5388 resultaten.
Scheuren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.449 Geboren zou ik niet meer zijn dan
de schaduw die ik ben
in de woorden die scheuren
omdat ze overwinnen wat de stilte
nooit
zal kunnen baren
als
de liefde
voor de dood
mij slechts
eenzaamheid
schenkt.…
Hier en daar
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
936 En alleen mijn schaduw
weet
waarom ik
levenslang
slaapwandel
zonder één
verlossende
herinnering.…
Achter gesloten deuren
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.189 schreiend
naast lijken
en gebeente
leg ik woorden
in de kast
blaas het stof
uit zinnen
van verhalen
en gebeden
de echo raapt
een holle schaduw
in de hoeken
van de kamer
schraapt
verbleekte
maar nog nooit
begraven schedels
vingers verstijven
gegil verstomt
geschreven is
de onvoltooide
grafrede…
Zo Mooi
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.302 O vrouw zo mooi
Rijp zomerkoren
Ruisende wellust
Hoe graag zou ik je sieren
Met een guirlande van zomerbloemen
Geplukt uit het jade
Van een zoet struweel
De olijfboom
Strekt zijn takken
Als tedere vingers
Als de verlokking
Van warm sinopel
In de schaduw van de pagode
Vind ik het altaar
Aanbid je nieuwe naam…
Manueel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
917 Wordt lichtval een diefstal
van schaduw?
O handen,
o hardheid,
o liefde,
spreek toch
van verlossing
tot mij…
het gevecht met zichzelf....
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.649 in haar ogen sluipt verlangen
diep verscholen droogt een traan
elke dag wil zij leven
beloven
niet op te geven
het gevecht met zichzelf
huilt zij elke nacht
ontwaken, is morgen
hernieuwen in hoop
door die blik in de spiegel
waar schaduw vergaat
verlangen weerkaatst
in de vorm van een traan…
Zonder muziek
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
491 ik wist dat
ijlte en kou
met hoge tonen
door mijn ziel
konden snijden
zonder muziek
in de melodie
van rouw is
herhaling als
refrein een
remedie tegen
existentiële pijn
omdat schaduw
als fantoom
nog altijd
zichtbaar is
in het licht
van diep gemis
juist als
loslaten het
kwetsbare toont
van de eenzame
verwerking van een…
Blinde Nacht
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.271 Donkere wolken
Die de nacht dimmen
Een eenzame ster
Wordt gesmoord
Zonder één spoor
Zonlicht
Een woord zonder betekenis
Maneschijn
Vervaagt met de herinnering
Aan jou
Regendruppels
Verdringen mijn blinde tranen
Het donkere pad
Verslindt mijn toekomst
Ik ben het, alleen
Verscholen in de schaduwen
Mijn handen reiken
Naar de dageraad…
weemoed
hartenkreet
3.1 met 15 stemmen
3.293 misschien is dít het wel,
heimelijk nog hechten
aan wat ooit verloren ging
aan vage schaduwen in de
schemering, een zacht geruis
een verre roep, een geur
een oude afdruk in het zand
iets van droeve leegte voelen
in een stille polder
terwijl er een zwalkende
dierbare vogel vluchtig
in het niets verdwijnt…
VASTGESCHROEFD
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.604 Door het heden
blijvend afgetroefd
zit zij onbeweeglijk
staart bedroefd
naar een beeld
ver in de verte
ogen in één richting
blijvend vastgeschroefd
Slechts een ader
klopt op haar hand
als teken van leven
Hoe communiceer je
met de schaduw
van een schim
van een mens
met haar hoofd
reeds in de hemel
en haar lijf nog
op de aardse…
Haar losse hand
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
428 zij drift
zonder gewicht
op de wind
beweegt als
een vogel
in glijvlucht
haar lach
tekent zon
op het strand
kleurt zonder
schaduw een
witte golvenrand
waar gedachten
dwarrelen uit
haar losse hand
ook zij deelt
de database
die schepping heet
kent de momenten
van loaden tussen
cloud en heet zand…
muurschaduw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
6 Schaduw op de muur
rug naar het warme
iemand telt ver over honderd.
Je blijft staan.…
Jouw tatoeages
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
478 langzaam
kleurt pijn
jouw tatoeages
met hart en
ziel gezet in
jaren overleven
waar nu
nog ruimte
zou moeten zijn
blijken vorm
en schaduw die
te hebben gevuld
jouw vooruitziende
blik heeft die vrijheid
niet willen beperken
in samen gaan
gaf diepe pijn het
onbegrensde groeien aan…
Had ik geleefd
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
623 langgerekt baant
een schaduw
het pad voor me uit
de stilte holt gretig
mijn voeten voorbij
laat sporen achter
waarin ik verdwijn
net voor het sterven
en voor de dag
kruipt de nacht
uit mijn magere mond
ik verlies het
onvoldragen zicht
om ademloos te
mogen leven
en om mezelf
aan de dood te geven…
BLOEI
poëzie
3.7 met 13 stemmen
4.853 O, vrouw,
bloeit schaduw waaierbloem en firmament,
dat sterren schrijden in de gang mijns bloeds
en nacht de weerklank van de roep der handen
en uit de zoom van mijne donkerheden,
onder de hemelbruggen mijner armen,
het maanzeil tastend over dansend stroomlijf
o, het zal stranden aan gifspelonk der ogen,
vrouw…
Geen nachtschade
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
690 liever, veel liever
dan nachtschade in mijn bed
heb ik jou, mijn lief
in het groen ernaast
daar, waar de blauwe sering
de grond sierlijk begroet
in de luwe schaduw
van de toverhazelaar
het gras is geknipt
voor wat losbandig verzet
kom meizoenend rollebollen
tot de rozenmaand bloeit
en bloesem ons bedekt
als fluwelen regen…
Haaksbergerveen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
691 Vanaf een bankje
in het Twentse veen
volg ik de dans
van heideblauwtjes
gedempte geluiden
zinderende warmte
onze schaduwen
schijnen langzamer
dan langzaam te gaan
te blijven staan
boven pijpestrootje
en zwaarbeladen braam
mijn hart weet
haast geen blijf
met de weelde
van dit beloken
Paradijs…
nieuwe aubade
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
647 loslaten
is gaan in diepten
niet om te vergaan
als oud vuil
of worden
tot uitgedroogde
bloemen
het is zoeken
naar de aarde,
wortels voelen,
drinken uit
nieuwe waarden
waarop ikzelf
mag roemen
in bleke schaduw
zal ik verblijven
waar nog prille zaden
de stilte inlijven
wachtend op
een nieuwe aubade…
en onze liefde dan
netgedicht
4.7 met 23 stemmen
722 ongewijzigd
kom ik steeds
nà jou
en wat zo was
in kamers vol schreeuwen
valt neer in schaduw.
