12366 resultaten.
Aardse Zaken
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
788 Ik ben hier aan de weg een kuil aan 't graven
niet voor m'n lol, de riolering staakt
de drollen drijven onbarmhartig naakt
als wrakhout rond in onze binnenhaven
Ja, lach erom, mijn vrouw was net aan 't braken
dat kon er nog wel bij, de hond likt braaf
de smurrie op, we gingen in conclaaf
dit graafwerk hoort zodoende tot mijn taken
In deze…
Hoor!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 Het oor waarmee wij horen,
getuigt van grote wijsheid, genialiteit.
Toch heeft het onze hersens nodig,
voor begrip en onderscheid.
Een ingebouwde filter,
laat woorden binnen,
of juist niet, soms bewust,
soms automatisch.
Stel jezelf open, of juist niet.
Het kan beslissen over dood of over leven.
Een waarschuwing opnemen of negeren,
hangt…
De wilde wingerd
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.132 Een krank en schamel hout,
Het minste van het woud,
Door iedre wind geslingerd,
Reikte ik mijn ranken uit,
Weerstaan, maar nooit gestuit,
Een dorre wilde wingerd.
Geen mens die naar mij zag.
Al waar ik kroop of lag,
Mijn groen ging alles dekken.
Tot in dit woest revier
De goede hovenier
Mij wijs kwam stekken!
Hij plantte me in zijn tuin…
nieuwe start
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
2.001 sloop alle muren om je heen
laat de zon weer in je hart
geen plaats voor tranen of geween
een blij gevoel, een nieuwe start
laat me nu toch niet alleen
neem me nog eens stevig vast
laat me voelen dat je leeft
kom naar buiten,uit die kast
reik me toch jouw hand
laat me terug in je leven komen
ik neem je mee naar een wit strand
vol muziek…
NA EEN ZOMERFEEST
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.087 Zij keren huiswaarts van het feest,
Hoor, buiten, hoe de stemmen zoemen;
Hun dag is Licht, is goed geweest,
Een dag, om zich, getooid met bloemen,
In blij gezang op te beroemen.
Zijn zij niet warm van dartle lust
In danspas door 't gewoel geschoven?
Wie werd niet op de mond gekust?
En is de vuurpijl, 't volk te boven,
Tot sterren niet uiteengestoven…
denkpatroon
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
600 wanneer
in jouw
leven
je rijkdom
de armoede
overheerst,
bedankt dan je
simpele geest die
het kwade beest
in jouw hoofdje
beheerst!
wanneer
door jouw
levenswijze
de armoede
je rijkdom
overheerst,
bedenkt dan
dat jouw hoofdje
even verkeerd
bezig is
geweest!…
Voor wie dan ook.
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
969 Vandaag schrijf ik een diggie
vraag: wat bedoel je nou?
nou 'k schrijf een gedichtje
dat doe 'k speciaal voor jou.
Een naam hoeft er niet boven
je weet wie ik bedoel
zonder bijgeloven
vertel ik wat 'k voel.
En mocht je me niet vatten
dan is dat een "helaas"
want ik maak gewoon 'n diggie
en verder geen soelaas.
voor hem, voor haar…
zoals druppels glijden
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
553 zoals druppels glijden van een blad
geen houvast meer in jouw leven
de emoties drijven je ogen druipnat
het wordt stilaan tijd om opnieuw te streven
hou je vast aan de takken van de bomen
want een felle rukwind kan plots verschijnen
en kan zorgen voor wanorde in je dromen
laat je gevoelens nooit meer ondermijnen
zet je leven terug op de…
Ik wil ....
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
712 Liggend in het gras
Door jouw ogen
De sterren zien
Dansen…
Opeens valt keihard de hamer
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
699 de mokerslag
We kunnen het leven niet overwinnen
niemand
nóóit
Kom ga je mee.
Samen wandelen naar het verre
kijken naar de sterren
schreeuwen naar de golven
"we komen eraan
...
Ja maan
we komen"
Omstrengeld liggen op het strand.
steeds dichter komt de rand
laat ze maar komen
de golven
Laat ze ons overspoelen
laat het toe…
Ik hoor de nacht die nader-zijgt
poëzie
5.0 met 4 stemmen
937 Ik hoor de nacht die nader-zijgt, –
en beider zwijgen...
