knipt
onze party is nooit over…
Petten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
649 Behoedzaam adem ik wind
en later storm
bang voor wild geworden wolken
en hemel van blauw
als schuim gevlokt
golven breken.
Basalt geboord in duinzand
weerstaat je schreeuw
en waardeloos zeeafval
het eerste zand nog kleurt.…
Voor mijn gedachtenvlinder.
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.305 Waarmee voed je je dan, met mijn fantasieën
en wat voel je, wat denk je, wanneer ik beef
als jij met jouw woorden, mij de adem beneemt.
Hoe heb je mijn denken zo kunnen veroveren;
je plaatste een vlag op elke gedachte, die nu
als een vlinder licht en zacht wappert in de wind.…
oogkracht
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
830 als mijn ogen je ogen vangen
onzeker maar willend
doordring ik in het moment
laag na laag je zien
en laat me woord voor woord
je wereld influisteren
verdrinkend, bovendrijvend
adem happend en weer wegzinkend
sijpelen we zo maar wat
als bronwater rijk aan mineralen
en begrijpen ogenschijnlijk
dat kijken met twinkelkracht
de weg wijst naar…
Een gesprek
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
683 het werd donker
toen ik fluisterde
naar de goden
- bent u de dood -
ze hielden hun adem in
er gebeurde niets
mijn stem brak
en ik stamelde
tegen de Noordster
- bent u het licht -
met neerhalende zeilen
gleed zij langs de dagen
die voorbij waren gegaan
ik voerde dan een gesprek
met verleden en met heden
met vogels en met…
het gerekte leven
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.059 het leven bij de dag
vult zich in
van moment tot moment
hap slok hap slok
de klok tikt
men hoort ook
de eigen rikketik
van verre gekomen
nu dicht bij
te tellen in tellen
de adem gaat er in
soms te weinig uit
tussen de bedrijven door
wordt de zuurstof
in het bloed rechtgezet
zo ziet men
bewust leven
met rendement
du moment…
Toch iets
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
2.322 Ik heb slappe benen
Mijn hoofd zit vol met snot
Mijn maag draait veertien rondjes
Mijn adem ruikt verrot
Mijn rode ogen tranen
Ik lek mijn oren leeg
Ik houd geen kruimel binnen
Ik schrik als ik me weeg
De koorts heeft mij bevangen
Nooit had ik zo’n ziek lijf
Maar wel heb ik een computer
Met een bikkelharde schijf…
Zo goed als stil
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
790 Zo stil lig ik in mijn hangmat
Het minimale wiegen
Schrijf ik toe aan mijn hartslag
Of dat klopt maakt niet uit
Alleen mijn hart is in beweging
Heel zachtjes diep ver weg
Haakt het slagen aaneen
Tot elke vorm van tijd
Mijn adem is er niet
Mijn ogen drijven af
Gedachten zeggen zachtjes
Wieg mijzelf tot mezelf…
Kringen in het water
netgedicht
4.9 met 14 stemmen
1.106 het bewegen van je vingers
sierlijk laat je
schoonheid vloeien
in de zomer,
nu voorbij
het kringt in hoge twijgen
en het diep gegroefde schors
ontvangen over het water
wacht het stromen,
los in mij
langs oevers
en langs bomen,
de brug van noord
naar zuid
daar voel ik je adem…
op het slagveld van poëzie
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
580 op het slagveld van poëzie
waar inspiratie word gemangeld
woorden blijven hangen
in opperste onbenulligheid
waar zinnen aan flarden worden geschoten
in grenzenloze onmacht
gedichten sterven in echo van adem
uitgeperst in huivering van gezichtsveld
maar gapend met mijn mond open
en in mijn simpel verlangen
en met mijn muze op schoot…
Over sterren glijden
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
1.161 je stille glimlach
in de straten
tussen gevels
steeds kleiner
loopt de nacht mee
in lijnen
grijs of zwart
de huizen ademen
de ochtend in
minnaars
de zijden kousen
nog glanzend
tussen hoofd en buik
de wil tot meer
of ik van je houd
vraag je
en ik glimlach
wanneer de lichten uitgaan
in een stad die groter wordt
je gooit…
Herfst
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
991 In de bekoring slaapt de zon
altijd tussen een glimlach
in het uithangen van de was
op het grote stadse balkon
groeien de dagen
uitéén in elkanders
verlegen brieven
omdat je juist hem
niet in het ademen
kunt laten vergeten
dooft de herfst
de zonkracht.…