verte, op wind geschreven
verandert nooit
in minder
of lichter, de lijnen van
aanwezigheid.
niets lijkt nog op stilte
slechts het sterven lokt me aan
voor ik alle woorden
in jouw schrijven
binnenga.…
tanende liefde
netgedicht
5.0 met 17 stemmen
698 dode letters in wanhoop
in schaduw van vernietiging
gevoed in korrels van rampspoed
in golven van verdriet
tanende liefde gehoond
uit één gereten
schoonheid weggetrokken
in vensters van gevangenschap
littekens in gespierde pijn
liefde gekooid in droefheid
trillend in blinde vingers
aan rakend , maar net niet…
De grote reis
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.726 Hij schetste het reisplan en zij keerde
zich zwijgend naar de wand en werd gewaar
hoe schaduwen verspringen kunnen.
-----------------------------------------------------
Zonneleen 76 14 februari 2002…
Room ijs
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
678 Langs maanden rent zij
voorbij de tijd waar
later haar ademloos
inhaalt
zijn schaduw
plots verschenen
onder de lantaarnpaal
vlakbij die ene blauwe luifel
waagt
verward slaat zij beide armen
om haar schouders
verweren helpt niet
de laatste run
is wankel
het ijs smelt…
ergens, nergens
netgedicht
3.6 met 24 stemmen
844 zoals jij mijn woorden
krom speelt
mij spelt
op het altaar van vertrouwen
touwen rondom vlagen
in lagen van huilen
nooit hullen
dat dit niet zo zal blijven
in lijven van schaduw
schuw gericht
gezwicht
mij vol treft op klippen
wat rest op
lippen
in de weer
schijn op je
gezicht
luchtdicht…
Dubbelhartig
netgedicht
4.4 met 46 stemmen
412 ik zag jou
lichtjes schrijven
met je glazen pen
kleurtjes bloeiden op
onder je handen
doofden langzaam uit
overweldigd door de
donkere schaduwen
aan de randen
nog lachte je
wendde je snel af
toen jij met je
laatste tranen de
enveloppe sloot
het kussymbool
als afsluiting liep
dubbelhartig nu
teveel in de gaten…
Ochtendmist-Avondlied voor een verlorene
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
977 Draag mijn dierbare doden voor u uit
Draag mij in de schemering
Van't alledaags bestaan
Draag mij, als ik dans
in licht en schaduw
van voorgoed verloren jaren
Wij zien malkander terug
Boven het water, op de brug
Wie weet waarheen de wolken waaien?
Het Leven is een lange omweg naar de dood....…
Vannacht vertrok ze
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
1.866 Het vensterraam staat open
verwachtingsvol
de koelte van het licht
ik tintel
scherp was haar silhouet vannacht
van boven af
gegrift in twee dimensies
buiten op de stenen
de maan was rond en
stil haar schaduw
het gras met ochtenddauw
de zon stijgt hoog
vandaag
verdampt de laatste druppel.…
Een apocalyptische strop
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
476 het goud glanst
minder dan gedacht
de zekerheid die
altijd stralend lacht
heeft nu wat
schaduw meegebracht
nog zit het
edele in het hart
kleurt onderscheid
de exclusieve schijn
van schaarsheid in
de monetaire schrijn
maar wat standaard is
wordt onderuit gehaald
vertrouwen gefileerd
de maatschappij raakt
ingekeerd en hangt zich…
Achtergrond
gedicht
3.5 met 61 stemmen
22.316 Afgewend
met zijn rug naar
het zijnde spaart hij
zijn stilstand in verstomming
uit
de avond tegemoet
de helderheid achter donkere
glazen, de opgooi van stemmen
binnen het afgelijnde, het doffe
leder dat men in het wilde
trapt
doelloos
staart de mens naar
wat hem invalt als een schaduw
in de war van zijn
bestaan…
Schone slaapster
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
1.116 Bedolven onder een massa spijt
de stilte die ik slechts wegschreeuw
in mijn dromen
en het bedrog een schaduw
die mij volgt tot in de nacht
een slapeloze liefde
die een eeuwigheid wacht.…
Wouter
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
663 (Voor Wouter Bos)
Wat begon
als een dansje
in betere tijden
- je hebt er zin in -
bleek een oefening
voor je stap
uit de schaduw,
midden
in het volle licht
van een duister
zonder weerga,
wereldwijd.
Een aanloop die
teruggaat
tot de kern
van de droom
en de daad.…