Ik voel uw hoofd naar mij geneigd,
– zal ’t míjne neigen?
Uw aangezicht is vreemdlijk stil
in ’t schemer-leven...
Ik zie het laatste dag-geril
in de avond-dreven.
– Is dit een einde of een begin?...
Uw handen glanzen;
uw blik is als violen in
verslenste kransen...
– – Ach, is…
DE DICHTER
poëzie
3.7 met 3 stemmen
935 Toen ik nog daar was, twistten om mijn ziel,
En voerden, met het zwaard gewapend, strijd,
Twee machten, die ik in de handen vie!,
De worm zo noemde ik ze en de oneindigheid.
Maar zie nu naast mijn grafstee opgericht,
Tezaam gebeiteld uit het kuis albast,
En warm besprenkeld door het weemlend licht,
De beide knapen bij hun kus verrast.…
mijn leven...
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
544 mijn leven
ik heb je lief
al mijn leed
vergeet ik niet
het is wel doordat...
dat ik een
leven heb gehad
leed beitelt traag
de diepe rimpels
tot op vandaag
plezier en verdriet
liggen zo dicht bij elkaar
lachen en wenen bieden iets
een onvoorspelbaar... levenslied
want
in het leven
is het altijd
geven en nemen
alleen ongevoeligen…
Grip op Begrip
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
597 Kunnen mensen dat?
Kunnen we onszelf bevrijden,
uit de greep van ons begrip?
Durven mensen dat?
Durven we wel verder zwerven,
dan woorden en symbolen kunnen?
Moeten mensen dat?
Moeten we elkaar wel volgen,
zoals volgers in een kudde?
Willen mensen dat?
Willen we wel logisch begrijpen,
dat één plus één méér is,
dan één maal twee?…
Voor hem die al dees dagen
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.134 Voor hem die al dees dagen, zonder bate
voor zijn verdriet, zijn eigen ik ontvlood,
en langs de huizen liep met kaken rood
van drift en pijn in 't harte bovenmate;
Voor hem die, wankel, in zijn trotse nood
de moed niet vond om 't leven zelf te haten,
die beedlaars tegenkwam langs gore straten
en hun niet gaf hun luttel dagelijks brood…
beeld van dit moment
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
670 wat een zielig weer
donkergrijs, koud en veel te nat
de winter zwaait hier reeds de plak
mijn neus verstopt en zoveel meer
hou ook veel liever van de zon
met al haar warmte stralen
maar nu blijft enkel het water dalen
en dat bewijst een overvolle regenton
het weer blijft extra consequent
begint wel heel erg te vervelen
koude regen…
Wij zullen blijde zijn
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.026 Wij zullen blíjde zijn... De bomen blozen
van vruchten. En ons hoofd is schoon als duizend rozen,
nu we overvloedig zijn van zwenkend zomer-bloed...
o God, God, ik en kende U niet, en was verlóren;
maar nu ge Uw adem door mijn adem deinen doet,
is Uw gedaante menig-voud in mijn herboren,
'lijk, beken-veel door 't barstend lente-land, een vloed…
Winst en verlies
snelsonnet
3.0 met 5 stemmen
631 Marinus Kroon krijgt het weer voor zijn kiezen
De poes van Geert is blijkbaar ernstig ziek
De fraudeboeren krijgen veel kritiek
De bitcoin is zijn waarde aan ’t verliezen
Gelukkig valt er straks weer wat te winnen
Want in Pyeongchang gaat het nu echt beginnen…
Wat is de Wereld
poëzie
3.7 met 3 stemmen
3.422 Er liep een dierken op mijn hand,
Zo kleen, zo bitter kleen!
Hoe was het daar wel aangeland?
Waar wilde en mocht het heen!
't Liep onder, boven, hier en daar,
En 't stropte dikwijls aan een haar,
En 't weerde en 't woelde zich half dood;
Dan riep het eindlijk in zijn nood:
‘Och God! och God! wat is de wereld,
Wat is de wereld toch…
Examen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
816 Zwijgend zwoegend zitten examinandi
op vragen en opdrachten
hun hersens te pijnigen zonder confidentie
om met intellectuele krachten
de eindstreep definitief te passeren
na jaren van woordjes en wiskunde leren.
Een stoel kraakt luid, als die ‘t maar houdt.
Een pen krast rigoureus door een grote fout.
Een kandidaat vraagt om meer papier…
Rijk
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
675 Ze groeide uit een simpele stek
die bloem nog niet ontloken
en bloeide op de verkeerde plek
niemand had haar geur geroken
ze was zo voorbestemd helaas
en belandde in een vieze bak
in plaats van een vergulde vaas
vooroordelen voor het gemak
verspillen vaak latente talenten
en minachten de praktijk
dat kost de overheid veel centen…
[ Ik wacht op mijn lief ]
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
387 Ik wacht op mijn lief,
gelukkig weet niemand dat --
hij de liefste is.…
Ja ik wil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 Jij mag mij
met tedere handen
aandachtig uitkleden
en liefkozen, dikke kussen
geven, hitte en kou
deren mij niet, ik geur
vruchtbaar in jouw armen
open je met mijn huid
ontdoe je van eelt
en stijfheid, ja ik wil
zonder verleiding van jou
zwanger zijn
elke dag begeerd worden
door jou, ik wil alles
van jou, kinderen
en kleinkinderen…
We klagen niet we hebben bomen en schaduw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
461 Ik kijk, luister naar het weerbericht,
mens en dier verdwijnen van de straten
nog onbeslopen vallen gedachten open.
Menigeen spreekt geleerde onzin uit
hoe onvervuld wel of niet een en ander ontspruit
wellicht debet is aan huidige temperaturen.
Geen zin nu af te reizen naar verre landen
die gouden gloed elders te ervaren
daar rond zwerven…
Zondagochtend exemplaren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
556 Hoorde je het haar ook zeggen
'ik weet niet wat jij doet, ik ga alvast,
leg mijn rug en voeten recht, echt vooruit
het leed is geleden ik ga nu vast op pad
het is wel tijd voor zondermeer dat.
Niets was en is onmisbaar of onuitwisbaar
in ook dit misschien toch wel kortere bestaan.
Mijn werkkracht naast onze intense vriendschap
zal wellicht…
[ Op mijn lange reis ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
411 Op mijn lange reis
woon ik in mijn gedachten –
aan onze liefde.…
Hoerastemming
snelsonnet
4.0 met 2 stemmen
683 We gaan er uiteraard weer op vooruit!
De koopkracht stijgt vooral van wie al werken,
Maar wat we daarvan linksom ook gaan merken,
Maakt de regering rechtsom gauw weer buit.
Dus wanneer krijgt, vraag ik niet zonder hoon,
De coalitie haar verdiende loon?…
Huid van mijn ziel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 In de vijver warm ik mij aan de zon
als een prins om te kussen
een meisje danst waterlelies
om mij heen, haar spiegeljurk
raakt mij even aan
Bogen haar lippen maar naar mij
om het zout van mijn huid te likken
en de huid van mijn ziel
dan vloog ik tovervlinders
tot in haar tenen, zalfde en kroonde
ik haar, wentelde ik me in haar –…
bewogen tijd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
574 ze ziet boomtoppen
die zich geluidloos
voor de ramen
bewegen
ze denkt aan het
strand en het
zand dat dagen
later nog in haar
schoenen zat
ze hoort de
paarden die tot
hun knieën in
de bagger staan
de vrouw voelt
de zachte
omarming van
de tijd
het kind dat ze
pas geleden
was…
Allemaal van mij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
418 De keuken en het brede bed
zijn van mama, Pippi en ik
wonen in heel het huis
waar alles op zijn plaats moet staan
ik ben er elke dag mee bezig
net als mama, en lief muis
Kees hangt aan zijn staart
hij kijkt mee en snuffelt
dan aai ik hem, dat vindt hij fijn
Ik was twee, nu ben ik zeventien
mijn kamer is van mij, en Trini
is van mij,…